Swiatzwierzat.pl
Świat zwierząt

Gończy fiński: dziarski łowca ze Skandynawii

13 Stycznia 2021

Autor tekstu:

Emil Hoff

Udostępnij:

Gończy fiński ma mnóstwo energii, zapału do pracy i chęci podobania się swemu panu. To zdolny i pracowity myśliwy, radosny towarzysz zabaw i wierny przyjaciel rodziny. Czy gończy fiński to odpowiedni pupil dla Ciebie? Dowiedz się, jaki jest i czego

Gończy fiński – historia rasy

Gończy fiński, znany w swej ojczyźnie jako suomenajokoira, to pies myśliwski, a konkretnie posokowiec. Specjalizuje się w ściganiu niewielkiej zwierzyny, podążając za tropem farby, czyli krwi. Nigdy się nie poddaje i nie traci animuszu, a swój entuzjazm komunikuje głośnym szczekaniem.

Gończy fiński to rasa wyhodowana w XIX w. w Finlandii. Tamtejsi myśliwi potrzebowali dzielnego, wytrzymałego psa, który będzie mógł wytrwale tropić zwierzynę na pagórkowatym terenie i w głębokim śniegu. Pies musiał być samodzielny i inteligentny. Zaczęto więc krzyżować psy gończe z Niemiec, Szwajcarii i Anglii z przedstawicielami odmian skandynawskich. Efektem starań hodowców stał się gończy fiński, urokliwy pracuś o czułym węchu i sercu spragnionym ludzkiej akceptacji.

Klub Gończego Fińskiego powstał w Finlandii w 1889 r., a w 1932 r. ogłoszono pierwszy standard rasy.

Dziś gończy fiński, dzięki swemu przyjaznemu usposobieniu, atrakcyjnemu wyglądowi i talentowi do prac myśliwskich, jest jedną z trzech najpopularniejszych ras psów domowych w Finlandii. Sprawdza się zarówno w czasie polowań na zające i lisy, jak i w roli psa domowego. Latem ugania się za lisami, zaś zimą ogrzewa swoją rodzinę, wyciągnięty na kanapie.

Niestety, poza tym krajem rasa ta jest mało znana, a w Polsce prawie nie spotyka się gończych fińskich.

Jak wygląda gończy fiński?

Gończy fiński to średnich rozmiarów pies myśliwski. Osiąga 62 cm wysokości w kłębie i masę ok. 25 kg.

Gończy fiński: budowa ciała

Gończy fiński ma atletyczne, wydłużone ciało.

Pies ma kształtną głowę z podłużną kufą i łagodnym stopem. Oczy są nieduże, migdałowatego kształtu, w odcieniach ciemnego brązu. Charakterystycznym rysem głowy gończego fińskiego jest para dużych, trójkątnych uszu, szerokich u podstawy i opadających do przodu.

Gończy fiński ma mocny grzbiet, głęboką pierś, muskularne nogi o dość szerokich opuszkach łap i długi ogon, noszony nisko, ale prostujący się do poziomu w czasie pracy.

Gończy fiński: typ sierści

Sierść gończego fińskiego jest krótka, przylegająca, gęsta i twarda w dotyku. Dwie warstwy – podszerstek i włos okrywowy – zapewniają psu ochronę przed zimnem i wilgocią, umożliwiając polowanie w niemal każdych warunkach pogodowych.

Gończy fiński: umaszczenie

Umaszczenie gończego fińskiego jest trójkolorowe. Pies ma czarny płaszcz na grzbiecie i siodło na zadzie, uszy i nasadę ogona i górną część ud, białą kufę, strzałkę na czole, szyję, pierś, skarpety na łapach i koniuszek ogona, a okolice oczu, boki i łapy podpalane.

Jaki charakter ma gończy fiński? Pan i rodzina

Gończe fińskie to psy myśliwskie, najczęściej pracujące samodzielnie. Uwielbiają tropienie, a gonitwa za lisem to ich żywioł. Mają przyjazne usposobienie i lubią ludzi, dość szybko też przekonują się do obcych. Dlatego też, choć nie są to klasyczne psy kanapowe, gończe fińskie dobrze sprawdzają się jako psy domowe.

Gończe fińskie potrzebują mnóstwa ruchu na swobodzie. Nie nadają się do życia w mieście – najlepszy dla nich jest wiejski dom myśliwego z dużym podwórkiem.

Gończe fińskie przywiązują się do swego pana i lubią towarzystwo całej swej ludzkiej rodziny. Nie garną się za bardzo do pieszczot, ale lubią się bawić z ludźmi.

Jaki charakter ma gończy fiński? Dzieci

Gończe fińskie wykazują dużo cierpliwości do dzieci, zwłaszcza takich, z którymi dorastały, i które zostały nauczone, jak należy obchodzić się z psem. Dziecko powinno rozumieć, że pies to nie zabawka, tylko towarzysz zabaw, i choć lubi figle nie gorzej od innych dzieciaków, to należy traktować go z szacunkiem i dobrze się z nim obchodzić. Psa nie należy ciągnąć za uszy ani ogon, popychać, dosiadać ani brać na siłę na ręce.

Zabawy gończych fińskich z dziećmi powinny być zawsze nadzorowane przez dorosłych, bo energiczny i całkiem spory pies może niechcący np. przewrócić szkraba lub smagnąć go boleśnie swym długim ogonem.

Jaki charakter ma gończy fiński? Inne zwierzęta

Odpowiednio zsocjalizowany gończy fiński dobrze dogaduje się z innymi psami, ale ma też silny instynkt łowny, więc może rzucić się w pogoń np. za kotem, o czym trzeba szczególnie pamiętać, jeśli pies wyprowadzany jest na spacery po mieście.

Jaki charakter ma gończy fiński? Obcy

Wobec obcych gończy fiński zachowuje się nieufnie. Zdobycie jego zaufania wymaga czasu. Pies nie bywa jednak agresywny, chyba że uzna, że jego pan lub któryś z członków rodziny są zagrożeni.

Gończy fiński na treningu

Gończe fińskie szybko się uczą i lubią podobać się swemu panu, nie mają więc trudności z wykonywaniem jego poleceń.

Trening gończego fińskiego wymaga staranności i cierpliwości – to od wychowania i socjalizacji szczeniaka zależy, na ile dorosły pies będzie posłuszny komendom i zdolny do zgodnego współżycia z innymi zwierzakami.

Gończy fiński: socjalizacja

Trening gończego fińskiego powinien zacząć się wcześnie, gdy szczeniak nie ma jeszcze utrwalonych złych nawyków. Początkowe wychowanie powinno objąć nauczenie psa reagowania na własne imię i podstawowe komendy, zwłaszcza na przywołanie. Należy nauczyć psa zasad dobrego współżycia z ludźmi i innymi zwierzętami, zaznajamiając go z różnymi sytuacjami i zachowaniami oraz przyzwyczajając do różnych dźwięków i zapachów.

Dobrze też przyzwyczaić psa od małego do zabiegów pielęgnacyjnych, takich jak czesanie, kąpanie, czyszczenie uszu i zębów, obcinanie pazurów, a także do chodzenia na smyczy i w kagańcu, zwłaszcza jeśli gończy fiński ma być wyprowadzany w mieście.

Im więcej sytuacji i zjawisk pozna szczeniak w okresie socjalizacji, tym lepiej będzie sobie z nimi radził jako dorosły pies. Umiejętność odpowiedniego reagowania na sytuacje, bodźce i komendy zapewnia psu dobre samopoczucie i niski poziom stresu w codziennym życiu.

Gończy fiński: metody treningowe

Trenując gończego fińskiego, należy okazywać łagodne zdecydowanie i uzbroić się w cierpliwość. Pies powinien być nagradzany za każdym razem, gdy poprawnie wykona polecenie. Jeśli pies nie wykona polecenia, możesz go skarcić, ale nie podnoś głosu. Krzyk stresuje psa i zraża go do dalszego treningu.

Jeśli nie masz czasu na początkowe wychowanie gończego fińskiego, możesz powierzyć go profesjonalnemu trenerowi lub oddać do psiego przedszkola, gdzie nauczy się niezbędnych umiejętności pod okiem fachowych opiekunów i będzie mógł socjalizować się z innymi psami.

Nie wolno zaniedbać solidnej socjalizacji i treningu psa. Bez nich zwierzęta stają się nieposłuszne i nieprzewidywalne. Trening to nie łamanie charakteru psa. Bez jasnych reguł i wzorców postępowania psy odczuwają stres i są nieszczęśliwe.

Gończy fiński: praca i sport

Po zakończeniu podstawowego treningu, można przystąpić do szkolenia psa do prac myśliwskich lub zawodów sportowych.

Nawet jeśli nie planujesz wystawiać go do żadnego konkursu, trening nowych umiejętności to dla gończego fińskiego świetna zabawa i okazja do zażycia ruchu w towarzystwie opiekuna. Gończe fińskie dobrze radzą sobie w konkurencjach takich jak agility i tropienie, a także wymagających wytrzymałości sportach typu canicross.

Gończy fiński na spacerze

Gończy fiński czuje się najlepiej na wsi, gdzie ma do dyspozycji ogródek przydomowy lub podwórko, a na spacery może wychodzić na łąki, do lasu czy nad potok. Psy te z zasady czują się lepiej na łonie natury niż w mieście.

Należy poświęcać gończemu fińskiemu odpowiednio dużo uwagi i dbać o to, by był wybiegany. Gończy fiński kocha długie spacery, szczególnie dalsze wyprawy na łąkę, do lasu czy nad jezioro – wszędzie tam, gdzie może swobodnie biegać, badać otoczenie i podążać za ciekawymi zapachami. Uwielbia zabawy węchowe, np. tropienie smakołyków, zabawek czy osób, a także aportowanie. Pies chętnie będzie towarzyszył swemu panu w czasie joggingu lub na wycieczce rowerowej albo konnej.

Gończe fińskie lubią eksplorować otoczenie, dlatego odbiegając daleko od swego pana w czasie spaceru, a kiedy jeszcze złapią trop, tracą głowę i rzucają się w pogoń, nie zwracając uwagi na komendy właściciela. W mieście należy je więc wyprowadzać na elastycznej smyczy, przytwierdzonej do szerokiej obroży lub dopasowanych szelek. Dobrze też założyć psu fizjologiczny kaganiec, który nie utrudnia ziajania. Wyprowadzając gończego fińskiego, należy zachować czujność i gotowość do przywołania psa lub odciągnięcia go, jeśli rzuci się w pogoń za przyuważoną wiewiórką, ptakiem czy kotem sąsiadów.

Gończy fiński nieźle znosi upały, choć w wyjątkowo gorące dni dobrze jest raczej pozwolić mu odpoczywać w cieniu, a na spacer zabierać rano i wieczorem, kiedy jest chłodniej. Dwuwarstwowa sierść gończego fińskiego zapewnia mu dobrą ochronę przed zimnem, choć w wyjątkowe mrozy dobrze jest założyć psu ocieplające ubranko. Pies może spędzać dużo czasu na zewnątrz, a latem spać w budzie, musi jednak mieć zapewniony swobodny dostęp do wnętrza domu, tak by nigdy nie czuł się odcięty od ludzi i osamotniony.

Gończy fiński sam w domu

Gończy fiński dobrze znosi czasowy brak towarzystwa ludzi, o ile wcześniej wybiegał się i wybawił. Znudzony i niewybiegany, pies może zacząć niszczyć otoczenie i głośno wyć, a do tego podejmować próby ucieczki. Podwórko lub ogród, po którym hasa gończy fiński, musi być odpowiednio ogrodzone wysokim parkanem lub solidną, porządnie zamocowaną siatką.

By zapobiec wykształceniu się u psa lęku separacyjnego, należy przyzwyczajać go do spędzania kilku godzin w samotności już na etapie socjalizacji. Jeśli pies szczególnie źle znosi rozstania ze swoim panem, można złagodzić jego stres, pozostawiając mu do dyspozycji przed wyjściem ulubione zabawki, częstując smakołykiem, lub zostawiając włączony telewizor, tak by wydobywające się z odbiornika ludzkie głosy działały na pupila kojąco.

Jeśli gończy fiński przeżywa bardzo silny lęk separacyjny, należy zaprowadzić go do psiego behawiorysty, który pomoże zidentyfikować i zwalczyć przyczyny lęku u zwierzęcia.

Co je gończy fiński? Kupna karma

Gończy fiński powinien dostawać wysokiej jakości karmę dla psów, bogatą w pełnowartościowe białka zwierzęce (mięso mięśniowe i podrobowe), z dodatkiem naturalnych olejów, warzyw i owoców.

Nie należy podawać psu karmy zawierającej konserwanty, barwniki, spulchniacze, słodziki, aromatyzery, wszelkie zboża i niezidentyfikowane „resztki zwierzęce”. Te resztki to najczęściej nie soczyste mięsiwo, które nie zmieściło się do innych puszek, tylko odpady – zmielone kopyta, wargi, wymiona itp. „specjały” – które bardzo obciążają układ trawienny psa.

Gończy fiński ma spory apetyt, ale nie przejawia tendencji do tycia. Należy starannie dobrać psu dietę i porcjowanie w zależności od jego płci, masy, wieku, stanu zdrowia i trybu życia. Pomoże Ci w tym weterynarz lub psi dietetyk. Dobrą praktyką jest podawanie psu jednego posiłku w ciągu dnia, najlepiej wieczorem, tak by rano był gotów do pracy bez przepełnionego żołądka.

Co je gończy fiński? Dieta BARF

Gończy fiński chętnie będzie się odżywiał surowizną. Podawaj mu świeże mięso (unikaj wieprzowiny, bo może zwierać pasożyty), ryby i oleje rybne, od czasu do czasu także surowe jajko, otręby, gotowany makaron lub ryż. Niektóre psy lubią owoce, np. jagody – wystarczą dwie jako dodatek do posiłku. Wiele psów lubi chrupać różnego rodzaju kości i kurze łapki, które dodatkowo ścierają im kamień nazębny.

Stosując dietę BARF trzeba pamiętać o suplementowaniu psu niektórych witamin i minerałów. Posłużą do tego specjalne preparaty, dostępne w sklepach zoologicznych.

Zdrowy gończy fiński

Gończe fińskie cieszą się dobrym zdrowiem. Zdarzają się, choć rzadko, przypadki dysplazji stawów biodrowych i łokciowych oraz choroby oczu – typowe dla psów tropiących mechaniczne urazy, odnoszone w czasie buszowania z nosem w krzakach, trawach, korzeniach i wszelkich zakamarkach. Zanieczyszczenie oczu może prowadzić do zapalenia spojówek.

Gończy fiński może też cierpieć na chorobę genetyczną – ataksję móżdżkową, która powoduje, że wiele szczeniąt zostaje poddanych eutanazji już w pierwszych tygodniach życia. Za chorobę odpowiada mutacja genu SEL1L. Od niedawna dostępne są testy genetyczne, dzięki którym możliwe jest wykluczenie z hodowli psów będących nosicielami felernej mutacji.

Jak u wszystkich psów z opadającymi uszami, u gończych fińskich występuje zwiększone ryzyko infekcji przewodów słuchowych, której można zapobiec poprzez odpowiednią higienę.

Każdy pies powinien przynajmniej raz w roku odwiedzać weterynarza na przegląd stanu zdrowia. Takie badanie powinno objąć pobranie psu krwi, osłuchanie serca i płuc, sprawdzenie stanu zębów, uszu i pazurów, konsultacje dotyczące diety. Dzięki takim kontrolnym wizytom można w porę wykryć różnego rodzaju choroby i dolegliwości, a wczesna diagnoza bardzo ułatwia leczenie.

Zadbany gończy fiński żyje przeciętnie ok. 12 lat.

Czysty gończy fiński: czesanie

Krótka sierść gończego fińskiego nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Trzeba ją jednak regularnie czesać, zwłaszcza w okresie linienia, z użyciem miękkiej szczotki lub rękawicy z gumowymi wypustkami, które zbierają martwy włos. Czesanie z użyciem rękawicy jest bardzo przyjemne dla psa, który odbiera je trochę jak głaskanie i masaż.

Czysty gończy fiński: kąpanie

Gończy fiński rzadko wymaga kąpieli, z reguły wystarczy otrzepać go po spacerze lub przetrzeć wilgotnym ręcznikiem.

Kiedy kąpiesz gończego fińskiego, pamiętaj, by użyć specjalnego szamponu dla psów krótkowłosych, który nie podrażnia skóry, nie wywołuje alergii i nie rozmiękcza sierści. Na dno wanny lub podłogę prysznica połóż ręcznik albo gumową matę, żeby pies nie ślizgał się w czasie kąpieli.

Po zakończeniu mycia dokładnie wysusz psa, bo mokra skóra i sierść to ulubione środowisko rozwoju dla grzybów i bakterii. Zwróć szczególną uwagę na dokładne wysuszenie wnętrz jego oklapłych uszu.

Czysty gończy fiński: uszy, oczy i nos

Szczególnej uwagi wymagają uszy gończego fińskiego. Ich kanały słuchowe nie są należycie wentylowane, co może prowadzić do infekcji grzybicznych i bakteryjnych. Należy regularnie czyścić uszy gończego fińskiego za pomocą wacika nasączonego specjalnym środkiem samoczyszczącym dla zwierząt.

W podobny sposób możesz w miarę potrzeby czyścić psu truflę nosa i kąciki oczu, jeśli zobaczysz w nich zabrudzenia lub zaschnięte łzy. Do czyszczenia kącików oczu psa najlepiej użyć szmatki nasączonej solami fizjologicznymi lub po prostu ciepłą wodą.

Czysty gończy fiński: zęby

Gończe fińskie miewają problemy z kamieniem nazębnym, dlatego należy regularnie czyścić im zęby za pomocą szczoteczki i pasty enzymatycznej lub podawać smakołyki dentystyczne. To różnego rodzaju kości, krokiety i gryzaki, które usuwają kamień nazębny, zapobiegają chorobom dziąseł i usuwają przykry zapach oddechu psa.

Czysty gończy fiński: pazury

Podobnie jak innym psom, gończym fińskim należy w miarę potrzeby przycinać pazury, bo zbyt długie utrudniają chodzenie i powodują ból. Na szczęście u psów bardzo aktywnych, takich jak gończy fiński, pazury najczęściej w wystarczającym stopniu ścierają się same w czasie chodzenia i biegania. Mimo to nie należy ich zaniedbywać – konieczne są regularne inspekcje.

Możesz obciąć psu pazury samodzielnie lub zaprowadzić go na obcięcie do weterynarza albo groomera. Pamiętaj, że należy obcinać tylko same koniuszki pazurów, bo pozostała ich część jest unerwiona i ukrwiona.

Dla kogo gończy fiński to idealny pies?

Gończy fiński to pies dla myśliwych lub bardzo aktywnych rodzin, które zdołają zaspokoić jego duże potrzeby ruchowe. Jego przyjazna natura i stosunkowo łatwe poddawanie się szkoleniu sprawiają, że jest to pies nadający się dla początkujących przewodników, ale pod warunkiem, że są oni gotowi poświęcić czas i energię na odpowiednie ułożenie pupila i zapewnianie mu mnóstwa ruchu.

Gończy fiński z dobrej hodowli

Gończy fiński, jak wszystkie rasowe psy, powinien pochodzić od doświadczonych, odpowiedzialnych hodowców. Profesjonalna hodowla gwarantuje, że psy były umiejętnie krzyżowane, przez co szczenięta nie są obciążone zwiększonym ryzykiem wystąpienia chorób genetycznych, takich jak ataksja móżdżkowa.

Dobry hodowca dba o warunki bytowania swych psów, troszczy się o szczenięta w najwcześniejszym okresie ich życia i pilnuje, by psy przeszły wszystkie niezbędne badania, szczepienia i zabiegi odrobaczania. Odpowiedzialny hodowca nie tylko będzie umiał odpowiedzieć na wszystkie Twoje pytania dotyczące rasy i opieki nad gończym fińskim, ale sam zada Ci kilka pytań, by upewnić się, że będziesz umiał zaspokoić potrzeby psa.

Gończy fiński: dokumentacja

Rasowy gończy fiński musi posiadać dwa dokumenty:

  1. książeczkę zdrowia, odnotowującą szczepienia i zabiegi odrobaczenia, może także wszczepienie czipu (każda czynność medyczna musi być potwierdzona podpisem weterynarza i naklejką), oraz

  2. rodowód, który poświadcza, że szczeniak spełnia standard rasy, a więc może być w przyszłości wystawiany do zawodów i konkursów.

Ile kosztuje gończy fiński?

Rasowy gończy fiński może kosztować kilkaset dolarów lub euro.

Nie sposób podać dokładnej ceny w złotówkach, bo psy te nie są hodowane w Polsce. Kto chce polować z gończym fińskim, musi zamówić szczeniaka zagranicą, odczekać swoje na miot i opłacić transport.

Miesięczny koszt utrzymania gończego fińskiego wynosi ok. 150-200 zł.

Podobne artykuły

FB/DIOZ

Psy

Z ulicy trafił do domu alkoholiczki. Później sąsiad zrobił z niego żywą tarczę

Czytaj więcej >
Facebook/Clinica Veterinaria Anubis

Psy

Nietypowe narodziny szczeniąt. Potrzebna była liczna pomoc

Czytaj więcej >
yt

Psy

Pies "dołączył" do sztafety. Nagranie bije rekordy popularności

Czytaj więcej >
twitter/KW_PSP_GDANSK

Psy

Tragiczny wypadek na Pomorzu. Strażacy uratowali psa, jego właściciel nie żyje

Czytaj więcej >
zrzutka/ufw8hk

Psy

Husky zjadł mięso nafaszerowaną gwoździami. Cudem przeżył, ale leczenie jest niezwykle kosztowne

Czytaj więcej >
Pies w Poznaniu

Psy

Pies biegał po skrzyżowaniu w samym centrum miasta. Służby nie miały litości dla właściciela

Czytaj więcej >