Swiatzwierzat.pl
Świat zwierząt

Gascon saintongeois: łaciaty myśliwy z południa Francji

22 Stycznia 2021

Autor tekstu:

Emil Hoff

Udostępnij:

Gascon saintongeois to potomek starych francuskich ogarów. Duży, wytrzymały, niezmordowany, obdarzony znakomitym węchem, a do tego chętny do zabaw i przywiązany do całej rodziny – taki jest gascon saintongeois. Czy gascon saintongeois to odpo

Gascon saintongeois – historia rasy

Gascon saintongeois wywodzi się od ogara z Saintonge w Gaskonii, dużego psa myśliwskiego, używanego do polowań w sforze przez francuską arystokrację. W czasie Rewolucji Francuskiej w końcu XVIII w. ogary z Saintonge zostały niemal wytrzebione, bo lud uważał je za symbol zbytku i opresji ze strony klas wyższych. Pogrom przetrwały tylko trzy psy. Z ich potomstwa hrabia Joseph de Carayon-Latour wyprowadził nową rasę, krzyżując ogary z Saintonge z dużymi gończymi gaskońskimi (grand bleu de Gascogne) oraz ariegeoisami. Psy białe z czarnymi znaczeniami hrabia ogłosił nową rasą, którą nazwał gascon saintongeois – [gończymi] gaskońskimi z Saintonge.

Gascon saintongeois, określany też mianem grand, tzw. przeznaczony na dużą zwierzynę, od połowy XIX w. był chętnie używany przez francuskich myśliwych do polowania w sforach na jelenie, dziki i wilki. W połowie XX w. hodowcy zaczęli wybierać szczególnie małe gascon saintongeoisy i wykorzystywać je do polowania na zające. Tak powstał drugi typ psa – petit (czyli mały) gascon saintongeois.

Gascon saintongeois to zręczny i wytrzymały pies myśliwski o pięknym, donośnym głosie, którego chętnie używa, galopując z gracją za zającem w sforze innych gasconów. Ma świetny węch, potrafi wyczuć zwierzynę zarówno dolnym jak i górnym wiatrem, a gdy ją zauważy, posługuje się niezawodnym wzrokiem i goni ofiarę, póki jej nie dopadnie.

Obecnie gascon saintongeois to rzadka rasa, nawet w samej Francji, wykorzystywana głównie przez myśliwych.

Jak wygląda gascon saintongeois?

Gascon saintongeois to pies myśliwski o imponujących rozmiarach. Osiąga 71 cm wysokości w kłębie i masę ok. 32 kg.

Gascon saintongeois: budowa ciała

Gascon saintongeois ma zwinne ciało o rozwiniętej muskulaturze i dumnej sylwetce.

Pies ma kształtną, lekko spłaszczoną głowę z wyraźnie wyczuwalnym guzem potylicznym, i podłużną kufę z dość mocnym stopem i faflami. Oczy są nieduże, okrągłe, w odcieniach brązu. Uszy są bardzo długie, w kształcie stożków, dość cienkie, mięsiste, osadzone poniżej linii oczu i z tyłu głowy.

Gascon saintongeois ma smukłą, mocną, suchą szyję, prosty grzbiet, głęboką pierś, długie, muskularne kończyny z łapami wyposażonymi w grube opuszki i długi ogon, noszony dość nisko i z reguły szablasto wygięty.

Gascon saintongeois: typ sierści

Sierść gascon saintongeoisa jest gładka, przylegająca, lekko błyszcząca. Na głowie i uszach jest szczególnie krótka i jedwabista.

Gascon saintongeois: umaszczenie

Gascon saintongeois ma najczęściej trzy kolory: zdecydowanie dominuje biel, na niej czarne łaty, takież uszy i okolice oczu, a nad oczami, na policzkach i czasem na udach brązowe podpalanie.

Jaki charakter ma gascon saintongeois? Pan i rodzina

Gascon saintongeoisy to bardzo towarzyskie psy, które uwielbiają towarzystwo ludzi i zabawę z nimi. Przywiązują się do swego pana i całej ludzkiej rodziny. Garną się do pieszczot i chętnie bawią się z dziećmi. Wylewnie okazują swoje ciepłe uczucia, co odróżnia je od wielu innych ras psów gończych. Dlatego, choć nie są to klasyczne kanapowe pieszczochy, gascon saintongeoisy nieźle sprawdzają się jako psy rodzinne.

Gascon saintongeoisy to jednak przede wszystkim psy myśliwskie. Uwielbiają tropienie, a gonitwa za lisem lub zającem to ich żywioł i pasja. Gascon saintongeoisy potrzebują mnóstwa ruchu na swobodzie. Nie nadają się do życia w mieście – najlepszy dla nich jest wiejski dom myśliwego z dużym podwórkiem.

Jaki charakter ma gascon saintongeois? Dzieci

Gascon saintongeoisy wykazują dużo entuzjazmu do wszelkich zabaw i cierpliwość do dzieci, zwłaszcza takich, z którymi dorastały, i które zostały nauczone, jak należy obchodzić się z psem.

Dziecko powinno rozumieć, że pies to nie zabawka, tylko towarzysz zabaw, i choć lubi figle, to należy traktować go z szacunkiem i dobrze się z nim obchodzić. Psa nie należy ciągnąć za uszy ani ogon, popychać, dosiadać ani brać na siłę na ręce.

Zabawy gascon saintongeoisów z dziećmi powinny być zawsze nadzorowane przez dorosłych, bo masywny pies może niechcący np. przewrócić szkraba lub smagnąć go boleśnie ogonem.

Jaki charakter ma gascon saintongeois? Inne zwierzęta

Odpowiednio zsocjalizowany gascon saintongeois dobrze dogaduje się z innymi psami.

Gascon saintongeois ma silny instynkt łowny, więc może rzucić się w pogoń np. za kotem, o czym trzeba szczególnie pamiętać, jeśli pies wyprowadzany jest na spacery po mieście. Gascon saintongeoisy mogą dogadać się i z kotami, pod warunkiem jednak, że mają odpowiednio dużo czasu na zapoznanie się z nimi. Ich tolerancja ogranicza się jednak najczęściej tylko do zapoznanego kota domowego i nie obejmuje obcych zwierząt, które podejrzanie przypominają gończym lisy lub wiewiórki.

Jaki charakter ma gascon saintongeois? Obcy

Wobec obcych gascon saintongeois zachowuje się początkowo nieufnie, ale szybko przekonuje się do niemal wszystkich nowych osób i zwierzaków. Nie bywa agresywny i nie szczeka zbyt wiele (za wyjątkiem głoszenia w czasie polowania), dlatego nie nadaje się na psa stróżującego.

Gascon saintongeois na treningu

Gascon saintongeoisy szybko się uczą i lubią podobać się swemu panu. Są pojętne, a trening traktują jak zabawę, dlatego szkolenie gascon saintongeoisa najczęściej przebiega szybko i sprawnie. Na samym początku procesu układania psa należy wpoić mu, że posłuszeństwo popłaca, prezentując system nagród. Kiedy pies pojmie tę podstawową zasadę, łatwo podda się wychowaniu.

Trening gascon saintongeoisa, jak każdego psa myśliwskiego, wymaga staranności i cierpliwości – to od wychowania i prawidłowej socjalizacji szczeniaka zależy, na ile dorosły pies będzie posłuszny komendom i zdolny do zgodnego współżycia z innymi zwierzakami. Warto się postarać – odpowiednio wytrenowany gascon saintongeois to nieoceniony pomocnik myśliwego, niezmordowany tropiciel o dużej inteligencji i samodzielności, a do tego radosny towarzysz całej rodziny, uczestnik zabaw i wycieczek.

Gascon saintongeois: socjalizacja

Trening gascon saintongeoisa powinien zacząć się wcześnie, gdy szczeniak nie ma jeszcze utrwalonych złych nawyków. Początkowe wychowanie powinno objąć nauczenie psa reagowania na własne imię i podstawowe komendy, zwłaszcza na przywołanie.

Należy nauczyć psa zasad dobrego współżycia z ludźmi i innymi zwierzętami, zaznajamiając go z różnymi sytuacjami i zachowaniami oraz przyzwyczajając do różnych dźwięków i zapachów.

Dobrze też przyzwyczaić psa od małego do zabiegów pielęgnacyjnych, takich jak czesanie, kąpanie, czyszczenie uszu i zębów, obcinanie pazurów, a także do chodzenia na smyczy i w kagańcu, zwłaszcza jeśli gascon saintongeois ma być wyprowadzany w mieście.

Im więcej sytuacji i zjawisk pozna szczeniak w okresie socjalizacji, tym lepiej będzie sobie z nimi radził jako dorosły pies. Umiejętność odpowiedniego reagowania na sytuacje, bodźce i komendy zapewnia psu dobre samopoczucie i niski poziom stresu w codziennym życiu.

Gascon saintongeois: metody treningowe

Trenując gascon saintongeoisa, należy okazywać łagodne zdecydowanie i uzbroić się w cierpliwość. Pies powinien być nagradzany za każdym razem, gdy poprawnie wykona polecenie. Jeśli pies nie wykona polecenia, możesz go skarcić, ale nie podnoś głosu. Krzyk stresuje psa i zraża go do dalszego treningu.

Dobrze jest trenować psa w krótkich, urozmaiconych sesjach, tak by zwierzak nie znudził się wykonywaniem komend. Pokój przeznaczony na trening psa powinien być możliwie wolny od wszelkich czynników rozpraszających.

Jeśli nie masz czasu na samodzielne początkowe wychowanie gascon saintongeoisa, możesz powierzyć go profesjonalnemu trenerowi lub oddać do psiego przedszkola, gdzie nauczy się niezbędnych umiejętności pod okiem fachowych opiekunów i będzie mógł socjalizować się z innymi psami.

Nie wolno zaniedbać solidnej socjalizacji i treningu psa. Bez nich zwierzęta stają się nieposłuszne i nieprzewidywalne. Trening to nie łamanie charakteru psa. Bez jasnych reguł i wzorców postępowania psy odczuwają stres i są nieszczęśliwe.

Gascon saintongeois: praca i sport

Po zakończeniu podstawowego treningu, można przystąpić do szkolenia psa do prac myśliwskich lub zawodów sportowych.

Nawet jeśli nie planujesz wystawiać go do żadnego konkursu, trening nowych umiejętności to dla gascon saintongeoisa świetna zabawa i okazja do zażycia ruchu w towarzystwie opiekuna. Pies gończy, który nie poluje, musi mieć zapewnioną odpowiednią (czyli bardzo dużą) dawkę ćwiczeń i rozrywek. Gascon saintongeoisy dobrze radzą sobie w konkurencjach sprawdzających psi węch, takich jak np. mantrailing. Lubią też ścigać się we wszelkiego rodzaju gonitwach.

Przejście prób pracy jest konieczne, by gascon saintongeois otrzymał dyplom użytkowości, który pozwala wystawiać psa do międzynarodowych konkursów piękności. Okazją do przejścia przez psa prób pracy są konkursy, organizowane przez Polski Związek Łowiecki. Warunkiem dopuszczenia do konkursu jest posiadanie przez zwierzę rodowodu. Próby pracy, a po nich trudniejsze zawody konkursowe, sprawdzają u psa umiejętność tropienia, zachowanie przy zwierzynie i posłuszeństwo.

Pamiętaj, by za bardzo nie przemęczać szczeniąt gascon saintongeoisa. W okresie gwałtownego wzrostu kształtuje się ich układ kostno-mięśniowy. Proces ten jest dość szybki i łatwo go zaburzyć. Nadmierne obciążenia przy szalonych zabawach mogą spowodować u psów zwyrodnienie stawów.

Gascon saintongeois na spacerze

Gascon saintongeois czuje się najlepiej na wsi, gdzie ma do dyspozycji ogródek przydomowy lub podwórko, a na spacery może wychodzić na łąki, do lasu czy nad potok. Psy te z zasady czują się lepiej na łonie natury niż w mieście.

Należy poświęcać gascon saintongeoisowi odpowiednio dużo uwagi i dbać o to, by był wybiegany. Gascon saintongeois kocha długie spacery, szczególnie dalsze wyprawy na łąkę, do lasu czy nad jezioro – wszędzie tam, gdzie może swobodnie biegać, badać otoczenie i podążać za ciekawymi zapachami. Uwielbia zabawy węchowe, np. tropienie smakołyków, zabawek czy osób, a także aportowanie. Pies chętnie będzie towarzyszył swemu panu w czasie joggingu lub na wycieczce rowerowej.

Gascon saintongeoisy lubią eksplorować otoczenie i często oddalają się od swego przewodnika. Mogą do tego zupełnie stracić głowę, gdy złapią trop zwierzyny, i rzucić się w pogoń. Dlatego należy jak najszybciej nauczyć szczeniaka reagowania na komendę powrotu i zostawania w miejscu. W mieście gascon saintongeoisy należy wyprowadzać na elastycznej smyczy, przytwierdzonej do szerokiej obroży lub dopasowanych szelek. Dobrze też założyć psu fizjologiczny kaganiec, który nie utrudnia ziajania. Wyprowadzając gascon saintongeoisa, należy zachować czujność i gotowość do przywołania psa lub odciągnięcia go, jeśli rzuci się w pogoń za przyuważoną wiewiórką, ptakiem czy kotem sąsiadów. Ponieważ pies jest bardzo silny i ciężki, nigdy nie powinny wyprowadzać go dzieci.

Gascon saintongeois nieźle znosi upały, choć w wyjątkowo gorące dni dobrze jest raczej pozwolić mu odpoczywać w cieniu, a na spacer zabierać rano i wieczorem, kiedy jest chłodniej. Gęsta sierść gascon saintongeoisa zapewnia mu do pewnego stopnia ochronę przed zimnem, choć w wyjątkowe mrozy dobrze jest założyć psu ocieplające ubranko.

Pies może spędzać dużo czasu na zewnątrz, a nawet sypiać w budzie, pod warunkiem, że jest ona odpowiednio ocieplona. Gascon saintongeois powinien mieć też stały nieograniczony dostęp do wnętrza domu, aby nie czuł się odizolowany od ludzi. Zimą musi mieszkać w domu, bo jego sierść nie zapewni mu dostatecznej ochrony przed mrozem.

Gascon saintongeois sam w domu

Gascon saintongeois dobrze znosi czasowy brak towarzystwa ludzi, o ile wcześniej wybiegał się i wybawił, albo ma zapewnione towarzystwo sfory. Osamotniony, znudzony i niewybiegany, pies może zacząć niszczyć otoczenie i głośno wyć. Pies może też podjąć próbę ucieczki, dlatego teren, po którym hasa gascon saintongeois, powinien być ogrodzony wysokim parkanem lub porządną, dobrze zamocowaną siatką.

By zapobiec wykształceniu się u psa lęku separacyjnego, należy przyzwyczajać go do spędzania kilku godzin w samotności już na etapie socjalizacji. Jeśli pies szczególnie źle znosi rozstania ze swoim panem, można złagodzić jego stres, pozostawiając mu do dyspozycji przed wyjściem ulubione zabawki, częstując smakołykiem, lub zostawiając włączony telewizor, tak by wydobywające się z odbiornika ludzkie głosy działały na pupila kojąco.

Jeśli gascon saintongeois przeżywa bardzo silny lęk separacyjny, należy zaprowadzić go do psiego behawiorysty, który pomoże zidentyfikować i zwalczyć przyczyny lęku u zwierzęcia.

Co je gascon saintongeois? Kupna karma

Gascon saintongeois powinien dostawać wysokiej jakości karmę dla aktywnych psów, bogatą w pełnowartościowe białka zwierzęce (mięso mięśniowe i podrobowe), z dodatkiem naturalnych olejów, warzyw i owoców.

Nie należy podawać psu karmy zawierającej konserwanty, barwniki, spulchniacze, słodziki, aromatyzery, wszelkiego rodzaju zboża i niezidentyfikowane „resztki zwierzęce”. Te resztki to najczęściej nie soczyste mięsiwo, które nie zmieściło się do innych puszek, tylko odpady – zmielone kopyta, wargi, wymiona itp. „specjały” – które bardzo obciążają układ trawienny psa.

Szczenięta gascon saintongeoisa szybko rosną, dlatego powinny dostawać specjalną karmę dla szczeniąt dużych ras, skomponowaną tak, by zaspokajać potrzeby ich gwałtownie rozwijających się organizmów. Odpowiednia dieta szczenięcia gwarantuje, że dorosły pies będzie miał odpowiednio wykształcony, silny i zdrowy układ kostno-mięśniowy.

Gascon saintongeois ma spory apetyt, ale nie przejawia tendencji do tycia, o ile jest odpowiednio karmiony. Należy starannie dobrać psu dietę i porcjowanie w zależności od jego płci, masy, wieku, stanu zdrowia i trybu życia. Pomoże Ci w tym weterynarz lub psi dietetyk. Dobrą praktyką jest podawanie polującemu psu jednego posiłku w ciągu dnia, najlepiej wieczorem, tak by rano był gotów do pracy bez przepełnionego żołądka.

Co je gascon saintongeois? Dieta BARF

Gascon saintongeois chętnie będzie się odżywiał surowizną. Podawaj mu świeże, surowe mięso (unikaj wieprzowiny, bo może zwierać pasożyty), ryby i oleje rybne, od czasu do czasu także surowe jajko, otręby, gotowany makaron lub ryż. Niektóre psy lubią owoce, np. jagody – wystarczą dwie jako dodatek do posiłku. Wiele psów lubi chrupać różnego rodzaju kości i kurze łapki, które dodatkowo ścierają im kamień nazębny.

Stosując dietę BARF trzeba pamiętać o suplementowaniu psu niektórych witamin i minerałów. Posłużą do tego specjalne preparaty, dostępne w sklepach zoologicznych. Dobrze jest zwłaszcza podawać psu substancje chroniące jego stawy, jak np. chondroityna.

Co je gascon saintongeois? Skręt żołądka

Gascon saintongeois, jak inne psy gończe, znajduje się w grupie ryzyka wystąpienia skrętu żołądka. To bardzo poważna przypadłość, która bez interwencji chirurgicznej może szybko zabić psa. Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia skrętu, należy stosować się do kilku zasad.

  1. Przede wszystkim trzeba pilnować, by pies odpoczywał mniej więcej przez godzinę przed i po posiłku.

  2. Należy też dzielić mu jedzenie na mniejsze porcje, by nie jadł zbyt szybko i łapczywie, np. śniadanie może składać się z podawanych kolejno trzech mniejszych porcji, zamiast jednej dużej. Możesz spowolnić jedzenie u psa, podając mu karmę w misce interaktywnej, która odciąga uwagę pupila od pokarmu, albo stosować matę węchową, w której poukrywane są smakołyki. W ten sposób czworonóg będzie jadł wolniej i mniej łapczywie.

  3. Psy narażone na skręt żołądka nie powinny zbyt często chodzić po schodach. W bloku należy raczej wozić je windą, ale należy znowu podkreślić, że gascon saintongeois nie nadaje się na psa do mieszkania.

Zdrowy gascon saintongeois

Gascon saintongeoisy cieszą się dobrym zdrowiem. Zdarzają się, choć rzadko, przypadki dysplazji stawów biodrowych i łokciowych oraz choroby oczu – typowe dla psów tropiących mechaniczne urazy, odnoszone w czasie buszowania z nosem w krzakach, trawach, korzeniach i wszelkich zakamarkach.

Jak u wszystkich psów z opadającymi uszami, u gascon saintongeoisów występuje zwiększone ryzyko infekcji przewodów słuchowych, której można zapobiec poprzez odpowiednią higienę.

Każdy pies powinien przynajmniej raz w roku odwiedzać weterynarza na przegląd stanu zdrowia. Takie badanie powinno objąć pobranie psu krwi, osłuchanie serca i płuc, sprawdzenie stanu zębów, uszu i pazurów, konsultacje dotyczące diety. Dzięki takim kontrolnym wizytom można w porę wykryć różnego rodzaju choroby i dolegliwości, a wczesna diagnoza bardzo ułatwia leczenie.

Zadbany gascon saintongeois żyje przeciętnie od 11 do 13 lat.

Czysty gascon saintongeois: czesanie

Sierść gascon saintongeoisa nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Trzeba ją jednak regularnie czesać, zwłaszcza w okresie linienia, z użyciem miękkiej szczotki lub rękawicy z gumowymi wypustkami, które zbierają martwy włos. Czesanie z użyciem rękawicy jest bardzo przyjemne dla psa, który odbiera je trochę jak głaskanie i masaż.

Czysty gascon saintongeois: kąpanie

Gascon saintongeois rzadko wymaga kąpieli, z reguły wystarczy otrzepać go po spacerze lub przetrzeć wilgotnym ręcznikiem albo ściereczką z irchy. Po powrocie z wyprawy do lasu lub polowania należy przejrzeć skórę psa (przynajmniej w okolicach uszu, ogona, pach i pachwin), by upewnić się, że nie ma w niej kleszczy.

Kiedy kąpiesz gascon saintongeoisa, pamiętaj, by użyć specjalnego szamponu dla psów krótkowłosych, który nie podrażnia skóry, nie wywołuje alergii i nie rozmiękcza sierści. Na dno wanny lub podłogę prysznica połóż ręcznik albo gumową matę, żeby pies nie ślizgał się w czasie kąpieli.

Po zakończeniu mycia dokładnie wysusz psa, bo mokra skóra i sierść to ulubione środowisko rozwoju dla grzybów i bakterii. Zwróć szczególną uwagę na dokładne wysuszenie wnętrz jego oklapłych uszu.

Czysty gascon saintongeois: uszy, oczy i nos

Szczególnej uwagi wymagają uszy gascon saintongeoisa. Ich kanały słuchowe nie są należycie wentylowane, co może prowadzić do infekcji grzybicznych i bakteryjnych. Należy regularnie czyścić uszy gascon saintongeoisa za pomocą wacika nasączonego specjalnym środkiem samoczyszczącym dla zwierząt.

W podobny sposób możesz w miarę potrzeby czyścić psu truflę nosa i kąciki oczu, jeśli zobaczysz w nich zabrudzenia lub zaschnięte łzy. Do czyszczenia kącików oczu psa najlepiej użyć szmatki nasączonej solami fizjologicznymi lub po prostu ciepłą wodą.

Czysty gascon saintongeois: zęby

Gascon saintongeoisy powinny mieć regularnie czyszczone zęby za pomocą szczoteczki i pasty enzymatycznej. Warto też podawać im od czasu do czasu smakołyki dentystyczne. To różnego rodzaju kości, krokiety i gryzaki, które usuwają kamień nazębny, zapobiegają chorobom dziąseł i usuwają przykry zapach oddechu psa.

Czysty gascon saintongeois: pazury

Podobnie jak innym psom, gascon saintongeoisom należy w miarę potrzeby przycinać pazury, bo zbyt długie utrudniają chodzenie i powodują ból. Na szczęście u psów bardzo aktywnych, takich jak gascon saintongeois, pazury najczęściej w wystarczającym stopniu ścierają się same w czasie chodzenia i biegania. Mimo to nie należy ich zaniedbywać – konieczne są regularne inspekcje.

Możesz obciąć psu pazury samodzielnie lub zaprowadzić go na obcięcie do weterynarza albo groomera. Pamiętaj, że należy obcinać tylko same koniuszki pazurów, bo pozostała ich część jest unerwiona i ukrwiona.

Dla kogo gascon saintongeois to idealny pies?

Gascon saintongeois to pies dla myśliwych lub bardzo aktywnych rodzin, które zdołają zaspokoić jego duże potrzeby ruchowe.

Jego przyjazna natura i łatwe poddawanie się szkoleniu sprawiają, że jest to pies nadający się dla początkujących przewodników, ale tylko pod warunkiem, że są oni gotowi poświęcić czas i energię na odpowiednie ułożenie pupila i zapewnianie mu mnóstwa ruchu.

Gascon saintongeois z dobrej hodowli

Gascon saintongeois, jak wszystkie rasowe psy, powinien pochodzić od doświadczonych, odpowiedzialnych hodowców. Profesjonalna hodowla gwarantuje, że psy były umiejętnie krzyżowane, przez co szczenięta nie są obciążone zwiększonym ryzykiem wystąpienia chorób genetycznych. Najlepiej, by hodowla była zarejestrowana w którejś z krajowych lub międzynarodowych organizacji kynologicznych.

Dobry hodowca dba o warunki bytowania swych psów, troszczy się o szczenięta w najwcześniejszym okresie ich życia i pilnuje, by psy przeszły wszystkie niezbędne badania, szczepienia i zabiegi odrobaczania.

Odpowiedzialny hodowca nie tylko będzie umiał odpowiedzieć na wszystkie Twoje pytania dotyczące rasy i opieki nad gascon saintongeoisem, ale sam zada Ci kilka pytań, by upewnić się, że będziesz umiał zaspokoić potrzeby psa.

Gascon saintongeois: dokumentacja

Rasowy gascon saintongeois musi posiadać dwa dokumenty:

  1. książeczkę zdrowia, odnotowującą szczepienia i zabiegi odrobaczenia, może także wszczepienie czipu (każda czynność medyczna musi być potwierdzona podpisem weterynarza i naklejką), oraz

  2. metrykę lub rodowód, który poświadcza, że szczeniak spełnia standard rasy, a więc może być w przyszłości wystawiany do zawodów i konkursów.

Ile kosztuje gascon saintongeois?

Rasowy gascon saintongeois z hodowli zarejestrowanej w FCI może kosztować ok.1000 euro. Potomstwo rodziców czempionów oraz psy przeznaczone do dalszego rozrodu będą droższe, zaś te do użytku własnego bywają tańsze.

Nie sposób podać dokładnej ceny w złotówkach za szczeniaka gascon saintongeoisa, bo to rzadka rasa, która tylko sporadycznie pojawia się w ofertach polskich hodowli.

Miesięczny koszt utrzymania gascon saintongeoisa wynosi ok. 200 zł.

Podobne artykuły

FB/DIOZ

Psy

Z ulicy trafił do domu alkoholiczki. Później sąsiad zrobił z niego żywą tarczę

Czytaj więcej >
Facebook/Clinica Veterinaria Anubis

Psy

Nietypowe narodziny szczeniąt. Potrzebna była liczna pomoc

Czytaj więcej >
yt

Psy

Pies "dołączył" do sztafety. Nagranie bije rekordy popularności

Czytaj więcej >
twitter/KW_PSP_GDANSK

Psy

Tragiczny wypadek na Pomorzu. Strażacy uratowali psa, jego właściciel nie żyje

Czytaj więcej >
zrzutka/ufw8hk

Psy

Husky zjadł mięso nafaszerowaną gwoździami. Cudem przeżył, ale leczenie jest niezwykle kosztowne

Czytaj więcej >
Pies w Poznaniu

Psy

Pies biegał po skrzyżowaniu w samym centrum miasta. Służby nie miały litości dla właściciela

Czytaj więcej >