Swiatzwierzat.pl
Świat zwierząt

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy: podpalany łowca jeleni

13 Stycznia 2021

Autor tekstu:

Emil Hoff

Udostępnij:

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy to wierny i wytrwały pies myśliwski. Jest dość duży, bywa uparty i wymaga cierpliwości, ale odwdzięcza się wierną służbą. Czy duży gończy anglo-francuski trójkolorowy to odpowiedni pupil dla Ciebie? D

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy – historia rasy

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy powstał jako urozmaicenie rasy duży gończy anglo-francuski biało-czarny, podobnie jak odmiana biało-pomarańczowa. W XIX w. hodowcy skrzyżowali francuskie psy ras poitevin oraz gascon saintongeois z angielskimi foxhoundami, uzyskując trójkolorowy odpowiednik rasy biało-czarnej.

Tę i inne rasy o mieszanym pochodzeniu z Anglii i Francji nazywano psami anglo-saintongeois aż do 1957 r., kiedy oficjalnie wprowadzono termin „psy gończe anglo-francuskie”. Standard rasy Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI) ogłosiła w 1983 r.

Gończe anglo-francuskie z powodzeniem używane były do polowań na różnego rodzaju zwierzynę, od lisów, po dziki, sarny i jelenie. Duże gończe anglo-francuskie trójkolorowe, podobnie jak ich biało-czarni kuzyni, szczególnie dobrze sprawdzają się w polowaniu na większe zwierzęta. Stąd nazwa rasy, która odnosi się nie tyle do rozmiarów psów, co raczej zwierzyny, na którą polują. To psy obdarzone znakomitym węchem i dużą wytrzymałością, która pozwala im ścigać ofiarę godzinami. Najchętniej polują w dużych sforach.

Współcześnie duży gończy anglo-francuski trójkolorowy to pies używany najczęściej do polowań, rzadko w charakterze domowego pupila. Rasa jest rzadka w Europie i na świecie, a w Polsce niemal niespotykana.

Jak wygląda duży gończy anglo-francuski trójkolorowy?

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy to sporych rozmiarów pies gończy. Osiąga 70 cm wysokości w kłębie i masę ok. 36 kg. Jest największy spośród ras gończych anglo-francuskich.

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy: budowa ciała

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy jest dość masywny i muskularny, o proporcjonalnej budowie.

Pies ma podłużną, trochę gruszkowatą głowę, z łagodnym stopem, widoczną zmarszczką czołową, wyraźnie zarysowanymi łukami brwiowymi i wyczuwalnym guzem potylicznym. Trufla nosowa jest duża i czarna. Oczy są spore, okrągłe, w odcieniach brązu. Uszy są średniej wielkości, szerokie i zwisające, pofałdowane, dość cienkie. Po wyprostowaniu powinny sięgać do czubka psiego nosa.

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy ma mocny i sprężysty grzbiet, głęboką pierś, muskularne lędźwie i długi ogon, noszony nisko, ale prostujący się w czasie pracy, lekko zawinięty na końcu ku górze. Łapy są silne i giętkie, przednie proste, a tylne lekko kątowane.

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy: typ sierści

Sierść dużego gończego anglo-francuskiego trójkolorowego jest krótka i gładka. Dwie warstwy – podszerstek i włos okrywowy – zapewniają psu ochronę przed zimnem i wilgocią, umożliwiając polowanie w niemal każdych warunkach pogodowych.

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy: umaszczenie

Umaszczenie dużego gończego anglo-francuskiego trójkolorowego jest – jak można domyślić się po nazwie – trójkolorowe. Futro psa jest dominująco białe z czarnym płaszczem i podpalaniem na głowie, uszach, bokach, brzuchu, łapach, udach i ogonie.

Jaki charakter ma duży gończy anglo-francuski trójkolorowy?

Duże gończe anglo-francuskie trójkolorowe to psy myśliwskie, najchętniej pracujące w sforze. Mają przyjazne usposobienie i lubią ludzi, dość szybko też przekonują się do obcych. Na pewno nie są to klasyczne psy rodzinne, nadające się do pełnienia roli mieszkaniowego pieszczocha. Potrzebują mnóstwa ruchu na swobodzie. Nie nadają się do życia w mieście – najlepszy dla nich jest wiejski dom myśliwego z dużym podwórkiem.

Duże gończe anglo-francuskie trójkolorowe przywiązują się do swego pana, lubią towarzystwo swej ludzkiej rodzina, a najbardziej – swojej sfory. Nie garną się za bardzo do pieszczot, ale lubią się bawić z ludźmi. Wykazują dużo cierpliwości do dzieci, zwłaszcza takich, które zostały nauczone, jak należy obchodzić się z psem. Zabawy dużych gończych z dziećmi powinny być zawsze nadzorowane przez dorosłych, bo spory pies może niechcący np. przewrócić szkraba lub smagnąć go boleśnie ogonem.

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy dobrze dogaduje się z innymi psami, ale ma też silny instynkt łowny, więc może rzucić się w pogoń np. za kotem, o czym trzeba szczególnie pamiętać, jeśli pies wyprowadzany jest na spacery po mieście.

Wobec obcych duży gończy anglo-francuski trójkolorowy zachowuje się z początku nieufnie, ale łatwo zdobyć jego zaufanie. Nie nada się więc na stróża, choć ma donośny głos, którego używa do głoszenia zwierzyny.

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy na treningu

Duże gończe anglo-francuskie trójkolorowe są z natury niezależne. Lubią jednak pracować z człowiekiem i dość łatwo naginają się do jego woli, o ile zostały do tego odpowiednio wcześnie przeszkolone.

Trening dużego gończego anglo-francuskiego trójkolorowego wymaga więc staranności i cierpliwości – to od wychowania i socjalizacji szczeniaka zależy, na ile dorosły pies będzie posłuszny komendom i zdolny do zgodnego współżycia z innymi zwierzakami.

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy: socjalizacja

Trening dużego gończego anglo-francuskiego trójkolorowego powinien zacząć się wcześnie, gdy szczeniak nie ma jeszcze utrwalonych złych nawyków. Początkowe wychowanie powinno objąć nauczenie psa reagowania na własne imię i podstawowe komendy, zwłaszcza na przywołanie. Należy nauczyć psa zasad dobrego współżycia z ludźmi i innymi zwierzętami, zaznajamiając go z różnymi sytuacjami i zachowaniami oraz przyzwyczajając do różnych dźwięków i zapachów.

Dobrze też przyzwyczaić psa od małego do zabiegów pielęgnacyjnych, takich jak czesanie, kąpanie, czyszczenie uszu i zębów, obcinanie pazurów, a także do chodzenia na smyczy i w kagańcu, zwłaszcza jeśli duży gończy anglo-francuski trójkolorowy ma być wyprowadzany w mieście.

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy: metody treningowe

Trenując dużego gończego anglo-francuskiego trójkolorowego, należy okazywać łagodne zdecydowanie i uzbroić się w cierpliwość. Pies powinien być nagradzany za każdym razem, gdy poprawnie wykona polecenie. Jeśli pies nie wykona polecenia, możesz go skarcić, ale nie podnoś głosu. Krzyk stresuje psa i zraża go do dalszego treningu.

Jeśli nie masz czasu na początkowe wychowanie dużego gończego anglo-francuskiego trójkolorowego, możesz powierzyć go profesjonalnemu trenerowi lub oddać do psiego przedszkola, gdzie nauczy się niezbędnych umiejętności pod okiem fachowych opiekunów i będzie mógł socjalizować się z innymi psami.

Nie wolno zaniedbać solidnej socjalizacji i treningu psa. Bez nich zwierzęta stają się nieposłuszne i nieprzewidywalne. Trening to nie łamanie charakteru psa. Bez jasnych reguł i wzorców postępowania psy odczuwają stres i są nieszczęśliwe.

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy: praca i sport

Po zakończeniu podstawowego treningu, można przystąpić do szkolenia psa do prac myśliwskich lub zawodów sportowych.

Nawet jeśli nie planujesz wystawiać go do żadnego konkursu, trening nowych umiejętności to dla dużego gończego anglo-francuskiego trójkolorowego świetna zabawa i okazja do zażycia ruchu w towarzystwie opiekuna. Duże gończe anglo-francuskie trójkolorowe dobrze radzą sobie w konkurencjach takich jak agility i tropienie, a także wymagających wielkiej wytrzymałości sportach typu canicross czy dogtrekking. Trzeba jednak brać pod uwagę, że przy ich niezależnym charakterze przygotowanie do zawodów zabierze więcej czasu niż w przypadku bardziej posłusznych ras.

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy na spacerze

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy czuje się najlepiej na wsi, gdzie ma do dyspozycji ogródek przydomowy lub podwórko, a na spacery może wychodzić na łąki, do lasu czy nad potok. Psy te z zasady czują się lepiej na łonie natury niż w mieście.

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy nie nadaje się do życia w mieszkaniu, nie powinien też być sam – najlepiej trzymać parkę psów, by wzajemnie zapewniały sobie towarzystwo.

Należy poświęcać dużemu gończemu anglo-francuskiemu trójkolorowemu odpowiednio dużo uwagi i dbać o to, by był wybiegany. Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy kocha długie spacery, szczególnie dalsze wyprawy na łąkę, do lasu czy nad jezioro – wszędzie tam, gdzie może swobodnie biegać, badać otoczenie i podążać za ciekawymi zapachami. Uwielbia zabawy węchowe, np. tropienie smakołyków, zabawek czy osób, a także aportowanie. Pies chętnie będzie towarzyszył swemu panu w czasie joggingu lub na wycieczce rowerowej albo konnej. Nic jednak nie zastąpi mu prawdziwego polowania w sforze.

Duże gończe anglo-francuskie trójkolorowe lubią eksplorować otoczenie, dlatego odbiegając daleko od swego pana w czasie spaceru, a kiedy jeszcze złapią trop, tracą głowę i rzucają się w pogoń, nie zwracając uwagi na komendy właściciela. W mieście należy je więc wyprowadzać na elastycznej smyczy, przytwierdzonej do szerokiej obroży lub dopasowanych szelek. Dobrze też założyć psu fizjologiczny kaganiec, który nie utrudnia ziajania. Wyprowadzając dużego gończego anglo-francuskiego trójkolorowego, należy zachować czujność i gotowość do przywołania psa lub odciągnięcia go, jeśli rzuci się w pogoń za przyuważoną wiewiórką, ptakiem czy kotem sąsiadów.

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy nieźle znosi upały, choć w wyjątkowo gorące dni dobrze jest raczej pozwolić mu odpoczywać w cieniu, a na spacer zabierać rano i wieczorem, kiedy jest chłodniej. Dwuwarstwowa sierść dużego gończego anglo-francuskiego trójkolorowego zapewnia mu dobrą ochronę przed zimnem, choć w wyjątkowe mrozy dobrze jest założyć psu ocieplające ubranko. Pies może spędzać dużo czasu na zewnątrz, a latem spać w budzie, musi jednak mieć zapewniony swobodny dostęp do wnętrza domu, tak by nigdy nie czuł się odcięty od ludzi i osamotniony.

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy sam w domu

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy dobrze znosi brak towarzystwa ludzi, o ile ma sforę, z którą może spędzać czas. Znudzony i niewybiegany, pies może zacząć niszczyć otoczenie i głośno wyć, a do tego podejmować próby ucieczki. Podwórko lub ogród, po którym hasa duży gończy anglo-francuski trójkolorowy musi być odpowiednio ogrodzone wysokim parkanem lub solidną, porządnie zamocowaną siatką.

By zapobiec wykształceniu się u psa lęku separacyjnego, należy przyzwyczajać go do spędzania kilku godzin w samotności już na etapie socjalizacji. Jeśli pies szczególnie źle znosi rozstania ze swoim panem, można złagodzić jego stres, pozostawiając mu do dyspozycji przed wyjściem ulubione zabawki, częstując smakołykiem i pozostawiając włączony telewizor, tak by wydobywające się z odbiornika ludzkie głosy działały kojąco na psa.

Jeśli duży gończy anglo-francuski trójkolorowy przeżywa bardzo silny lęk separacyjny, należy zaprowadzić go do psiego behawiorysty, który pomoże zidentyfikować i zwalczyć przyczyny lęku u zwierzęcia.

Co je duży gończy anglo-francuski trójkolorowy? Kupna karma

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy powinien dostawać wysokiej jakości karmę dla psów, bogatą w pełnowartościowe białka zwierzęce (mięso mięśniowe i podrobowe), z dodatkiem naturalnych olejów, warzyw i owoców.

Nie należy podawać psu karmy zawierającej konserwanty, barwniki, spulchniacze, słodziki, aromatyzery, wszelkie zboża i niezidentyfikowane „resztki zwierzęce”. Te resztki to najczęściej nie soczyste mięsiwo, które nie zmieściło się do innych puszek, tylko odpady – zmielone kopyta, wargi, wymiona itp. „specjały” – które bardzo obciążają układ trawienny psa.

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy ma spory apetyt, ale nie przejawia tendencji do tycia. Należy starannie dobrać psu dietę i porcjowanie w zależności od jego płci, masy, wieku, stanu zdrowia i trybu życia. Pomoże Ci w tym weterynarz lub psi dietetyk.

Co je duży gończy anglo-francuski trójkolorowy? Dieta BARF

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy chętnie będzie się odżywiał surowizną. Podawaj mu świeże mięso (unikaj wieprzowiny, bo może zwierać pasożyty), ryby i oleje rybne, od czasu do czasu także surowe jajko. Niektóre psy lubią owoce, np. jagody – wystarczą dwie jako dodatek do posiłku. Wiele psów lubi chrupać różnego rodzaju kości i kurze łapki, które dodatkowo ścierają im kamień nazębny.

Stosując dietę BARF trzeba pamiętać o suplementowaniu psu niektórych witamin i minerałów, takich jak cynk i substancje chroniące stawy, np. chondroityna. Posłużą do tego specjalne preparaty, dostępne w sklepach zoologicznych.

Co je duży gończy anglo-francuski trójkolorowy? Skręt żołądka

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy narażony jest na skręt żołądka. To bardzo poważna przypadłość, która bez interwencji chirurgicznej może szybko zabić psa.

Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia skrętu, należy stosować się do kilku zasad.

  1. Przede wszystkim trzeba pilnować, by pies odpoczywał mniej więcej przez godzinę przed i po posiłku.

  2. Należy też dzielić mu jedzenie na mniejsze porcje, by nie jadł zbyt szybko i łapczywie, np. śniadanie może składać się z podawanych kolejno trzech mniejszych porcji, zamiast jednej dużej. Możesz spowolnić jedzenie u psa, podając mu karmę w misce interaktywnej, która odciąga uwagę pupila od pokarmu, albo stosować matę węchową, w której poukrywane są smakołyki. W ten sposób czworonóg będzie jadł wolniej i mniej łapczywie.

  3. Psy narażone na skręt żołądka nie powinny zbyt często chodzić po schodach. W bloku należy raczej wozić je windą, ale należy znowu podkreślić, że duży gończy anglo-francuski trójkolorowy nie nadaje się na psa do mieszkania.

Zdrowy duży gończy anglo-francuski trójkolorowy

Duże gończe anglo-francuskie trójkolorowe cieszą się dobrym zdrowiem. Zdarzają się, choć rzadko, przypadki dysplazji stawów biodrowych i choroby oczu – najczęściej mechaniczne urazy, bo duży gończy anglo-francuski trójkolorowy z natury lubi węszyć w krzakach, trawach, korzeniach i wszelkich zakamarkach. Zanieczyszczenie oczu może prowadzić do zapalenia spojówek.

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy może też z wiekiem nabawić się dolegliwości stawów. Jak u wszystkich psów z opadającymi uszami, u rasy tej występuje zwiększone ryzyko infekcji przewodów słuchowych, której można zapobiec poprzez odpowiednią higienę.

Każdy pies powinien przynajmniej raz w roku odwiedzać weterynarza na przegląd stanu zdrowia. Takie badanie powinno objąć pobranie psu krwi, osłuchanie serca i płuc, sprawdzenie stanu zębów, uszu i pazurów, konsultacje dotyczące diety. Dzięki takim kontrolnym wizytom można w porę wykryć różnego rodzaju choroby i dolegliwości, a wczesna diagnoza bardzo ułatwia leczenie.

Zadbany duży gończy anglo-francuski trójkolorowy żyje przeciętnie od 9 do 11 lat.

Czysty duży gończy anglo-francuski trójkolorowy: czesanie

Krótka sierść dużego gończego anglo-francuskiego trójkolorowego nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Trzeba ją jednak regularnie czesać, zwłaszcza w okresie linienia, z użyciem miękkiej szczotki lub rękawicy z gumowymi wypustkami, które zbierają martwy włos. Czesanie z użyciem rękawicy jest bardzo przyjemne dla psa, który odbiera je trochę jak głaskanie i masaż.

Czysty duży gończy anglo-francuski trójkolorowy: kąpanie

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy rzadko wymaga kąpieli, z reguły wystarczy otrzepać go po spacerze lub przetrzeć wilgotnym ręcznikiem.

Kiedy kąpiesz dużego gończego anglo-francuskiego trójkolorowego, pamiętaj, by użyć specjalnego szamponu dla psów krótkowłosych, który nie podrażnia skóry, nie wywołuje alergii i nie rozmiękcza sierści. Na dno wanny lub podłogę prysznica połóż ręcznik albo gumową matę, żeby pies nie ślizgał się w czasie kąpieli.

Po zakończeniu mycia dokładnie wysusz psa, bo mokra skóra i sierść to ulubione środowisko rozwoju dla grzybów i bakterii. Zwróć szczególną uwagę na dokładne wysuszenie wnętrz jego oklapłych uszu.

Czysty duży gończy anglo-francuski trójkolorowy: uszy, oczy i nos

Szczególnej uwagi wymagają uszy dużego gończego anglo-francuskiego trójkolorowego. Ich kanały słuchowe nie są należycie wentylowane, co może prowadzić do infekcji grzybicznych i bakteryjnych. Należy regularnie czyścić uszy dużego gończego anglo-francuskiego trójkolorowego za pomocą wacika nasączonego specjalnym środkiem samoczyszczącym dla zwierząt.

W podobny sposób możesz w miarę potrzeby czyścić psu truflę nosa i kąciki oczu, jeśli zobaczysz w nich zabrudzenia lub zaschnięte łzy. Do czyszczenia kącików oczu psa najlepiej użyć szmatki nasączonej solami fizjologicznymi lub po prostu ciepłą wodą.

Czysty duży gończy anglo-francuski trójkolorowy: zęby

Duże gończe anglo-francuskie trójkolorowe miewają problemy z kamieniem nazębnym, dlatego należy regularnie czyścić im zęby za pomocą szczoteczki i pasty enzymatycznej lub podawać smakołyki dentystyczne. To różnego rodzaju kości, krokiety i gryzaki, które usuwają kamień nazębny, zapobiegają chorobom dziąseł i usuwają przykry zapach oddechu psa.

Czysty duży gończy anglo-francuski trójkolorowy: pazury

Podobnie jak innym psom, dużym gończym anglo-francuskim trójkolorowym należy w miarę potrzeby przycinać pazury, bo zbyt długie utrudniają chodzenie i powodują ból. Na szczęście u psów dużych ras pazury najczęściej w wystarczającym stopniu ścierają się same w czasie chodzenia i biegania. Mimo to nie należy ich zaniedbywać – konieczne są regularne inspekcje.

Możesz obciąć psu pazury samodzielnie lub zaprowadzić go na obcięcie do weterynarza albo groomera. Pamiętaj, że należy obcinać tylko same koniuszki pazurów, bo pozostała ich część jest unerwiona i ukrwiona.

Dla kogo duży gończy anglo-francuski trójkolorowy to idealny pies?

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy to pies dla myśliwych lub bardzo aktywnych rodzin, które zdołają zaspokoić jego duże potrzeby ruchowe. Jego przyjazna natura i stosunkowo łatwe poddawanie się szkoleniu sprawiają, że jest to pies nadający się dla początkujących przewodników, ale pod warunkiem, że są oni gotowi poświęcić czas i energię na odpowiednie ułożenie pupila i zapewnianie mu mnóstwa ruchu.

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy nie powinien żyć sam – najlepiej nastawić się na kupno od razu dwóch psów.

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy z dobrej hodowli

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy, jak wszystkie rasowe psy, powinien pochodzić od doświadczonych, odpowiedzialnych hodowców. Profesjonalna hodowla gwarantuje, że psy były umiejętnie krzyżowane, przez co szczenięta nie są obciążone zwiększonym ryzykiem wystąpienia chorób genetycznych.

Dobry hodowca dba o warunki bytowania swych psów, troszczy się o szczenięta w najwcześniejszym okresie ich życia i pilnuje, by psy przeszły wszystkie niezbędne badania, szczepienia i zabiegi odrobaczania. Odpowiedzialny hodowca nie tylko będzie umiał odpowiedzieć na wszystkie Twoje pytania dotyczące rasy i opieki nad dużym gończym anglo-francuskim trójkolorowym, ale sam zada Ci kilka pytań, by upewnić się, że będziesz umiał zaspokoić potrzeby psa.

Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy: dokumentacja

Rasowy duży gończy anglo-francuski trójkolorowy musi posiadać dwa dokumenty:

  1. książeczkę zdrowia, odnotowującą szczepienia i zabiegi odrobaczenia, może także wszczepienie czipu (każda czynność medyczna musi być potwierdzona podpisem weterynarza i naklejką), oraz

  2. rodowód, który poświadcza, że szczeniak spełnia standard rasy, a więc może być w przyszłości wystawiany do zawodów i konkursów.

Ile kosztuje duży gończy anglo-francuski trójkolorowy?

Rasowy duży gończy anglo-francuski trójkolorowy może kosztować kilka tysięcy euro.

Nie sposób podać dokładnej ceny w złotówkach, bo psy te nie są hodowane w Polsce. Kto chce polować z dużym gończym anglo-francuskim trójkolorowym, musi zamówić szczeniaka zagranicą, odczekać swoje na miot i opłacić transport.

Miesięczny koszt utrzymania dużego gończego anglo-francuskiego trójkolorowego wynosi ok. 150-200 zł.

Podobne artykuły

FB/DIOZ

Psy

Z ulicy trafił do domu alkoholiczki. Później sąsiad zrobił z niego żywą tarczę

Czytaj więcej >
Facebook/Clinica Veterinaria Anubis

Psy

Nietypowe narodziny szczeniąt. Potrzebna była liczna pomoc

Czytaj więcej >
Pies

Psy

Tragicznie zaniedbany pies odebrany interwencyjnie. Karygodne, co go spotkało

Czytaj więcej >
yt

Psy

Pies "dołączył" do sztafety. Nagranie bije rekordy popularności

Czytaj więcej >
twitter/KW_PSP_GDANSK

Psy

Tragiczny wypadek na Pomorzu. Strażacy uratowali psa, jego właściciel nie żyje

Czytaj więcej >
zrzutka/ufw8hk

Psy

Husky zjadł mięso nafaszerowaną gwoździami. Cudem przeżył, ale leczenie jest niezwykle kosztowne

Czytaj więcej >