Airedale Terrier
Źródło: Pixabay.com

Zagadkowy airedale terrier

1 Grudnia 2020

Większość psich ras ma jasne korzenie, ale nie airedale terrier. Do dziś nie wiadomo, jakich dokładnie ras użyto do stworzenia tej rasy – wśród przodków na pewno znalazły się otterhoundy, black and tan teriery i collie. Sama nazwa tego popularnego dzisiaj czworonoga na przestrzeni wieków zmieniała się kilkukrotnie: najpierw zwano je waterside terierami, później bingleyami, aż wreszcie odniesiono się do nazwy rzeki Aire w hrabstwie Yorkshire.

Airedale terrier to bardzo wszechstronny pies – uwielbia pływać i nurkować, jest urodzonym myśliwym, który także uwielbia zabawy. Doskonale sprawdzi się w roli stróża i obrońcy, a przy okazji zachowuje się jak prawdziwy czyściciel – zjada wszystko, także kamienie.

Jaki jest airedale terrier?

Rasa ta powstała pod koniec XIX wieku, ale ma w sobie mnóstwo genów starych ras psów, co widać w jego zamiłowaniach i wysokiej inteligencji. Początkowo psy tej rasy wykorzystywano do polowań na wydry, ale okazało się, że oprócz pływania i wodnych pogoni doskonale odnajdują się także w lasach i na łąkach, stały się więc nieodłącznymi towarzyszami myśliwych.

Ich "kariera zawodowa" nie skończyła się wraz ze zmniejszoną popularnością myślistwa – wręcz przeciwnie. Dzisiaj psy te są świetnymi policyjnymi oficerami, pomagają niewidomym, a w czasie I i II wojny światowej pracowały jako psy sanitarne i łącznościowe.

I choć nie wyglądają na psy obronne i stróżujące, nadal spełniają się w tej roli. Mierzą około 60 cm i ważą około 25 kg. Mają bardzo charakterystyczną sylwetkę – są krępe, toporne, a podkreśla to przystrzyżona sierść. Ich dość krótki i smukły tułów jest bardzo muskularny. Uszy w kształcie litery "V" zwieńczają prostokątną głowę. Ma idealnie proste nogi, co dodatkowo podkreśla jego nietuzinkową sylwetkę.

Cechą charakterystyczną dla tych psów jest też uch umaszczenie – podpalane z czarnym. Mają półdługą, szorstką i sztywną sierść. Włos przylegający, prosty i zwarty.

Jak dbać o airedale terrier?

Airedale terrier to dość specyficzny pies. Wymaga odpowiedniej dawki ruchu i szkolenia. Tego psa nie można zostawić samemu sobie. Nadmiar energii wykorzysta na totalną demolkę mieszkania, by pokazać właścicielowi, jak bardzo potrzebuje jego uwagi.

Wymaga intensywnych zabaw, które pozwolą mu zaspokoić jego instynkty, a oprócz tego wyładować naprawdę dużo energii. Psy tej rasy czują się źle zamknięte samotnie w domu, uwielbiają rutynę, dlatego jeśli pracujemy poza domem powinniśmy od małego przyzwyczajać je do rytuałów.

Airedale terrier uwielbia się uczyć, co związane jest z jego pochodzeniem – wysoki poziom inteligencji oraz łagodne usposobienie odziedziczył prawdopodobnie po collie, dlatego można go łatwo tresować.

Opiekun powinien zaopatrzyć się w maty węchowe, które pozwolą psu zająć się na dłuższą chwilę intensywną zabawą. Trzeba przy tym pamiętać, że airedale terrier to niesamowity łakomczuch, dlatego należy go uczyć nawyków żywieniowych – w innym wypadku będzie zjadał wszystko, co spotka na swojej drodze.

Odpowiednią dietę należy ustalić z psim dietetykiem, choć jeśli chodzi o samo żywienie airedale terrier nie jest specjalnie wymagający. Nie ma też problemów z nadwagą, bo jest psem bardzo energicznym.

Nie wolno też zapomnieć o wizycie u weterynarza – raz do roku należy wykonać kompleksowe badania, które w razie potrzeby pozwolą na szybką reakcję i wdrożenie leczenia. Ta rasa dość często ma problemy ze stawami i przepukliną, dlatego warto monitorować zdrowie psa pod tym kątem.

Dla kogo airedale terrier?

Choć niezwykle miły i przyjacielski, to bardzo żywiołowy pies. Świetnie odnajdzie się w domu z dziećmi, a po odpowiednim przeszkoleniu, także w domu z seniorem, pod warunkiem, że ten jest dość aktywny.

Decydując się na kupno lub adopcję airedale terriera, przyszły właściciel powinien zastanowić się nad warunkami, jakie ma w domu. Przede wszystkim ten pies wymaga czasu i odpowiedniego szkolenia – bez tego sam znajduje sobie zajęcia i bywa niesforny. Równie ważna jest dla niego aktywność, dlatego opiekun powinien poświęcić mu minimum dwie godziny dziennie na aktywne spacery.

Następny artykuł