Wyżeł weimarski: arystokrata psów łowieckich
Źródło: Pixabay.com

Wyżeł weimarski: arystokrata psów łowieckich

1 Grudnia 2020

Wyżeł weimarski był ulubionym towarzyszem polowań królów i magnatów, ale dziś dobrze sprawdza się także jako pies domowy. To mądre zwierze o szlachetnym wyglądzie i łagodnej naturze. Czy wyżeł weimarski to pies dla Ciebie? Dowiedz się, jaki jest i czego potrzebuje wyżeł weimarski.

Wyżeł weimarski – historia rasy

Wyżły wywodzą się z Półwyspu Iberyjskiego, ale szybko zdobyły popularność w całej Europie kontynentalnej i na Wyspach Brytyjskich – wszędzie tam, gdzie myśliwi potrzebowali sprawnego i wszechstronnie utalentowanego psa tropiącego.


Szare psy myśliwskie, pierwowzór współczesnych wyżłów weimarskich, wykorzystywano na terenie Niemiec już w XVII w. Dwa stulecia później książę Karol August weimarski, zafascynowany tymi psami, postanowił ulepszyć rasę pod każdym względem. Krzyżował szare niemieckie psy myśliwskie z pointerami, bloodhoundami i francuskimi gończymi. Tak powstał wyżeł weimarski o świetnym węchu, orientacji w terenie i dużej wytrzymałości, umiejący zarówno tropić, wystawiać i aportować zwierzynę. Klub rasy powstał w 1897 r., a w 1925 r. opracowano wzorzec rasy, wówczas jeszcze nieformalny. Niemcy tak zazdrośnie strzegli sekretów hodowli swego unikalnego psa, że do 1929 r. nie dopuszczano do zakładania hodowli poza granicami kraju.


W Polsce hodowle wyżłów weimarskich rozwinęły się po II wojnie światowej w oparciu o psy sprowadzone z Czechosłowacji.


Jak wygląda wyżeł weimarski?

Wyżeł weimarski to dość duży wyżeł kontynentalny w typie gończego. Osiąga 70 cm wysokości w kłębie i masę ok. 50 kg.


Wyżeł weimarski ma podłużną głowę z łagodnym stopem. Nos jest duży i szeroki, a trufla ma kolor szary lub ciemnocielisty. Oczy są średnie, błękitne u szczeniąt i bursztynowe u dorosłych wyżłów. Osadzone wysoko uszy są szerokie i długie, opadają aż do kącika warg i mają zaokrąglone wierzchołki.

Pierś psa jest szeroka i głęboka, grzbiet równy, kończyny smukłe i dobrze umięśnione. Ogon osadzony jest dość nisko, mocny, gęsto owłosiony, z reguły opuszczony, a podnoszony powyżej poziomu tylko, gdy pies jest podekscytowany lub w trakcie wykonywania pracy.

Sierść jest krótka, w kolorze szarym lub mysioszarym, z dopuszczalnymi białymi znaczeniami na piersi. Od 2010 r. możliwy jest wariant niebieski umaszczenia, choć psy całkiem czarne nadal uważane są za niespełniające standardu rasy. Istnieje też mniej popularna, długowłosa odmiana wyżła weimarskiego. Psy te mają włos długości do 5 cm i pióra z tyłu łap.


Jaki charakter ma wyżeł weimarski?

Wyżeł przywiązuje się szczególnie mocno do swego pana, ale okazuje uczucia całej rodzinie. Świetnie nadaje się do polowań, ale też na psa rodzinnego.

Wyżeł weimarski ma przyjazny i zrównoważony charter. Bywa jednak uparty, ceni sobie swobodę, a w stosunkach z innymi zwierzętami – a czasem też ludźmi – może być dominujący. Z tego powodu trening wyżła weimarskiego wymaga więcej cierpliwości niż w przypadku niektórych innych ras. Bardzo się jednak opłaca – wyżły weimarskie mają wiele naturalnych talentów i mogą nauczyć się wielu komend, sztuczek, rodzajów pracy i konkurencji sportowych.

Trening psa należy zacząć wcześnie. Kluczem jest konsekwencja, cierpliwość i łagodna stanowczość. Pies powinien dostawać jasne komendy i nagrodę za każdym razem, gdy zachowa się zgodnie z oczekiwaniami. Nagrodą może być smakołyk lub chwila ulubionej zabawy. Jeśli wyżeł weimarski nie wykona polecenia, możesz go skarcić, ale nie podnoś głosu. Krzyk tylko stresuje czworonoga, który może przez to zrazić się do treningu.

Trening początkowy powinien objąć przede wszystkim reagowanie na własne imię i podstawowe komendy. Pies powinien nauczyć się dobrze żyć z innymi ludźmi i zwierzętami, także obcymi. Na tym wczesnym etapie nauki dobrze jest też przyzwyczaić go do zabiegów pielęgnacyjnych, jak czesanie, kąpanie, obcinanie pazurów i czyszczenie zębów, a także do chodzenia na smyczy i w kagańcu.


Po zakończeniu podstawowego szkolenia możesz powierzyć wyżła weimarskiego profesjonalnemu trenerowi, który nauczy go umiejętności łowieckich lub przygotuje do psich zawodów – albo uczyć psa wszystkiego samemu. Nawet jeśli nie zamierzasz wystawiać swego wyżła do żadnych konkursów, trening różnych umiejętności i sztuczek do dla zwierzaka świetna zabawa.


Wyżły weimarskie potrzebują dużo ruchu i różnorodnych zajęć, zarówno fizycznych, jak intelektualnych. Uwielbiają aportować piłki i ganiać za frisbee, kochają pływać, dobrze radzą sobie także w konkurencjach sportowych, takich jak agility (bieg po torze przeszkód) czy flyball (psia sztafeta) oraz w sportach zaprzęgowych (np. canicross). Wyżeł weimarski to świetny towarzysz joggingu i wycieczki rowerowej.

Wyżeł weimarski najlepiej czuje się w czasie długiego wypadu do lasu, na łąkę lub nad brzeg jeziora. W mieście dobrze jest wyprowadzać go na smyczy o mocnych karabińczykach, przyczepionej do szerokiej obroży lub dopasowanych szelek, i w kagańcu fizjologicznym, który nie utrudnia ziajania. Wyżły nie mają tendencji do awanturowania się z innymi psami, ale ich silnie rozwinięty instynkt łowiecki sprawia, że mogą pognać za wypatrzonym ptakiem, wiewiórką czy nawet kotem. Mnogość bodźców w środowisku miejskim sprawia, że przewodnik powinien zawsze zachowywać czujność i być gotowym, by w każdej chwili przywołać wyżła do siebie i powstrzymać go przed wpakowaniem się w kłopoty.


Dzieci nie powinny wyprowadzać wyżła weimarskiego, bo silny i szybki pies może im się wyrwać. Za małymi dziećmi zresztą wyżeł weimarski przesadnie nie przepada, chyba że są one nauczone tego, jak poprawnie obchodzić się z psem. Dobrze jest nadzorować zabawy dziecka z wyżłem, bo spory pies może niechcący przewrócić malucha.

Ponieważ wyżeł weimarski nie ma podszerstka, źle znosi niskie temperatury i na zimowe spacery powinien mieć założony specjalny psi kubraczek lub sweter. Upały znosi nieźle, ale zawsze trzeba zapewnić mu chłodne, zaciemnione miejsce do odpoczynku i dużo świeżej wody do picia.

Co je wyżeł weimarski?


Wyżeł weimarski powinien dostawać wysokiej jakości karmę dla psów, bogatą w pełnowartościowe białka zwierzęce (mięso mięśniowe i podrobowe), z dodatkiem naturalnych olejów, warzyw i owoców. Nie należy podawać psu karmy zawierającej konserwanty, barwniki, spulchniacze czy słodziki. Szczenięta powinny dostawać specjalną karmę dla rosnących psów dużych ras. Taka karma dostarczy im odpowiedniej ilości składników odżywczych, niezbędnych w okresie szybkiego wzrostu. Zaniedbania na tym kluczowym etapie mogą mieć poważne konsekwencja dla zdrowia psa przez resztę jego życia.


Wyżeł weimarski chętnie będzie się odżywiał surowizną. Podawaj mu świeże mięso (unikaj wieprzowiny, bo może zwierać pasożyty), ryby i oleje rybne, od czasu do czasu także surowe jajko. Niektóre psy lubią owoce, np. jagody – wystarczą dwie jako dodatek do posiłku. Wiele psów lubi chrupać różnego rodzaju kości i kurze łapki, które dodatkowo ścierają im kamień nazębny.


Stosując dietę BARF trzeba pamiętać o suplementowaniu psu niektórych witamin i minerałów.

Wszystkie wyżły lubią pałaszować, a niektóre mają ponadto tendencję do tycia. Dlatego psu trzeba dobrać odpowiednią dietę i porcjowanie w zależności od jego płci, wieku, masy ciała i trybu życia. Najlepiej skonsultować psią dietę z weterynarzem lub dietetykiem, który doradzi, co zmienić, by wyżeł weimarski otrzymywał zbalansowane, zdrowe i smaczne posiłki.

Jak inne duże psy, wyżeł weimarski narażony jest na skręt żołądka. Dlatego trzeba podawać mu mniejsze porcje jedzenia, dzieląc dwa codzienne posiłki na dwie części. Pies powinien też odpoczywać godzinę przed i po posiłku. W ten sposób ryzyko wystąpienia skrętu żołądka znacząco spada.


Zdrowy wyżeł weimarski


Wyżeł weimarski to silny i wytrzymały pies, przystosowany do ścigania zwierzyny po łąkach, lasach i bagniskach. Może jednak zapaść na mniej lub bardziej typowe choroby psów rasowych. Stosunkowo często występują choroby oczu (dwurzędowość rzęs, katarakty, zanik siatkówki, wywinięcie lub podwinięcie powieki), zdarza się dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, choć wyjątkowo rzadko. Czasem występuje przepuklina pępkowa, wnętrostwo, a także alergie skórne.


Wyżeł weimarski narażony jest też na skręt żołądka. To bardzo groźna przypadłość, która szybko zabija psa. Aby jej zapobiec, należy dbać, by pies odpoczywał przez godzinę przed i po posiłku.


Wyżeł weimarski, jak każdy pies, powinien co najmniej raz w roku odwiedzić weterynarza na ogólny przegląd stanu zdrowia. Badanie takie powinno objąć pobranie krwi, osłuchanie serca i płuc, skontrolowanie stanu uszu, zębów i pazurów. Dzięki takim wizytom można wcześnie wykryć wiele chorób, a dzięki temu – szybciej i skuteczniej je wyleczyć.


Zadbany wyżeł weimarski żyje od 10 do 12 lat.

Czysty wyżeł weimarski

Wyżeł weimarski z reguły nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Należy regularnie czesać psa, ale wystarczy to robić raz w tygodniu. Użyj do tego miękkiej szczotki lub specjalnej rękawicy z gumowymi wypustkami, które zbierają martwy włos. Psy lubią czesanie rękawicą, bo przypomina im głaskanie i przyjemny masaż. Wyżła długowłosego najlepiej wyczesywać przy użyciu szczotki pudlówki i solidnego grzebienia z obrotowymi zębami.


Wyżeł weimarski rzadko brudzi się do takiego stopnia, że konieczna jest kąpiel. Z reguły wystarczy otrzepać go po spacerze z liści, ewentualnie przetrzeć wilgotnym ręcznikiem, by usunąć kurz czy zaschnięte błoto. Jeśli jednak kąpiel jest konieczna, pamiętaj, by użyć specjalnego szamponu dla psów krótko- lub długowłosych, który nie wywołuje alergii i nie rozmiękcza sierści. Po kąpieli dokładnie wysusz wyżła weimarskiego, bo wilgotna psia skóra i sierść to idealne miejsce do rozwoju bakterii i grzybów.


Trzeba szczególnie dbać o higienę uszu wyżła weimarskiego, bo jego kanały słuchowe nie mają należytej wentylacji, przez co narażone są na infekcje grzybowe i bakteryjne. Wyczyść psu uszy za pomocą wacika lub szmatki nasączonej ciepłą wodą lub specjalnym środkiem samoczyszczącym dla zwierząt. W ten sam sposób możesz w miarę potrzeby wyczyścić wyżłowi nos i kąciki oczu, jeśli dostrzeżesz w nich zabrudzenia lub zaschnięte łzy.


Psu należy tez regularnie obcinać pazury, bo zbyt długie utrudniają mu chodzenie, a czasem nawet powodują ból. Pamiętaj, że psie pazury są unerwione i ukrwione, z wyjątkiem samych koniuszków. Jeśli boisz się, że skaleczysz psa, zaprowadź go na obcięcie pazurów do weterynarza lub groomera.


Wyżeł weimarski powinien tez mieć regularnie czyszczone zęby. Możesz to zrobić za pomocą specjalnego patyczka (o ile przyzwyczaiłeś do tego psa na etapie wczesnego treningu), albo też podając wyżłowi smakołyki dentystyczne, które ścierają kamień nazębny, zapobiegają chorobom dziąseł i usuwają przykry zapach oddechu.


Szczęśliwy wyżeł weimarski


Wyżeł dobrze znosi życie w domu czy mieszkaniu, ale tylko pod warunkiem, że ma zapewnione odpowiednio dużo ruchu. Najlepiej czuje się, mając do dyspozycji ogródek przydomowy lub podwórko, po którym może swobodnie brykać. Źle znosi nudę i samotność, a stres może rozładować, gryząc meble lub kopiąc wielkie doły w ogródku.


Wyżeł weimarski może zostać do pewnego stopnia przyzwyczajony do spędza kilku godzin samotnie na etapie wczesnego treningu. Rozłąka z właścicielem nigdy nie powinna jednak być zbyt długa. Jeśli pies szczególnie źle znosi codzienne rozstania, możesz przed wyjściem do pracy zostawiać włączony telewizor, tak by wyżeł przez cały dzień słyszał ludzkie głosy i nie martwił się nienaturalną ciszą. Innym sposobem złagodzenia u psa stresu związanego z rozłąką jest podawanie mu przed wyjściem ulubionego posiłku. Pamiętaj jednak, by ten „rozchodniaczek” wliczyć do dziennego planu żywieniowego wyżła, żeby pies się nie roztył. Dobrze też pozostawić mu do dyspozycji ulubione zabawki. Wyżły lubią wszelkiego rodzaju piłki i gryzaki, a także zwisające sznury do szarpania lub specjalne konchy, z których pies może pracowicie wydłubywać smakołyki.


Dla kogo wyżeł weimarski to idealny pies?


Wyżeł weimarski to pies raczej dla doświadczonego przewodnika, który ma czas i cierpliwość potrzebne do odpowiedniego wychowania szczeniaka. Ponadto wyżeł weimarski musi się wybiegać, jest to więc pies dla osób aktywnych, które są w stanie zapewnić mu dostatecznie dużo ruchu na spacerze, urozmaiconym zabawami i pracami.


Wyżeł weimarski z dobrej hodowli


Wyżeł weimarski powinien pochodzić ze sprawdzonej hodowli, najlepiej zarejestrowanej w którymś z międzynarodowych związków kynologicznych. Odpowiedzialny hodowca wie, jak należy krzyżować zwierzęta, by zminimalizować ryzyko wystąpienia u szczeniąt chorób genetycznych. Dba także nie tylko zysk, ale przede wszystkim o dobro swoich psów, zapewniając im odpowiednie warunki życia i opiekę medyczną.

Dobre hodowle rasowych psów z reguły mają swoje strony internetowe, na których dostarczają niezbędnych informacji o danej rasie, różnego rodzaju porad wychowawczych i pielęgnacyjnych, a także kontaktów do sprawdzonych lekarzy, dietetyków i trenerów. Zamieszczają także ogłoszenia o przeznaczonych na sprzedaż szczeniętach.

Najlepiej jest osobiście odwiedzić upatrzoną hodowlę wyżłów weimarskich, by na własne oczy przekonać się, w jakich warunkach żyją psy, jak wyglądają wystawione na sprzedaż szczenięta i porozmawiać z hodowcą. Dobry hodowca nie tylko odpowie na twoje pytania dotyczące psów i metod hodowlanych, ale sam zada Ci kilka pytań, by upewnić się, że znasz potrzeby wyżłów i będziesz umiał je zaspokoić. Odpowiedzialni hodowcy niechętnie sprzedają psy w okresie świątecznym albo w ogóle na prezent dla kogoś innego. Pies wymaga opieki i odpowiedzialności. Kupno psa powinno więc być decyzją dobrze przemyślaną, a nie działaniem pod wpływem impulsu.


Rasowy wyżeł weimarski powinien mieć ważną książeczkę zdrowia, odnotowującą wszystkie niezbędne szczepienia i zabiegi odrobaczania, a także rodowód, który poświadcza, że szczeniak spełnia standard rasy i może być wystawiany do konkursów i zawodów.

Ile kosztuje wyżeł weimarski?

Rasowy wyżeł weimarski może kosztować nawet 6000 zł, jeśli pochodzi z renomowanej hodowli i rodziców czempionów. Psy przeznaczone do dalszego rozrodu są droższe, a te do trzymania jako domowe pupile tańsze. Miesięczny koszt utrzymania wyżła weimarskiego wynosi ok. 300 zł.


Dla osób, które nie mogą sobie pozwolić na kupno wyżła z renomowanej hodowli, pozostaje możliwość adopcji psa. Wyżły, z uwagi na swój piękny wygląd i przyjazne usposobienie, są stosunkowo często hodowane amatorsko przez niedoświadczonych lub nieodpowiedzialnych hodowców. Takie psy często nie spełniają sztandaru rasy i bywają po pewnym czasie porzucane przez swych właścicieli lub oddawane do schroniska. Dlatego stosunkowo łatwo można adoptować porzuconego wyżła – to opcja szczególnie atrakcyjna dla osób, którym nie zależy na wystawianiu psa do konkursów czy zawodów. Pies z adopcji, z reguły już dorosły i z wyrobionym charakterem, będzie szczególnie wdzięczny za podarowanie mu nowego domu.

Następny artykuł