Źródło: swiatzwierzat.pl materiały własne

Whippet: idealny chart domowy

1 Grudnia 2020

Whippet to pies uniwersalny: tak samo dobrze czuje się, wyciągnięty w domu na kanapie, jak i gnając za sztuczną ofiarą w czasie psich wyścigów. Jest szybki, skłonny do zabaw, wierny i przywiązany do całej rodziny. Czy whippet to właśnie Twój wymarzony pies? Dowiedz się, jaki jest i czego potrzebuje whippet.

Whippet – historia rasy

Whippet to rasa charta wyhodowana w Wielkiej Brytanii w XIX w. Wywodzi się od angielskich greyhoundów, ale jest od nich mniejszy.


Charty to psy gończe, tropiące zwierzynę za pomocą znakomitego wzroku. Opływowa sylwetka pozwala im ścigać ofiarę z dużą szybkością – whippety biegają z prędkością nawet 65 km/h. Charty wykorzystywano w Europie do polowań od późnego średniowiecza, można dostrzec je np. na obrazach Albrechta Dürera z XVI w. W Anglii hodowano charty w trzech wielkościach – duże, średnie i małe. Małe wykorzystywano chętnie do polowań na szczury. Określano je czasem słowem „whippet”, które w danej angielszczyźnie oznaczało „ten, który porusza się szybko”. Być może dobrym polskim odpowiednikiem byłoby słowo „chyży”. O ogarach whippetach wspomina się w Anglii po raz pierwszy w 1610 r.


Współczesna rasa whippet została wyhodowana w XIX w. na granicy Anglii i Szkocji w związku z rosnącym zainteresowaniem wyścigami psów. Whippety miały być mniejsze, tańsze i łatwiejsze w utrzymaniu od szlachetnych greyhoundów. Rasa powstała prawdopodobnie jako skutek krzyżowania małych greyhoundów z wysokonożnymi terrierami i charcikami włoskimi. Angielski Kennel Club przygotował standard dla whippeta w 1891 r. Whippety stały się szybko popularne wśród niższych warstw społeczeństwa, zyskując sobie mało pochlebne miano „koni wyścigowych dla ubogich”. Ich radosne usposobienie i użytkowość (szybkie i niezwykle zwinne psy z powodzeniem wykorzystywano do polowań na zające i szczury oraz do wyścigów) spowodowały, że whippety szybko podbiły serca hodowców i entuzjastów psów. Bywały też coraz częściej psami domowymi.


Whippety pojawiły się w Polsce w latach 60. XX w. Ich popularność powoli ale stabilnie wzrasta. W 2002 r. urodziło się nad Wisłą 18 miotów whippetów, w 2015 r. było to 36 miotów, w 2017 r. 66 miotów, a w 2020 r. 68 miotów (stan na wrzesień).


Jak wygląda whippet?


Whippet to krótkowłosy chart średnich rozmiarów. Osiąga 51 cm wysokości w kłębie i masę ok. 20 kg.

Whippet ma charakterystyczną króciutką sierść, która sprawia niemal wrażenie, że pies jest nagi i pokryty tylko cienką, delikatną skórą. To jednak tylko pozorna wrażliwość – w rzeczywistości whippet to silny pies o mocnych mięśniach, zdolny do błyskawicznego biegu, o niespożytej niemal energii.


Głowa whippeta jest podłużna, lekko spłaszczona. Kufa ma delikatny stop i silne szczęki ze zgryzem nożycowym. Nos jest spory, trufla wystaje poza linię szczęki i może mieć kolor czarny, niebieski lub wątrobiany, współgrający z umaszczeniem psa. Oczy są dość szeroko rozstawione, owalne, czujne, w ciemnym kolorze. Uszy są niewielkie i mają kształt płatka róży.


Szyja psa jest muskularna, tułów smukły o umięśnionym grzbiecie i mocnych lędźwiach. Przednie kończyny są proste, a tylne mocno kątowane, o silnych udach. Łapy są kształtne, wysoko wysklepione i mają mocne, grube opuszki. Ogon jest długi, bez pióra, lekko wyginający się ku górze, w ruchu trzymany w lekkim łuku, ale nigdy powyżej linii grzbietu.


Whippety mają krótką, zwartą sierść, bardzo delikatną w dotyku. Dopuszcza się wszelkie typy umaszczenia. Przed II wojną światową whippety występowały także w odmienia szorstkowłosej, która jednak z czasem zupełnie zniknęła z hodowli.

Jaki charakter ma whippet?

Whippet to radosny pies, który kocha ruch i zabawę. Garnie się do ludzi, a szczególnie silnie przywiązuje się do swego pana, z którym pragnie spędzać jak najwięcej czasu. Dość łatwo zdobyć jego sympatię i zaufanie, więc nie nadaje się na stróża czy psa obronnego.


Whippet to pojętny pies, stosunkowo łatwy w treningu. Szkolenie psa należy zacząć wcześnie, zanim utrwali sobie złe nawyki. Kluczem do skutecznego wyszkolenia whippeta jest łagodna stanowczość i cierpliwość. Za każdym razem, gdy pies poprawnie wykona polecenie, powinien zostać nagrodzony pochwałą, pieszczotą, przysmakiem lub chwilą ulubionej zabawy. Gdy whippet coś pomyli lub się poleni, możesz go skarcić, ale nie podnoś głosu. Krzyk tylko zestresuje psa i może zrazić go do dalszego treningu. Wychowując psa pamiętaj, że każde polecenie musi zostać wyegzekwowane. Przykładowo, jeśli każesz psu zejść z kanapy, a ten nie raczy się ruszyć, ściągnij go samemu, powtarzając komendę „zejdź!”. W przeciwnym wypadku pies nauczy się, że komendy można ignorować.


Początkowy trening psa powinien objąć nauczenie go reagowania na własne imię i podstawowe komendy. Whippet musi też nauczyć się zasad dobrego życia z ludźmi i innymi zwierzętami, także obcymi. Najlepiej pokazywać szczeniakowi różne sytuacje, oswajać go z dźwiękami i zapachami, i pozwalać mu socjalizować się z domownikami w kontrolowanych warunkach. W ten sposób szczeniak nauczy się poprawnych reakcji nie będzie sprawiał problemów w dorosłym życiu.

Na etapie wczesnego układania psa należy także przyzwyczaić go do zabiegów pielęgnacyjnych, takich jak czesanie, kąpiele, czyszczenie uszu, zębów, nosa i kącików oczu, obcinanie pazurów, a także do chodzenia na smyczy i w kagańcu.

Po zakończeniu podstawowego treningu, możesz dalej uczyć whippeta sztuczek lub zacząć przygotowywać go do zawodów sportowych. Whippet dobrze radzi sobie w konkurencjach takich jak agility (bieg po torze przeszkód), flyball (psia sztafeta), nurkowanie, a przede wszystkim coursing – gonitwa za sztuczną ofiarą po naturalnym terenie. Nawet jeśli nie planujesz wystawiać psa do żadnych zawodów, trening to dla niego świetna zabawa i okazja do aktywnego spędzenia czasu ze swoim panem.


Whippet dobrze dostosowuje się do życia w domu czy mieszkaniu, lubi spędzać czas na leniuchowaniu, ale musi też codziennie zażywać odpowiednio dużo ruchu. Wymaga częstych i długich spacerów, najlepiej gdzieś, gdzie może zostać puszczony wolno i swobodnie hasać – na łąkach, lasach, w rozległych parkach. Wyprowadzając whippeta w mieście, trzeba wziąć go na długą, elastyczną smycz o mocnych karabińczykach, przytroczoną do szerokiej obroży lub dopasowanych szelek. Pies powinien też mieć założony kaganiec fizjologiczny, który nie utrudnia ziajania. Przewodnik whippeta powinien zachować czujność, by w porę odwołać go lub odciągnąć, jeśli pies ulegnie instynktowi myśliwskiemu i rzuci się w pogoń za wypatrzoną wiewiórką, ptakiem czy kotem sąsiadów.


Znudzony lub osamotniony, przejawia skłonność do niszczenia: gryzienia mebli, darcia poduszek i firanek. Na etapie wczesnego treningu można przyzwyczaić whippeta do spędzania samotnie kilku godzin, nigdy jednak nie powinien pozostawać bez towarzystwa na zbyt długo. Jeśli pies szczególnie źle znosi rozstania z właścicielem, możne wykorzystać kilka sposobów na osłodzeniu mu rozłąki. Możesz np. przed wyjściem do pracy pozostawić na cały dzień włączony telewizor, tak by whippet stale słyszał ludzkie głosy i nie niepokoił się nienaturalną ciszą, panującą w mieszkaniu. Możesz też przed wyjściem podać mu ulubiony posiłek, pamiętaj jednak, by ten rozchodniaczek był wliczony w dzienny plan żywienia psa, bo nadmiar kalorii doprowadzi charta do otyłości i przepuklin. Dobrym pomysłem jest też pozostawienie whippetowi do dyspozycji ulubionych zabawek, takich jak piłki, gryzaki i sznury do szarpania i ciągnięcia.


Co je whippet?


Whippet ma skłonność do alergii pokarmowych, dlatego dobór karmy dla niego należy skonsultować z weterynarzem. Pies powinien dostawać wysokiej jakości pełnowartościową karmę dla psów, zawierającą mięso, naturalne oleje, warzywa i owoce, wolną od konserwantów, barwników, słodzików i spulchniaczy.


Whippet chętnie też będzie żywił się – całkowicie lub komplementarnie – surowizną, czyli tzw. dietą BARF. Podawaj psu świeże mięso wołowe i cielęce, a także ryby, oleje rybne, okazyjnie surowe jajko. Psy często lubią chrupać kurze łapki, które dodatkowo ścierają im kamień nazębny. Niektóre whippety lubią też owoce, np. jagody – dwie wystarczą jako dodatek do posiłku. Unikaj podawania pupilowi surowej wieprzowiny, bo może ona zawierać pasożyty, które przejdą na psa.

Karmiąc whippeta surowizną, należy suplementować mu niektóre witaminy i minerały, np. wapń, za pomocą specjalnych preparatów.


Pies powinien dostawać dwa zbalansowane posiłki dziennie. Porcje powinny być dopasowane do płci, masy ciała, wieku i trybu życia zwierzęcia. W doborze odpowiedniej diety i porcjowania pomoże Ci weterynarz lub wyspecjalizowany psi dietetyk.


Zdrowy whippet

Whippet to silny, pełen energii pies. Jak na rasowego charta, cieszy się dobrym zdrowiem i jest wolny od większość chorób dopadających rasowe psy. Czasem występuje u whippetów arytmia serca. Z wiekiem zdarzają się przypadki chorób układu moczowego, dysplazja stawów biodrowych, kłopoty z oczami (katarakty, zanik siatkówki, wywinięcie powieki).


Whippet powinien co najmniej raz w roku odwiedzać weterynarza nawet bez żadnych objawów – na ogólny przegląd stanu zdrowia. Takie badanie powinno objąć pobranie psu krwi sprawdzenie stanu zębów, uszu i pazurów, osłuchanie serca i płuc. Taka kontrola pozwala w porę wykryć chroby nawet w ich wczesnym stadium, co sprzyja szybkiemu i skutecznemu leczeniu.

Zadbany whippet żyje ok. 12 lat. Najczęstszą przyczyną zgonów jest u tych psów podeszły wiek, potem zderzenia z pojazdami, wypadki w czasie biegu, nowotwory, problemy z sercem.

Czysty whippet

Pielęgnacja whippeta nie jest skomplikowana. Sierść wystarczy przeczesać od czasu do czasu miękka szczotką lub specjalna rękawicą z gumowymi wypustkami, które zbierają martwy włos. Po spacerze, zwłaszcza po wycieczce do lasu czy na łąkę, należy obejrzeć skórę psa pod kątem skaleczeń.


Kąpanie whippeta rzadko jest konieczne – to dość czysty pies, który nie wydziela charakterystycznego psiego zapaszku. Najczęściej wystarczy przetrzeć go wilgotnym ręcznikiem, by whippet lśnił jak nowy. Jeśli jednak kąpiel jest konieczna, pamiętaj, by użyć specjalnego szamponu dla psów krótkowłosych, który nie wywołuje alergii. Po kąpieli dokładnie wysusz whippeta ręcznikiem lub suszarką, bo wilgotna psia skóra i sierść to idealne środowisko do rozwoju bakterii i grzybów. Zimą przypilnuj, by whippet świeżo po kąpieli nie stał w przeciągu, bo może się przeziębić. Możesz też przesunąć jego legowisko bliżej kaloryfera.


Whippet musi mieć regularnie czyszczone uszy, nos i kąciki oczu za pomocą wacika nasączonego w ciepłej wodzie lub w specjalnym płynie samoczyszczącym dla zwierząt. Pamiętaj także, by regularnie obcinać psu pazury, bo zbyt długie mogą utrudniać mu chodzenie lub nawet sprawiać ból. Pazury psa są unerwione i ukrwione, z wyjątkiem samych koniuszków. Jeśli boisz się, że skaleczysz psa, zaprowadź go na obcięcie pazurów do weterynarza lub groomera.

Whippetowi należy także regularnie czyścić zęby za pomocą specjalnego patyczka lub szczoteczki i pasty enzymatycznej. Można też podawać psu od czasu do czasu smakołyki dentystyczne – specjalne kości, gryzaki czy krokiety – które usuwają kamień nazębny i przykry zapach oddechu, a także zapobiegają schorzeniom dziąseł.

Whippet z uwagi na swoją cienką sierść i delikatną skórę jest podatny na chłód i na spacery zimą powinien wychodzić w specjalnym ocieplającym kubraczku. Latem z kolei nie powinien przebywać zbyt długo na otwartym słońcu, bo jego skóra może ulec poparzeniu. O skórę whippeta należy dbać, stosując specjalne kosmetyki dla psów.


Dla kogo whippet to idealny pies?

Whippet to niemal idealny pies rodzinny. W domu zachowuje się spokojnie i cicho, za to na dworze bryka i chętnie bawi się z całą rodziną. Sprawdzi się jako towarzysz zabaw dla dzieci, o ile zostały one nauczone poprawnego obchodzenia się z psem, a dorosłym będzie towarzyszył w czasie joggingu lub na wycieczce rowerowej. Jest zdrowy, łatwy w pielęgnacji i utrzymaniu. Nada się bardzo dobrze na pierwszego psa.


Whippet z dobrej hodowli


Whippet powinien pochodzić z renomowanej hodowli. Tylko taka gwarantuje, że zwierzęta mają zapewnione odpowiednie warunki bytowania, szczenięta mają należytą opiekę medyczną, a dorosłe psy krzyżowane są w taki sposób, by zmniejszyć ryzyko wystąpienia u potomstwa chorób genetycznych.


Najlepiej jest osobiście odwiedzić upatrzoną hodowlę, żeby na własne oczy przekonać się, jak żyją w niej psy i porozmawiać z hodowcą. Dobry hodowca nie tylko chętnie odpowie na wszystkie Twoje pytania, ale sam zada Ci kilka, by się upewnić, że znasz charakter i potrzeby whippetów i będziesz umiał je zaspokoić. Odpowiedzialny hodowca niechętnie sprzedaje psy w okresie świątecznym, zwłaszcza na prezent dla kogoś innego. Przewodnik będzie przecież całkowicie odpowiedzialny za whippeta, który odda mu całe serce na kilkanaście kolejnych lat. Dlatego kupno psa powinno być efektem świadomej i przemyślanej decyzji, a nie działaniem pod wpływem impulsu czy kaprysu.

Rasowy whippet powinien mieć książeczkę zdrowia, odnotowującą wszystkie niezbędne szczepienia, zabiegi odrobaczenia i wszczepienie chipu. Szczeniak powinien też mieć rodowód, podający wywód przodków i poświadczający, że pies spełnia standard rasy, a więc może być wystawiany do zawodów i konkursów.

Ile kosztuje whippet?

Rasowy whippet z rodowodem kosztuje od 2000 do 4500 zł. Psy z rodziców czempionów i przeznaczone do dalszej hodowli będą droższe, a te przeznaczone na domowych pupili mogą być nieco tańsze.

Miesięczny koszt utrzymania whippeta to ok. 200 zł.

Następny artykuł