West highland white terrier: biały duszek szkockich gór
Źródło: Pixabay.com

West highland white terrier: biały duszek szkockich gór

1 Grudnia 2020

West highland white terrier wiele mówi o sobie już samą przydługą nazwą. To terier, wywodzi się z górzystych terenów zachodniej Szkocji i jest biały. Ma też wyrazisty charakter, wielkie serce i lwią odwagę. Czy west highland white terrier to pies stworzony dla Ciebie? Dowiedz się, jaki jest i czego potrzebuje west highland white terrier.

West highland white terrier – historia rasy

West highland white terrier słynie – jak wskazuje nazwa – ze swej jednolicie białej sierści. Wzmianki o białych terierach pojawiają się już w XVII-wiecznej Anglii, jednak w tamtych czasach uważano białe psy za wątlejsze od pozostałych i rzadko wykorzystywano na łowach. Planowa hodowla białych terrierów zaczęła się dopiero w XIX w. w Szkocji. Przyczynił się do tego nieszczęśliwy wypadek. Pewnego razu pułkownik Edward Donald Malcom ze szkockiego miasteczka Poltalloch przez przypadek zastrzelił w czasie polowania własnego psa, bo pomylił go z lisem. Wpadł wówczas na pomysł, by rozwinąć hodowlę psów myśliwskich o maści, która będzie wyróżniać je z naturalnego otoczenia, takiego jak poszycie lasu, wrzosowisko czy rozległe błota Szkocji.

Hodowcy zaczęli umiejętnie krzyżować potomstwo terierów szkockich i caim terierów, które od czasu do czasu wydawały na świat psy o naturalnie białym umaszczeniu. Od nich właśnie pochodzi west highland white terrier. Po raz pierwszy psa zaprezentowano na wystawie w Birmingham w 1907 r., wtedy też brytyjski Kennel Club uznał west highland white terriery za odrębną rasę. Do jego pierwotnych zadań należało – jak w przypadku wielu innych terierów – polowanie na szkodnik, rzadziej też lisy i wydry.


West highland white terrier trafił do USA w r. 1907 lub 1908 i od razu zyskał sobie dużą popularność. W 2010 r. psy te uplasowały się na 34. pozycji w rankingu najpopularniejszych ras psów domowych w Stanach.


Jak wygląda west highland white terrier?

West highland white terrier to nieduży piesek w typie wilkowatym. Dorasta do 30 cm wysokości w kłębie i waży do 10 kg.


West highland white terrier ma dość szeroką głowę, lekko wypukłą. Niedługa kufa kończy się łagodnie, bez szpicu, ma wyraźny stop. Uszy są niewielkie, trójkątne, obowiązkowo sterczące. Trufla nosowa, powieki i nieduże fafle muszą mieć kolor intensywnie czarny, a migdałowate, szeroko rozstawione oczy – ciemnobrązowy.

Pies ma krępe ciało o mocnym grzbiecie, muskularne łapy i swobodny, sprężysty chód. Prosty, szeroki, porośnięty gęstym futrem ogon noszony nad grzbietem to efekt umyślnego kształtowania rasy – myśliwy mógł wyciągnąć za niego psa, np. z lisiej nory.

West highland white terrier ma obfity, wełnisty podszerstek i szorstki włos okrywowy długości ok. 5 cm. Włosy nadają jego głowie ładny, okrągły kształt. Dorosłe psy trymuje się, szczególnie, jeśli mają zdobywać nagrody na wystawach.

Maść west highland white terriera jest jednolicie biała z odcieniem szarości we wnętrzach uszu i na brzuchu. Opuszki łap i pazury powinny być czarne.


Jaki charakter ma west highland white terrier?

West highland white terrier przypomina usposobieniem inne teriery. Jest odważny, rezolutny, trochę łobuziak, lubi stawiać na swoim i nie zawsze wykonuje polecenia właściciela. Korzysta z każdej okazji, by wejść na głowę zbyt miękkiemu przewodnikowi i całej rodzinie. W stosunkach z innymi psami bywa zadziorny, często zbyt odważny. Jest też jednak wesoły i serdeczny. To pies bardzo aktywny, towarzyski i ciekawski. Silnie przywiązuje się do swego pana i najchętniej towarzyszy mu zawsze i wszędzie. Wobec obcych ludzi i zwierząt bywa nieufny, może przed nimi ostrzegać głośnym szczekaniem.


West highland white terrier wymaga umiejętnego szkolenia, choć nawet dobrze wytrenowane teriery nie będą nigdy w pełni posłuszne swemu panu. Mimo to warto się postarać – west highland white terrier to dość inteligentny pies, który szybko nauczy się wielu sztuczek, umiejętności i niektórych prac. Uplasował się na 88. miejscu w rankingu psiej inteligencji, zestawionym przez behawiorystę Stanley’a Corena.

Szkolenie psa należy zacząć wcześnie, nim utrwali sobie złe nawyki. Początkowy trening powinien objąć nauczenie psa reagowania na swoje imię i podstawowe komendy. Należy mu też wpoić zasady dobrego życia z ludźmi i zwierzętami, oduczyć nadmiernego szczekania, przyzwyczaić do zabiegów pielęgnacyjnych (czesania, trymowania, strzyżenia, kąpania, mycia zębów i uszu, przycinania pazurów), a także do chodzenia na smyczy.

Kluczem do odpowiedniego ułożenia psa jest cierpliwość, łagodna stanowczość i żelazna konsekwencja. Pies powinien dostawać jasne i wyraźne komendy. Gdy zachowa się zgodnie z oczekiwaniami, trzeba go od razu nagrodzić – nagrodą może być pochwała, przysmak, pieszczota lub chwila zabawy. Jeśli west highland white terrier coś pomyli lub się poleni, możesz go zganić, lecz nie krzycz, bo krzyk tylko stresuje psa i zraża go do dalszego treningu.

Jeśli nie masz czasu lub cierpliwości do samodzielnego trenowania upartego i niezależnego west highland white terriera, możesz oddać psa w ręce profesjonalnego trenera lub znaleźć mu miejsce w przedszkolu dla psów, gdzie szczenięta swobodnie socjalizują się ze sobą i nabywają psie umiejętności pod okiem doświadczonych opiekunów.


Po zakończeniu treningu podstawowego możesz dalej uczyć west highland white terriera sztuczek lub zacząć go przygotowywać do zawodów sportowych. West highland white terriery dobrze radzą sobie w konkurencjach sprawnościowych, takich jak agility (bieg po torze przeszkód), czy flyball (psia sztafeta), wdzięcznie wychodzi im też dog dancing (naśladowanie ruchów tanecznych przewodnika). Nawet jeśli nie zamierzasz wstawiać psa do zawodów, taki trening będzie dla niego świetną zabawą i okazję do spędzenia czasu ze swym ukochanym panem.


West highland white terrier wymaga dużo stymulacji fizycznej i mentalnej. Do utrzymania dobrego samopoczucia i formy fizycznej potrzebne mu są regularne spacery, urozmaicone zabawą, np. aportowaniem czy zapasami. Pies szczególnie lubi kopać, co zostało mu z czasów polowań, gdy wypłaszał lisy z nor. West highland white terrier w mieście powinien być wyprowadzany na smyczy z porządnymi karabińczykami, przytwierdzonej do szerokiej obroży lub dopasowanych szelek, i w kagańcu fizjologicznym, który nie utrudnia ziajania. Dzięki temu west highland white terrier uniknie kłopotów, w które wpędza go nadmierna pewność siebie, prowadząca czasem do konfliktów z innymi psami. West highland white terrier ma też silny instynkt łowny, może więc rzucić się w pogoń za wypatrzoną wiewiórką, ptakiem czy myszą, dlatego przewodnik powinien zawsze być w gotowości, by przywołać lub odciągnąć psa (west highland white terrier może zignorować samo przywołanie, gdy uzna, że wiewiórka jest jednak ważniejsza od spełniania cudzych życzeń). Pies uwielbia także eksplorację i badanie nowych ścieżek, tym bardziej powinien więc spacerować na smyczy.


West highland white lubi być w centrum uwagi także w domu i chętnie bierze udział w różnego rodzaju grach i zabawach. Dobrze sprawdzi się jako towarzysz zabaw dzieci, o ile zostały one nauczone, jak należy obchodzić się z psem. Trzeba wyjaśnić dzieciom, że pies to uczestnik zabawy, a nie zabawka, i nie można go szczypać, szarpać, ciągnąć za ogon czy uszy, ani brać na ręce, jeśli sobie tego nie życzy.


Co je west highland white terrier?

West highland white terrier powinien dostawać wysokiej jakości karmę dla małych psów, stanowiącą odpowiednią kompozycję białka zwierzęcego (mięsa mięśniowego i podrobowego), naturalnych olejów, warzyw i owoców. Karma nie powinna zawierać konserwantów, sztucznych barwników, słodzików ani zbożowych spulchniaczy.

Pies chętnie też będzie żywił się surowizną, np. surowym mięsem wołowym i cielęcym, ale nie wieprzowiną - może zawierać pasożyty. Dietę trzeba psu urozmaicać, podając mu ryby i oleje rybne (w kapsułkach), mięso kurczaka, otręby, gotowany makaron albo ryż, surowe jajka, czasem też owoce (niektóre psy lubią np. dostawać dwie jagody do obiadu). Należy pamiętać, by psom na diecie BARF suplementować niektóre witaminy i minerały, np. wapń.

Porcje należy dostosować do płci, wieku, masy ciała i trybu życia psa. W doborze odpowiedniej diety i porcjowania pomoże Ci weterynarz lub psi dietetyk.

Zdrowy west highland white terrier


West highland white terriery to energiczne, odważne psy o dobrym zdrowiu. Jednak i one zapadają czasem na typowe choroby psów rasowych, takie jak dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, zwichnięcie rzepki, problemy z oczami (katarakty, wywinięcie lub podwinięcie powieki, zanik siatkówki). West highland white terriery cierpią też na typową niemal wyłącznie dla nich dolegliwość – przerost żuchwy, zwany lwią szczęką, wywołany odkładaniem się w niej tkanki kostnej. Ich układ nerwowy atakuje czasem choroba Krabbego, powodująca problemy z chodzeniem. Występuje u nich także włóknienie płuc, rasa jest też szczególnie podatna na alergie skórne.


Yorkshire terriery nie najlepiej znoszą niskie temperatury, więc na zimowy spacer dobrze jest założyć im ocieplające kubraczki.

Każdy pies powinien przynajmniej raz w roku odwiedzać weterynarza na ogólny przegląd stanu zdrowia, obejmujący pobranie krwi, osłuch serca i płuc, sprawdzenie stanu zębów, oczu, uszu i pazurów. W ten sposób można wcześnie wykryć choroby, a tym samym skuteczniej je leczyć.


Zadbany west highland white terrier żyje od 12 do 15 lat.


Czysty west highland white terrier


Sierść west highland white terriera musi być regularnie pielęgnowana. Należy codziennie czesać psa z użyciem miękkiej szczotki bez zaokrąglonych końcówek na pinach i grzebienia z obrotowymi zębami, a przed czesaniem spryskać sierść emulsją antystatyczną. Mniej więcej raz na trzy miesiące pies musi być trymowany ręcznie albo za pomocą tępego furminatora, który odpowiednio przerzedzi sierść i usunie martwy podszerstek. Jeśli włos okrywowy wyrośnie za długi, należy go przystrzyc samodzielnie lub zaprowadzić psa do groomera.

West highland white terrier dość szybko się brudzi. Musi więc zażywać kąpieli w letniej wodzie z użyciem specjalnego szamponu dla psów, który nie podrażnia skóry i nie rozmiękcza sierści. Można też użyć kosmetyków specjalnie przeznaczonych dla psów o białej sierści, które intensywnie ją oczyszczają i przywracają kolor. Po kąpieli należy dokładnie wysuszyć psa, bo wilgotny może się przeziębić poza tym mokra psia sierść to idealne środowisko do rozwoju bakterii i grzybów.

Należy dbać o uszy west highland white terriera, bo gęsta sierść może utrudniać należytą wentylację jego kanałów słuchowych, co może zwiększyć ryzyko wystąpienia infekcji grzybicznych i bakteryjnych. Małżowiny uszne psa należy przecierać wacikiem nasączonym w specjalnym środku samoczyszczącym dla zwierząt. Jeśli we wnętrzu ucha psa rosną pojedyncze włosy, trzeba wyskubać je pęsetą.

Pazury west highland white teriera muszą być regularnie przycinane, bo zbyt długie mogą utrudniać mu chodzenie lub nawet powodować ból. Trzeba to robić delikatnie, bo psie pazury są unerwione i ukrwione, z wyjątkiem samych końcówek. Jeśli boisz się, że skaleczysz psa, zaprowadź go na obcięcie pazurów do weterynarza lub groomera.

Należy dbać o czystość psich zębów i regularnie myć je za pomocą specjalnego patyczka lub szczoteczki oraz pasty enzymatycznej. Można też podawać west highland white terrierowi smakołyki dentystyczne, które dodatkowo ścierają mu kamień nazębny, zapobiegają chorobom dziąseł i niwelują przykry zapach oddechu.

Szczęśliwy west highland white terrier

West highland white terriery miewają różne temperamenty i potrzeby, w zależności od charakteru danego psa. Z reguły wymagają regularnego ruchu i częstych zabaw. Kochają być w centrum uwagi, czy to na spacerze, czy w domu.

West highland white terriery często źle znoszą rozłąkę z właścicielem. Zestresowany pies może głośno szczekać i ujadać, a co gorsza niszczyć meble, gryźć poduszki i zrywać zasłony. Jeśli west highland white terrier wyjątkowo ciężko przeżywa Twoje wyjście do pracy, możesz zastosować kilka sposobów na uspokojenie psa.

Po pierwsze, zostaw na cały dzień włączony telewizor, żeby pies stale słyszał ludzkie głosy i nie stresował się ciszą panującą w domu. Po drugie, możesz przed wyjściem poczęstować west highland white terriera ulubionym smakołykiem, pamiętaj jednak, by wliczyć go do dziennego planu żywienia, bo inaczej czworonóg może się roztyć. Po trzecie, zostaw psu do dyspozycji ulubione zabawki, jak piłki, gryzaki czy sznury do szarpania. Najlepszą jednak metodą zajęcia west highland white terriera w czasie nieobecności jego pana jest posiadania drugiego west highland white terriera, żeby pieski wzajemnie dotrzymywały sobie towarzystwa.


Dla kogo west highland white terrier to idealny pies?


West highland white terriery to świetne psy rodzinne do domu i mieszkania, energiczne i chętne do zabawy, łatwo uczące się sztuczek, a zarazem rezolutne i pewne siebie, o wyrazistym charakterze. Mają przeciętne potrzeby ruchowe, ale wymagają dużo uwagi. Nadają się więc dla singli i osób starszych, pod warunkiem, że znajdą one dla psa odpowiednio dużo czasu. Dobrze sprawdzą się jako pupile osób aktywnych którym chętnie będą towarzyszyć np. w czasie joggingu czy dłuższych spacerów.


West highland white terrier z dobrej hodowli

West highland white terrier powinien pochodzić z dobrej hodowli, której właściciel dba o zdrowie i samopoczucie dorosłych psów oraz szczeniąt. Odpowiedzialny hodowca wie, jak krzyżować psy w taki sposób, by zminimalizować ryzyko wystąpienia u szczeniąt chorób o podłożu genetycznym.


West highland white terriery to popularna rasa i znajdziesz w Internecie wiele forów, na których właściciele tych piesków dzielą się swoimi spostrzeżeniami, poradami i wskazują dobrych hodowców. Dobrze jest zapoznać się ze stroną internetową upatrzonej hodowli, a potem osobiście ją odwiedzić, tak by na własne oczy przekonać się, w jakich warunkach trzymane są psy i jak wyglądają szczenięta oferowane na sprzedaż.


Dobry hodowca nie tylko odpowie na wszystkie Twoje pytania dotyczące rasy west highland white terrier, ale sam zada Ci kilka pytań, by się upewnić, że oddaje psy w dobre ręce.


Rasowy west highland white terrier musi posiadać książeczkę zdrowia z odnotowanymi szczepieniami, zabiegami odrobaczenia i wszczepieniem czipu, a także rodowód, który potwierdza, że szczeniak spełnia standard rasy i może być w przyszłości wystawiany do zawodów sportowych i konkursów piękności.


Ile kosztuje west highland white terrier?


Cena rasowego west highland white terriera z rodowodem z hodowli zarejestrowanych przez Międzynarodową Federację Kynologiczną wynosi między 2000 a 5000 zł.

Psy przeznaczone do dalszej hodowli albo z rodziców, którzy zdobyli nagrody w konkursach piękności czy na zawodach sportowych lub łowieckich, mogą kosztować więcej – nawet ponad 7000 zł. West highland white terriery „na kolanka”, czyli przeznaczone na domowe pupile, mogą być nieco tańsze.


Miesięczny koszt utrzymania west highland white terriera wynosi ok. 100 zł.


West highland white terrier w anegdocie

J. K. Rowling, autorka serii książek o Harrym Potterze, posiada west highland white terriera imieniem Bronte. Niestety, piesek jest młodszy od książek, więc jego białe włosie nie mogło stanowić inspiracji dla brody Dumbledore’a.

Następny artykuł