Sznaucer olbrzym: łagodny strażnik domowego ogniska
Źródło: Pixabay.com

Sznaucer olbrzym: łagodny strażnik domowego ogniska

1 Grudnia 2020

Sznaucer olbrzym to uroczy i wszechstronny pies. Jest wierny, dzielny, ale też inteligentny. Zawsze spokojny, nie zawaha się jednak stanąć w obronie swej rodziny. No i ma uroczą bródkę. Czy sznaucer olbrzym to pies dla Ciebie? Przekonaj się, jaki jest i czego potrzebuje sznaucer olbrzym.

Sznaucer olbrzym – historia rasy


Niemieckie słowo „Schnauzer” oznacza „pysk” lub – potocznie – „wąsy” i znakomicie opisuje wygląd sznaucera olbrzyma, który ma charakterystyczną bródkę na kufie, wąsy, gęste brwi i grzywkę.

Sznaucer olbrzym wywodzi się od sznaucera średniego. Pies ten znany był w Niemczech już w średniowieczu, wykorzystywano go do polowania na szczury, zaganiania bydła i obrony domostw, piwiarni, rzeźni, fabryk i stoczni. Sznaucer olbrzym, zwany też sznaucerem monachijskim, wyhodowany został w XVII w. w Szwabii do bardziej efektywnego pilnowania majątków, zaganiania bydła oraz do służby w policji i armii.


Uważa się, że sznaucer olbrzymi to efekt krzyżowania średnich sznaucerów z licznymi rasami, m.in. owczarkiem niemieckim i turyngijskim, dogiem niemieckim, dobermanem, rottweilerem i bokserem. Oficjalnie rasę zarejestrowano w 1910 r. Sznaucery olbrzymy stały się popularne po I wojnie światowej, kiedy to dobrze sprawdziły się jako psy wojskowe. Do USA trafiły w latach 30. XX w., ale popularne stały się dopiero w latach 60.


Dziś sznaucery olbrzymy wykorzystuje się do pracy w policji, służbach ratunkowych, do zaganiania bydła, czasem do ciągnięcia wózków z towarami. Sznaucery olbrzymy dobrze radzą sobie w niektórych psich sportach.


W Polsce sznaucer olbrzym znany był już w okresie międzywojennym. Planował hodowla zaczęła się w latach 50. XX w. W 1964 r. Władysław Kłodziński sprowadził z Niemiec sukę, której miot dał początek współczesnym polskim sznaucerom olbrzymim.


Jak wygląda sznaucer olbrzym?

Sznaucer olbrzym osiąga 61 cm wysokości w kłębie i wagę 36 kg.

Głowa zdrowego sznaucera olbrzyma jest mocna, kufa podłużna, w kształcie łagodnie ściętego klina, zwężająca się ku wierzchołkowi nosa. Oczy są owalne, w ciemnym kolorze, uszy osadzone wysoko, trójkątne i załamane. Tułów jest mocny, zwarty, o profilu kwadratowym, grzbiet lekko opada w kierunku zadu. Ogon powinien być masywny i zagięty sierpowato.

Sznaucer olbrzym ma charakterystyczną brodatą kufę, długie włosy na nosie, formujące wąsy, często uroczą grzywkę nad oczami i gęste, krzaczaste brwi. Sierść sznaucera olbrzyma jest dwuwarstwowa, z gładkim podszerstkiem i szorstkim włosem okrywowym, dzięki czemu pies jest odporny na zimno i deszcz. Sierść trochę linieje i stale rośnie, dlatego sznaucer olbrzymi musi regularnie odwiedzać psiego fryzjera. Należy przynajmniej dwa razy w roku porządnie trymować psa – to tzw. obnażanie sznaucera olbrzyma. Dzięki temu jego sierść nabiera pożądanej szorstkości. Z kolei strzyżenie włosa okrywowego powoduje, że sierść psa traci swoją szorstkość i staje się gładka.


Umaszczenie sznaucera olbrzyma najczęściej jest jednolicie czarne, choć zdarza się też szare w odmianie salt-and-pepper (włosy mają różne odcienie szarości, bieli i czerni).

W USA sznaucerom olbrzymom, zwłaszcza tym polującym na gryzonie, przycina się uszy i ogony, żeby szczury nie mogły ich gryźć, w Europie jednak ta praktyka jest nielegalna.


Jaki charakter ma sznaucer olbrzym?


Sznaucer olbrzym to bardzo silny i wytrzymały pies, który potrafi zachować spokój niemal w każdej sytuacji. Wobec obcych sznaucer olbrzym zachowuje czujność i ostrzega przed nimi szczekaniem. Nie okazuje agresji, chyba że uzna, że jego pan jest zagrożony. Z reguły jest jednak cichy i spokojny. Bardzo przywiązuje się do swojej rodziny i w razie potrzeby będzie jej bronił. Szczególnie mocno kocha swojego pana.


Sznaucer olbrzym jest skory do zabawy i lubi dzieci, zwłaszcza takie, które przyuczono, jak należy traktować psa. Wspólne zabawy ze sznaucerem olbrzymem powinien jednak nadzorować dorosły, bo pies może niechcący przewróci malucha.


Sznaucer olbrzym to inteligentny pies, mający skłonność do niezależności. Wymagają więc ułożenia i treningu. Na szczęście wychowanie sznaucera olbrzyma nie przedstawia większych trudności. W rankingu ras najlepiej poddających się treningowi, zestawionym przez badacza psiego behawioru, Stanley’a Corena, sznaucery olbrzymy uplasowały się wysoko. Na 140 ras uwzględnionych w rankingu sznaucer olbrzym zajął dwudzieste ósme miejsce. Uplasował się też na szóstym miejscu wśród psów obronnych.


Trening sznaucera olbrzyma można zacząć już po ok. ośmiu tygodniach życia szczeniaka. Szkolenie początkowe powinno objąć nauczenie psa reagowania na własne imię i podstawowe komendy. Należy wpoić sznaucerowi olbrzymowi zasady dobrego życia z ludźmi i zwierzętami, także obcymi. Szkolenie początkowe to też dobry moment, by pies przyzwyczaił się do zabiegów pielęgnacyjnych, takich jak czesanie, trymowanie, strzyżenie, kąpanie, czyszczenie zębów i uszu, obcinanie pazurów, a także do chodzenia na smyczy.


Trenując sznaucera olbrzyma, należy okazywać łagodną stanowczość i uzbroić się w cierpliwość. Pies powinien być nagradzany za każdym razem, gdy poprawnie wykona polecenie. Nagrodą może być pochwała, smakołyk lub chwila ulubionej zabawy. Jeśli sznaucer olbrzym nie wykona polecenia, możesz go skarcić, ale nie krzycz. Krzyk stresuje psa i zraża go do dalszego treningu.


Po zakończeniu szkolenia podstawowego sznaucer olbrzym może dalej uczyć się np. stróżowania, przejść trening umiejętności obronnych lub przygotowywać się do zawodów sportowych. Nawet jeśli nie zamierzasz wstawiać psa do zawodów, trening będzie dla niego świetną zabawą i okazją do aktywnego spędzenia czasu z opiekunem. Sznaucery olbrzymie dobrze radzą się w konkurencjach takich jak np. agility (bieg po torze przeszkód) i flyball (psia sztafeta), a także canicross (bieg za psem w uprzęży).

Sznaucer olbrzym ma dużą potrzebę ruchu, którą trzeba zaspokajać, wyprowadzając go na długie spacery. Pies będzie dobrym towarzyszem joggingu, pobiegnie też za rowerem. Chętnie wybierze się do lasu i na łąkę, gdzie może swobodnie hasać i szperać. W mieście sznaucery olbrzymy dobrze jest wyprowadzać na smyczy o mocnych karabińczykach, przytwierdzonej do szerokiej obroży, i w kagańcu fizjologicznym, który nie utrudnia ziajania. Sznaucer olbrzym jest z natury nieufny wobec obcych i rzadko popada w otwarte konflikty z innymi psami, samce mogą jednak czasem być zadziorne i pakować się w kłopoty.


Znudzony lub pozostawiony sam na zbyt długo, sznaucer olbrzym może wyć, szczekać i niszczyć meble. Z racji swoich rozmiarów może dokonać dużych zniszczeń. Do pewnego stopnia można przyzwyczaić psa do spędzania kilku godzin samotnie na etapie wczesnego treningu. Jeśli sznaucer olbrzym wyjątkowo źle znosi rozstania, możesz przed wyjściem do pracy poczęstować go ulubionym jedzeniem. Pamiętaj jednak, by wliczyć ten poczęstunek do dziennego planu żywieniowego, żeby pies z czasem nie nabawił się nadwagi. Czasem sznaucer olbrzym jest spokojniejszy, jeśli zostawi się na cały dzień włączony telewizor – zwierzak będzie stale słyszał ludzkie głosy i nie martwił się nienaturalną ciszą. Dobrze też zostawić mu do dyspozycji ulubione zabawki – piłki, gryzaki, sznury do ciągnięcia i szarpania.


Co je sznaucer olbrzym?

Sznaucer olbrzym powinien dostawać wysokiej jakości karmę dla dużych psów, zawierającą przede wszystkim mięso mięśniowe i podrobowe, a także – w odpowiednich proporcjach – oleje naturalne, warzywa i owoce. Karma nie powinna zawierać konserwantów, barwników, słodzików i spulchniaczy.

Szczenięta sznaucera olbrzyma powinny dostawać specjalną karmę dla rosnących psów dużych ras, która dostarczy im wszystkich składników odżywczych, niezbędnych do prawidłowego rozwoju. W ciągu krótkiego czasu szczenięta sznaucera olbrzyma wyrastają do swoich imponujących rozmiarów, dlatego potrzebują zbalansowanej karmy, która zaspokoi ich potrzeby. Zaniedbania żywieniowe u szczeniąt mogą wpłynąć niekorzystnie na zdrowie psów w całym ich dorosłym życiu.


Pies może też być karmiony surowizną (tzw. dieta BARF), trzeba jednak pamiętać, by suplementować mu niektóre witaminy i minerały. Nie należy podawać psu surowej wieprzowiny, bo może zawierać pasożyty. Dietę można za to wzbogacić o ryby i oleje rybne, surowe jajka, a w przypadku niektórych psów także owoce, np. jagody. Sznaucer olbrzymi chętnie schrupie też kilka kurzych łapek, które dodatkowo pomogą w usuwaniu kamienia nazębnego.

Pies powinien dostawać porcje dostosowane do jego płci, wieku, masy i trybu życia. W doborze odpowiedniej diety i porcjowania pomoże Ci weterynarz lub psi dietetyk. Sznaucer olbrzym powinien jeść dwa razy dziennie, a posiłki trzeba mu podzielić na dwie części, tak by nie jadł zbyt dużo naraz. W ten sposób zmniejsza się ryzyko wystąpienia u psa skrętu żołądka.

Zdrowy sznaucer olbrzym


Sznaucer olbrzym to silny pies i cieszy się dobrym zdrowiem. Zapada jednak czasem na choroby typowe dla psów rasowych. Wystąpić może u niego dysplazja stawów biodrowych (rzadziej łokciowych), a także choroby oczu (katarakty, zanik siatkówki, wywinięcie lub podwinięcie powieki). Sznaucer olbrzym zapada też czasem na choroby skóry, powodujące odbarwienia i łysienie, np. bielactwo i tzw. zespół komedonów, czyli zatkanych mieszków włosowych. U psów o czarnym umaszczeniu statystycznie częściej występuje rak – czerniak.

Sznaucery olbrzymy narażone są na skręt żołądka. To groźne schorzenie, które bez szybkiej interwencji chirurgicznej zabije czworonoga. Przyczyny występowania skrętu żołądka nie są do końca jasne. Można jednak zminimalizować ryzyko skrętu, pilnując, by pies odpoczywał przez około godzinę przed i po posiłku. Sznaucer olbrzym powinien też zjadać naraz mniejsze porcje pokarmu – posiłek poranny i wieczorny dobrze jest podzielić mu na dwie części.


Każdy pies powinien przynajmniej raz w roku odwiedzić weterynarza na ogólny przegląd stanu zdrowia. Takie badanie powinno obejmować pobranie krwi, osłuch serca i płuc, sprawdzenie stanu zębów, uszu i pazurów. Wczesne zdiagnozowanie chorób i dolegliwości ułatwia i przyspiesza ich leczenie.


Zadbany sznaucer olbrzym żyje ok. 10-12 lat.

Czysty sznaucer olbrzym


Sierść sznaucera olbrzyma stale rośnie, wymaga więc uważnej pielęgnacji, która może być skomplikowana i czasochłonna. Jeśli nie jesteś gotów samodzielnie dbać o sierść sznaucera olbrzyma, zgodnie ze wskazówkami podanymi w standardzie rasy, konieczne będą regularne wizyty u groomera.

Wprawdzie pies sam z siebie linieje w niewielkim stopniu, to jednak w okresie linienia, dwa razy do roku, jego włosy okrywowe robią się szczególnie gęste i niemal same wychodzą – mówi się wtedy, że sznaucer olbrzym zakwitł. Można wtedy za pomocą gołych rąk łatwo i bezboleśnie wyciągać psu włosy okrywowe, tak by w ich miejsce wyrósł nowy, świeży płaszcz. Ten zabieg ręcznego trymowania nazywa się obnażaniem sznaucera olbrzyma. Można też zamiast obnażania stosować regularne przycinanie włosów psa – przycinanie jest łatwiejsze i szybsze od powolnego i wymagającego staranności ręcznego trymowania - ale wtedy sierść traci szorstkość i staje się gładka, a także zmienia barwę na bardziej jednolitą.


Dłuższe włosy na pyszczku, nogach i brzuchu (tzw. firanka) sznaucera olbrzyma wymagają codziennego mycia, czesania i regularnego przycinania. Do czesania nada się solidny metalowy grzebień z regulacją rozstawu zębów. Można także użyć szczotki pudlówki. Przed czesaniem nie zaszkodzi spryskać sierść specjalną emulsją antystatyczną. Jeśli napotkamy kołtun, należy delikatnie rozerwać go palcami. Dobre sklepy zoologiczne mają z reguły w ofercie zestaw szamponów, odżywek i akcesoriów pielęgnacyjnych, dedykowanych specjalnie dla sznaucerów.

Sznaucer olbrzym może wymagać od czasu do czasu porządnej kąpieli. Pamiętaj, by użyć do niej specjalnego szamponu dla psów szorstkowłosych, który nie wywołuje alergii. Niektóre sznaucery olbrzymy mogą być uczulone na szampon, więc wybór kosmetyku należy skonsultować z weterynarzem. Po kąpieli dokładnie wysusz psa suszarką, bo wilgotna skóra i sierść sprzyjają rozwojowi bakterii i grzybów.


Pielęgnacja psa przed wystawą to dość skomplikowany i długotrwały proces i najlepiej powierzyć go profesjonalnemu groomerowi.

Należy dbać o czystość uszu sznaucera olbrzyma. Możesz przecierać je wacikiem nasączonym specjalnym środkiem samoczyszczącym dla zwierząt. Jeśli we wnętrzu małżowin wyrosną włoski, trzeba je wyrwać pęsetą.


Żeby sznaucer olbrzym zachował zdrowe zęby, trzeba je regularnie czyścić za pomocą patyczka lub szczoteczki i pasty enzymatycznej. Możesz też podawać psu smakołyki dentystyczne, czyli różnego rodzaju kości, krokiety i gryzaki, które usuwają kamień nazębny, zapobiegają chorobom dziąseł i usuwają przykry zapach oddechu.

Sznaucerowi olbrzymowi należy regularnie obcinać pazury, jeśli nie ściera ich dostatecznie. Zbyt długie pazury utrudniają psu chodzenie i mogą nawet sprawiać ból. Obcinaj tylko koniuszki pazurów, bo pozostała część jest unerwiona i ukrwiona. Jeśli boisz się, że skaleczysz psa, zaprowadź go na obcięcie pazurów do weterynarza lub groomera.


Dla kogo sznaucer olbrzym to idealny pies?


Sznaucer olbrzym to przyjazny i energiczny zwierzak, świetnie nadający się na psa rodzinnego. Nie znosi samotności i potrzebuje dużo ruchu, dlatego trzeba poświęcać mu sporo uwagi – nie nadaje się dla osób zapracowanych. Najlepiej też, by miał do dyspozycji przydomowy ogródek lub podwórko. Z racji swoich rozmiarów pies może źle się czuć w małym mieszkaniu, nie wspominając o potencjalnych szkodach, jakie może niechcący wyrządzić.


Odpowiednie wychowanie, a zwłaszcza stała pielęgnacja sierści sznaucera olbrzyma, może stanowić wyzwanie dla początkujących przewodników. Sznaucer olbrzym nie nadaje się więc na pierwszego psa i może nie być odpowiedni dla singli, którzy musieliby sami o niego dbać. Jest tez zbyt silny dla osób starszych, którym może się wyrwać na spacerze.


Sznaucer olbrzym z dobrej hodowli


Sznaucer olbrzym powinien pochodzić z dobrej, sprawdzonej hodowli. Odpowiedzialni hodowcy wiedzą, jak krzyżować zwierzęta w taki sposób, by zminimalizować ryzyko wystąpienia u szczeniąt chorób o podłożu genetycznym i deformacji.

Dobra hodowla psów rasowych ma z reguły swoją stronę internetową, na której można zapoznać się z ofertą szczeniąt na sprzedaż. Dobrze jest odwiedzić upatrzoną hodowlę osobiście, by na własne oczy przekonać się, w jakich warunkach trzymane są psy i czy szczenięta otrzymują należytą opiekę weterynaryjną. Dobry hodowca nie tylko odpowie na Twoje pytania dotyczące charakteru i sposobów pielęgnacji sznaucera, ale sam zada Ci kilka pytań, by upewnić się, że oddaje psy w dobre ręce.


Rasowy sznaucer olbrzym powinien mieć książeczkę zdrowia z odnotowanymi szczepieniami i zabiegami odrobaczenia. Dobrze też, żeby miał wszczepiony czip. Musi posiadać także rodowód poświadczający, że spełnia standard rasy i może być wystawiany do zawodów i konkursów. W razie wątpliwości możesz poprosić o wgląd w dokumentację medyczną rodziców psa, by upewnić się, że jest wolny od ryzyka chorób genetycznych.

Ile kosztuje sznaucer olbrzym?

Cena sznaucera olbrzyma wynosi od 2000 do 3500 zł. Za psa przeznaczonego do dalszej hodowli albo z rodziców czempionów trzeba będzie zapłacić więcej – nawet 6500 zł.

Miesięczne utrzymanie sznaucera olbrzyma kosztuje ok. 200-300 zł. Koszt jest dość wysoki z uwagi na ceny zabiegów pielęgnacyjnych, którym pies musi być regularnie poddawany.

Następny artykuł