Źródło: swiatzwierzat.pl materiały własne

Syjam z Petersburga, czyli peterbald – sfinks petersburski

1 Grudnia 2020

Orientalny typ urody, elegancja i tajemniczość – taki jest kot peterbald, czyli sfinks z Petersburga. Jego zjawiskowy chód niczym u baletnicy sprawia, że ten kot kojarzy się z niewinnością i delikatnością, choć tak naprawdę jest pełen energii i bardzo umięśniony.

Peterbald to odmiana kotów syjamskich powstała w rosyjskim Sankt Petersburgu i uznawana jest za rasę unikalną. Ma niezwykle smukłe ciało pokryte delikatną i elastyczną skórą. Posiada długie i cienkie łapki z długimi palcami, co jest jednocześnie jego cechą charakterystyczną.

Jaki jest peterbald?

To koty średniej wielkości osiągające dojrzałość w wieku około 2 lat. Mierzą 35 cm i ważą do 5 kg. Mają wydłużoną głowę z wielkimi uszami, duże oczy w kształcie migdałów, długą szyję i bardzo długie ciało. Jednocześnie są smukłe, co widać także po długich kończynach.

Oczy najczęściej są w kolorze zielonym i niebieskim. Dopuszcza się wszystkie kolory umaszczenia i to właśnie jego sierść sprawia, że jest to kot wyjątkowy. Okrywa włosowa peterbalda może bowiem zmieniać się przez cale życie. Niekiedy koty są bezwłose lub posiadają sierść przypominającą skórkę brzoskwini. Zdarzają się też przedstawiciele z włosem cienkim i delikatnym.

Peterbaldy cenią sobie towarzystwo. Nie przepadają za samotnością i chętnie spędzają czas na intensywnych zabawach. Są bardzo inteligentne, dlatego najlepszą zabawą będą te figle, podczas których ich inteligencja będzie stymulowana, np. maty węchowe lub piłki ze smakołykami.

Nie pogardzą też drapakami, szczególnie w pobliżu kaloryfera – znikoma warstwa futra sprawia, że są wielkimi piecuchami. Może właśnie dlatego tak bardzo lubią towarzystwo człowieka. To idealni towarzysze dla rodzin z dziećmi, które nauczone są szacunku do zwierząt, ale nawet najbardziej rodzinny kot potrzebuje czasem odpoczynku, dlatego koniecznie musimy zapewnić mu bezpieczne miejsce poza zasięgiem ludzkich rąk.

Pielęgnacja peterbalda

Wydawać by się mogło, że skoro peterbald nie ma sierści, nie trzeba szczególnie o nią dbać. Tymczasem mutacja sprawiła, że koty te posiadają znacznie więcej aktywnych gruczołów łojowych, co oznacza, że wymagają kąpieli przynajmniej dwa razy w miesiącu.

Koty te nie są narażone na wystąpienie zbyt wielu genetycznych schorzeń, jednak zdarza się u nich zanik siatkówki. Kolejnym dość problematycznym schorzeniem są choroby skóry, szczególnie jeśli koty nie są odpowiednio osuszona zaraz po kąpieli.

W przypadku peterbaldów należy pamiętać o ich niezwykłej ciekawości. Przez to, że są to koty niezwykle inteligentne, łatwo znajdują nowe obiekty zainteresowania, za którymi ruszają w pogoń. Mają zatem skłonności do ucieczki, dlatego przed ich przygarnięciem konieczne jest zabezpieczenie ogrodu lub balkonu.

Podczas kontrolnych wizyt u weterynarza należy kota szczepić – nawet jeśli jest niewychodzący – oraz czyścić mu uszy, które ze względu na swoją wielkość są dość wrażliwe. Dla tych kotów istotna jest dieta – to koty częściowo pozbawione sierści, a więc potrzebują więcej kalorii do ogrzania ciała.

Petersbald nie jest kotem dla wszystkich. Choć są to bardzo milusińskie zwierzaki, potrzebują odpowiedniej porcji zabawy, a przede wszystkim właściciela, który obdarzy je odpowiednią opieką.

Następny artykuł