Swiatzwierzat.pl
Shar pei: uciekinier z komunistycznych Chin

Pixabay.com

Shar pei: uciekinier z komunistycznych Chin

1 Grudnia 2020

Autor tekstu:

Emil Hoff

Udostępnij:

Shar pei to oryginał: ma charakterystyczne zmarszczki, szeroką kufę i niebieski język. Bywa też humorzasty i uparty. Ma jednak złote serce, przywiązuje się do całej rodziny i gotów jest jej bronić do ostatniego tchu. Czy shar pei to pies dla Ciebie

Shar pei – historia rasy

Rasa shar pei wywodzi się w południowo-wschodnich Chin. Chińska nazwa „sha pi” oznacza „piaszczysta skóra” i odnosi się zapewne do dość luźnej skóry tych psów, lejącej się niczym piasek.

Shar pei to bardzo stara rasa, prawdopodobnie jedna z pierwotnych. Shar pei być może wywodzi się od psów stróżujących, hodowany jeszcze za dynastii Han (III w. p.n.e. - III w. n.e.). Dawniej psów shar pei używano zaganiania bydła, a także pilnowania majątków, zwłaszcza świątyń. Shar pei chętnie też wystawiano do walk psów.

Psy shar pei pozostawały popularne w Chinach aż do lat 50. XX w. Po wprowadzeniu komunizmu i proklamowaniu Chińskiej Republiki Ludowej psy shar pei zaczęły być postrzegane przez władze jako objaw zbytku i burżuazyjnego stylu życia. Za rządów Mao Zedonga właściwie zakazano hodowli psów shar pei, co doprowadziło do załamania się ich liczebności. Jeden z hodowców psów shar pei, Matgo Law, postanowił uratować starożytną chińską rasę przed wyginięciem. W 1973 r. napisał do towarzystw kynologicznych w USA z prośbą o pomoc. Dzięki zapoczątkowanej przez Matgo Law akcji psy shar pei sprowadzono przez Hongkong do Stanów Zjednoczonych. Rasa szybko zyskała popularność w USA, a ze względu na swe egzotyczne pochodzenie i początkową rzadkość (w 1978 r. żyło tylko 60 osobników) osiągnęła także bardzo wysokie ceny. Z tego powodu nieuczciwi hodowcy z Hongkongu i Tajwanu zaczęli krzyżować shar peie z buldogami, bulterierami i mopsami, tworząc odmianę o szczególnie szerokim pysku, by szybko sprzedać psy nieświadomym Amerykanom. Tak powstała odmiana rasy shar pei z tzw. mięsistym pyskiem (meat-mouth). Shar peie czystej krwi, o smuklejszej kufie, nazywa się czasem psami z kościstym pyskiem (bone-mouth).

W 1992 r. American Kennel Club zarejestrował shar peie jako osobną rasę. Preferowano psy z mięsistym psykiem, a więc z domieszką krwi innych ras. Psy amerykańskie hodowano także w taki sposób, by zwiększyć liczbę i głębokość ich naturalnych zmarszczek. Od pewnego czasu hodowcy amerykańscy starają się także spopularyzować miniaturkę shar peia, która osiąga tylko 40 cm wysokości w kłębie.

W Polsce psy rasy shar pei pojawiły się w latach 80. XX w.

Jak wygląda shar pei?

Shar pei to średnich rozmiarów molos w typie mastifa, blisko spokrewniony z chow chowem. Osiąga 51 cm wysokości w kłębie i wagę do 26 kg.

Cechą charakterystyczną psów rasy shar pei jest luźna skóra, silnie pomarszczona w okolicach głowy i ogona. Szczenięta całe ciało mają silnie pomarszczone. Inną cechą typową dla shar pei jest szeroka kufa o dobrze wypełnionych wargach, prawie bez stopu, z widocznym niewielkim wybrzuszeniem u podstawy. Psy shar pei mają także czarno-niebieskie języki, co stanowi cechę unikalną dla ras dalekowschodnich.

Pies ma dość dużą głowę, migdałowate oczy osadzone głęboko między fałdami skóry, w kolorze dopasowanym do umaszczenia i niewielkie uszy w kształcie trójkątów z końcówkami zgiętymi w kierunku oczu, przylegające do czaszki. Chiński wzorzec rasy – dla psów czystej krwi, mniej pomarszczonych i ze smuklejsza kufą niż u psów amerykańskich – podaje, że shar pei ma „babciny” wyraz pyska, głowę w kształcie melona, nos przypominający motyla i uszy niczym ostrygi. Pies ma też mieć nogi jak u smoka, ale to trudno potwierdzić z powodu smutnego faktu, że smoki nie istnieją.

Ciało psa shar pei jest muskularne, łapy proste, ogon zawinięty nad grzbietem na modłę szpiców.

Sierść shar pei jest krótka, sztywna, odstająca od skóry, bez podszerstka. Występuje w dwóch standardowych typach długości: horse coat do 1,25 cm oraz brush coat do 2,5 cm. Jest jeszcze niezgodny z wzorcem rasy typ bear coat powyżej 2,5 cm długości.

Umaszczenie shar pei najczęściej jest jednolite, cieniowane na udach i ogonie, w każdym kolorze z wyjątkiem białego.

Jaki charakter ma shar pei?

Shar pei to pies towarzyski, dość spokojny, zazwyczaj opanowany. Silnie przywiązuje się do swego pana i lubi mu stale towarzyszyć. Nie wymaga jednak nieustannej uwagi i potrafi przystosowywać się do trybu życia właściciela. Chętnie będzie towarzyszył swemu panu w czasie joggingu czy na wycieczce rowerowej, ale równie chętnie też spędzi leniwe popołudnie na kanapie. Zazwyczaj zadowala się trzema niezbyt forsownymi spacerami każdego dnia. Ponieważ shar pei ma za sobą przeszłość jako pies do walk i nie należy do najbardziej towarzyskich zwierząt, należy wyprowadzać go na smyczy o mocnych karabińczykach, przytwierdzonej do szerokiej obroży lub dopasowanych szelek, a także w kagańcu fizjologicznym, który nie utrudnia ziajania. W ten sposób można łatwo uniknąć potencjalnych konfliktów shar peia z innymi psami.

Shar pei zawsze zachowuje czujność i jest podejrzliwy wobec obcych. Agresję okazuje jednak tylko wtedy, gdy uzna, że jego pan jest zagrożony. Dlatego shar pei dobrze sprawdza się jako stróż i obrońca. Na etapie wczesnego treningu można nauczyć shar peia szczekać więcej lub mniej, w zależności od tego, czy ma być dobrym stróżem obejścia czy raczej cichym mieszkaniowym pupilem.

Shar pei, jak każdy pies, wymaga początkowego ułożenia we wczesnym wieku szczenięcym. Z uwagi na dość dużą niezależność psa i cechującą go często upartość, szkolenie może być trudne i wymagać pomocy profesjonalnego trenera. Trzeba nauczyć psa reagowania na własne imię i podstawowe komendy, a przede wszystkim wpoić mu zasady dobrego współżycia z ludźmi i zwierzętami, także obcymi. Im więcej sytuacji i okoliczności pokażemy szczeniakowi w czasie treningu, tym lepiej będzie sobie z nimi radził w dorosłym życiu. W czasie szkolenia dobrze też przyzwyczaić psa do zabiegów pielęgnacyjnych, takich jak czesanie, kąpanie, mycie zębów, uszu i nosa i obcinanie pazurów, a także do chodzenia na smyczy i w kagańcu.

Kluczem do udanego treningu psa jest cierpliwość, połączona z łagodną stanowczością i żelazną konsekwencją. Shar pei musi dostawać jasne komendy i nagrodę za każdym razem, gdy zachowa się zgodnie z oczekiwaniami. Nagrodą może być smakołyk, pieszczota, pochwała lub chwila ulubionej zabawy. Jeśli pies się pomyli lub poleni, możesz go skarcić, ale nigdy na niego nie krzycz, bo krzyk tylko zestresuje shar peia i zrazi go do dalszego treningu.

Shar pei generalnie nieźle znosi rozstania ze swym panem, nie powinny one jednak być zbyt długie. Na etapie wczesnego treningu można przyzwyczaić psa do spędzania kilku godzin samotnie. Jeśli jednak pupil ciężko przeżywa codzienne wyjścia swego pana do pracy, można zastosować kilka sposobów, które złagodzą mu ból rozłąki. Przed wyjściem możesz np. zostawić włączony telewizor, tak by shar pei stale słyszał ludzkie głosy i nie martwił się panującą w mieszkaniu ciszą. Możesz także poczęstować go przed rozstaniem ulubionym jedzeniem, pamiętaj jednak, by ten rozchodniaczek wliczony był do dziennego planu żywienia psa, bo inaczej shar pei może się w końcu roztyć. Warto też pozostawić psu do dyspozycji ulubione zabawki, dzięki którym umili sobie czas rozłąki, jak gryzaki, piłki czy sznury do szarpania.

Co je shar pei?

Shar pei powinien dostawać wysokiej jakości karmę dla psów, z dużą zawartością mięsa i naturalnych olejów, a także warzyw i owców, za to bez konserwantów, barwników, słodzików i spulchniaczy. Możesz też samodzielnie przygotowywać posiłki dla shar peia – najlepiej podawać mu surowe mięso wołowe i cielęce, a także ryby i oleje rybne, surowe jajka, czasem warzywa i owoce (niektóre psy lubią np. jagody). Karmienie psa surowizną wymaga suplementowania mu niektórych witamin i minerałów, zwłaszcza wapnia i witaminy B12.

Pies powinien dostawać porcje dostosowane do jego płci, wieku, masy i trybu życia, najlepiej dwa zbalansowane posiłki dziennie. W doborze odpowiedniej diety i porcjowania pomoże Ci weterynarz lub zwierzęcy dietetyk.

Należy podawać shar peiowi suplement witaminy B12, bo psy te często cierpią na jej niedobór spowodowany uwarunkowaniami genetycznymi.

Zdrowy shar pei

Shar pei w odmianie amerykańskiej padł ofiarą pospiesznej i nieodpowiedzialnej hodowli, która wprawdzie uwypukliła jego charakterystyczne cechy, ale jednocześnie naraziła psa na szereg komplikacji zdrowotnych.

Psy rasy shar pei narażone są na różnego rodzaju alergie i infekcje skórne. Chorują także na tzw. gorączkę shar peiów, trwającą od doby do kilku dni, której towarzyszy gromadzenie się płynu w okolicach kostek. Gorączka shar peiów może prowadzić do rozwinięcia się amyloidozy, atakującej rożne części organizmu, zwłaszcza nerki.

Shar pei zapada też na choroby skóry, często w wyniku infekcji rozwijających się w fałdach skórnych jego licznych zmarszczek. Szczególnie szczenięta – całe pomarszczone – narażone są na atopowe zapalenie skóry. U psów shar pei typową dolegliwością jest też entropium, czyli podwinięcie powieki. Badania przeprowadzone w Australii wskazują, że aż 8 na 10 shar peiów musi przechodzić zabieg chirurgiczny w celu naprawienia podwiniętej powieki.

Ponieważ shar pei nie ma podszerstka, jest narażony zimą na wychłodzenie. Dobrze jest wyprowadzać go wtedy w specjalnym ocieplającym kubraczku, by pies się nie przeziębił.

Shar pei powinien przynajmniej raz w roku odwiedzać weterynarza na przegląd ogólnego stanu zdrowia. Badanie powinno objąć pobranie krwi, sprawdzenie stanu zębów, oczu, uszu i pazurów. Regularne badania pozwalają wcześnie wykryć wszelkiego rodzaju choroby i dolegliwości, a wczesna diagnoza bardzo sprzyja skutecznemu leczeniu.

Zadbany shar pei żyje przeciętnie ok. 10 lat.

Czysty shar pei

Sierść shar peia nie wymaga trudnej pielęgnacji. Trzeba ją regularnie wyczesywać za pomocą miękkiej szczotki. Jeśli pies pobrudzi się nieco na spacerze, najczęściej wystarczy przetrzeć go mokrym ręcznikiem. Kąpiel rzadko jest konieczna, ale jeśli już trzeba psa całego umyć, pamiętaj, by użyć do tego specjalnego szamponu dla psów krótkowłosych, który nie wywołuje podrażnień ani alergii. Po kąpieli dokładnie wysusz shar peia, bo mokra skóra i sierść to idealne środowisko do rozwoju bakterii i grzybów, poza tym wilgotny shar pei może się przeziębić.

Kanały słuchowe shar peia nie mają należytej wentylacji, dlatego należy regularnie czyścić psu uszy, by nie dopuścić do wykształcenia się w nich infekcji bakteryjnych lub grzybicznych. Do czyszczenia uszu posłużyć może wacik nasączony w specjalnym środku samoczyszczącym dla zwierząt. Tym samym sposobem trzeba też czyścić shar peiowi nos i kąciki oczu, a także dokładnie przecierać mu fałdy skórne na głowie i w okolicach ogona, bo tam także mogą rozwijać się bakterie.

Pamiętaj także o regularnym obcinaniu psu pazurów, jeśli sam nie ściera ich dostatecznie. Jeśli boisz się, że skaleczysz psa (pazury są unerwione i ukrwione z wyjątkiem samych końcówek), zaprowadź go na obcięcie pazurów do weterynarza lub groomera.

Należy także regularnie czyścić shar peiowi zęby za pomocą specjalnego patyczka lub szczoteczki i pasty enzymatycznej. Do tego zabiegu trzeba przyzwyczaić psa na etapie wczesnego treningu. Warto też podawać shar peiowi smakołyki dentystyczne, które dodatkowo ścierają kamień nazębny zapobiegają chorobom dziąseł i nie dopuszczają do powstania u psa nieprzyjemnego oddechu.

Dla kogo shar pei to idealny pies?

Shar pei to wierny czworonóg, który łatwo przystosowuje się do trybu życia swego pana i może służyć jako stróż i obrońca. Niestety, wymaga odpowiedniego wczesnego ułożenia, co wymaga czasu, cierpliwości i umiejętności, a błędy wychowawcze mogą mieć poważne konsekwencje w całym dorosłym życiu psa. Dlatego shar pei nie jest być może idealnym pierwszym psem.

Shar pei z dobrej hodowli

Shar pei powinien pochodzić ze sprawdzonej hodowli, cieszącej się dobrą opinią, której właściciel należy do krajowego lub międzynarodowego towarzystwa kynologicznego. Odpowiedzialny hodowca wie, jak krzyżować psy tak, by zminimalizować ryzyko wystąpienia u szczeniąt chorób o podłożu genetycznym, umie też należycie dbać o zdrowie swych psów.

Dobra hodowla ma najczęściej swoją stronę internetową, na której można zapoznać się z przyjętymi w niej metodami hodowlanymi i ofertą szczeniąt na sprzedaż. Dobrym pomysłem jest osobiste odwiedzenie upatrzonej hodowli i przekonanie się na własne oczy, w jakich warunkach trzymane są zwierzęta. Warto też porozmawiać z właścicielem hodowli. Dobry hodowca nie tylko chętnie odpowie na wszystkie Twoje pytania dotyczące charakteru i potrzeb psów rasy shar pei, ale też sam zada Ci kilka pytań, by upewnić się, że oddaje swoje psy w dobre ręce.

Rasowy shar pei powinien mieć książeczkę zdrowia, w której odnotowano przebyte przez niego szczepienia i zabiegi odrobaczania, a także wszczepienie czipu. Możesz też poprosić o wgląd w dokumentację medyczną rodziców shar peia, by upewnić się, że szczeniak nie jest obciążony zwiększonym ryzykiem schorzeń genetycznych. Pies musi też posiadać rodowód, podający wywód przodków i poświadczający, że szczeniak spełnia standard rasy, a więc może być w przyszłości wystawiany do konkursów i zawodów.

Ile kosztuje shar pei?

Rasowy shar pei z rodowodem może kosztować od 2000 do 5000 zł. Szczenięta z renomowanych hodowli, rodziców czempionów lub przeznaczone do dalszego rozrodu będą droższe, a psy z przeznaczeniem na pupile domowe mogą być nieco tańsze.

Miesięczny koszt utrzymania psa nie jest zbyt wysoki i wynosi ok 150 zł, ale trzeba pamiętać, że shar peie mają skłonność do różnych chorób, więc trzeba liczyć się z dodatkowymi kosztami leczenia.

Podobne artykuły

piwo dla psów

Psy

Pełne witamin piwo dla psów? Włosi twierdzą, że czworonogi je uwielbiają

Czytaj więcej >
pies w upał

Psy

Jak zdrowo i efektywnie schłodzić psa w czasie upałów? Ekspertka udziela genialnych porad

Czytaj więcej >
tragedia

Psy

Tragiczne zdarzenie na Wiśle, utonął ukochany psiak. Czy można było temu zapobiec?

Czytaj więcej >
pies na boisku

Psy

Nie tylko kibice szaleją. Pies przerywa ważny mecz, co na to piłkarze?

Czytaj więcej >
Policja

Psy

Szaleńczy pościg za piratem drogowym. Porzucił psa w aucie i rzucił się do pieszej ucieczki

Czytaj więcej >
Dexter

Psy

Wyprawił psu niezapomniany pogrzeb. Ale to list pożegnalny wywołał największe emocje

Czytaj więcej >