Źródło: swiatzwierzat.pl materiały własne

Posokowiec: tropiciel poziom ekspert

1 Grudnia 2020

Posokowiec to typ psa, ceniony już od średniowiecza jako wyspecjalizowany myśliwy, zdolny wytropić zwierzynę i wystawić ją reszcie sfory. Dziś to często także pełen energii i wdzięku pupil domowy. Czy posokowiec to pies, którego szukasz? Dowiedz się, jaki jest i czego potrzebuje pies posokowiec.

Co to znaczy, że pies to posokowiec?

Od zarania dziejów pies towarzyszył człowiekowi nie jako maskotka czy ozdoba, lecz jako towarzysz pracy i broni. Prawdopodobnie najstarszymi zadaniami psów, dla których zwierzęta te zostały udomowione, były pomoc myśliwym na polowaniu i obrona domostwa.

W czasie polowań atutem psów był ich znakomity węch, dzięki któremu mogły tropić zwierzynę. Psy posługujące się na polowaniu niezwykle czułym węchem to psy gończe, zaś te, które używają przede wszystkim znakomitego wzroku, to charty.

Psy gończe wyspecjalizowane w tropieniu krwi (posoki) zranionych zwierząt (tzw. tropienie po farbie) to właśnie posokowce.


Posokowiec – historia hodowli

Współczesne rasy posokowców wywodzą się prawdopodobnie od psów celtyckich. Szczególnie wysoko rozwinęła się hodowla posokowców w średniowiecznej Francji, skąd sztuka ta trafiła do Anglii.


Posokowce bardzo ceniono już od średniowiecza. Stare angielskie podręczniki myśliwskie, np. „The Noble Art of Venerie or Hunting” George’a Turbervile’a z 1575 r., wskazują, że na dwadzieścia psów myśliwskich, używanych do polowania, przypadał jeden posokowiec. Pies posokowiec miał własnego opiekuna, a po polowaniu pierwszy dostawał posiłek z mięsa upolowanego zwierza.

Pierwotnie posokowce tropiły zwierzynę, węsząc zapach odchodów, łap odciśniętych w podłożu, rzadziej krwi. Kiedy jednak rozpowszechniło się używanie broni palnej na polowaniach, coraz częściej zachodziła potrzeba używania psa wyspecjalizowanego w tropieniu krwi ranionych kulą zwierząt. Dlatego w XIX w. hodowla posokowców rozwinęła się jak nigdy wcześniej. W Niemczech wyhodowano posokowce hanowerskie, a po skrzyżowaniu ich z górskimi psami i ogarami tyrolskimi otrzymano mniejsze, zwinniejsze posokowce bawarskie.


Co posokowiec robi na polowaniu?


Zadanie posokowców polegało na ponownym wytropieniu zwierzyny, która zdołała wyrwać się z zasadzki. Myśliwy najpierw podprowadzał psa do miejsca, gdzie znalazł ślady krwi lub odchodów zwierzęcia. Stamtąd posokowiec podejmował trop i węszył, idąc przed myśliwym na smyczy, aż odnalazł kryjówkę osaczanego zwierzęcia. Po zlokalizowaniu go, wznawiano polowanie z udziałem pozostałych psów – posokowiec z reguły nie brał udziału w zabijaniu zdobyczy. W ten sposób polowano w Anglii na dziki i jelenie.


Jak wygląda posokowiec?

Psy gończe wykorzystywano niemal wszędzie tam, gdzie człowiek polował na zwierzynę. Nie dziwne więc, że jest to jedna z największych grup psich ras. Miewają różne kształty, rozmiary i umaszczenie, z reguły jednak cechą wspólną psów gończych są długie, zwisające uszy.


Posokowce to psy gończe średnich rozmiarów. Osiągają 50 cm wysokości w kłębie i masę ok. 30 kg. Psy mają silne ciało, muskularny grzbiet i lędźwie, ogon raczej niedługi i noszony poziomo. Uszy są średniej wielkości, zwisają luźno mniej więcej do poziomu warg.

Sierść posokowców jest najczęściej krótka i przylegająca. Maść może być w różnych odcieniach koloru płowego, od jasnego, przez piaskowy do czerwonopłowego. Zdarzają się psy pręgowane. Uszy i kufa są niemal zawsze ciemniejsze, podobnie na grzbiecie psa kolor jest z reguły bardziej intensywny.


Jaki charakter ma posokowiec?


Posokowce są obecnie stosunkowo popularnymi rasami psów towarzyszących. Cechuje je przyjazne usposobienie, niespożyta energia i chęć do zabawy. Bardzo przywiązują się do swoich opiekunów i źle znoszą dłuższe rozstania. Wobec obcych są nieufne, nadają się więc do pewnego stopnia na psy stróżujące. Nie bywają jednak agresywne wobec ludzi i innych zwierząt.

Posokowce są z natury dość uparte, lubią też eksplorować otoczenie, odbiegając daleko od swego pana w czasie spaceru. Należy je więc wyprowadzać na elastycznej smyczy, przytwierdzonej do szerokiej obroży lub dopasowanych szelek. W mieście dobrze też założyć psu fizjologiczny kaganiec, który nie utrudnia ziajania. Wyprowadzając posokowca, należy zachować czujność i gotowość do przywołania psa lub odciągnięcia go, jeśli rzuci się w pogoń za przyuważoną wiewiórką, ptakiem czy kotem sąsiadów.


Należy poświęcać posokowcom dużo uwagi i dbać o to, by były wybiegane. Posokowiec kocha długie spacery, szczególnie dalsze wyprawy na łąkę, do lasu czy nad jezioro – wszędzie tam, gdzie może swobodnie biegać, badać otoczenie i podążać za ciekawymi zapachami. Posokowiec lubi aportować piłki, gonić za frisbee, przeciągać sznury.

Osamotniony lub znudzony, posokowiec może zacząć niszczyć meble i głośno wyć. Jeśli pies szczególnie źle znosi rozstania, można złagodzić jego smutek, podając mu przed wyjściem do pracy ulubiony posiłek. Warto też zostawić psu do dyspozycji ulubione zabawki, by miał się czym zająć – piłki, gryzaki, sznury do szarpania. Można też zostawić włączony telewizor, by pies stale słyszał ludzki głos i nie martwił się panującą w mieszkaniu ciszą.


Posokowiec jest zdolny do wykonywania różnego rodzaju prac, wymaga jednak odpowiedniego wyszkolenia. Trening powinien zacząć się wcześnie, gdy pies nie ma jeszcze utrwalonych złych nawyków. Początkowe wychowanie powinno objąć nauczenie psa reagowania na własne imię i podstawowe komendy, zwłaszcza na przywołanie. Należy nauczyć psa zasad dobrego współżycia z ludźmi i innymi zwierzętami. Dobrze też przyzwyczaić go od małego do zabiegów pielęgnacyjnych, takich jak czesanie, kąpanie, czyszczenie uszu i zębów, obcinanie pazurów, a także do chodzenia na smyczy i w kagańcu.

Trenując posokowca, należy okazywać łagodne zdecydowanie i uzbroić się w cierpliwość. Pies powinien być nagradzany za każdym razem, gdy poprawnie wykona polecenie. Nagroda może być pochwała, smakołyk lub chwila ulubionej zabawy. Jeśli posokowiec nie wykona polecenia, możesz go skarcić, ale nie podnoś głosu. Krzyk stresuje psa i zraża go do dalszego treningu.


Jeśli nie masz czasu na początkowe wychowanie swego posokowca możesz oddać go do psiego przedszkola, gdzie nauczy się niezbędnych umiejętności pod okiem profesjonalnych trenerów i będzie mógł socjalizować się z innymi psami.

Po zakończeniu podstawowego treningu, można przystąpić do szkolenia psa do prac myśliwskich lub zawodów sportowych. Nawet jeśli nie planujesz wystawiać go do żadnego konkursu, trening nowych umiejętności to dla posokowca świetna zabawa i okazja do zażycia ruchu w towarzystwie ukochanego opiekuna. Posokowce mogą stawać do konkursów umiejętności łowieckich, a także brać udział w psich konkurencjach sportowych, takich jak np. agility (bieg przez tor przeszkód) czy flyball (sztafeta), choć z powodu wrodzonej upartości przygotowanie ich do zawodów może być bardzo trudne i czasochłonne.

Zdrowy posokowiec


Posokowce cieszą się dobrym zdrowiem. Zdarzają się, choć rzadko, przypadki dysplazji stawów biodrowych i choroby oczu - najczęściej mechaniczne urazy, bo posokowiec z natury lubi węszyć w krzakach, trawach, korzeniach i wszelkich zakamarkach.

Każdy pies powinien przynajmniej raz w roku odwiedzać weterynarza na przegląd stanu zdrowia. Dzięki takim kontrolnym wizytom można w porę wykryć różnego rodzaju choroby i dolegliwości. Wczesna diagnoza bardzo ułatwia leczenie.


Czysty posokowiec


Krótka sierść posokowca nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Trzeba ją jednak regularnie czesać z użyciem miękkiej szczotki lub rękawicy z gumowymi wypustkami, które zbierają martwy włos. Posokowiec rzadko wymaga kąpieli, z reguły wystarczy otrzepać go po spacerze lub przetrzeć wilgotnym ręcznikiem. Kiedy już kąpiesz posokowca, pamiętaj, by użyć specjalnego szamponu dla zwierząt, który nie podrażnia skóry, nie wywołuje alergii i nie rozmiękcza sierści. Po kąpieli dokładnie wysusz psa, bo mokra skóra i sierść to ulubione środowisko dla grzybów i bakterii.


Szczególnej uwagi wymagają uszy posokowca. Kanały słuchowe nie są należycie wentylowane, co może prowadzić do infekcji grzybicznych i bakteryjnych. Należy regularnie czyścić uszy posokowca za pomocą wacika nasączonego specjalnym środkiem samoczyszczącym dla zwierząt. W podobny sposób można w miarę potrzeby czyścić psu truflę nosa i kąciki oczu.


Posokowce miewają problemy z kamieniem nazębnym, dlatego należy regularnie czyścić im zęby lub podawać smakołyki dentystyczne. To różnego rodzaju kości, krokiety i gryzaki, które usuwają kamień nazębny, zapobiegają chorobom dziąseł i usuwają przykry zapach oddechu psa.


Podobnie jak innym psom, posokowcom należy obcinać pazury, bo zbyt długie utrudniają chodzenie lub powodują ból. Możesz obciąć psu samodzielnie lub zaprowadzić go na obcięcie do weterynarza albo groomera.


Najedzony posokowiec

Posokowiec powinien dostawać wysokiej jakości karmę dla średnich psów, która zaspokoi jego duże potrzeby energetyczne. Dieta i porcjowanie powinny być dopasowane do płci, wieku, masy i trybu życia psa. Posokowce mają ogromny apetyt, który może doprowadzić je do otyłości. Dlatego należy skonsultować dietę pupila z weterynarzem lub zwierzęcym dietetykiem, który doradzi, jak przygotować dla niego optymalne i zbalansowane posiłki.


Dla kogo posokowiec to idealny pies?

Posokowiec to pies dla osób bardzo aktywnych, które zdołają zaspokoić jego duże potrzeby ruchowe. Nie nadaje się więc dla osób starszych i zbyt zapracowanych, by poświęcić psu odpowiednio dużo uwagi. Nie jest też najlepszym pomysłem na pierwszego psa, ponieważ trening posokowca wymaga pewnego doświadczenia, a błędy wychowawcze będą odbijać się na charakterze psa przez całe jego życie.

Posokowiec z reguły czuje się najlepiej na wsi, gdzie ma do dyspozycji ogródek przydomowy lub podwórko, a na spacery może wychodzić na łąki, do lasu czy nad potok. Teoretycznie można trzymać posokowca w mieszkaniu, o ile zapewni mu się dostatecznie dużo ruchu i znajdzie miejsce, gdzie będzie mógł swobodnie hasać bez kagańca i smyczy, np. rozległy park czy podmiejski lasek. Posokowce jednak z zasady czują się lepiej na łonie natury niż w mieście.


Posokowiec z dobrej hodowli

Posokowce, jak wszystkie rasowe psy, powinny pochodzić od doświadczonych, odpowiedzialnych hodowców. Profesjonalna hodowla gwarantuje, że psy były umiejętnie krzyżowane, przez co szczenięta nie są obciążone zwiększonym ryzykiem wystąpienia chorób genetycznych. Dobry hodowca dba o warunki bytowania swych psów, troszczy się o szczenięta w najwcześniejszym okresie ich życia i pilnuje, by psy przeszły wszystkie niezbędne badania, szczepienia i zabiegi odrobaczania.


Rasowy posokowiec powinien zawsze posiadać książeczkę zdrowia oraz rodowód, który poświadcza, że szczeniak spełnia standard rasy, a więc może być wystawiany do zawodów i konkursów.


Posokowiec – popularne rasy


Istnieją trzy najpopularniejsze rasy psów posokowców: posokowiec hanowerski, bawarski i alpejski gończy krótkonożny. Dwie pierwsze wyhodowano w Niemczech, trzecią w Austrii.

Następny artykuł