Swiatzwierzat.pl
Pinczer: bystrooki gagatek

Pixabay.com

Pinczer: bystrooki gagatek

1 Grudnia 2020

Autor tekstu:

Emil Hoff

Udostępnij:

Pinczer to nazwa grupy ras, wywodzących się od niemieckich psów stróżujących. Dziś psy te często trzyma się w domach jako rozbrykanych, radosnych towarzyszy dorosłych i dzieci. Pinczer ma swoje humory, ale też wiele uroku. Czy pinczer to typ

Pinczer – historia grupy ras

Pinczery to grupa ras, wywodzących się z psów stróżujących i obronnych, hodowanych na terenie Niemiec. Do grupy pinczerów zalicza się: dobermany, pinczery austriackie, małpie, średnie i miniaturowe. To pinczery średnie, zwane też niemieckimi, są najstarszą rasą i z niej wywodzą się pozostałe. Początkowo wykorzystywano pinczery do polowań na szczury na wsiach i w miastach, a także do walk psów, przede wszystkim jednak do pilnowania domostw.

Od końca XIX w. hodowcy stworzyli inne odmiany pinczera, podobne do siebie charakterem, lecz różniące się wyglądem.

Dziś pinczery rzadko pełnią role stróży, za to sprawdzają się dobrze zarówno jako psy rodzinne, z uwagi na swoją inteligencję, dużą aktywność i łatwość w pielęgnacji, jak też w różnego rodzaju pracach i na służbie.

Jak wygląda pinczer?

Wiele zależy od konkretnej rasy pinczera. Najbardziej typowym przedstawicielem tego typu psów jest pinczer średni, osiągający 50 cm wysokości w kłębie i maskę ok. 25 kg. Najpopularniejszy wśród właścicieli jest jednak pinczer miniaturowy, czyli ratlerek. Ratlerki mają 30 cm wysokości w kłębie i ważą ledwie 5 kg – trudno się dziwić, że nie wykorzystuje się ich w roli psów stróżujących.

Sylwetka pinczera daje się wpisać w kwadrat. Postawa psa sprawia wrażenie dumnej, sprężystej. Oczy mają bystre spojrzenie, uszy są trójkątne i sterczące lub lekko opadające.

Wszystkie rasy pinczerów mają krótką, lśniącą sierść bez podszerstka. Z jednej strony jest to korzystne dla osób uczulonych na psią sierść, bo będą słabiej reagowały na pinczery. Żaden pies nie jest jednak zupełnie hipoalergiczny, bo alergeny znajdują się w psiej ślinie, a nie w sierści. Z drugiej jednak strony pinczery są przez brak podszerstka narażone na przeziębienie. Zimą konieczne jest wyprowadzanie ich w specjalnych ciepłych ubrankach dla psów.

Maść średnich pinczerów może być czarna, brązowa, ruda i płowa, czasem też niebieska. Pinczery miniaturowe mają sierść w odcieniach koloru czekoladowego, rdzawą albo czarną podpalaną.

Jaki charakter ma pinczer?

Pinczer przywiązuje się w szczególny sposób do swego pana, ale okazuje uczucia całej rodzinie. Lubi być w centrum uwagi i chętnie przyjmuje pieszczoty. Pinczerowi należy poświęcać dużo czasu, bo źle znosi osamotnienie, a zły humor oznajmia, szczekając i jazgocząc przenikliwie.

Pinczer to energiczny pies, który potrzebuje dużo wysiłku fizycznego i umysłowego. Lubi się bawić z dorosłymi, dziećmi i innymi zwierzakami. Jest bardzo inteligentny, można więc nauczyć go wielu komend i sztuczek.

Pinczer jest z natury odważny i pewny siebie, dość niezależny, trochę buńczuczny, nawet ratlerek. Pinczer chętnie poznaje inne psy, choć czasem bywa konfliktowy. Do obcych ludzi natomiast podchodzi z rezerwą, co zostało mu zapewne po czasach, gdy był psim stróżem.

Mimo dużej inteligencji, szkolenie pinczera nie jest łatwe przez jego upartość i skłonność do dominacji raczej niż podporządkowywania się komendom. Tym ważniejsze jest jednak odpowiednie ułożenie psa już od najwcześniejszego wieku szczenięcego.

Początkowy trening powinien objąć nauczenie psa reagowania na własne imię i komendy. Trzeba też wpić pinczerowi zasady dobrego współżycia z ludźmi i zwierzętami, także obcymi, poprzez zapoznawanie psa z rożnymi sytuacjami i zachowaniami, a także dźwiękami i zapachami. Trzeba też wcześnie przyzwyczaić pinczera do zabiegów pielęgnacyjnych, takich jak czesanie, kąpanie, czyszczenie uszu i zębów, obcinanie pazurów, a także do chodzenia na smyczy i w kagańcu. Wczesne szkolenie to też dobry moment na przygotowanie pinczera do spędzania kilku godzin samotnie i na oduczenie go częstego szczekania, co jest szczególnie ważne przy rozszczekanych pinczerach miniaturowych.

Kluczem do udanego wychowania pinczera jest cierpliwość i łagodna stanowczość. Nie wolno pozwolić pinczerowi wleźć sobie na głowę i przejąć kontroli nad sesją treningową. Komendy należy wydawać jasno i wyraźnie. Za każdym razem, gdy pinczer zareaguje zgodnie z oczekiwaniami, trzeba go nagrodzić. Nagrodą może być pochwała, smakołyk lub chwila ulubionej zabawy. Kiedy pinczer coś pomyli lub się poleni, możesz go skarcić, ale nie podnoś głosu. Krzyk tylko zestresuje psa, który może się przez to zrazić do treningu w ogóle.

Po zakończeniu podstawowego szkolenia, można zacząć uczyć pinczera kolejnych sztuczek lub przygotować go do zawodów sportowych. Energiczne pinczery nieźle radzą sobie w konkurencjach takich jaki agility (bieg po torze przeszkód) czy flyball (psia sztafeta).

Jeśli nie masz czasu na samodzielne trenowanie pinczera, możesz powierzyć go profesjonalnemu trenerowi. Szczenięta dobrze jest oddać do psiego przedszkola, gdzie nabędą ogłady i wszelkich psich umiejętności, a także będą radośnie socjalizować się z innymi czworonogami.

Co je pinczer?

Pinczer powinien dostawać wysokiej jakości karmę dla psów. Ponieważ je stosunkowo mało, a do tego przejawia skłonność do alergii pokarmowych, nie ma sensu oszczędzać pieniędzy przy wyborze odpowiedniej karmy. Psie jedzenie powinno zawierać przede wszystkim białko zwierzęce, do tego naturalne oleje, warzywa i owoce. Karma nie powinna mieć w składzie barwników, konserwantów, słodzików ani spulchniaczy.

Pinczer chętnie będzie żywił się surowizną w ramach tzw. diety BARF. Podawaj psu świeże mięso, ryby i oleje rybne, czasem jajko i jakiś owoc, jeśli lubi. Psy chętnie pałaszują kurze łapki, które mogą chrupać, i które dodatkowo zdejmują im kamień nazębny. Nie podawaj psu surowej wieprzowiny, bo może zawierać pasożyty, które przejdą na pinczera.

Dieta i porcjowanie powinny być dobrane do płci, may, wieku i trybu życia pinczera. W doborze odpowiedniej diety pomoże Ci psi dietetyk lub weterynarz.

Zdrowy pinczer

Pinczery cieszą się dobrym zdrowiem. Zdarzają im się zwichnięcia rzepki, czasem zapadają na cukrzycę.

Każdy pinczer powinien przynajmniej raz w roku odwiedzać weterynarza na ogólny przegląd stanu zdrowia. Takie badanie powinno objąć pobranie krwi, osłuch serca i płuc, sprawdzenie stanu zębów, uszu i pazurów. Kontrolne wizyty u weterynarza pozwalają wcześnie wykryć wszelkiego rodzaju choroby i dolegliwości, a wczesna diagnoza zawsze pomaga w skutecznym i szybkim leczeniu.

Zadbany pinczer żyje nawet 15 lat.

Czysty pinczer

Pinczer jest łatwy w pielęgnacji. Wystarczy od czasu do czasu wyczesać mu sierść z pomocą miękkiej szczotki. Jeśli pies pobrudzi się na spacerze, można przetrzeć go wilgotnym ręcznikiem.

Kąpiele z reguły nie są konieczne, ale pinczery warto kąpać choćby dlatego, że lubią pakować się do łóżek właścicieli i wylegiwać na miękkich poduszkach. Przed kąpielą połóż na dnie wanny lub podłodze prysznica ręcznik albo gumową matę, żeby pies się nie ślizgał. Do mycia sierści użyj specjalnego szamponu dla zwierząt, który nie powoduje reakcji alergicznych i nie rozmiękcza włosów. Po zakończeniu ablucji dokładnie wysusz pinczera, bo w wilgotnej psiej sierści i skórze szybko rozwijają się bakterie i grzyby.

Należy regularnie czyścić psu uszy za pomocą wacika nasączonego specjalnym środkiem samoczyszczącym dla zwierząt. W ten sam sposób można przetrzeć pinczerowi nos i kąciki oczu, jeśli zobaczysz w nich zanieczyszczenia lub zaschnięte łzy.

Dorosłym pinczerom należy także obcinać zbyt długie pazury – możesz to zrobić samodzielnie lub zaprowadzić psa na obcięcie pazurów do weterynarza albo groomera.

Szczególną uwagę należy zwrócić na zęby pinczera. Wymagają regularnego mycia patyczkiem lub szczotką z pastą enzymatyczną – o ile pies został przyzwyczajony do takiego zbiegu na etapie wczesnego szkolenia. Inną opcją jest podawanie psu smakołyków dentystycznych – specjalnych gryzaków, kości i krokietów, które ścierają kamień nazębny, zapobiegają chorobom dziąseł i usuwają nieprzyjemny zapach oddechu.

Szczęśliwy pinczer

Pinczer czuje się najlepiej na spacerze ze swoim panem, kiedy może się wybiegać i wybawić, nawąchać i naszperać, a także witać się z napotkanymi psami i poznawać nowe zwierzaki. Wybiegany pinczer jest spokojniejszy i mniej hałasuje.

Pinczer źle znosi samotność. Zbyt długa rozłąka z ukochanym właścicielem może wywołać u niego silny stres, a nawet depresję. Pies rozładowuje swe smutki, szczekając i wyjąc przeszywająco, a także gryząc meble, drąc poduszki i zrywając zasłony.

By uniknąć powrotu z pracy do kompletnie zrujnowanego domu, należy na etapie wstępnego treningu przyzwyczaić pinczera do spędzania samotnie kilku godzin. Jeśli pies wyjątkowo źle znosi samotność, można zastosować kilka sztuczek, na przykład zostawić włączony na cały dzień telewizor, tak by pies stale słyszał ludzkie głosy i nie martwił się panującą w mieszkaniu nienaturalną ciszą. Możesz też tuż przed wyjściem do pracy poczęstować psa jego ulubionym smakołykiem, pamiętaj jednak, by wliczyć go do dziennego planu żywieniowego, żeby pinczer się nie roztył. Warto pozostawić psu do dyspozycji ulubione zabawki, takie jak piłeczki, gryzaki czy sznury do szarpania, by miał się czym zająć przed twoim powrotem.

Dla kogo pinczer to idealny pies?

Pinczer to pies łatwy w pielęgnacji, świetnie nadający się do życia w mieszkaniu. W zasadzie to pupil dla każdego, z wyjątkiem osób zbyt zapracowanych, by poświęcać pinczerowi wystarczająco dużo uwagi, i starszych ludzi, którzy mogą nie zapewnić czworonogowi wystarczającej ilości ruchu. Pinczer może być pierwszy psem, o ile opiekun znajdzie czas, by odpowiednio go ułożyć. W razie potrzeby można powierzyć trenowanie psa profesjonalistom z psiego przedszkola.

Pinczer z dobrej hodowli

Pinczer powinien pochodzić z dobrej hodowli, której właściciel dba o zdrowie zwierząt i odpowiedzialnie je rozmnaża, tak by szczenięta nie były obciążone zwiększonym ryzykiem chorób genetycznych.

Rasowy pinczer musi posiadać dwa dokumenty: książeczkę zdrowia, odnotowującą szczepienia i zabiegi odrobaczenia, może także wszczepienie czipu, oraz rodowód, który poświadcza, że szczeniak spełnia standard rasy, a więc może być w przyszłości wystawiany do zawodów i konkursów.

Ile kosztuje pinczer?

Cena zależny od konkretnej rasy. Szczególnie popularny ratlerek może kosztować od 1300 do 2000 zł.

Podobne artykuły

piwo dla psów

Psy

Pełne witamin piwo dla psów? Włosi twierdzą, że czworonogi je uwielbiają

Czytaj więcej >
pies w upał

Psy

Jak zdrowo i efektywnie schłodzić psa w czasie upałów? Ekspertka udziela genialnych porad

Czytaj więcej >
tragedia

Psy

Tragiczne zdarzenie na Wiśle, utonął ukochany psiak. Czy można było temu zapobiec?

Czytaj więcej >
pies na boisku

Psy

Nie tylko kibice szaleją. Pies przerywa ważny mecz, co na to piłkarze?

Czytaj więcej >
Policja

Psy

Szaleńczy pościg za piratem drogowym. Porzucił psa w aucie i rzucił się do pieszej ucieczki

Czytaj więcej >
Dexter

Psy

Wyprawił psu niezapomniany pogrzeb. Ale to list pożegnalny wywołał największe emocje

Czytaj więcej >