Swiatzwierzat.pl
Nowofundland: puchaty, bohaterski wielkolud

Pixabay.com

Nowofundland: puchaty, bohaterski wielkolud

1 Grudnia 2020

Autor tekstu:

Emil Hoff

Udostępnij:

Nowofundland to jedna z najbardziej przyjaznych ras psów. Te puchate olbrzymy garną się do ludzi, są łatwe w szkoleniu, a ich siła i odporność pozwala im na wykonywanie ciężkich i niebezpiecznych prac w ratownictwie. Czy nowofundland to pies stworz

Nowofundland – historia rasy

Nowofundland to efekt prawdopodobnie przypadkowego skrzyżowania rdzennych psów, chowanych przez Indian z plemienia Beotuk, zamieszkującego Nową Fundlandię (dziś prowincja Kanady), z dużym psami używanymi do polowań na niedźwiedzie i sprowadzonymi do Ameryki przez Wikingów. Możliwe, że współczesne nowofundlandy mają też domieszkę krwi innych ras europejskich, przywiezionych później, np. portugalskich mastifów, jednak rasa istniała już w swej z grubsza współczesnej formie ok. 1600 r. Pierwszy standard rasy ogłoszono w 1886 r.

Rybacy z Nowej Fundlandii wykorzystywali duże i odporne molosy jako psy pociągowe, a także do pomocy przy wciąganiu na brzeg ciężkich sieci i łodzi. Nowofundlandy, dzięki swej grubej sierści, świetnie znoszą nawet trudne warunki pogodowe i nie boją się pracy w wodzie. Dlatego współcześnie wykorzystuje się je często w jednostkach ratowniczych do wyciągania z wody tonących – potężne zwierzęta nie boją się wichrów i nie straszne są im fale ani prądy morskie. Legenda mówi, że jeden z nowofundlandów uratował życie Napoleonowi, gdy cesarz wpadł do wody podczas swojej brawurowej ucieczki z wsypy Elby. Co ciekawe, liczne przypadki wskazują, że nowofundlandy ratują tonących instynktownie, nawet bez formalnego szkolenia. Nowofundlandy dobrze też sobie radzą w psich konkurencjach sportowych, opartych o przeciąganie zaprzęgów i ciężarów.

W Polsce nowofundlandy były znane jeszcze przed II wojną światową, ale hodowla zaczęła się dopiero w końcu lat 50. XX w.

Jak wygląda nowofundland?

Nowofundland to duży molos w typie górskim. Osiąga 71 cm wysokości w kłębie i wagę ok. 70 kg.

Nowofundland to masywny, silny pies o gęstej, długiej sierści. Pies ma masywną głowę, graniastą, niezbyt długą kufę z łagodnym stopem i faflami, niewielkie, szeroko rozstawione oczy w kolorze brązowym małe trójkątne uszy, osadzone z tyłu głowy, opadające i przylegające do skroni. Nowofundland ma masywną szyję i muskularny tułów o prostym grzbiecie, szerokiej piersi i zadzie. Kończyny psa są sile, proste, a łapy duże, okrągłe, z palcami połączonymi błoną. Nowofundland robi szeroki wykrok przednimi łapami i napędza się tylnymi o szczególnie rozbudowanej muskulaturze. Ogon jest szeroki, gęsto owłosiony, noszony poziomo lub zwisający w spoczynku.

Sierść nowofundlanda ma gęsty podszerstek i prosty, czasem lekko falowany włos okrywowy, średniej długości. Pysk, uszy i głowę pokrywa krótka, delikatna sierść, przednie łapy mają pióra, a tylne pokrywają portki.

Umaszczenie nowofundlanda zasadniczo może być jednolicie brązowe i czarne albo czarne z białymi znaczeniami (na piersi, łapach i ogonie) lub też czarno-białe (w tym wariancie biała powinna być kryza, cały tułów poza zadem, łapy i spód ogona). Psy o umaszczeniu łaciatym wydzielono w odrębną rasę, nazwaną landseer. Różne organizacje kynologiczne dopuszczają często różne warianty umaszczenia nowofundlanda (np. także niebieskie i szare), nie wszystkie też uznają odrębność landseera.

Jaki charakter ma nowofundland?

Nowofundland może budzić respekt swym wyglądem, jest to jednak wyjątkowo przyjacielski i łagodny pies, który garnie się do ludzi, szuka ich aprobaty i towarzystwa, jest skory do zabaw i wykazuje szczególną opiekuńczość wobec dzieci. Nowofundland ma zrównoważony charakter, nigdy nie traci zimnej krwi, a wobec niedogodności lub zaczepek innych psów wykazuje wręcz anielską cierpliwość. Czyni go to niemal idealnym psem do treningu i pracy.

Nowofundlandy są szalenie oddane swemu panu, przywiązują się do całej rodziny, dobrze dogadują się z innymi zwierzętami, choć mniejsze mogą się ich bać. Nowofundland nadaje się świetnie do zabawy z dziećmi, choć młodsze muszą uważać, by duży pies niechcący ich nie przewrócił. Nowofundlandy nazywane są często „psimi nianiami” właśnie z uwagi na ich upodobanie do zabaw z dziećmi i instynkt opiekuńczy. Psy te są też dlatego często wykorzystywane w dogoterapii np. w szkołach i szpitalach.

Trening nowofundlanda jest dość łatwy, przynajmniej w porównaniu z niektórymi innymi rasami. Nowofundlandy uwielbiają spędzać czas ze swym panem i wykonywać jego polecenia na tyle, na ile potrafią. Skuteczny trening psa wymaga jednak konsekwencji i stanowczość w łagodnym wydaniu. Nowofundland powinien dostawać jasne komendy i nagrodę za każdym razem, gdy wykona polecenia jak trzeba. Nie należy krzyczeć na psa, gdy coś pomyli, bo to go tylko zestresuje.

Trening początkowy powinien objąć nauczenie nowofundlanda reagowania na swoje imię i podstawowe komendy. Pies musi też poznać zasady panujące w domu i swoje miejsce w rodzinnej hierarchii. Dobrze też przyzwyczaić go na tym etapie do czesania, kąpania, mycia zębów, chodzenia na smyczy i w kagańcu. Im więcej sytuacji pozna i zrozumie szczeniak nowofundlanda, tym lepiej będzie się w nich odnajdywał dorosły pies.

Po zakończeniu podstawowego treningu nowofundland może kontynuować naukę sztuczek lub zacząć trening do wykonywania pracy który najlepiej powierzyć profesjonalnemu trenerowi. Trzeba pamiętać, że w okresie intensywnego rośnięcia, czyli przez pierwsze 2-3 lata życia, szczenięta nowofundlanda nie powinny być przeciążane ani zabawą, ani pracą.

Jeśli nie masz czasu samodzielnie wyszkolić nowofundlanda, możesz oddać go na wychowanie do psiego przedszkola. Tam szczenięta mogą się swobodnie socjalizować pod okiem doświadczonych opiekunów.

Co je nowofundland?

Nowofundland powinien dostawać wysokiej jakości karmę dla dużych psów, zawierającą głównie białka zwierzęce, naturalne oleje, warzywa i owoce. Karma dla nowofundlanda powinna być wolna od konserwantów, barwników, aromatyzerów, spulchniaczy i słodzików.

Szczenięta nowofundlanda muszą dostawać karmę przeznaczoną specjalnie dla rosnących psów dużych ras. Taka karma dostarcza im odpowiedniej ilości składników odżywczych, niezbędnych do prawidłowego wzrostu, który u nowofundlandów przebiega dość gwałtownie. W około trzy lata małe pieski przekształcają się w potężne psiska. Ich szybko rosnące ciała potrzebują więc odpowiedniej diety. Zaniedbania żywieniowe na etapie wczesnego rozwoju psa mogą mieć bardzo poważne konsekwencje w całym jego dorosłym życiu.

Dorosłe nowofundlandy chętnie żywią się surowizną w ramach tzw. diety BARF. Możesz podawać im gotowe mieszanki mięsne lub samodzielnie przygotowywać posiłki. Podawaj psu surową wołowinę i cielęcinę, unikaj jednak wieprzowiny, bo może zawierać pasożyty. Posiłki uzupełniaj często o ryby i oleje rybne, np. w kapsułkach. Dietę możesz wzbogacić nowofundlandowi o surowe jajka, gotowany ryż i makaron, otręby, sporadycznie biały ser. Pamiętaj, że psom żywionym surowizną trzeba suplementować niektóre witaminy i minerały, jak wapń, witaminę D, kwasy omega-3 i omega-6. Dobrze też podawać im preparaty z substancjami wzmacniającymi stawy, jak np. chondroityna. Z kolei biotyna i cynk dobrze wpływają na zdrowie skóry i sierści psa.

Nowofundland powinien dostawać dwa lub trzy posiłki dziennie. Porcje powinny być dopasowane do płci, wieku, masy ciała, trybu życia i stanu zdrowia psa. W doborze odpowiedniej diety i porcjowania pomoże Ci weterynarz lub wyspecjalizowany psi dietetyk.

Nowofundland dużo pije, dlatego powinien mieć nieograniczony dostęp do świeżej wody. Miska może nie wystarczyć, dlatego warto pomyśleć o jakimś rodzaju korytka lub wiaderka, z którego pies może do woli chłeptać, gdy się zmęczy lub zgrzeje.

Nowofundland narażony jest na skręt żołądka. To bardzo poważna przypadłość, która bez interwencji chirurgicznej może szybko zabić psa. Przyczyny występowania skrętu żołądka u psów nie są jasne, ale można zminimalizować ryzyko wystąpienia skrętu, stosując się do kilku zasad. Przede wszystkim należy pilnować, by pies odpoczywał mniej więcej przez godzinę przed i po posiłku. Należy też dzielić mu jedzenie na mniejsze porcje, by nie jadł zbyt szybko i łapczywie, np. śniadanie może składać się z podawanych kolejno trzech mniejszych porcji, zamiast jednej dużej. Pies nie powinien też schodzić po schodach, bo to zwiększa ryzyko wystąpienia skrętu – w miarę możliwości należy raczej przewozić go windą.

Zdrowy nowofundland

Nowofundland, z uwagi na swą dużą masę, może cierpieć na dysplazję stawów biodrowych, rzadziej łokciowych. Ma też tendencję do zapadania na kamienicą moczową. U szczeniąt wystąpić może podzastawkowe zwężenia aorty, często wywołujące nagłą śmierć jak przy zawale serca.

Każdy pies powinien przynajmniej raz w roku odwiedzić weterynarza – nawet bez żadnych objawów – na ogólny przegląd stanu zdrowia. Badanie takie powinno objąć pobranie krwi, osłuchanie serca i płuc, sprawdzenie stanu uszu, zębów, oczu i pazurów. W ten sposób można wcześnie wykryć różnego rodzaju choroby i dolegliwości. Wczesna diagnoza ułatwia i przyspiesza skuteczne leczenie czworonoga.

Zadbany nowofundland żyje średnio 11 lat, ale częste są przypadki psów dożywających i 15 lat.

Czysty nowofundland

Sierść nowofundlanda wymaga regularnej pielęgnacji, przede wszystkim czesania za pomocą porządnej szczotki, np. w typie pudlówki, i solidnego grzebienia o długich zębach, najlepiej z regulowanym rozstawem. Przed czesaniem warto spryskać sierść emulsją antystatyczną. W czasie czesania należy poświęcić uwagę także sierści pod uszami i na łapach. W okresie linienia nowofundland gubi potężne ilości sierści i trzeba czesać go wtedy właściwie codziennie.

Nowofundland uwielbia wodę i pływanie. Zależnie od tego, w czym zdarza mu się pływać lub taplać, może wymagać częstszych lub rzadszych kąpieli. Jeśli kąpiel jest niezbędna, trzeba użyć specjalnego szamponu dla psów długowłosych, który nie drażni skóry czworonoga i nie rozmiękcza sierści. Po kąpieli dokładnie wysusz psa ręcznikiem i suszarką, także wnętrza małżowin usznych. Wilgotna psia skóra i sierść to bowiem wymarzone miejsce do rozwoju dla bakterii i grzybów.

Nowofundland musi mieć regularnie czyszczone uszy za pomocą wacika nasączonego w specjalnym preparacie samoczyszczącym dla zwierząt. W ten sam sposób możesz w miarę potrzeby wyczyścić mu także truflę nosa i kąciki oczu.

Należy także dbać o czystość psich zębów, myjąc je regularnie za pomocą szczoteczki i pasty enzymatycznej. Dobrze też podawać psu od czasu do czasu smakołyki dentystyczne, jak krokiety, kości, gryzaki, czy suszone wołowe uszy, które dodatkowo ścierają mu kamień nazębny, zapobiegają chorobom dziąseł i usuwają nieprzyjemny zapach oddechu.

Pazury nowofundlanda trzeba regularnie przycinać, jeśli pies sam nie ściera ich wystarczająco. Zbyt długie, mogą utrudniać mu chodzenie, a nawet sprawiać ból. Pazury należy przycinać tuż poniżej linii miękkiej tkanki, która jest unerwiona i ukrwiona. Jeśli boisz się, że skaleczysz psa, zaprowadź go na obcięcie pazurów do weterynarza lub groomera.

Trzeba jeszcze pamiętać, by utrzymywać w czystości kąciki warg nowofundlanda, ponieważ pies ma skłonność do nadmiernego ślinienia się, zwłaszcza gdy jest mu gorąco.

Szczęśliwy nowofundland

Nowofundland potrzebuje regularnych, ale niezbyt intensywnych ćwiczeń – wystarczy spokojny spacer, urozmaicony zabawami, np. w chowanego lub w tropienie smakołyków. Pies będzie przeszczęśliwy, mogąc popływać o jeziorze, oczku wodnym lub chociaż pobrodzić trochę w rzece. Wmieście nowofundland powinien być wyprowadzony na solidnej smyczy z porządnymi karabińczykami, przytwierdzonej do szerokiej obroży lub dopasowanych szelek. Można też założyć mu kaganiec fizjologiczny, który nie utrudnia ziajania – nowofundland nie bywa agresywny, ale może niecących zrobić krzywdę małym pieskom, które będą się z nim zbyt beztrosko bawić.

Nowofundland kiepsko znosi upały. W letnie miesiące powinien więc być wyprowadzany rano i wieczorem, kiedy jest chłodniej. Musi też mieć do dyspozycji wygodne legowisko w zacienionym miejscu i dostatek świeżej wody. Legowisko musi być odpowiednio duże i miękkie, nowofundland nie powinien leżeć bezpośrednio na podłodze, bo mogą mu się od tego wykształcić nagnioty i stwardnienia na łapach, zwłaszcza w okolicach kolan i łokci.

W domu nowofundland zachowuje się spokojnie i najczęściej nie powoduje przypadkowych zniszczeń choć wracając ze spaceru może nanieść do wnętrza sporo błota i dość obficie się ślini. Pies potrzebuje odpowiednio dużo miejsca, najlepszym rozwiązaniem będzie dla niego przydomowy ogródek lub podwórko, gdzie może swobodnie pospacerować. Nowofundland teoretycznie może przyzwyczaić się do życia w bloku, ale będzie szczęśliwszy, mając do dyspozycji więcej przestrzeni. Małe mieszkanie oznacza konieczność częstszego wyprowadzania psa na dłuższe spacery.

Nowofundland źle znosi nudę i samotność. To bardzo towarzyski pies który garnie się do ludzi i innych zwierząt. Pozostawiony sam na zbyt długo, stresuje się, a nerwy koi, dewastując wnętrze domu. Do pewnego stopnia można przyzwyczaić psa do spędzania kilku godzin samotnie na etapie wczesnego treningu. Jeśli jednak nowofundland szczególnie źle znosi Twoje wyjścia do pracy, możesz zastosować kilka sposobów na złagodzenie psiego lęku separacyjnego. Po pierwsze, pozostaw na cały dzień włączony telewizor, żeby nowofundland stale słyszał ludzkie głosy i nie martwił się nienaturalną ciszą, panującą w domu. Po drugie, tuż przed wyjściem poczęstuj psa ulubionym kąskiem, co odwróci jego uwagę od Twego nagłego zniknięcia. Pamiętaj tylko, by wliczyć ten posiłek do dziennego planu żywienia nowofundlanda, bo rasa ta ma skłonności do tycia. Po trzecie, zostaw psu do dyspozycji ulubione zabawki, jak gryzaki, piłki, maskotki czy przytwierdzone do sufitu sznury do szarpania. W ten sposób nowofundland przynajmniej jakiś czas spędzi na zabawie. Najlepszym sposobem na poradzenie sobie z psim lękiem separacyjnym jest jednak zapewnienie pupilowi towarzystwa w postaci innego zwierzaka, najlepiej przedstawiciela innej rasy o podobnym temperamencie.

Dla kogo nowofundland to idealny pies?

Nowofundland, choć tak przyjacielski i pożyteczny, to pies dla przewodnika, który umie zadbać o tak duże zwierzęta. Sprawdzi się jednak jako pierwszy pies, o ile właściciel jest gotów poświęcić dostatecznie dużo czasu na ułożenie czworonoga i będzie o niego należyci dbał. Nowofundland to pies idealny dla rodzin z dziećmi, chętnie biorący udział we wszelkich towarzyskich aktywnościach i zabawach.

Nowofundland potrzebuje odpowiednio dużo miejsca i ruchu, nie jest więc dobrym wyborem dla osób mieszkających w bloku czy też starszych, którym może nie wystarczyć sił na poskromienie entuzjazmu silnego psa. Trzeba tez liczyć się z tym, że nowofundland ma skłonność do robienia wokół siebie bałaganu, co nie każdemu może odpowiadać. Utrzymanie psa kosztuje dość dużo, co również trzeba brać pod uwagę, decydując się na nowofundlanda.

Nowofundland z dobrej hodowli

Nowofundland powinien pochodzić tylko ze sprawdzonej hodowli, cieszącej się dobrą opinią wśród właścicieli psów, najlepiej zarejestrowanej w którejś z krajowych lub międzynarodowych organizacji kynologicznych. Odpowiedzialny hodowca wie, jak należy krzyżować psy, by zminimalizować ryzyko wystąpienia u szczeniąt chorób o podłożu genetycznym. Odpowiednio także żywi szybko rosnące szczenięta i zapewnia im stosowną opiekę weterynaryjną.

Kiedy już wybierzesz hodowlę nowofundlandów, odwiedź ją osobiście, by na własne oczy przekonać się, jak wyglądają i w jakich warunkach trzymane są szczenięta. Odwiedziny u hodowcy to także okazja do zadania mu pytań dotyczących charakteru, potrzeb i sposobów pielęgnacji nowofundlandów. Dobry hodowca nie tylko odpowie na twoje pytania, ale sam Ci kilka zada, by upewnić się, że oddaje swe psy w dobre ręce.

Rasowy nowofundland powinien mieć dwa dokumenty:

  1. książeczkę zdrowia, w której odnotowano szczepienia i zabiegi odrobaczania, a także wszczepienie czipu.

  2. metrykę lub rodowód, podający wykaz przodków i potwierdzający, że szczeniak spełnia standard rasy, a więc może być w przyszłości wystawiany do zawodów i konkursów.

Ile kosztuje nowofundland?

Rasowy nowofundland z dobrej hodowli może kosztować od 3000 do 6000 zł, przy czym psy z hodowli zarejestrowanych przez Międzynarodową Federację Kynologiczną kosztują bliżej 6000. Psy przeznaczone do dalszej hodowli będą droższe (8500), natomiast te przeznaczone „na kolana”, czyli na pupile domowe, mogą być tańsze.

Miesięczne koszty utrzymania nowofundlanda mogą być znaczne – pies potrzebuje dużych ilości wysokiej jakości karmy. Z reguły trzeba liczyć się z wydatkiem od 400 do 600 zł.

Należy uważać, by nie kupić psa od pseudohodowcy, któremu zależy tylko na szybkim zysku. Tacy sprzedawcy najczęściej oferują szczenięta za śmiesznie niskie ceny, bo ich psy nie są tak naprawdę rasowe lub wykryto u nich poważne schorzenia i „hodowca” po prostu chce się ich szybko pozbyć.

Powinna nam się włączyć czerwona lampka, jeśli

  1. szczeniaczek wystawiony został na sprzedaż za jedynie np. 500 zł,

  2. pies nie posiada rodowodu ani książeczki zdrowia

  3. „hodowca” nie chce z nami rozmawiać na temat metod hodowlanych i odmawia wpuszczenia nas do swojej hodowli.

  4. „hodowca” wystawia szczeniaki na bożonarodzeniowej promocji i nie obchodzi go, kim są ich przyszli właściciele

Kupno psa u pseudhodowcy to tylko pozorna oszczędność, bo chore szczenięta i tak wygenerują wysokie rachunki za leczenie. W skrajnych przypadkach chore psy trzeba będzie szybko uśpić, co oznacza, że skąpy nabywca nowofundlanda z pseudohodowli kupił sobie tak naprawdę nie psa, tylko kilka miesięcy nieszczęść.

Podobne artykuły

piwo dla psów

Psy

Pełne witamin piwo dla psów? Włosi twierdzą, że czworonogi je uwielbiają

Czytaj więcej >
pies w upał

Psy

Jak zdrowo i efektywnie schłodzić psa w czasie upałów? Ekspertka udziela genialnych porad

Czytaj więcej >
tragedia

Psy

Tragiczne zdarzenie na Wiśle, utonął ukochany psiak. Czy można było temu zapobiec?

Czytaj więcej >
pies na boisku

Psy

Nie tylko kibice szaleją. Pies przerywa ważny mecz, co na to piłkarze?

Czytaj więcej >
Policja

Psy

Szaleńczy pościg za piratem drogowym. Porzucił psa w aucie i rzucił się do pieszej ucieczki

Czytaj więcej >
Dexter

Psy

Wyprawił psu niezapomniany pogrzeb. Ale to list pożegnalny wywołał największe emocje

Czytaj więcej >