Swiatzwierzat.pl
Świat zwierząt

Korat – kochający kot o niezwykłym umaszczeniu

17 Stycznia 2021

Autor tekstu:

Tomasz Miecznikowski

Udostępnij:

Korat jest jedną z najstarszych ras kotów na świecie. Pochodzi z Tajlandii, w której był uważany za kota przynoszącego szczęście.

Historia korata

Pierwsze historyczne wzmianki o koracie pojawiły się w XIV wieku w słynnym zbiorze wierszy Tamra Maew opisującym różne rasy kotów. Korat był tam określany jako kot z futrem w kolorze chmury przed nadchodzącą burza i jasnych oczach niczym krople rosy osiadłe na kwiatach lotosu. Ten poetycki opis odnosi się do jego niebieskiego umaszczenia ze srebrnym połyskiem i wyjątkowo lśniących oczu. Natomiast sama nazwa korat odnosi się do miasta i zarazem prowincji w Tajlandii, które współcześnie należy do narodowego dziedzictwa w tym kraju. Korat bywa określany jako Si-Sawat, co oznacza kolor szczęścia lub kolor pomyślności. 

Chociaż Korat dotarł na zachodnią półkulę dopiero pod koniec lat pięćdziesiątych XX wieku uważa się, że został zaprezentowany na wystawie w Wielkiej Brytanii już jako błękitny syjamski w 1889 i 1896 roku, jednak jego wygląd kłócił się z wyglądem typowego kota syjamskiego i nie znalazł uznania w oczach sędziów. 

Po raz ostatni widziano je wówczas w Wielkiej Brytanii w 1901 roku. W 1903 roku pojawiły się z kolei w Rosji w jednej z tamtejszych hodowli. W tym samym roku korat jako niebieski syjamski został wspomniany w książce Frances Simpson „The book of the cat”. Jednak w kolejnych latach słuch o nietypowych, błękitnych syjamach na wiele lat zaginął.

Kariera korata w XX wieku

W latach pięćdziesiątych rasa bardzo zainteresowała panią Jean Johnson, która wraz z mężem przebywała w Tajlandii na placówce dyplomatycznej. Niebieskiego kota ze srebrnym połyskiem widywała w domach wyższych urzędników państwowych, lecz mimo jej wielokrotnych prób nie udało jej się zdobyć osobnika dla siebie. W 1959 roku opuściła Tajlandię, jednak jej przyjaciółce Mrs. Kirrage udało się zdobyć i wysłać do Jean dwa koty, które zostały nazwane Nara i Darra. 

Wkrótce potem koraty zaczęły być coraz częściej sprowadzane z Tajlandii zdobywając sobie wielu miłośników. Już w 1965 roku powstało Stowarzyszenie Miłośników Kotów Korat, które zajęło się popularyzacją tej azjatyckiej rasy. Wśród założycieli stowarzyszenia była Jean Johnson. W 1972 roku pierwsze koraty zawitały do Wielkiej Brytanii, a następnie do Norwegii. W Polsce funkcjonuje kilka hodowli kotów tej rasy. 

Obecnie korat jest uznawany przez wszystkie najważniejsze federacje felinologiczne, w tym przez FIFe i TICA. To rasa naturalna, która powstała bez ingerencji człowieka, lecz częściej spotyka się ją teraz na zachodniej półkuli niż w rodzimej Tajlandii.

Najważniejsze cechy wyglądu korata

Korat to kot średniej wielkości w typie orientalnym, szeroki w klatce piersiowej, mocny i muskularny. Jego waga zamyka się w przedziale 4-6 kg, a wysokość 25-30 cm. To kot o doskonałej kondycji fizycznej, samce są wyraźnie większe od samic.

Głowa jest okrągła o gładko zakrzywionych liniach, a twarz kota widziana od przodu przypomina kształtem serce z zaznaczonymi za pomocą łuków brwiowych górnymi krawędziami. Oczy są bardzo duże i okrągłe z lekkim skosem, nieproporcjonalne do wielkości głowy. Są bardzo lśniące i mają zieloną lub bursztynową barwę. Bursztynowa występuje najczęściej u młodych kociąt i po upływie około dwóch lat kolor oczu zmienia się na intensywnie zielony. Uszy są duże, szeroko rozstawione i wysoko osadzone z zaokrąglonymi końcówkami. Mocna szczęka i podbródek. Krótka kufa dobrze uzupełnia kształt serca na twarzy. Między nosem a czołem jest lekka bruzda.

Tułów jest półkulisty, sprężysty i bardzo dobrze umięśniony. Kończyny mają długość proporcjonalną do ciała, tylne nieco dłuższe od przednich. Stopy owalne, z pięcioma palcami na przednich kończynach i czterema na tylnych. Ogon średniej długości, gruby u nasady i zwężający się do zaokrąglonej końcówki.

Umaszczenie korata jest jednolite błękitne ze srebrzystym połyskiem. W końcówkach jego włosów nie ma melaniny, stąd ich charakterystyczne srebrzyste cieniowanie. Każdy włos jest jaśniejszy u nasady, następnie błękit ciemnieje wraz z długością włosa aż do jego srebrzystej końcówki. Małe kocięta mają barwę sierści najczęściej w kolorze dymnym, który wraz z wiekiem zmienia się na niebieski.

Sierść jest krótka, dobrze przylega do całego ciała, powinna mieć połysk i satynową fakturę. Korat nie posiada podszerstka.

Charakter i aktywności korata

Koraty należą do bardzo towarzyskich, czasami wręcz zaborczych kotów. Są czułe, łagodne i uwielbiają pieszczoty. To koty o zrównoważonym charakterze, które lubią spokój, ale także wspólną zabawę z człowiekiem. Można się z nimi bawić w aportowanie piłeczki lub za pomocą wędki. Są znakomitymi skoczkami. 

To także bardzo inteligentne zwierzęta, które nie spoczną, dopóki nie dostaną się do smakołyka ukrytego w interaktywnej zabawce. Są bardzo dociekliwe, potrafią zbadać każdy centymetr swojego otoczenia włącznie ze wszystkimi górnymi punktami, do których mogą dotrzeć przy pomocy imponujących skoków.

Wspólne życie z koratem

Korat to kot, który często chodzi za swoim właścicielem krok w krok. Zawsze stara się na siebie zwrócić uwagę i wchodzi na kolana lub ramiona, by okazywać swoją miłość i oddanie. Nie lubi zostawać sam w domu, trzeba mu wtedy zapewnić wiele bodźców, żeby nie odczuwał nudy lub zapewnić obecność innego kota. Jednak trzeba mieć na uwadze, że korat należy do kotów zazdrosnych o właściciela, więc mogą być z tego powodu scysje między kotami.

Korat to kot wrażliwy na hałas i na nagły ruch, więc mogą być pewne problemy w interakcjach zarówno z dziećmi i psami. Te pierwsze powinno się uczulić, żeby nie szalały w pobliżu kota, a psa trzeba nauczyć szczekania tylko w uzasadnionych przypadkach. Starsza osoba powinna dobrze ułożyć sobie życie z koratem, przy założeniu że zapewni mu odpowiednią dawkę aktywności w ciągu dnia. 

Są ciekawskie i szukają nowych wrażeń. Nie będzie zatem łatwo żyć z koratem w zamkniętym mieszkaniu, powinien mieć możliwość skorzystania z balkonu, oczywiście odpowiednio zabezpieczonego. Jeśli mieszka w domu z ogrodem, można postawić dla niego wolierę.

W stosunku do obcych osób korat jest nieufny i musi minąć trochę czasu, zanim postanowi przywitać się z gośćmi.

To kot, który nie należy do ras przesadnie gadatliwych. Porozumiewa się za pomocą cichych miauknięć lub mruczenia.

Pielęgnacja i zdrowie korata

Krótka sierść i brak podszerstka oznacza, że pielęgnacja korata nie jest wymagająca. Wystarczy czesać kota raz na tydzień, przy pomocy miękkiej szczotki lub gumowej rękawicy do czesania kotów. Utrata sierści jest minimalna. Trzeba też regularnie sprawdzać stan uszu i zębów i przycinać pazury.

Ta naturalnie powstała rasa cieszy się dobrym zdrowiem, choć przy braku podszerstka narażona jest na niskie temperatury. Powinniśmy trzymać się kalendarza szczepień, aby kot uniknął powszechnych, wirusowych chorób. Dziedziczną chorobą w jego przypadku jest gangliozydoza, która prowadzi do zmian w układzie nerwowym i powoduje drgawki i zaburzenie motoryki. Wykrywa się ją przy pomocy testów DNA i kupując korata u hodowcy powinniśmy sprawdzić, czy na danym osobniku został przeprowadzony test wykluczający prawdopodobieństwo wystąpienia tej choroby.

W kwestii żywienia kot tej rasy powinien dostawać suchą lub mokrą karmę wysokiej jakości, bogatą w składniki odżywcze i energetyczne. Dieta BARF powinna być skonsultowana z weterynarzem. Miesięczny koszt utrzymania to około 120 zł.

Jeżeli myślimy o kupnie kota tej rasy, musimy przygotować się na wydatek rzędu od 2000 do 3000 złotych w zależności od hodowli i rodowodu.

W optymalnych warunkach korat żyje średnio około 15 lat, choć często poszczególne osobniki dożywały lat dwudziestu i więcej. A to oznacza wiele lat wspólnego życia z naprawdę wyjątkowym i kochającym kotem.

Podobne artykuły

Pam Pam

Koty

Kot urodził się z niezwykle rzadką wadą. Przecieramy oczy ze zdumienia, prawdziwy unikat

Czytaj więcej >
kotek

Koty

Myśleli, że uratowali niewidomego kota. Prawda ich zaskoczyła

Czytaj więcej >
Zaniedbany kot

Koty

Schorowany, bezdomny kot zapukał do okna kobiety. Była jego jedynym ratunkiem

Czytaj więcej >
Ulla u weterynarza

Koty

Kotka dowiedziała się, że jest w ciąży. Jej reakcja jest bezcenna (WIDEO)

Czytaj więcej >
kot w oknie

Koty

Przestraszony kot nie wiedział, dlaczego został sam. Z pomocą przyszli policjanci

Czytaj więcej >
drzwi

Koty

Żona nakryła męża na nietypowej czynności z kotem. Wideo jest hitem w sieci

Czytaj więcej >