Swiatzwierzat.pl
Świat zwierząt

Japoński bobtail – japońska wersja dachowca

17 Stycznia 2021

Autor tekstu:

Tomasz Miecznikowski

Udostępnij:

Japoński bobtail jest rasą kota znaną od stuleci w rodzimej Japonii, a jego charakterystyczną cechą jest bardzo krótki ogon lub jego całkowity brak. Na świecie stał się bardziej znany dopiero w drugiej połowie XX wieku

Historia japońskiego bobtaila

Historyczne zapisy wskazują, że koty rasy japoński bobtail były znane w jego kraju pochodzenia już ponad tysiąc lat temu. Jego wizerunek pojawiał się na japońskich malowidłach, na przykład w towarzystwie gejsz. Uważany jest za pierwotną, naturalną rasę kotów japońskich, a na temat jego pochodzenia krążą różne legendy. Koty o skróconym ogonie występowały jednak również w innych zakątkach Azji i najprawdopodobniej dotarły do Japonii z kontynentu.

Podobno już ponad tysiąc lat temu można je było spotkać na dworze japońskich cesarzy, gdzie były hołubione i traktowane na równi z ludzką arystokracją. Przez stulecia należały przede wszystkim do osób z wyższych sfer i uważano, że przynoszą szczęście. Najbardziej ceniona odmiana japońskiego bobtaila znana była od stuleci jak mi-ke co oznacza kota o trzech kolorach i to właśnie koty trójkolorowe miały zapewnić domostwu, w którym żyły szczęście i fortunę. 

Na początku XVI wieku stały się bardziej powszechne za sprawą dekretu japońskich władz, które nakazały uwolnić wszystkie koty na skutek olbrzymiej plagi owadów i gryzoni zjadających populację jedwabników. Odtąd bobtaile można było często spotkać na ulicach japońskich miast. Rolę ulicznych kotów, które można wielokrotnie spotkać na spacerze pełnią zresztą po współczesne czasy i są w Japonii odpowiednikiem europejskich dachowców

Po raz pierwszy zachodni świat dowiedział się o nich za sprawą książki Engelberta Kaempfera o Japonii z XVII wieku, w której opisywał trójkolorowego bobtaila ze złamanym, krótkim ogonem jako kota, który zamiast polować na szczury jest noszony na rękach i głaskany przez kobiety. 

Japoński bobtail w XX wieku 

Po tym jak Japonia bardziej otworzyła się na świat w latach sześćdziesiątych XX wieku, pierwsze japońskie bobtaile trafiły na półkulę zachodnią. W 1968 roku Judy Crawford wysłała do swej przyjaciółki Elizabeth Freret trzy japońskie bobtaile. Koty tak się spodobały, że wkrótce potem wysłana została następna partia i Elizabeth Freret postanowiła upowszechnić tę rasę w Ameryce.

W 1971 roku rasę uznała CFA (Cat Fanciers Association), a od 1976 roku już jako japoński bobtail koty tej rasy mogły brać udział w wystawach championów. W 1979 roku wstępnie uznała rasę federacja TICA, również zezwalając na udział w wystawach. Od tego czasu to właśnie w USA japoński bobtail jest szczególnie popularny. Rozwój rasy jest o tyle prosty, że gen odpowiadający za mutację tworzącą charakterystyczny krótki ogon w kształcie pompona (lub jak niektórzy uważają, w kształcie chryzantemy) jest dominujący i często przekazywany potomstwu. 

Japoński Bobtail czyli Maneki-Neko

Pomimo, że rasa ta nie jest dobrze znana w Europie, a co za tym idzie również w Polsce, nawet nie zdajemy sobie sprawy, że w pewien sposób doskonale znamy jej wizerunek. Japoński bobtail jest bowiem pierwowzorem kociej figurki Maneki-neko. To stojący kotek, który wystawia przed siebie przednie kończyny w geście powitania, a maneki neko oznacza właśnie kota powitalnego lub zapraszającego. Jeśli dobrze przyjrzymy się figurce zobaczymy jej krótki ogon, charakterystyczny dla japońskiego bobtaila.

Najważniejsze cechy wyglądu japońskiego bobtaila

Japoński bobtail to kot średniej wielkości i średniej budowie ciała. Sylwetka cechuje się smukłością, ale też solidną muskulaturą. Waga zamyka się w przedziale 2-4 kg u samic i 3-5 kg u samców, a wysokość 30-35 cm dla obu płci. 

Głowa ma kształt trójkąta równobocznego, jeśli nie weźmiemy pod uwagę uszu. Te są duże, stojące i szeroko rozstawione, prostopadle ułożone do głowy i nadające kotu czujny wygląd. Kufa jest dość szeroka i okrągła, ani spiczasta, ani tępa. Oczy są duże, raczej owalne niż okrągłe, nie powinny wystawać poza kość policzkową ani czoło. Oczy, kości policzkowe oraz nos z profilu tworzą charakterystyczny układ, inny niż u pozostałych azjatyckich ras kotów.

Tułów jest długi, smukły i elegancki, ale też umięśniony, szyja proporcjonalna do długości tułowia. Kończyny są wysokie, długie i smukłe, tylne dłuższe od przednich, łapy owalne z pięcioma palcami na przednich kończynach i czterema na tylnych. 

Krótki ogon musi być dobrze widoczny i składa się z jednego lub więcej zakrzywionych kręgów. Może być prosty lub zakrzywiony, zazwyczaj noszony w pozycji pionowej. Sierść na ogonie jest grubsza niż na reszcie ciała i rośnie na zewnątrz w różnych kierunkach przypominając kształtem pompon lub ogon królika. Jego długość ma zazwyczaj 4-7 cm i nie powinna przekraczać 10 cm.

Umaszczenie może być wielu rodzajów z wyjątkiem colorpoint typu syjamskiego i w kolorze liliowym i czekoladowym. Preferowane jest umaszczenie w trzech kolorach, najlepiej w najbardziej nietypowych połączeniach. Preferowane jest czarno-rudo-białe.

Sierść japońskiego bobtaila jest krótka lub półdługa u jego długowłosej odmiany. W dotyku jedwabista i miękka. Podszerstek bardzo delikatny.

Charakter i aktywności japońskiego bobtaila

Japoński bobtail to dzięki swojemu nietypowemu wyglądowi prawdziwie uroczy kot, bardzo towarzyski i inteligentny. Dzięki dłuższym tylnym kończynom koty tej rasy są urodzonymi skoczkami i lubią aktywność ruchową. Są bardzo zwinne i ciekawskie, lubią bawić się interaktywnymi zabawkami i cierpliwie szukają ukrytych smakołyków. Chętnie bawią się w aportowanie i co nietypowe, lubią zanurzać swoje przednie łapy w wodzie i bawić się w pluskanie. Lubią eksplorować, nie tylko tereny na zewnątrz miejsca zamieszkania, ale też wnętrza szafek.

Wspólne życie z japońskim bobtailem

Japoński bobtail to kot lojalny i czuły, który lubi siadać na kolanach lub ramionach swojego właściciela. Koty tej rasy mają towarzyską osobowość, ale często potrafią znaleźć sobie odosobnione miejsce na dostępnej dla nich wysokości i obserwować świat z góry. 

To idealny kot rodzinny, który lubi zabawę z dziećmi. Nie za bardzo nadaje się dla starszej osoby, ponieważ często wymaga aktywnej interakcji. Bez problemu dogaduje się z innymi kotami, ale przede wszystkim swojej rasy, dlatego z osobnikami innych ras trzeba go cierpliwie socjalizować. Może również żyć pod jednym dachem z psem.

Nie za dobrze znosi samotność i preferuje przebywanie u boku swojego właściciela. Często próbuje z nim po kociemu rozmawiać i ma naprawdę bogaty zestaw dźwięków, które na całe szczęście są w większości ciche. 

To kot uwielbiający bezpośredni kontakt, czyli typ pieszczocha. Nie jest jednak taki w stosunku obcych osób, musi minąć więcej czasu, aby zaakceptował dotyk obcej osoby.

Pielęgnacja i zdrowie japońskiego bobtaila

Pielęgnacja sierści japońskiego bobtaila nie jest wymagająca, czemu sprzyja delikatny podszerstek lub jego całkowity brak. Wystarczy czesać ją raz w tygodniu, niezależnie od tego czy kot jest odmiany krótkowłosej czy długowłosej. Pomponik na ogonie można delikatnie wyczesywać grzebieniem. Linienie jest umiarkowane, jednak w tym okresie powinniśmy czesać kota częściej. Trzeba również pamiętać o regularnej pielęgnacji uszu kota i sprawdzaniu stanu jego uzębienia. Warto też co jakiś czas przycinać pazury lub zapewnić kotu dobrej jakości drapak, by mógł w naturalny sposób pozbywać się martwego naskórka z pazurów.

To rasa kotów o dobrym zdrowiu, choć delikatny podszerstek lub jego brak naraża japońskiego bobtaila na przeziębienie w niższych temperaturach. Mimo krótkiego ogona, nie są narażone tak jak kot rasy Manx na problemy z kręgosłupem i rdzeniem kręgowym. Aby zachować kota w dobrej kondycji zdrowotnej, należy trzymać się obowiązującego kalendarza szczepień.

W kwestii żywienia nie jest wybredny, ale też ma skłonność do nadwagi. Dlatego karma powinna być porcjowana i dostosowana pod względem ilości i wartości energetycznych do stopnia aktywności kota. Może być zarówno w wersji suchej i mokrej. Koszt utrzymania powinien zamknąć się w kwocie 120 zł.

To niestety kot trudno dostępny w Polsce. Jego cena w europejskiej walucie wynosi około 800-1200 euro.

W optymalnych warunkach zapewniających kotu tej rasy zrównoważony rozwój, japoński bobtail żyje średnio od 12 do 16 lat.

Podobne artykuły

Pam Pam

Koty

Kot urodził się z niezwykle rzadką wadą. Przecieramy oczy ze zdumienia, prawdziwy unikat

Czytaj więcej >
kotek

Koty

Myśleli, że uratowali niewidomego kota. Prawda ich zaskoczyła

Czytaj więcej >
Zaniedbany kot

Koty

Schorowany, bezdomny kot zapukał do okna kobiety. Była jego jedynym ratunkiem

Czytaj więcej >
Ulla u weterynarza

Koty

Kotka dowiedziała się, że jest w ciąży. Jej reakcja jest bezcenna (WIDEO)

Czytaj więcej >
kot w oknie

Koty

Przestraszony kot nie wiedział, dlaczego został sam. Z pomocą przyszli policjanci

Czytaj więcej >
drzwi

Koty

Żona nakryła męża na nietypowej czynności z kotem. Wideo jest hitem w sieci

Czytaj więcej >