Swiatzwierzat.pl
Świat zwierząt

Gończy włoski: 2000 lat łowieckiej tradycji

19 Stycznia 2021

Autor tekstu:

Emil Hoff

Udostępnij:

Gończy włoski to starożytna rasa. Psy te dostrzec można na płaskorzeźbach z II w. n. e. To wytrawni myśliwi, niezmordowani i nieustępliwi w pogoni za zwierzyną. Czy gończy włoski to odpowiedni pies dla Ciebie? Dowiedz się, jaki jest i czego potrzebuje goń

Gończy włoski – historia rasy

Początki rasy gończy włoski giną w pomroce dziejów. Wiadomo prawie na pewno, że jest to jedna ze starożytnych ras, wywodząca się od chartów, przywiezionych na Półwysep Apeniński jeszcze przez Fenicjan, i od pierwotnych psów gończych z terenów południowej Europy.

Znane są przechowywane w Muzeum Watykańskim przedstawienia rzymskiej bogini łowów, Diany, której towarzyszą psy przypominające do złudzenia gończe włoskie. Także sztuka i literatura epoki Renesansu przechowały wiele wzmianek o łowach z użyciem ogarów, które niemal na pewno były właśnie gończymi włoskimi. Psów używano do polowań na zające i lisy, sporadycznie także na dziki. Gończe włoskie znakomicie sprawdzają się w polowaniu samodzielnym lub grupowym. Tropią i ścigają zwierzynę, potrafią zarówno wystawiać ją myśliwemu na strzał jak i samodzielnie zabijać. Są niezmordowane – mogą polować nawet 12 godzin bez odpoczynku.

Nie ma pewności, kiedy wykształciły się dwie odmiany gończego włoskiego – krótkowłosa i szorstkowłosa. W 1886 r. na wystawie w Mediolanie prezentowano już oba typy. Klub rasy powołano w 1920 r., ale Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI) uznała gończego włoskiego za osobną rasę dopiero po II wojnie światowej – odmianą szorstkowłosą w 1956 r., a krótkowłosą w 1993 r.

Gończy włoski to dziś rzadka rasa. W 2015 r. było we Włoszech 3647 psów odmiany krótkowłosej i 1106 psów szorstkowłosych, co oznacza, że od 2009 r. liczba psów obu odmian nieco zmalała.

Jak wygląda gończy włoski?

Gończy włoski to średnich rozmiarów pies myśliwski w typie wyżłowatym. Osiąga 58 cm wysokości w kłębie i masę ok. 28 kg.

Gończy włoski: budowa ciała

Gończy włoski ma smukłe, umięśnione ciało.

Pies ma kształtną, nieco spłaszczoną głowę z wyczuwalnym guzem potylicznym, i podłużną, odrobinę opadającą kufę z suchymi wargami i łagodnym stopem. Oczy są nieduże, migdałowatego kształtu, w odcieniach ciemnego brązu. Uszy są bardzo długie i podłużne, zawieszone poniżej linii oczu, dość cienkie i pofałdowane.

Gończy włoski ma smukłą, suchą szyję, prosty grzbiet, głęboką pierś, nieco podkasane lędźwie, długie kończyny i średniej długości ogon, zazwyczaj noszony nisko, lekko wygięty na końcu, i prostujący się do poziomu w czasie pracy.

Gończy włoski: typ sierści

Sierść gończego włoskiego może być krótka lub szorstka, nieco dłuższa. U odmiany krótkowłosej sierść jest bardzo gęsta i lśniąca, u szorstkowłosej zaś twarda w dotyku, zbita, ale nie rozczochrana. FCI uznaje odmianę krótkowłosą i szorstkowłosą gończego włoskiego za osobne rasy, choć poza typem sierści nie różnią się one od siebie.

Gończy włoski: umaszczenie

Umaszczenie gończego włoskiego jest zasadniczo jednolite, w kolorze płowym w różnych odcieniach, od rudego do złotego, nieco ciemniejsze na uszach, kufie i grzbiecie. Pies może też mieć maść czarną podpalaną. Dopuszczalne są nieduże białe znaczenia na piersi i łapach.

Jaki charakter ma gończy włoski? Pan i rodzina

Gończe włoskie to psy o zrównoważonym charakterze, które w domu zachowują się spokojnie, o ile zażyły wcześniej odpowiednio dużo ruchu. Przywiązują się do swego pana i całej ludzkiej rodziny. Nie są jednak zbyt wylewne i nie garną się do zabawy – łowy to dla nich jedyna prawdziwa frajda.

Gończe włoskie to psy myśliwskie. Uwielbiają tropienie, a gonitwa za lisem lub zającem to ich żywioł i pasja. Gończe włoskie potrzebują mnóstwa ruchu na swobodzie. Nie nadają się do życia w mieście – najlepszy dla nich jest wiejski dom myśliwego z dużym podwórkiem.

Jaki charakter ma gończy włoski? Dzieci

Gończe włoskie wykazują cierpliwość do dzieci, zwłaszcza takich, z którymi dorastały, i które zostały nauczone, jak należy obchodzić się z psem. Nie garną się jednak do zabaw. Gdy mają dość, same odchodzą.

Zabawy gończych włoskich z dziećmi powinny być zawsze nadzorowane przez dorosłych, bo energiczny i całkiem spory pies może niechcący np. przewrócić szkraba lub smagnąć go boleśnie ogonem.

Jaki charakter ma gończy włoski? Inne zwierzęta

Odpowiednio zsocjalizowany gończy włoski dobrze dogaduje się z innymi psami.

Pies ma silny instynkt łowny, więc może rzucić się w pogoń za mniejszymi zwierzątkami, np. za kotem, o czym trzeba szczególnie pamiętać, jeśli pies wyprowadzany jest na spacery po mieście.

Jaki charakter ma gończy włoski? Obcy

Wobec obcych gończy włoski zachowuje się początkowo nieufnie, nie okazuje jednak lęku ani agresji. Do nowych osób przekonuje się powoli. Ostrzega o zbliżaniu się nieznajomych głośnym szczekaniem, nadaje się więc na psa alarmującego, choć nie sprawdzi się w roli stróża czy obrońcy.

Gończy włoski na treningu

Gończe włoskie szybko się uczą. Są pojętne i skupione, ale też uparte i charakterne. Trening gończego włoskiego wymaga więc cierpliwości i doświadczenia. Na samym początku procesu układania psa należy wpoić mu, że posłuszeństwo popłaca, prezentując system nagród. Kiedy pies pojmie tę podstawową zasadę, podda się stopniowo wychowaniu.

Trening gończego włoskiego, jak każdego psa myśliwskiego, wymaga staranności i cierpliwości – to od wychowania i prawidłowej socjalizacji szczeniaka zależy, na ile dorosły pies będzie posłuszny komendom i zdolny do zgodnego współżycia z innymi zwierzakami. Warto się postarać – odpowiednio wytrenowany gończy włoski to nieoceniony pomocnik myśliwego, niezmordowany tropiciel o dużej inteligencji i samodzielności.

Gończy włoski: socjalizacja

Trening gończego włoskiego powinien zacząć się wcześnie, gdy szczeniak nie ma jeszcze utrwalonych złych nawyków. Początkowe wychowanie powinno objąć nauczenie psa reagowania na własne imię i podstawowe komendy, zwłaszcza na przywołanie.

Należy nauczyć psa zasad dobrego współżycia z ludźmi i innymi zwierzętami, zaznajamiając go z różnymi sytuacjami i zachowaniami oraz przyzwyczajając do różnych dźwięków i zapachów.

Dobrze też przyzwyczaić psa od małego do zabiegów pielęgnacyjnych, takich jak czesanie, kąpanie, czyszczenie uszu i zębów, obcinanie pazurów, a także do chodzenia na smyczy i w kagańcu, zwłaszcza jeśli gończy włoski ma być wyprowadzany w mieście.

Gończy włoski dużo szczeka, dlatego warto nauczyć go także zachowywania ciszy, zwłaszcza jeśli ma mieć w pobliżu sąsiadów.

Im więcej sytuacji i zjawisk pozna szczeniak w okresie socjalizacji, tym lepiej będzie sobie z nimi radził jako dorosły pies. Umiejętność odpowiedniego reagowania na sytuacje, bodźce i komendy zapewnia psu dobre samopoczucie i niski poziom stresu w codziennym życiu.

Gończy włoski: metody treningowe

Trenując gończego włoskiego, należy okazywać łagodne zdecydowanie i uzbroić się w cierpliwość. Pies powinien być nagradzany za każdym razem, gdy poprawnie wykona polecenie. Jeśli pies nie wykona polecenia, możesz go skarcić, ale nie podnoś głosu. Krzyk stresuje psa i zraża go do dalszego treningu.

Dobrze jest trenować psa w krótkich, urozmaiconych sesjach, tak by zwierzak nie znudził się wykonywaniem komend. Pokój przeznaczony na trening psa powinien być możliwie wolny od wszelkich czynników rozpraszających.

Jeśli nie masz czasu na samodzielne początkowe wychowanie gończego włoskiego, możesz powierzyć go profesjonalnemu trenerowi lub oddać do psiego przedszkola, gdzie nauczy się niezbędnych umiejętności pod okiem fachowych opiekunów i będzie mógł socjalizować się z innymi psami.

Nie wolno zaniedbać solidnej socjalizacji i treningu psa. Bez nich zwierzęta stają się nieposłuszne i nieprzewidywalne. Trening to nie łamanie charakteru psa. Bez jasnych reguł i wzorców postępowania psy odczuwają stres i są nieszczęśliwe.

Gończy włoski: praca i sport

Po zakończeniu podstawowego treningu, można przystąpić do szkolenia psa do prac myśliwskich lub zawodów sportowych.

Nawet jeśli nie planujesz wystawiać go do żadnego konkursu, trening nowych umiejętności to dla gończego włoskiego świetna zabawa i okazja do zażycia ruchu w towarzystwie opiekuna. Pies gończy, który nie poluje, musi mieć zapewnioną odpowiednią (czyli bardzo dużą) dawkę ćwiczeń i rozrywek.

Gończe włoskie dobrze radzą sobie w konkurencjach sportowych, takich jak agility, flyball i tropienie. W rozładowaniu energii pomogą im konkurencje typu canicross, a węch wyćwiczyć mogą np. uprawiając mantrailing.

Gończy włoski na spacerze

Gończy włoski czuje się najlepiej na wsi, gdzie ma do dyspozycji ogródek przydomowy lub podwórko, a na spacery może wychodzić na łąki, do lasu czy nad potok. Psy te z zasady czują się lepiej na łonie natury niż w mieście.

Należy poświęcać gończemu włoskiemu odpowiednio dużo uwagi i dbać o to, by był wybiegany. Gończy włoski kocha długie spacery, szczególnie dalsze wyprawy na łąkę, do lasu czy nad jezioro – wszędzie tam, gdzie może swobodnie biegać, badać otoczenie i podążać za ciekawymi zapachami. Uwielbia zabawy węchowe, np. tropienie smakołyków, zabawek czy osób. Pies chętnie będzie towarzyszył swemu panu w czasie joggingu lub na wycieczce rowerowej.

Gończe włoskie lubią eksplorować otoczenie i często oddalają się od swego przewodnika. Mogą do tego zupełnie stracić głowę, gdy złapią trop zwierzyny, i rzucić się w pogoń. Dlatego należy jak najszybciej nauczyć szczeniaka reagowania na komendę powrotu i zostawania w miejscu. W mieście gończe włoskie należy wyprowadzać na elastycznej smyczy, przytwierdzonej do szerokiej obroży lub dopasowanych szelek. Dobrze też założyć psu fizjologiczny kaganiec, który nie utrudnia ziajania. Wyprowadzając gończego włoskiego, należy zachować czujność i gotowość do przywołania psa lub odciągnięcia go, jeśli rzuci się w pogoń za przyuważoną wiewiórką, ptakiem czy kotem sąsiadów.

Gończy włoski nieźle znosi upały, choć w wyjątkowo gorące dni dobrze jest raczej pozwolić mu odpoczywać w cieniu, a na spacer zabierać rano i wieczorem, kiedy jest chłodniej. Dwuwarstwowa sierść gończego włoskiego zapewnia mu do pewnego stopnia ochronę przed zimnem, choć w wyjątkowe mrozy dobrze jest założyć psu ocieplające ubranko.

Pies może spędzać dużo czasu na zewnątrz, a nawet sypiać w budzie, pod warunkiem, że jest ona odpowiednio ocieplona. Gończy włoski powinien mieć też stały nieograniczony dostęp do wnętrza domu, aby nie czuł się odizolowany od ludzi.

Gończy włoski sam w domu

Gończy włoski dobrze znosi czasowy brak towarzystwa ludzi, o ile wcześniej wybiegał się i wybawił lub ma do towarzystwa innych członków sfory. Znudzony i niewybiegany, pies może zacząć niszczyć otoczenie i głośno wyć. Pies może też podjąć próbę ucieczki, dlatego teren, po którym hasa gończy włoski, powinien być ogrodzony wysokim parkanem lub porządną, dobrze zamocowaną siatką.

By zapobiec wykształceniu się u psa lęku separacyjnego, należy przyzwyczajać go do spędzania kilku godzin w samotności już na etapie socjalizacji.

Jeśli gończy włoski przeżywa bardzo silny lęk separacyjny, należy zaprowadzić go do psiego behawiorysty, który pomoże zidentyfikować i zwalczyć przyczyny lęku u zwierzęcia.

Co je gończy włoski? Kupna karma

Gończy włoski powinien dostawać wysokiej jakości karmę dla aktywnych psów, bogatą w pełnowartościowe białka zwierzęce (mięso mięśniowe i podrobowe), z dodatkiem naturalnych olejów, warzyw i owoców.

Nie należy podawać psu karmy zawierającej konserwanty, barwniki, spulchniacze, słodziki, aromatyzery, wszelkiego rodzaju zboża i niezidentyfikowane „resztki zwierzęce”. Te resztki to najczęściej nie soczyste mięsiwo, które nie zmieściło się do innych puszek, tylko odpady – zmielone kopyta, wargi, wymiona itp. „specjały” – które bardzo obciążają układ trawienny psa.

Gończy włoski ma spory apetyt, ale nie przejawia tendencji do tycia, o ile jest odpowiednio karmiony. Należy starannie dobrać psu dietę i porcjowanie w zależności od jego płci, masy, wieku, stanu zdrowia i trybu życia. Pomoże Ci w tym weterynarz lub psi dietetyk. Dobrą praktyką jest podawanie polującemu psu jednego posiłku w ciągu dnia, najlepiej wieczorem, tak by rano był gotów do pracy bez przepełnionego żołądka.

Co je gończy włoski? Dieta BARF

Gończy włoski chętnie będzie się odżywiał surowizną. Podawaj mu świeże, surowe mięso (unikaj wieprzowiny, bo może zwierać pasożyty), ryby i oleje rybne, od czasu do czasu także surowe jajko, otręby, gotowany makaron lub ryż. Niektóre psy lubią owoce, np. jagody – wystarczą dwie jako dodatek do posiłku. Wiele psów lubi chrupać różnego rodzaju kości i kurze łapki, które dodatkowo ścierają im kamień nazębny.

Stosując dietę BARF trzeba pamiętać o suplementowaniu psu niektórych witamin i minerałów. Posłużą do tego specjalne preparaty, dostępne w sklepach zoologicznych.

Co je duży gończy włoski? Skręt żołądka

Gończy włoski, jak inne psy gończe, znajduje się w grupie średniego ryzyka wystąpienia skrętu żołądka. To bardzo poważna przypadłość, która bez interwencji chirurgicznej może szybko zabić psa. Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia skrętu, należy stosować się do kilku zasad.

  1. Przede wszystkim trzeba pilnować, by pies odpoczywał mniej więcej przez godzinę przed i po posiłku.

  2. Należy też dzielić mu jedzenie na mniejsze porcje, by nie jadł zbyt szybko i łapczywie, np. śniadanie może składać się z podawanych kolejno trzech mniejszych porcji, zamiast jednej dużej. Możesz spowolnić jedzenie u psa, podając mu karmę w misce interaktywnej, która odciąga uwagę pupila od pokarmu, albo stosować matę węchową, w której poukrywane są smakołyki. W ten sposób czworonóg będzie jadł wolniej i mniej łapczywie.

  3. Psy narażone na skręt żołądka nie powinny zbyt często chodzić po schodach. W bloku należy raczej wozić je windą, ale należy znowu podkreślić, że gończy włoski nie nadaje się na psa do mieszkania.

Zdrowy gończy włoski

Gończe włoskie cieszą się dobrym zdrowiem. Zdarzają się, choć rzadko, przypadki dysplazji stawów biodrowych i łokciowych oraz choroby oczu – typowe dla psów tropiących mechaniczne urazy, odnoszone w czasie buszowania z nosem w krzakach, trawach, korzeniach i wszelkich zakamarkach.

Jak u wszystkich psów z opadającymi uszami, u gończych włoskich występuje zwiększone ryzyko infekcji przewodów słuchowych, której można zapobiec poprzez odpowiednią higienę.

Każdy pies powinien przynajmniej raz w roku odwiedzać weterynarza na przegląd stanu zdrowia. Takie badanie powinno objąć pobranie psu krwi, osłuchanie serca i płuc, sprawdzenie stanu zębów, uszu i pazurów, konsultacje dotyczące diety. Dzięki takim kontrolnym wizytom można w porę wykryć różnego rodzaju choroby i dolegliwości, a wczesna diagnoza bardzo ułatwia leczenie.

Zadbany gończy włoski żyje przeciętnie od 12 do 14 lat.

Czysty gończy włoski: czesanie

Krótka sierść gończego włoskiego nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Trzeba ją jednak regularnie czesać, zwłaszcza w okresie linienia, z użyciem miękkiej szczotki lub rękawicy z gumowymi wypustkami, które zbierają martwy włos. Czesanie z użyciem rękawicy jest bardzo przyjemne dla psa, który odbiera je trochę jak głaskanie i masaż.

Czysty gończy włoski: kąpanie

Gończy włoski rzadko wymaga kąpieli, z reguły wystarczy otrzepać go po spacerze lub przetrzeć wilgotnym ręcznikiem albo ściereczką z irchy. Po powrocie z wyprawy do lasu lub polowania należy przejrzeć skórę psa (przynajmniej w okolicach uszu, ogona, pach i pachwin), by upewnić się, że nie ma w niej kleszczy.

Kiedy kąpiesz gończego włoskiego, pamiętaj, by użyć specjalnego szamponu dla psów krótko- lub szorstkowłosych, który nie podrażnia skóry, nie wywołuje alergii i nie rozmiękcza sierści. Na dno wanny lub podłogę prysznica połóż ręcznik albo gumową matę, żeby pies nie ślizgał się w czasie kąpieli.

Po zakończeniu mycia dokładnie wysusz psa, bo mokra skóra i sierść to ulubione środowisko rozwoju dla grzybów i bakterii. Zwróć szczególną uwagę na dokładne wysuszenie wnętrz jego oklapłych uszu.

Czysty gończy włoski: uszy, oczy i nos

Szczególnej uwagi wymagają uszy gończego włoskiego. Ich kanały słuchowe nie są należycie wentylowane, co może prowadzić do infekcji grzybicznych i bakteryjnych. Należy regularnie czyścić uszy gończego włoskiego za pomocą wacika nasączonego specjalnym środkiem samoczyszczącym dla zwierząt.

W podobny sposób możesz w miarę potrzeby czyścić psu truflę nosa i kąciki oczu, jeśli zobaczysz w nich zabrudzenia lub zaschnięte łzy. Do czyszczenia kącików oczu psa najlepiej użyć szmatki nasączonej solami fizjologicznymi lub po prostu ciepłą wodą.

Czysty gończy włoski: zęby

Gończe włoskie powinny mieć regularnie czyszczone zęby za pomocą szczoteczki i pasty enzymatycznej. Warto też podawać im od czasu do czasu smakołyki dentystyczne. To różnego rodzaju kości, krokiety i gryzaki, które usuwają kamień nazębny, zapobiegają chorobom dziąseł i usuwają przykry zapach oddechu psa.

Czysty gończy włoski: pazury

Podobnie jak innym psom, gończym włoskim należy w miarę potrzeby przycinać pazury, bo zbyt długie utrudniają chodzenie i powodują ból. Na szczęście u psów bardzo aktywnych, takich jak gończy włoski, pazury najczęściej w wystarczającym stopniu ścierają się same w czasie chodzenia i biegania. Mimo to nie należy ich zaniedbywać – konieczne są regularne inspekcje.

Możesz obciąć psu pazury samodzielnie lub zaprowadzić go na obcięcie do weterynarza albo groomera. Pamiętaj, że należy obcinać tylko same koniuszki pazurów, bo pozostała ich część jest unerwiona i ukrwiona.

Dla kogo gończy włoski to idealny pies?

Gończy włoski to pies dla doświadczonych myśliwych lub bardzo aktywnych rodzin, które zdołają zaspokoić jego duże potrzeby ruchowe.

Uparty charakter gończego włoskiego sprawia, że stosunkowo trudno go ułożyć. Pies ten powinien więc mieć doświadczonego przewodnika, który wie, jak okiełznać i skanalizować temperament psa myśliwskiego.

Gończy włoski z dobrej hodowli

Gończy włoski, jak wszystkie rasowe psy, powinien pochodzić od doświadczonych, odpowiedzialnych hodowców. Profesjonalna hodowla gwarantuje, że psy były umiejętnie krzyżowane, przez co szczenięta nie są obciążone zwiększonym ryzykiem wystąpienia chorób genetycznych. Najlepiej, by hodowla była zarejestrowana w którejś z krajowych lub międzynarodowych organizacji kynologicznych.

Dobry hodowca dba o warunki bytowania swych psów, troszczy się o szczenięta w najwcześniejszym okresie ich życia i pilnuje, by psy przeszły wszystkie niezbędne badania, szczepienia i zabiegi odrobaczania.

Odpowiedzialny hodowca nie tylko będzie umiał odpowiedzieć na wszystkie Twoje pytania dotyczące rasy i opieki nad gończym włoskim, ale sam zada Ci kilka pytań, by upewnić się, że będziesz umiał zaspokoić potrzeby psa.

Gończy włoski: dokumentacja

Rasowy gończy włoski musi posiadać dwa dokumenty:

  1. książeczkę zdrowia, odnotowującą szczepienia i zabiegi odrobaczenia, może także wszczepienie czipu (każda czynność medyczna musi być potwierdzona podpisem weterynarza i naklejką), oraz

  2. metrykę lub rodowód, który poświadcza, że szczeniak spełnia standard rasy, a więc może być w przyszłości wystawiany do zawodów i konkursów.

Ile kosztuje gończy włoski?

Rasowy gończy włoski z hodowli zarejestrowanej w FCI może kosztować od 500 do 1000 euro, a więc nawet ok. 5000 zł. Potomstwo rodziców czempionów oraz psy przeznaczone do dalszego rozrodu będą droższe, zaś te do użytku własnego bywają tańsze.

Nie sposób podać dokładnej ceny w złotówkach, bo psy te tylko sporadycznie pojawiają się w ofertach polskich hodowli. Kto chce polować z gończym włoskim, najczęściej musi zamówić szczeniaka zagranicą, odczekać swoje na miot i opłacić transport.

Miesięczny koszt utrzymania gończego włoskiego wynosi ok. 150 zł.

Podobne artykuły

piesek

Psy

Zabawy psa z dzieckiem. Maluch nie może przestać się śmiać

Czytaj więcej >
pies i robbie

Psy

Adoptowany chłopiec postanowił ocalić psy w podeszłym wieku. "Wiem, jak to jest być niekochanym”

Czytaj więcej >
Nagranie z monitoringu

Psy

Bezczelnie ukradł yorka, gdy właściciel był na zakupach. Wszystko uchwyciła kamera

Czytaj więcej >
Łatek

Psy

Starsi państwo poprosili o pomoc w transporcie pieska. Zgłosił się wicemarszałek Sejmu

Czytaj więcej >
Golden retriever i króliczki

Psy

Golden retriever adoptował zagubione króliczki. Zajął się nimi w najczulszy sposób

Czytaj więcej >
Jan Błachowicz

Psy

Jan Błachowicz o obowiązkach właścicieli zwierząt. Ma ważny apel do fanów

Czytaj więcej >