Swiatzwierzat.pl
Świat zwierząt

Gończy szwajcarski: łowca w czterech wariantach kolorystycznych

18 Stycznia 2021

Autor tekstu:

Emil Hoff

Udostępnij:

Gończy szwajcarski to dzielny i wytrwały pies myśliwski o przyjaznym usposobieniu. Występuje w różnych wariantach umaszczenia, typach sierści i wysokości, dzięki czemu każdy myśliwy może dobrać sobie psa do potrzeb i gustu. Czy gończy szwajcarski t

Gończy szwajcarski – historia rasy

Gończy szwajcarski to bardzo stara rasa psów myśliwskich, pożądana i wykorzystywana już przed wiekami przez szlachtę szwajcarską, włoską i francuską do polowania na zające. Korzenie rasy sięgają być może czasów rzymskich, a na pewno średniowiecza. Współczesne psy mają w sobie domieszkę krwi gończych francuskich, sprowadzonych do Szwajcarii w XVIII w. w drodze wymiany między hodowcami.

W ciągu wieków wykształciły się cztery odmiany gończego szwajcarskiego, różniące się od siebie umaszczeniem i – nieznacznie – rozmiarem. Myśliwi mogą wybierać między gończym berneńskim, z Jury (pasmo górskie na granicy szwajcarsko-francuskiej), lucerneńskim i gończym ze Schwyz.

Psy występują też w dwóch typach sierści – gładkowłosym i szorstkowłosym – oraz w dwóch wariantach wysokości (gończy szwajcarski krótkonożny został wyhodowany na początku XX w.).

W 1882 r. szwajcarscy hodowcy ogłosili standard rasy gończego szwajcarskiego, uwzględniający specyfikę wszystkich odmian i typów psa. W 1933 r. ujednolicono jednak standard dla wszystkich odmian i dziś gończe szwajcarskie różnią się od siebie przede wszystkim umaszczeniem. Zbudowane nieco inaczej od innych (cięższe i niższe) gończe z Jury są dziś bardzo rzadkie. W 1954 r. wszystkie odmiany gończego szwajcarskiego zostały uznane i zarejestrowane pod wspólną nazwą przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI).

Współcześnie gończe szwajcarskie wykorzystuje się z powodzeniem do polowania na zające, dziki i jelenie. To zręczne, wytrzymałe psy, zdolne zarówno do pracy samodzielnej (w Szwajcarii) lub w sforze (we Francji), niestrudzone i nieustępliwe, ścigające zwierzynę nawet w trudnym terenie i w złej pogodzie.

Jak wygląda gończy szwajcarski?

Gończy szwajcarski to średnich rozmiarów pies myśliwski w typie wyżłowatym. Osiąga 58 cm wysokości w kłębie i masę ok. 30 kg, choć najczęściej waży ok. 20 kg.

Gończy szwajcarski: budowa ciała

Gończy szwajcarski ma zwinne ciało o rozwiniętej muskulaturze i dumnej sylwetce.

Pies ma kształtną, nieco wysklepioną głowę z wyczuwalnym guzem potylicznym, i podłużną kufę o wydatnych, ale nie obwisłych wargach, i z wyraźnym stopem. Oczy są nieduże, okrągłe, w odcieniach brązu. Uszy są długie i szerokie, w kształcie trójkątów o zaokrąglonych wierzchołkach, dość cienkie, mięsiste, osadzone nieco poniżej linii oczu i z tyłu głowy.

Gończy szwajcarski ma smukłą, mocną, suchą szyję, prosty grzbiet, głęboką pierś, muskularne, długie kończyny z łapami wyposażonymi w grube opuszki i średniej długości ogon, zazwyczaj noszony nisko, lekko wygięty, i prostujący się do poziomu w czasie pracy.

Gończy szwajcarski: typ sierści

Sierść gończego szwajcarskiego jest gładka i krótka, dość cienka, szczególnie delikatna na głowie i uszach. Występuje też odmiana psów o szorstkim włosie z gęstym podszerstkiem. Dwie warstwy – podszerstek i włos okrywowy – zapewniają psu dobrą ochronę przed zimnem i wilgocią, umożliwiając polowanie także w niekorzystnych warunkach pogodowych.

Gończy szwajcarski: umaszczenie

W zależności od typu, gończe szwajcarskie mają odmienne umaszczenie.

Gończy berneński jest biało-czarny z podpalaniem, gończy z Jury ma sierść brązową z czarnym siodłem i podpalaniem, gończy lucerneński jest biały z niebieskimi cętkami i płowym podpalaniem, a gończy ze Schwyz ma charakterystyczne, biało-pomarańczowe umaszczenie.

Jaki charakter ma gończy szwajcarski? Pan i rodzina

Gończe szwajcarskie to bardzo towarzyskie psy, które uwielbiają towarzystwo ludzi i zabawę z nimi. Przywiązują się do swego pana i całej ludzkiej rodziny. Garną się do pieszczot i chętnie bawią się z dziećmi. Dlatego, choć nie są to klasyczne kanapowe pieszczochy, gończe szwajcarskie nieźle sprawdzają się jako psy domowe.

Gończe szwajcarskie to psy myśliwskie. Uwielbiają tropienie, a gonitwa za lisem lub zającem to ich żywioł i pasja. Gończe szwajcarskie potrzebują mnóstwa ruchu na swobodzie. Nie nadają się do życia w mieście – najlepszy dla nich jest wiejski dom myśliwego z dużym podwórkiem.

Jaki charakter ma gończy szwajcarski? Dzieci

Gończe szwajcarskie wykazują dużo entuzjazmu do wszelkich zabaw i cierpliwość do dzieci, zwłaszcza takich, z którymi dorastały, i które zostały nauczone, jak należy obchodzić się z psem.

Dziecko powinno rozumieć, że pies to nie zabawka, tylko towarzysz zabaw, i choć lubi figle, to należy traktować go z szacunkiem i dobrze się z nim obchodzić. Psa nie należy ciągnąć za uszy ani ogon, popychać, dosiadać ani brać na siłę na ręce.

Zabawy gończych szwajcarski z dziećmi powinny być zawsze nadzorowane przez dorosłych, bo energiczny pies może niechcący np. przewrócić szkraba lub smagnąć go boleśnie ogonem.

Jaki charakter ma gończy szwajcarski? Inne zwierzęta

Odpowiednio zsocjalizowany gończy szwajcarski dobrze dogaduje się z innymi psami, ale ma silny instynkt łowny, więc może rzucić się w pogoń np. za kotem, o czym trzeba szczególnie pamiętać, jeśli pies wyprowadzany jest na spacery po mieście. Gończe szwajcarskie mogą dogadać się i z kotami, pod warunkiem jednak, że mają odpowiednio dużo czasu na zapoznanie się z nimi. Ich tolerancja ogranicza się jednak najczęściej tylko do zapoznanego kota domowego i nie obejmuje obcych zwierząt, które podejrzanie przypominają gończym lisy lub wiewiórki.

Jaki charakter ma gończy szwajcarski? Obcy

Wobec obcych gończy szwajcarski zachowuje się początkowo nieufnie, ale bardzo szybko przekonuje się niemal do wszystkich napotkanych ludzi i zwierząt i łatwo jest zdobyć jego zaufanie. Czasem ostrzega o zbliżaniu się nieznajomych głośnym szczekaniem, równie często jednak wita nieznajomego z zainteresowaniem i entuzjazmem, nie nadaje się więc na psa stróżującego.

Gończy szwajcarski na treningu

Gończe szwajcarskie szybko się uczą i lubią podobać się swemu panu. Są pojętne, a trening traktują jak zabawę, dlatego szkolenie gończego szwajcarskiego najczęściej przebiega szybko i sprawnie. Na samym początku procesu układania psa należy wpoić mu, że posłuszeństwo popłaca, prezentując system nagród. Kiedy pies pojmie tę podstawową zasadę, łatwo podda się wychowaniu.

Trening gończego szwajcarskiego, jak każdego psa myśliwskiego, wymaga staranności i cierpliwości – to od wychowania i prawidłowej socjalizacji szczeniaka zależy, na ile dorosły pies będzie posłuszny komendom i zdolny do zgodnego współżycia z innymi zwierzakami. Warto się postarać – odpowiednio wytrenowany gończy szwajcarski to nieoceniony pomocnik myśliwego, niezmordowany tropiciel o dużej inteligencji i samodzielności, a do tego radosny towarzysz całej rodziny, uczestnik zabaw i wycieczek.

Gończy szwajcarski: socjalizacja

Trening gończego szwajcarskiego powinien zacząć się wcześnie, gdy szczeniak nie ma jeszcze utrwalonych złych nawyków. Początkowe wychowanie powinno objąć nauczenie psa reagowania na własne imię i podstawowe komendy, zwłaszcza na przywołanie.

Należy nauczyć psa zasad dobrego współżycia z ludźmi i innymi zwierzętami, zaznajamiając go z różnymi sytuacjami i zachowaniami oraz przyzwyczajając do różnych dźwięków i zapachów.

Dobrze też przyzwyczaić psa od małego do zabiegów pielęgnacyjnych, takich jak czesanie, kąpanie, czyszczenie uszu i zębów, obcinanie pazurów, a także do chodzenia na smyczy i w kagańcu, zwłaszcza jeśli gończy szwajcarski ma być wyprowadzany w mieście.

Ponieważ gończy szwajcarski jest z natury głośny – szczeka z każdego powodu i bez powodu – dobrze nauczyć go zachowywania ciszy, co jest wręcz konieczne, jeśli pies ma mieszkać blisko sąsiadów.

Im więcej sytuacji i zjawisk pozna szczeniak w okresie socjalizacji, tym lepiej będzie sobie z nimi radził jako dorosły pies. Umiejętność odpowiedniego reagowania na sytuacje, bodźce i komendy zapewnia psu dobre samopoczucie i niski poziom stresu w codziennym życiu.

Gończy szwajcarski: metody treningowe

Trenując gończego szwajcarskiego, należy okazywać łagodne zdecydowanie i uzbroić się w cierpliwość. Pies powinien być nagradzany za każdym razem, gdy poprawnie wykona polecenie. Jeśli pies nie wykona polecenia, możesz go skarcić, ale nie podnoś głosu. Krzyk stresuje psa i zraża go do dalszego treningu.

Dobrze jest trenować psa w krótkich, urozmaiconych sesjach, tak by zwierzak nie znudził się wykonywaniem komend. Pokój przeznaczony na trening psa powinien być możliwie wolny od wszelkich czynników rozpraszających.

Jeśli nie masz czasu na samodzielne początkowe wychowanie gończego szwajcarskiego, możesz powierzyć go profesjonalnemu trenerowi lub oddać do psiego przedszkola, gdzie nauczy się niezbędnych umiejętności pod okiem fachowych opiekunów i będzie mógł socjalizować się z innymi psami.

Nie wolno zaniedbać solidnej socjalizacji i treningu psa. Bez nich zwierzęta stają się nieposłuszne i nieprzewidywalne. Trening to nie łamanie charakteru psa. Bez jasnych reguł i wzorców postępowania psy odczuwają stres i są nieszczęśliwe.

Gończy szwajcarski: praca i sport

Po zakończeniu podstawowego treningu, można przystąpić do szkolenia psa do prac myśliwskich lub zawodów sportowych.

Nawet jeśli nie planujesz wystawiać go do żadnego konkursu, trening nowych umiejętności to dla gończego szwajcarskiego świetna zabawa i okazja do zażycia ruchu w towarzystwie opiekuna. Pies gończy, który nie poluje, musi mieć zapewnioną odpowiednią (czyli bardzo dużą) dawkę ćwiczeń i rozrywek.

Gończe szwajcarskie dobrze radzą sobie w konkurencjach sportowych, takich jak agility i tropienie. W rozładowaniu energii pomogą im konkurencje typu canicross, a węch wyćwiczyć mogą np. uprawiając mantrailing.

Gończy szwajcarski na spacerze

Gończy szwajcarski czuje się najlepiej na wsi, gdzie ma do dyspozycji ogródek przydomowy lub podwórko, a na spacery może wychodzić na łąki, do lasu czy nad potok. Psy te z zasady czują się lepiej na łonie natury niż w mieście.

Należy poświęcać gończemu szwajcarski odpowiednio dużo uwagi i dbać o to, by był wybiegany. Gończy szwajcarski kocha długie spacery, szczególnie dalsze wyprawy na łąkę, do lasu czy nad jezioro – wszędzie tam, gdzie może swobodnie biegać, badać otoczenie i podążać za ciekawymi zapachami. Uwielbia zabawy węchowe, np. tropienie smakołyków, zabawek czy osób, a także aportowanie. Pies chętnie będzie towarzyszył swemu panu w czasie joggingu lub na wycieczce rowerowej.

Gończe szwajcarskie lubią eksplorować otoczenie i często oddalają się od swego przewodnika. Mogą do tego zupełnie stracić głowę, gdy złapią trop zwierzyny, i rzucić się w pogoń. Dlatego należy jak najszybciej nauczyć szczeniaka reagowania na komendę powrotu i zostawania w miejscu. W mieście gończe szwajcarskie należy wyprowadzać na elastycznej smyczy, przytwierdzonej do szerokiej obroży lub dopasowanych szelek. Dobrze też założyć psu fizjologiczny kaganiec, który nie utrudnia ziajania. Wyprowadzając gończego szwajcarskiego, należy zachować czujność i gotowość do przywołania psa lub odciągnięcia go, jeśli rzuci się w pogoń za przyuważoną wiewiórką, ptakiem czy kotem sąsiadów.

Gończy szwajcarski nieźle znosi upały, choć w wyjątkowo gorące dni dobrze jest raczej pozwolić mu odpoczywać w cieniu, a na spacer zabierać rano i wieczorem, kiedy jest chłodniej. Dwuwarstwowa sierść gończego szwajcarskiego zapewnia mu do pewnego stopnia ochronę przed zimnem, choć w wyjątkowe mrozy dobrze jest założyć psu ocieplające ubranko.

Pies może spędzać dużo czasu na zewnątrz, a nawet sypiać w budzie, pod warunkiem, że jest ona odpowiednio ocieplona. Gończy szwajcarski powinien mieć też stały nieograniczony dostęp do wnętrza domu, aby nie czuł się odizolowany od ludzi.

Gończy szwajcarski sam w domu

Gończy szwajcarski dobrze znosi czasowy brak towarzystwa ludzi, o ile wcześniej wybiegał się i wybawił. Znudzony i niewybiegany, pies może zacząć niszczyć otoczenie i głośno wyć. Pies może też podjąć próbę ucieczki, dlatego teren, po którym hasa gończy szwajcarski, powinien być ogrodzony wysokim parkanem lub porządną, dobrze zamocowaną siatką.

By zapobiec wykształceniu się u psa lęku separacyjnego, należy przyzwyczajać go do spędzania kilku godzin w samotności już na etapie socjalizacji. Jeśli pies szczególnie źle znosi rozstania ze swoim panem, można złagodzić jego stres, pozostawiając mu do dyspozycji przed wyjściem ulubione zabawki, częstując smakołykiem, lub zostawiając włączony telewizor, tak by wydobywające się z odbiornika ludzkie głosy działały na pupila kojąco.

Jeśli gończy szwajcarski przeżywa bardzo silny lęk separacyjny, należy zaprowadzić go do psiego behawiorysty, który pomoże zidentyfikować i zwalczyć przyczyny lęku u zwierzęcia.

Co je gończy szwajcarski? Kupna karma

Gończy szwajcarski powinien dostawać wysokiej jakości karmę dla aktywnych psów, bogatą w pełnowartościowe białka zwierzęce (mięso mięśniowe i podrobowe), z dodatkiem naturalnych olejów, warzyw i owoców.

Nie należy podawać psu karmy zawierającej konserwanty, barwniki, spulchniacze, słodziki, aromatyzery, wszelkiego rodzaju zboża i niezidentyfikowane „resztki zwierzęce”. Te resztki to najczęściej nie soczyste mięsiwo, które nie zmieściło się do innych puszek, tylko odpady – zmielone kopyta, wargi, wymiona itp. „specjały” – które bardzo obciążają układ trawienny psa.

Gończy szwajcarski ma spory apetyt, ale nie przejawia tendencji do tycia, o ile jest odpowiednio karmiony. Należy starannie dobrać psu dietę i porcjowanie w zależności od jego płci, masy, wieku, stanu zdrowia i trybu życia. Pomoże Ci w tym weterynarz lub psi dietetyk. Dobrą praktyką jest podawanie polującemu psu jednego posiłku w ciągu dnia, najlepiej wieczorem, tak by rano był gotów do pracy bez przepełnionego żołądka.

Co je gończy szwajcarski? Dieta BARF

Gończy szwajcarski chętnie będzie się odżywiał surowizną. Podawaj mu świeże, surowe mięso (unikaj wieprzowiny, bo może zwierać pasożyty), ryby i oleje rybne, od czasu do czasu także surowe jajko, otręby, gotowany makaron lub ryż. Niektóre psy lubią owoce, np. jagody – wystarczą dwie jako dodatek do posiłku. Wiele psów lubi chrupać różnego rodzaju kości i kurze łapki, które dodatkowo ścierają im kamień nazębny.

Stosując dietę BARF trzeba pamiętać o suplementowaniu psu niektórych witamin i minerałów. Posłużą do tego specjalne preparaty, dostępne w sklepach zoologicznych.

Co je duży gończy szwajcarski? Skręt żołądka

Gończy szwajcarski, jak inne psy gończe, znajduje się w grupie średniego ryzyka wystąpienia skrętu żołądka. To bardzo poważna przypadłość, która bez interwencji chirurgicznej może szybko zabić psa. Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia skrętu, należy stosować się do kilku zasad.

  1. Przede wszystkim trzeba pilnować, by pies odpoczywał mniej więcej przez godzinę przed i po posiłku.

  2. Należy też dzielić mu jedzenie na mniejsze porcje, by nie jadł zbyt szybko i łapczywie, np. śniadanie może składać się z podawanych kolejno trzech mniejszych porcji, zamiast jednej dużej. Możesz spowolnić jedzenie u psa, podając mu karmę w misce interaktywnej, która odciąga uwagę pupila od pokarmu, albo stosować matę węchową, w której poukrywane są smakołyki. W ten sposób czworonóg będzie jadł wolniej i mniej łapczywie.

  3. Psy narażone na skręt żołądka nie powinny zbyt często chodzić po schodach. W bloku należy raczej wozić je windą, ale należy znowu podkreślić, że gończy szwajcarski nie nadaje się na psa do mieszkania.

Zdrowy gończy szwajcarski

Gończe szwajcarskie cieszą się dobrym zdrowiem. Zdarzają się, choć rzadko, przypadki dysplazji stawów biodrowych i łokciowych oraz choroby oczu – typowe dla psów tropiących mechaniczne urazy, odnoszone w czasie buszowania z nosem w krzakach, trawach, korzeniach i wszelkich zakamarkach.

Jak u wszystkich psów z opadającymi uszami, u gończych szwajcarski występuje zwiększone ryzyko infekcji przewodów słuchowych, której można zapobiec poprzez odpowiednią higienę.

Każdy pies powinien przynajmniej raz w roku odwiedzać weterynarza na przegląd stanu zdrowia. Takie badanie powinno objąć pobranie psu krwi, osłuchanie serca i płuc, sprawdzenie stanu zębów, uszu i pazurów, konsultacje dotyczące diety. Dzięki takim kontrolnym wizytom można w porę wykryć różnego rodzaju choroby i dolegliwości, a wczesna diagnoza bardzo ułatwia leczenie.

Zadbany gończy szwajcarski żyje przeciętnie od 12 do 14 lat.

Czysty gończy szwajcarski: czesanie

Krótka sierść gończego szwajcarskiego nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Trzeba ją jednak regularnie czesać, zwłaszcza w okresie linienia, z użyciem miękkiej szczotki lub rękawicy z gumowymi wypustkami, które zbierają martwy włos. Czesanie z użyciem rękawicy jest bardzo przyjemne dla psa, który odbiera je trochę jak głaskanie i masaż.

Czysty gończy szwajcarski: kąpanie

Gończy szwajcarski rzadko wymaga kąpieli, z reguły wystarczy otrzepać go po spacerze lub przetrzeć wilgotnym ręcznikiem albo ściereczką z irchy. Po powrocie z wyprawy do lasu lub polowania należy przejrzeć skórę psa (przynajmniej w okolicach uszu, ogona, pach i pachwin), by upewnić się, że nie ma w niej kleszczy.

Kiedy kąpiesz gończego szwajcarskiego, pamiętaj, by użyć specjalnego szamponu dla psów krótkowłosych, który nie podrażnia skóry, nie wywołuje alergii i nie rozmiękcza sierści. Na dno wanny lub podłogę prysznica połóż ręcznik albo gumową matę, żeby pies nie ślizgał się w czasie kąpieli.

Po zakończeniu mycia dokładnie wysusz psa, bo mokra skóra i sierść to ulubione środowisko rozwoju dla grzybów i bakterii. Zwróć szczególną uwagę na dokładne wysuszenie wnętrz jego oklapłych uszu.

Czysty gończy szwajcarski: uszy, oczy i nos

Szczególnej uwagi wymagają uszy gończego szwajcarskiego. Ich kanały słuchowe nie są należycie wentylowane, co może prowadzić do infekcji grzybicznych i bakteryjnych. Należy regularnie czyścić uszy gończego szwajcarskiego za pomocą wacika nasączonego specjalnym środkiem samoczyszczącym dla zwierząt.

W podobny sposób możesz w miarę potrzeby czyścić psu truflę nosa i kąciki oczu, jeśli zobaczysz w nich zabrudzenia lub zaschnięte łzy. Do czyszczenia kącików oczu psa najlepiej użyć szmatki nasączonej solami fizjologicznymi lub po prostu ciepłą wodą.

Czysty gończy szwajcarski: zęby

Gończe szwajcarskie powinny mieć regularnie czyszczone zęby za pomocą szczoteczki i pasty enzymatycznej. Warto też podawać im od czasu do czasu smakołyki dentystyczne. To różnego rodzaju kości, krokiety i gryzaki, które usuwają kamień nazębny, zapobiegają chorobom dziąseł i usuwają przykry zapach oddechu psa.

Czysty gończy szwajcarski: pazury

Podobnie jak innym psom, gończym szwajcarskim należy w miarę potrzeby przycinać pazury, bo zbyt długie utrudniają chodzenie i powodują ból. Na szczęście u psów bardzo aktywnych, takich jak gończy szwajcarski, pazury najczęściej w wystarczającym stopniu ścierają się same w czasie chodzenia i biegania. Mimo to nie należy ich zaniedbywać – konieczne są regularne inspekcje.

Możesz obciąć psu pazury samodzielnie lub zaprowadzić go na obcięcie do weterynarza albo groomera. Pamiętaj, że należy obcinać tylko same koniuszki pazurów, bo pozostała ich część jest unerwiona i ukrwiona.

Dla kogo gończy szwajcarski to idealny pies?

Gończy szwajcarski to pies dla myśliwych lub bardzo aktywnych rodzin, które zdołają zaspokoić jego duże potrzeby ruchowe.

Jego przyjazna natura i łatwe poddawanie się szkoleniu sprawiają, że jest to pies nadający się dla początkujących przewodników, ale pod warunkiem, że są oni gotowi poświęcić czas i energię na odpowiednie ułożenie pupila i zapewnianie mu mnóstwa ruchu.

Gończy szwajcarski z dobrej hodowli

Gończy szwajcarski, jak wszystkie rasowe psy, powinien pochodzić od doświadczonych, odpowiedzialnych hodowców. Profesjonalna hodowla gwarantuje, że psy były umiejętnie krzyżowane, przez co szczenięta nie są obciążone zwiększonym ryzykiem wystąpienia chorób genetycznych. Najlepiej, by hodowla była zarejestrowana w którejś z krajowych lub międzynarodowych organizacji kynologicznych.

Dobry hodowca dba o warunki bytowania swych psów, troszczy się o szczenięta w najwcześniejszym okresie ich życia i pilnuje, by psy przeszły wszystkie niezbędne badania, szczepienia i zabiegi odrobaczania.

Odpowiedzialny hodowca nie tylko będzie umiał odpowiedzieć na wszystkie Twoje pytania dotyczące rasy i opieki nad gończym szwajcarskim, ale sam zada Ci kilka pytań, by upewnić się, że będziesz umiał zaspokoić potrzeby psa.

Gończy szwajcarski: dokumentacja

Rasowy gończy szwajcarski musi posiadać dwa dokumenty:

  1. książeczkę zdrowia, odnotowującą szczepienia i zabiegi odrobaczenia, może także wszczepienie czipu (każda czynność medyczna musi być potwierdzona podpisem weterynarza i naklejką), oraz

  2. metrykę lub rodowód, który poświadcza, że szczeniak spełnia standard rasy, a więc może być w przyszłości wystawiany do zawodów i konkursów.

Ile kosztuje gończy szwajcarski?

Rasowy gończy szwajcarski z hodowli zarejestrowanej w FCI może kosztować ok. 3500 zł. Potomstwo rodziców czempionów oraz psy przeznaczone do dalszego rozrodu będą droższe, zaś te do użytku własnego bywają tańsze.

Nie sposób podać dokładnej ceny w złotówkach, bo psy te tylko sporadycznie pojawiają się w ofertach polskich hodowli. Kto chce polować z gończym szwajcarskim, najczęściej musi zamówić szczeniaka zagranicą, odczekać swoje na miot i opłacić transport.

Miesięczny koszt utrzymania gończego szwajcarskiego wynosi ok. 150 zł.

Podobne artykuły

piesek

Psy

Zabawy psa z dzieckiem. Maluch nie może przestać się śmiać

Czytaj więcej >
pies i robbie

Psy

Adoptowany chłopiec postanowił ocalić psy w podeszłym wieku. "Wiem, jak to jest być niekochanym”

Czytaj więcej >
Nagranie z monitoringu

Psy

Bezczelnie ukradł yorka, gdy właściciel był na zakupach. Wszystko uchwyciła kamera

Czytaj więcej >
Łatek

Psy

Starsi państwo poprosili o pomoc w transporcie pieska. Zgłosił się wicemarszałek Sejmu

Czytaj więcej >
Golden retriever i króliczki

Psy

Golden retriever adoptował zagubione króliczki. Zajął się nimi w najczulszy sposób

Czytaj więcej >
Jan Błachowicz

Psy

Jan Błachowicz o obowiązkach właścicieli zwierząt. Ma ważny apel do fanów

Czytaj więcej >