Swiatzwierzat.pl
Świat zwierząt

Gończy niemiecki: leśny wojownik z Westfalii

18 Stycznia 2021

Autor tekstu:

Emil Hoff

Udostępnij:

Gończy niemiecki to połączenie kilku dawnych ras psów myśliwskich. Ma to, co najlepsze, z doświadczonych łowców, wytrwałych tropicieli i zajadłych głosicieli zwierzyny. To pies pracujący – nie nadaje się na kanapowego pieszczocha. Czy

Gończy niemiecki – historia rasy

Tradycja używania psów myśliwskich sięga na terenach Niemiec czasów starożytnych, kiedy to plemiona germańskie zaczerpnęły od Celtów obyczaj polowania na dużą zwierzynę z konia z użyciem właśnie odpowiednio przeszkolonych ogarów. Od XVI w. poluje się tam przy użyciem broni palnej, w czym pomagają posokowce, tropiące postrzelone zwierzęta po śladach krwi. W ciągu wieków wykształciło się w państwach niemieckich sporo lokalnych ras i odmian psów gończych, które w końcu XIX w. rejestrowano, odrzucano lub łączono pod jednym szyldem.

Gończy niemiecki to rasa powstała w 1900 r. z połączenia – nieco sztucznego – wszystkich ras psów gończych z północno-zachodnich Niemiec o podobnych cechach wyglądu i charakteru, wyróżnianych przez Klub Gończego Niemieckiego, powstały w Olpe w 1896 r. Te historyczne rasy psów myśliwskich, nazwane zbiorczo gończym niemieckim, to m.in. gończy westfalski, gończy z Olpe, gończy z Sauerlandu. Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI) uznała gończego niemieckiego za osobną rasę w 1964 r.

Gończy niemiecki to posokowiec. Tropi ranną zwierzynę po śladach krwi i ściga wytrwale, by pochwycić lub wystawić myśliwemu do strzału. Gończy niemiecki poluje na małe zwierzęta, przede wszystkim zające i lisy, ale zdarza mu się pognać też za jeleniem. Może pracować samodzielnie lub w sforze. Tradycyjnie niemieccy myśliwi uczą swe psy reagowania na sygnały dawane za pomocą myśliwskiego rogu.

Gończy niemiecki to pies typowo myśliwski. Rzadko bywa trzymany w charakterze domowego pupila, choć lubi ludzi i woli mieszkać ze swoją rodziną niż w budzie czy wybiegu. Rzadko też spotyka się tę rasę poza granicami Niemiec.

Jak wygląda gończy niemiecki?

Gończy niemiecki to średnich rozmiarów pies myśliwski, mniejszy niż typowe psy gończe. Osiąga 53 cm wysokości w kłębie i masę ok. 20 kg.

Gończy niemiecki: budowa ciała

Gończy niemiecki ma dobrze umięśnione ciało, zdolne do wydłużonego, intensywnego wysiłku. Jego sylwetka wpisuje się w prostokąt.

Pies ma kształtną, wydłużoną, dość wąską i nieco spłaszczoną głowę z podłużną kufą i łagodnym stopem. Oczy są spore, migdałowatego kształtu, w odcieniach ciemnego brązu, osadzone odrobinę skośnie. Uszy są średnich rozmiarów, w kształcie trójkątów o zaokrąglonych wierzchołkach, mięsiste, zawieszone nieco powyżej linii oczu.

Gończy niemiecki ma mocną, suchą szyję, prosty grzbiet, głęboką pierś, muskularne kończyny z łapami wyposażonymi w grube opuszki i długi ogon, obficie owłosiony, zazwyczaj noszony nisko, lekko szablasto wygięty, i często prostujący się do poziomu w czasie pracy.

Gończy niemiecki: typ sierści

Sierść gończego niemieckiego jest gęsta, gładka i krótka, nieco dłuższa na spodzie ogona. Dwie warstwy – podszerstek i włos okrywowy – zapewniają psu dobrą ochronę przed zimnem i wilgocią, umożliwiając polowanie także w niekorzystnych warunkach pogodowych.

Gończy niemiecki: umaszczenie

Umaszczenie gończego niemieckiego jest trójkolorowe: rude (w różnych odcieniach, nawet wpadające w żółcień) z czarnym siodłem i wierzchem ogona, oraz białymi znaczeniami na czole (strzałka), kufie, szyi, piersi, dolnych partiach kończyn oraz na koniuszku ogona.

Jaki charakter ma gończy niemiecki? Pan i rodzina

Gończe niemieckie to bardzo niezależne psy, które nie stronią jednak od towarzystwa ludzi. Mają zrównoważone, przyjazne usposobienie. Przywiązują się do swego pana i całej ludzkiej rodziny. Lubią pieszczoty i zabawy, choć na własnych warunkach.

Gończe niemieckie to psy myśliwskie. Uwielbiają tropienie, a gonitwa za lisem lub zającem to ich żywioł i pasja. Gończe niemieckie potrzebują mnóstwa ruchu na swobodzie. Nie nadają się do życia w mieście – najlepszy dla nich jest wiejski dom myśliwego z dużym podwórkiem.

Jaki charakter ma gończy niemiecki? Dzieci

Gończe niemieckie wykazują cierpliwość do dzieci, zwłaszcza takich, z którymi dorastały, i które zostały nauczone, jak należy obchodzić się z psem. Mogą się z nimi bawić, o ile same wykazują ochotę do harców. Gdy uznają, że mają już dość, same odchodzą, nie okazując zdenerwowania ani agresji.

Dziecko powinno rozumieć, że pies to nie zabawka, tylko towarzysz zabaw, i choć lubi figle, to należy traktować go z szacunkiem i dobrze się z nim obchodzić. Psa nie należy ciągnąć za uszy ani ogon, popychać, dosiadać ani brać na siłę na ręce.

Zabawy gończych niemiecki z dziećmi powinny być zawsze nadzorowane przez dorosłych, bo energiczny i całkiem spory pies może niechcący np. przewrócić szkraba lub smagnąć go boleśnie ogonem.

Jaki charakter ma gończy niemiecki? Inne zwierzęta

Odpowiednio zsocjalizowany gończy niemiecki dobrze dogaduje się z innymi psami, ale ma silny instynkt łowny, więc może rzucić się w pogoń np. za kotem, o czym trzeba szczególnie pamiętać, jeśli pies wyprowadzany jest na spacery po mieście.

Jaki charakter ma gończy niemiecki? Obcy

Wobec obcych gończy niemiecki zachowuje się nieufnie. Ostrzega przed zbliżaniem się nieznajomych głośnym szczekaniem, może więc nadać się na psa stróżującego.

Gończy niemiecki na treningu

Gończe niemieckie szybko się uczą. Są pojętne, ale bywają uparte i krnąbrne, dlatego szkolenie gończego niemieckiego wymaga wprawy i cierpliwości. Na samym początku procesu układania psa należy wpoić mu, że posłuszeństwo popłaca, prezentując system nagród. Kiedy pies pojmie tę podstawową zasadę, łatwo podda się dalszemu wychowaniu.

Trening gończego niemieckiego, jak każdego psa myśliwskiego, wymaga staranności i cierpliwości – to od wychowania i prawidłowej socjalizacji szczeniaka zależy, na ile dorosły pies będzie posłuszny komendom i zdolny do zgodnego współżycia z innymi zwierzakami. Warto się postarać – odpowiednio wytrenowany gończy niemiecki to nieoceniony pomocnik myśliwego, niezmordowany tropiciel o dużej inteligencji i samodzielności, a do tego radosny towarzysz rodziny.

Gończy niemiecki: socjalizacja

Trening gończego niemieckiego powinien zacząć się wcześnie, gdy szczeniak nie ma jeszcze utrwalonych złych nawyków. Początkowe wychowanie powinno objąć nauczenie psa reagowania na własne imię i podstawowe komendy, zwłaszcza na przywołanie.

Należy nauczyć psa zasad dobrego współżycia z ludźmi i innymi zwierzętami, zaznajamiając go z różnymi sytuacjami i zachowaniami oraz przyzwyczajając do różnych dźwięków i zapachów.

Dobrze też przyzwyczaić psa od małego do zabiegów pielęgnacyjnych, takich jak czesanie, kąpanie, czyszczenie uszu i zębów, obcinanie pazurów, a także do chodzenia na smyczy i w kagańcu, zwłaszcza jeśli gończy niemiecki ma być wyprowadzany w mieście.

Ponieważ gończy niemiecki jest z natury głośny – szczeka z każdego powodu i bez powodu – dobrze nauczyć go zachowywania ciszy, co jest wręcz konieczne, jeśli pies ma mieszkać blisko sąsiadów.

Im więcej sytuacji i zjawisk pozna szczeniak w okresie socjalizacji, tym lepiej będzie sobie z nimi radził jako dorosły pies. Umiejętność odpowiedniego reagowania na sytuacje, bodźce i komendy zapewnia psu dobre samopoczucie i niski poziom stresu w codziennym życiu.

Gończy niemiecki: metody treningowe

Trenując gończego niemieckiego, należy okazywać łagodne zdecydowanie i uzbroić się w cierpliwość. Pies powinien być nagradzany za każdym razem, gdy poprawnie wykona polecenie. Jeśli pies nie wykona polecenia, możesz go skarcić, ale nie podnoś głosu. Krzyk stresuje psa i zraża go do dalszego treningu.

Dobrze jest trenować psa w krótkich, urozmaiconych sesjach, tak by zwierzak nie znudził się wykonywaniem komend. Pokój przeznaczony na trening psa powinien być możliwie wolny od wszelkich czynników rozpraszających.

Jeśli nie masz czasu na samodzielne początkowe wychowanie gończego niemieckiego, możesz powierzyć go profesjonalnemu trenerowi lub oddać do psiego przedszkola, gdzie nauczy się niezbędnych umiejętności pod okiem fachowych opiekunów i będzie mógł socjalizować się z innymi psami.

Nie wolno zaniedbać solidnej socjalizacji i treningu psa. Bez nich zwierzęta stają się nieposłuszne i nieprzewidywalne. Trening to nie łamanie charakteru psa. Bez jasnych reguł i wzorców postępowania psy odczuwają stres i są nieszczęśliwe.

Gończy niemiecki: praca i sport

Po zakończeniu podstawowego treningu, można przystąpić do szkolenia psa do prac myśliwskich lub zawodów sportowych.

Nawet jeśli nie planujesz wystawiać go do żadnego konkursu, trening nowych umiejętności to dla gończego niemieckiego świetna zabawa i okazja do zażycia ruchu w towarzystwie opiekuna. Pies gończy, który nie poluje, musi mieć zapewnioną odpowiednią (czyli bardzo dużą) dawkę ćwiczeń i rozrywek.

Gończe niemieckie dobrze radzą sobie w konkurencjach sportowych, takich jak agility i tropienie.

Gończy niemiecki na spacerze

Gończy niemiecki czuje się najlepiej na wsi, gdzie ma do dyspozycji ogródek przydomowy lub podwórko, a na spacery może wychodzić na łąki, do lasu czy nad potok. Psy te z zasady czują się lepiej na łonie natury niż w mieście.

Należy poświęcać gończemu niemieckiemu odpowiednio dużo uwagi i dbać o to, by był wybiegany. Gończy niemiecki kocha długie spacery, szczególnie dalsze wyprawy na łąkę, do lasu czy nad jezioro – wszędzie tam, gdzie może swobodnie biegać, badać otoczenie i podążać za ciekawymi zapachami. Uwielbia zabawy węchowe, np. tropienie smakołyków, zabawek czy osób. Pies chętnie będzie towarzyszył swemu panu w czasie joggingu lub na wycieczce rowerowej.

Gończe niemieckie lubią eksplorować otoczenie i często oddalają się od swego przewodnika. Mogą do tego zupełnie stracić głowę, gdy złapią trop zwierzyny, i rzucić się w pogoń. Dlatego należy jak najszybciej nauczyć szczeniaka reagowania na komendę powrotu i zostawania w miejscu. W mieście gończe niemieckie należy wyprowadzać na elastycznej smyczy, przytwierdzonej do szerokiej obroży lub dopasowanych szelek. Dobrze też założyć psu fizjologiczny kaganiec, który nie utrudnia ziajania. Wyprowadzając gończego niemieckiego, należy zachować czujność i gotowość do przywołania psa lub odciągnięcia go, jeśli rzuci się w pogoń za przyuważoną wiewiórką, ptakiem czy kotem sąsiadów.

Gończy niemiecki nieźle znosi upały, choć w wyjątkowo gorące dni dobrze jest raczej pozwolić mu odpoczywać w cieniu, a na spacer zabierać rano i wieczorem, kiedy jest chłodniej. Dwuwarstwowa sierść gończego niemieckiego zapewnia mu do pewnego stopnia ochronę przed zimnem, choć w wyjątkowe mrozy dobrze jest założyć psu ocieplające ubranko.

Pies może spędzać dużo czasu na zewnątrz, a nawet sypiać w budzie, pod warunkiem, że jest ona odpowiednio ocieplona. Gończy niemiecki powinien mieć też stały nieograniczony dostęp do wnętrza domu, aby nie czuł się odizolowany od ludzi.

Gończy niemiecki sam w domu

Gończy niemiecki dobrze znosi czasowy brak towarzystwa ludzi, o ile wcześniej wybiegał się i wybawił. Znudzony i niewybiegany, pies może zacząć niszczyć otoczenie i głośno wyć. Pies może też podjąć próbę ucieczki, dlatego teren, po którym hasa gończy niemiecki, powinien być ogrodzony wysokim parkanem lub porządną, dobrze zamocowaną siatką.

By zapobiec wykształceniu się u psa lęku separacyjnego, należy przyzwyczajać go do spędzania kilku godzin w samotności już na etapie socjalizacji. Jeśli pies szczególnie źle znosi rozstania ze swoim panem, można złagodzić jego stres, pozostawiając mu do dyspozycji przed wyjściem ulubione zabawki, częstując smakołykiem, lub zostawiając włączony telewizor, tak by wydobywające się z odbiornika ludzkie głosy działały na pupila kojąco.

Jeśli gończy niemiecki przeżywa bardzo silny lęk separacyjny, należy zaprowadzić go do psiego behawiorysty, który pomoże zidentyfikować i zwalczyć przyczyny lęku u zwierzęcia.

Co je gończy niemiecki? Kupna karma

Gończy niemiecki powinien dostawać wysokiej jakości karmę dla aktywnych psów, bogatą w pełnowartościowe białka zwierzęce (mięso mięśniowe i podrobowe), z dodatkiem naturalnych olejów, warzyw i owoców.

Nie należy podawać psu karmy zawierającej konserwanty, barwniki, spulchniacze, słodziki, aromatyzery, wszelkiego rodzaju zboża i niezidentyfikowane „resztki zwierzęce”. Te resztki to najczęściej nie soczyste mięsiwo, które nie zmieściło się do innych puszek, tylko odpady – zmielone kopyta, wargi, wymiona itp. „specjały” – które bardzo obciążają układ trawienny psa.

Gończy niemiecki ma spory apetyt, ale nie przejawia tendencji do tycia, o ile jest odpowiednio karmiony. Należy starannie dobrać psu dietę i porcjowanie w zależności od jego płci, masy, wieku, stanu zdrowia i trybu życia. Pomoże Ci w tym weterynarz lub psi dietetyk. Dobrą praktyką jest podawanie polującemu psu jednego posiłku w ciągu dnia, najlepiej wieczorem, tak by rano był gotów do pracy bez przepełnionego żołądka.

Co je gończy niemiecki? Dieta BARF

Gończy niemiecki chętnie będzie się odżywiał surowizną. Podawaj mu świeże, surowe mięso (unikaj wieprzowiny, bo może zwierać pasożyty), ryby i oleje rybne, od czasu do czasu także surowe jajko, otręby, gotowany makaron lub ryż. Niektóre psy lubią owoce, np. jagody – wystarczą dwie jako dodatek do posiłku. Wiele psów lubi chrupać różnego rodzaju kości i kurze łapki, które dodatkowo ścierają im kamień nazębny.

Stosując dietę BARF trzeba pamiętać o suplementowaniu psu niektórych witamin i minerałów. Posłużą do tego specjalne preparaty, dostępne w sklepach zoologicznych.

Co je duży gończy niemiecki? Skręt żołądka

Gończy niemiecki, jak inne psy gończe, znajduje się w grupie średniego ryzyka wystąpienia skrętu żołądka. To bardzo poważna przypadłość, która bez interwencji chirurgicznej może szybko zabić psa. Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia skrętu, należy stosować się do kilku zasad.

  1. Przede wszystkim trzeba pilnować, by pies odpoczywał mniej więcej przez godzinę przed i po posiłku.

  2. Należy też dzielić mu jedzenie na mniejsze porcje, by nie jadł zbyt szybko i łapczywie, np. śniadanie może składać się z podawanych kolejno trzech mniejszych porcji, zamiast jednej dużej. Możesz spowolnić jedzenie u psa, podając mu karmę w misce interaktywnej, która odciąga uwagę pupila od pokarmu, albo stosować matę węchową, w której poukrywane są smakołyki. W ten sposób czworonóg będzie jadł wolniej i mniej łapczywie.

  3. Psy narażone na skręt żołądka nie powinny zbyt często chodzić po schodach. W bloku należy raczej wozić je windą, ale należy znowu podkreślić, że gończy niemiecki nie nadaje się na psa do mieszkania.

Zdrowy gończy niemiecki

Gończe niemieckie cieszą się dobrym zdrowiem. Zdarzają się, choć rzadko, przypadki dysplazji stawów biodrowych i łokciowych oraz choroby oczu – typowe dla psów tropiących mechaniczne urazy, odnoszone w czasie buszowania z nosem w krzakach, trawach, korzeniach i wszelkich zakamarkach.

Jak u wszystkich psów z opadającymi uszami, u gończych niemiecki występuje zwiększone ryzyko infekcji przewodów słuchowych, której można zapobiec poprzez odpowiednią higienę.

Każdy pies powinien przynajmniej raz w roku odwiedzać weterynarza na przegląd stanu zdrowia. Takie badanie powinno objąć pobranie psu krwi, osłuchanie serca i płuc, sprawdzenie stanu zębów, uszu i pazurów, konsultacje dotyczące diety. Dzięki takim kontrolnym wizytom można w porę wykryć różnego rodzaju choroby i dolegliwości, a wczesna diagnoza bardzo ułatwia leczenie.

Zadbany gończy niemiecki żyje przeciętnie od 12 do 14 lat.

Czysty gończy niemiecki: czesanie

Krótka sierść gończego niemieckiego nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Trzeba ją jednak regularnie czesać, zwłaszcza w okresie linienia, z użyciem miękkiej szczotki lub rękawicy z gumowymi wypustkami, które zbierają martwy włos. Czesanie z użyciem rękawicy jest bardzo przyjemne dla psa, który odbiera je trochę jak głaskanie i masaż.

Czysty gończy niemiecki: kąpanie

Gończy niemiecki rzadko wymaga kąpieli, z reguły wystarczy otrzepać go po spacerze lub przetrzeć wilgotnym ręcznikiem albo ściereczką z irchy. Po powrocie z wyprawy do lasu lub polowania należy przejrzeć skórę psa (przynajmniej w okolicach uszu, ogona, pach i pachwin), by upewnić się, że nie ma w niej kleszczy.

Kiedy kąpiesz gończego niemieckiego, pamiętaj, by użyć specjalnego szamponu dla psów krótkowłosych, który nie podrażnia skóry, nie wywołuje alergii i nie rozmiękcza sierści. Na dno wanny lub podłogę prysznica połóż ręcznik albo gumową matę, żeby pies nie ślizgał się w czasie kąpieli.

Po zakończeniu mycia dokładnie wysusz psa, bo mokra skóra i sierść to ulubione środowisko rozwoju dla grzybów i bakterii. Zwróć szczególną uwagę na dokładne wysuszenie wnętrz jego oklapłych uszu.

Czysty gończy niemiecki: uszy, oczy i nos

Szczególnej uwagi wymagają uszy gończego niemieckiego. Ich kanały słuchowe nie są należycie wentylowane, co może prowadzić do infekcji grzybicznych i bakteryjnych. Należy regularnie czyścić uszy gończego niemieckiego za pomocą wacika nasączonego specjalnym środkiem samoczyszczącym dla zwierząt.

W podobny sposób możesz w miarę potrzeby czyścić psu truflę nosa i kąciki oczu, jeśli zobaczysz w nich zabrudzenia lub zaschnięte łzy. Do czyszczenia kącików oczu psa najlepiej użyć szmatki nasączonej solami fizjologicznymi lub po prostu ciepłą wodą.

Czysty gończy niemiecki: zęby

Gończe niemieckie powinny mieć regularnie czyszczone zęby za pomocą szczoteczki i pasty enzymatycznej. Warto też podawać im od czasu do czasu smakołyki dentystyczne. To różnego rodzaju kości, krokiety i gryzaki, które usuwają kamień nazębny, zapobiegają chorobom dziąseł i usuwają przykry zapach oddechu psa.

Czysty gończy niemiecki: pazury

Podobnie jak innym psom, gończym niemieckim należy w miarę potrzeby przycinać pazury, bo zbyt długie utrudniają chodzenie i powodują ból. Na szczęście u psów bardzo aktywnych, takich jak gończy niemiecki, pazury najczęściej w wystarczającym stopniu ścierają się same w czasie chodzenia i biegania. Mimo to nie należy ich zaniedbywać – konieczne są regularne inspekcje.

Możesz obciąć psu pazury samodzielnie lub zaprowadzić go na obcięcie do weterynarza albo groomera. Pamiętaj, że należy obcinać tylko same koniuszki pazurów, bo pozostała ich część jest unerwiona i ukrwiona.

Dla kogo gończy niemiecki to idealny pies?

Gończy niemiecki to pies dla myśliwych lub bardzo aktywnych rodzin, które zdołają zaspokoić jego duże potrzeby ruchowe. Nie nadaje się dla początkujących przewodników, bo choć ma przyjazną naturę, jest to niezależny i uparty pies, którego niełatwo odpowiednio ułożyć.

Gończy niemiecki z dobrej hodowli

Gończy niemiecki, jak wszystkie rasowe psy, powinien pochodzić od doświadczonych, odpowiedzialnych hodowców. Profesjonalna hodowla gwarantuje, że psy były umiejętnie krzyżowane, przez co szczenięta nie są obciążone zwiększonym ryzykiem wystąpienia chorób genetycznych. Najlepiej, by hodowla była zarejestrowana w którejś z krajowych lub międzynarodowych organizacji kynologicznych.

Dobry hodowca dba o warunki bytowania swych psów, troszczy się o szczenięta w najwcześniejszym okresie ich życia i pilnuje, by psy przeszły wszystkie niezbędne badania, szczepienia i zabiegi odrobaczania.

Odpowiedzialny hodowca nie tylko będzie umiał odpowiedzieć na wszystkie Twoje pytania dotyczące rasy i opieki nad gończym niemieckim, ale sam zada Ci kilka pytań, by upewnić się, że będziesz umiał zaspokoić potrzeby psa.

Gończy niemiecki: dokumentacja

Rasowy gończy niemiecki musi posiadać dwa dokumenty:

  1. książeczkę zdrowia, odnotowującą szczepienia i zabiegi odrobaczenia, może także wszczepienie czipu (każda czynność medyczna musi być potwierdzona podpisem weterynarza i naklejką), oraz

  2. metrykę lub rodowód, który poświadcza, że szczeniak spełnia standard rasy, a więc może być w przyszłości wystawiany do zawodów i konkursów.

Ile kosztuje gończy niemiecki?

Rasowy gończy niemiecki z hodowli zarejestrowanej w FCI może kosztować ok. 800 euro. Potomstwo rodziców czempionów oraz psy przeznaczone do dalszego rozrodu będą droższe, zaś te do użytku własnego bywają tańsze.

Nie sposób podać dokładnej ceny w złotówkach, bo psy te tylko sporadycznie pojawiają się w ofertach polskich hodowli. Kto chce polować z gończym niemieckim, najczęściej musi zamówić szczeniaka zagranicą, odczekać swoje na miot i opłacić transport.

Miesięczny koszt utrzymania gończego niemieckiego wynosi ok. 150 zł.

Podobne artykuły

facebook/Samuel Flores

Psy

Pies strzegł swojego umierającego przyjaciela. Pozostał u jego boku do ostatniej chwili

Czytaj więcej >
robaki u psa

Psy

Zabezpiecz swojego psa (i siebie) przed robakami!

Czytaj więcej >
Pies porzucony w worku

Psy

Wrzucił psa do worka i obciążył gruzem. Seryjny oprawca zwierząt pilnie poszukiwany

Czytaj więcej >
Potrącony pies

Psy

Kierowca śmiertelnie potrącił psa i uciekł z miejsca zdarzenia. Czy odpowie za swoje czyny?

Czytaj więcej >
diesel śmierć

Psy

Diesel zachorował na raka. Właściciel towarzyszył mu do ostatniej chwili

Czytaj więcej >
piesek

Psy

Zabawy psa z dzieckiem. Maluch nie może przestać się śmiać

Czytaj więcej >