Swiatzwierzat.pl
Felinoterapia: czym jest, jak działa i co daje?

Pixabay.com

Felinoterapia: czym jest, jak działa i co daje?

23 Lutego 2021

Autor tekstu:

Emil Hoff

Udostępnij:

Felinoterapia to, najprościej mówiąc, leczenie przy udziale kota. Jak działa felinoterapia i kto może brać w niej udział? Czy każdy kot może być terapeutą? Dowiedz się wszystkiego o kociej terapii – felinoterapia bez tajemnic!

Felinoterapia: co to takiego?

Felinoterapia, czyli terapia za pośrednictwem kotów (kototerapia), to odmiana zooterapii – leczenia ludzi poprzez kontakt pacjentów ze zwierzętami.

Nie od dziś wiadomo, że zwierzaki sprawiają ludziom frajdę i radość. To może być – i faktycznie coraz częściej jest – wykorzystywane w nowoczesnych formach leczenia.

Odpowiednio przeszkolone zwierzęta, np. psy, koty, konie czy delfiny, dają pacjentom okazję do obcowania z łagodnym, przyjaznym stworzeniem, chętnie poddającym się pieszczotom. Obcowanie ze zwierzętami dobrze wpływa na ludzkie zdrowie psychiczne, obniża stres, zwiększa poczucie akceptacji i własnej wartości. Osoby cierpiące na depresję dzięki zooterapii niejednokrotnie zaczynają dostrzegać w życiu jasne strony i wychodzić ze swojej choroby. Kontakt ze zwierzętami pomaga także osobom autystycznym otworzyć się na świat i ludzi – psi lub koci terapeuta jest w ich przypadku przyjaznym i bezpiecznym pośrednikiem, rodzajem przewodnika do świata interakcji z ludźmi.

Badania dowiodły, że kontakt ze zwierzętami ma pozytywny wpływ nie tylko na ludzkie samopoczucie, ale też na ogólny stan zdrowia, głównie układ odpornościowy, nerwowy i krwionośny. Warto jednak pamiętać, iż zooterapia, w tym felinoterapia, ma charakter pomocniczy, musi zatem być zawsze uzupełniana o stosowne leczenie medyczne i rehabilitację.

Felinoterapia: czemu akurat koty?

Koty nie bez przyczyny cieszą się uwielbieniem ludzi już od dobrych kilku tysięcy lat. Te pełne gracji stworzenia o czystym, miękkim futerku i łagodnym usposobieniu cieszą oczy i serca.

Sama obserwacja kota, spokojnie liżącego swoją sierść, ma na wiele osób odprężający wpływ. Głaskanie i czesanie zwierzaka, który odpowiada zadowolonym mruczeniem, daje poczucie akceptacji i bliskości, potrzebne każdemu, a zwłaszcza osobom samotnym. Badania udowodniły, że słuchanie kociego mruczenia relaksuje ludzi, obniża stres, ciśnienie krwi, a nawet poziom cholesterolu. Nic dziwnego, że wśród właścicieli kotów ryzyko zawału serca jest statystycznie o 30% niższe niż u osób wiodących życie boleśnie bezkocie.

Stosunkowa łatwość opieki nad kotem, którego nie trzeba np. regularnie wyprowadzać na spacery ani uczyć sztuczek, sprawia, że zwierzaki te nadają się szczególnie na towarzyszy osób starszych i zmagających się z problemami zdrowotnymi. Opieka nad kotem nie jest męcząca, ale w wystarczającym stopniu angażuje, pobudza, zmusza do aktywności, a co najważniejsze – daje poczucie bycia potrzebnym.

Od stwierdzenia pozytywnego wpływu kotów na zdrowie ich opiekunów był już tylko krok do sformułowania założeń felinoterapii, czyli wykorzystywania odpowiednio dobranych mruczków w zbiorowych terapiach ludzi.

Felinoterapia: wpływ na zdrowie

Badania wskazują, że felinoterapia, podobnie jak inne rodzaje zooterapii, ma korzystny i zauważalny wpływ na zdrowie, zarówno fizyczne, jak i psychiczne.

Kontakt z kotem nie tylko stymuluje wydzielanie endorfin, czyli hormonów szczęścia, ale też uspokaja, obniża stres, osłabia lęki i zmniejsza poczucie samotności. Obcowanie z kotem, a nawet tylko obserwacja, jak oddaje się swoim kocim zajęciom, poprawia samopoczucie i podnosi pewność siebie.

Na gruncie fizycznym polepszenie samopoczucia w wyniku felinoterapii prowadzi z kolei do wzmocnienia układu odpornościowego, a nawet obniżenia ciśnienia i poziomu cholesterolu we krwi.

Z kolei dzieci dzięki felinoterapii mogą uczyć się opieki nad zwierzętami, odpowiedzialności za inne stworzenia, rozwijać w sobie empatię.

Felinoterapia: dla kogo jest terapia z kotem?

Felinoterapia nadaje się dla każdego pacjenta, któremu puchate zwierzątko może dać chwilę radości, ciepła i towarzystwa. Jedynymi osobami, którym nie poleca się felinoterapii, są pacjenci uczuleni na koty.

W praktyce felinoterapia wykorzystywana jest najczęściej w leczeniu dzieci, osób starszych, niedołężnych, niepełnosprawnych fizycznie i psychicznie, samotnych, chorych na depresję, mających stany lękowe. Kontakt ze zwierzętami jest też uważany za skuteczną metodę terapii autyzmu – dowiedziono, że dzieci mające w domu czworonożnych przyjaciół przechodzą pełniejszy i szybszy rozwój emocjonalny oraz łatwiej nawiązują dobre stosunki z rówieśnikami.

Felinoterapia wykorzystywana jest także w szpitalach do polepszenia samopoczucia pacjentów, głównie dzieci, ale nie tylko. Koty obniżają także stres u uczniów przed ważnymi egzaminami, polepszają humory w domach dziecka, łagodzą obyczaje w zakładach karnych, zwłaszcza poprawczakach.

Felinoterapia: jak wygląda sesja terapeutyczna?

W felinoterapii zawsze uczestniczy para kot-opiekun. Opiekun czuwa nad przebiegiem interakcji pacjentów z kotem, podpowiada im, jak prawidłowo zajmować się zwierzakiem i czytać wysyłane przez niego sygnały.

W zależności od potrzeb, sesja felinoterapii może być indywidualna lub zbiorowa, krótka lub długa. Nawet kilka minut kontaktu z kotem może istotnie polepszyć samopoczucie pacjenta. Czasem poszczególni pacjenci dostają zadania związane z opieką nad zwierzęciem, np. obowiązek nakarmienia kociego terapeuty czy wyczesania jego futra o określonej godzinie. Dzieci najczęściej po prostu dostają czas na zabawę z kotem.

Felinoterapii towarzyszyć może pogadanka o kocie, wygłaszana przez jego opiekuna. Oderwanie myśli pacjentów od choroby i skierowanie ich na sympatyczne zwierzątko samo w sobie ma pozytywny wpływ na ich samopoczucie.

Felinoterapia: szkolenie kocich terapeutów

Chociaż każdy kot ma nieodparty koci urok i tym samym potencjalnie pozytywny wpływ na pacjentów, to jednak nie każdy zwierzak nadaje się na kota terapeutycznego. Sesje terapeutyczne wymagają częstych kontaktów z obcymi ludźmi, którzy niekoniecznie umieją obchodzić się ze zwierzętami i nie znają upodobań konkretnego kota.

Dlatego koci terapeuta musi spełnić szereg warunków, zanim otrzyma oficjalny certyfikat i pozwolenie na branie udziału w terapiach.

Logika wskazuje, że kot szkolony na terapeutę musi być z natury przyjazny i sympatyczny, garnąć się do ludzi i chętnie poddawać pieszczotom. Musi też być zrównoważony i tolerancyjny, by nie zrażały go stale zmieniające się warunki i ewentualne przypadkowe niedociągnięcia czy afronty ze strony pacjentów.

Kot-terapeuta musi być dorosły, bo tylko dorosłe koty mają już ukształtowany i stabilny charakter. Zachowanie kota terapeutycznego powinno być zrównoważone i łatwe do przewidzenia. Koty spokojniejsze nadadzą się do terapii z osobami starszymi, a bardziej ruchliwe, skore do zabaw i fikołków, sprawdzą się jako terapeuci dziecięcy.

Kot-terapeuta musi też cechować się dobrym zdrowiem, nienaganną higieną i kompletem ważnych badań. Nie można przecież narażać pacjentów na kontakt z kotami mającymi pchły czy potencjalnymi nosicielami bakterii bartonellozy.

Koty o odpowiednich cechach charakteru zgłaszane są przez swoich właścicieli do organizacji zajmujących się felinoterapią. Specjaliści oceniają przydatność danego zwierzaka do terapii. Jeśli kot przejdzie pozytywnie wszystkie testy, otrzyma certyfikat i będzie mógł brać udział w sesjach felinoterapii z pacjentami.

Podobne artykuły

Pam Pam

Koty

Kot urodził się z niezwykle rzadką wadą. Przecieramy oczy ze zdumienia, prawdziwy unikat

Czytaj więcej >
kotek

Koty

Myśleli, że uratowali niewidomego kota. Prawda ich zaskoczyła

Czytaj więcej >
Zaniedbany kot

Koty

Schorowany, bezdomny kot zapukał do okna kobiety. Była jego jedynym ratunkiem

Czytaj więcej >
Ulla u weterynarza

Koty

Kotka dowiedziała się, że jest w ciąży. Jej reakcja jest bezcenna (WIDEO)

Czytaj więcej >
kot w oknie

Koty

Przestraszony kot nie wiedział, dlaczego został sam. Z pomocą przyszli policjanci

Czytaj więcej >
drzwi

Koty

Żona nakryła męża na nietypowej czynności z kotem. Wideo jest hitem w sieci

Czytaj więcej >