Swiatzwierzat.pl
Duży szwajcarski pies pasterski: stróż o złotym sercu

Pixabay.com

Duży szwajcarski pies pasterski: stróż o złotym sercu

27 Stycznia 2021

Autor tekstu:

Emil Hoff

Udostępnij:

Z daleka zbój i brutal, z bliska przymilny, mądry pupil o umiarkowanym charakterze. Taki jest duży szwajcarski pies pasterski. W ciągu wieków pełni wiele różnych funkcji, dziś coraz częściej jest psem rodzinnym. Kocha ludzi, lubi bawi

Duży szwajcarski pies pasterski – historia rasy

Duży szwajcarski pies pasterski to przyjazny olbrzym. Choć jego postura budzi respekt, nie jest agresywny ani nawet przesadnie podejrzliwy wobec obcych.

Duży szwajcarski pies pasterski to najstarsza i największa spośród czterech szwajcarskich ras psów górskich. Jej początki nie są jasne. Psy te wywodzą się być morze od rzymskich molosów, być może od psów sprowadzonych do Hiszpanii przez Fenicjan, które przywędrowały aż do Alp, być może to rasa rdzennie szwajcarska.

Historycznie psy te wcale nie zajmowały się wyłącznie pilnowaniem zwierząt. Wykorzystywane były przede wszystkim jako zwierzęta pociągowe na farmach w szwajcarskich Alpach. Siła i wytrzymałość tych psów pozwalała im ciągnąć wózki z towarami na sprzedaż i materiałami budowlanymi. Sprawdzały się w tej roli nie gorzej od osłów czy mułów. Nazywano je nawet nieco złośliwie „końmi biedaków”. Pojętne, o zrównoważonym charakterze, duże szwajcarskie psy pasterskie wykorzystywano także do zaganiania bydła i odstraszania intruzów. Łagodne usposobienie i stosunkowa łatwość przyswajania nowych umiejętności czyniły z nich także mile widzianych towarzyszy codziennej pracy i życia rodzinnego.

Choć duże szwajcarskie psy pasterskie pomagały ludziom już przed wiekami, oficjalnie rasa została rozpoznana dopiero na początku XX w. W 1908 r. kynolog i ekspert w dziedzinie szwajcarskich psów rasowych, profesor Albert Heim, zobaczył na wystawie psów w Langenthal duże i silne zwierzęta, które właściciel opisywał jako „krótkowłose berneńskie psy pasterskie”. Profesor Heim rozpoznał w nich potomków niemal wymarłej już rasy dużych pociągowych psów farmerów z gór. Kupił zwierzęta i zajął się ich hodowlą. Odnowionej rasie nadał znaną dziś nazwę – duże szwajcarskie psy pasterskie. W 1939 r. duże szwajcarskie psy pasterskie zostały zarejestrowane przez Międzynarodową federację Kynologiczną (FCI).

Duże szwajcarskie psy pasterskie położyły zasługi na frontach II wojny światowej. Służyły jako psy pociągowe i meldunkowe.

W 1968 r. rasa trafiła do USA, gdzie od 1995 r. figuruje w spisie ras psów pracujących Amerykańskiego Kennel Clubu (AKC).

Dziś duże szwajcarskie psy pasterskie to nadal uniwersalni pomocnicy szwajcarskich farmerów. Strzegą stad, pomagają w przepędzie owiec, pilnują domostw, bywają zaprzęgane do wózków. Na całym świecie służą też jako ratownicy – to silne i odporne zwierzęta, obdarzone czułym węchem, zdolne odszukiwać ludzi zasypanych lawinami czy gruzami. Sympatyczne psy zyskują także coraz większą popularność jako pupile rodzinne. W 2014 r. uplasowały się na 88. miejscu w rankingu popularności ras psów w USA.

W Polsce duże szwajcarskie psy pasterskie pojawiły się po raz pierwszy w latach 60. XX. Wykorzystywano je przez pewien czas w ratownictwie górskim. Pierwsze hodowle powstały dopiero w latach 90. Rasa jest u nas umiarkowanie popularna.

Jak wygląda duży szwajcarski pies pasterski?

Duży szwajcarski pies pasterski to masywne zwierzę. Osiąga 73 cm wysokości w kłębie i masę nawet 65 kg.

Duży szwajcarski pies pasterski: budowa ciała

Duży szwajcarski pies pasterski ma silne ciało o grubych kościach, nie jest jednak ociężały i lubi aktywność fizyczną.

Pies ma kształtną, nieco spłaszczoną głowę z szerokim czołem, podłużną kufę z łagodnie zaznaczonym stopem i wargi bez znaczących fafli. Oczy są nieduże, okrągłe, w odcieniach brązu, o mądrym wyrazie. Uszy są średniej wielkości, w kształcie trójkątów o ostrych wierzchołkach.

Duży szwajcarski pies pasterski ma mocną szyję, prosty i sprężysty grzbiet, głęboką pierś, silne lędźwie, mocne kończyny. Ogon jest dość długi i obficie porośnięty sierścią.

Duży szwajcarski pies pasterski: typ sierści

Sierść dużego szwajcarskiego psa pasterskiego jest gęsta i twarda, lśniąca i z reguły dość krótka, choć u niektórych psów może być dłuższa i lekko pofalowana. Wraz z podszerstkiem daje dużemu szwajcarskiemu psu pasterskiemu dobrą ochronę przed zimnem.

Duży szwajcarski pies pasterski: umaszczenie

Umaszczenie dużego szwajcarskiego psa pasterskiego jest trójkolorowe: czarne podpalane z białą kufą, piersią, stopami i koniuszkiem ogona.

Jaki charakter ma duży szwajcarski pies pasterski? Pan i rodzina

Duże szwajcarskie psy pasterskie to sympatyczne, radosne, i towarzyskie psy, chętne tak samo do pracy jak i zabawy. Dorastają dość długo – nawet do trzeciego roku życia – więc długo zachowują szczenięcy entuzjazm.

Duże szwajcarskie psy pasterskie przywiązują się do swego pana i całej rodziny. Lubią zabawy z dziećmi. Po odpowiedniej socjalizacji tolerują inne zwierzęta domowe. Nie są konfliktowe, za to stale zachowują czujność i gotowe są bronić swej rodziny i terytorium, jeśli zajdzie potrzeba. Nadają się więc dobrze na psy rodzinne.

Duże szwajcarskie psy pasterskie potrzebują umiarkowanie dużo ruchu. Ich aktywność ma charakter punktowy – wolą duży i krótki wysiłek, po którym mogą się spokojnie zdrzemnąć. Duże szwajcarskie psy pasterskie mogą więc przystosować się do życia w mieszkaniu, choć o wiele lepiej im będzie w wiejskim domu z ogrodem i podwórkiem.

Jaki charakter ma duży szwajcarski pies pasterski? Dzieci

Duże szwajcarskie psy pasterskie lubią się bawić, wykazują też dużo cierpliwość do dzieci, zwłaszcza takich, z którymi dorastały, i które zostały nauczone, jak należy obchodzić się z psem. To doskonali towarzysze zabaw nawet dla małych dzieci.

Dziecko powinno rozumieć, że pies to nie zabawka, tylko towarzysz zabaw, a więc należy traktować go z szacunkiem i dobrze się z nim obchodzić. Psa nie należy ciągnąć za uszy ani ogon, popychać, dosiadać ani brać na siłę na ręce.

Zabawy dużych szwajcarskich psów pasterskich z dziećmi powinny być zawsze nadzorowane przez dorosłych, bo duże zwierzę może niechcący np. przewrócić szkraba.

Jaki charakter ma duży szwajcarski pies pasterski? Inne zwierzęta

Odpowiednio zsocjalizowany duży szwajcarski pies pasterski to towarzyski zwierzak, który dobrze dogaduje się z innymi psami. Nie ma też silnego instynktu łownego, więc szybko przyzwyczai się do mniejszych zwierząt domowych, w tym do kota.

Jaki charakter ma duży szwajcarski pies pasterski? Obcy

Wobec obcych duży szwajcarski pies pasterski zachowuje się podejrzliwie. Ostrzega szczekaniem przed zbliżaniem się nieznajomych. Ma też instynkt terytorialny i nie pozwoli obcemu wejść na swój teren bez zgody pana. Jeśli zajdzie potrzeba – zaatakuje. Duży szwajcarski pies pasterski nie spieszy się jednak do walki i zawsze umie rozsądnie ocenić sytuację. To idealny pies stróżujący i obronny, który nie okazuje agresji bez potrzeby, ale też nie obawia się pogonić intruza.

Duży szwajcarski pies pasterski na treningu

Duże szwajcarskie psy pasterskie szybko się uczą. Bywają jednak uparte i muszą widzieć w posłuszeństwie wyraźną korzyść dla siebie. Dlatego na samym początku procesu układania psa należy wpoić mu, że posłuszeństwo popłaca, prezentując system nagród. Kiedy pies pojmie tę podstawową zasadę, łatwo podda się wychowaniu.

Trening dużego szwajcarskiego psa pasterskiego, jak każdego psa, wymaga staranności i cierpliwości – to od wychowania i prawidłowej socjalizacji szczeniaka zależy, na ile dorosły pies będzie posłuszny komendom i zdolny do zgodnego współżycia z innymi zwierzakami. Warto się postarać – odpowiednio wytrenowany duży szwajcarski pies pasterski to nieoceniony stróż, a do tego wierny towarzysz całej rodziny.

Duży szwajcarski pies pasterski: socjalizacja

Trening dużego szwajcarskiego psa pasterskiego powinien zacząć się wcześnie, gdy szczeniak nie ma jeszcze utrwalonych złych nawyków. Początkowe wychowanie powinno objąć nauczenie psa reagowania na własne imię i podstawowe komendy, zwłaszcza na przywołanie.

Należy nauczyć psa zasad dobrego współżycia z ludźmi i innymi zwierzętami, zaznajamiając go z różnymi sytuacjami i zachowaniami oraz przyzwyczajając do różnych dźwięków i zapachów.

Dobrze też przyzwyczaić psa od małego do zabiegów pielęgnacyjnych, takich jak czesanie, kąpanie, czyszczenie uszu i zębów, obcinanie pazurów, a także do chodzenia na smyczy i w kagańcu, zwłaszcza jeśli duży szwajcarski pies pasterski ma być wyprowadzany w mieście.

Im więcej sytuacji i zjawisk pozna szczeniak w okresie socjalizacji, tym lepiej będzie sobie z nimi radził jako dorosły pies. Umiejętność odpowiedniego reagowania na sytuacje, bodźce i komendy zapewnia psu dobre samopoczucie i niski poziom stresu w codziennym życiu.

Duży szwajcarski pies pasterski: metody treningowe

Trenując dużego szwajcarskiego psa pasterskiego, należy okazywać łagodne zdecydowanie i uzbroić się w cierpliwość. Pies powinien być nagradzany za każdym razem, gdy poprawnie wykona polecenie. Nagrodą może być przysmak, pochwała lub chwila ulubionej zabawy. Jeśli pies nie wykona polecenia, możesz go skarcić, ale nie podnoś głosu. Krzyk stresuje psa i zraża go do dalszego treningu.

Dobrze jest trenować psa w krótkich, urozmaiconych sesjach, tak by zwierzak nie znudził się wykonywaniem komend. Pokój przeznaczony na trening psa powinien być możliwie wolny od wszelkich czynników rozpraszających.

Jeśli nie masz czasu na samodzielne początkowe wychowanie dużego szwajcarskiego psa pasterskiego, możesz powierzyć go profesjonalnemu trenerowi lub oddać do psiego przedszkola, gdzie nauczy się niezbędnych umiejętności pod okiem fachowych opiekunów i będzie mógł socjalizować się z innymi psami.

Nie wolno zaniedbać solidnej socjalizacji i treningu psa. Bez nich zwierzęta stają się nieposłuszne i nieprzewidywalne. Trening to nie łamanie charakteru psa. Bez jasnych reguł i wzorców postępowania psy odczuwają stres i są nieszczęśliwe.

Duży szwajcarski pies pasterski: praca i sport

Po zakończeniu podstawowego treningu, można przystąpić do szkolenia psa do prac obronnych, pasterskich, tropienia lub zawodów sportowych.

Nawet jeśli nie planujesz wystawiać go do żadnego konkursu, trening nowych umiejętności to dla dużego szwajcarskiego psa pasterskiego świetna zabawa i okazja do zażycia ruchu w towarzystwie opiekuna.

Duże szwajcarskie psy pasterskie dobrze radzą sobie w konkurencjach sportowych wymagających siły i wytrzymałości, jak ciągnięcie ciężarów, sań czy dogtrekking. Ich umiejętności pasterskie można udoskonalić, trenując z nimi treibball, a węch przećwiczyć np. przez mantrailing.

Pamiętaj, by nie przemęczać za bardzo szczeniąt dużego szwajcarskiego psa pasterskiego. Zbyt duże obciążenie mięśni i kości może zaburzyć ich rozwój. Pilnuj, by pieski były wybiegane i wybawione, ale nie zziajane.

Duży szwajcarski pies pasterski na spacerze

Duży szwajcarski pies pasterski czuje się najlepiej na wsi, gdzie ma do dyspozycji ogródek przydomowy lub podwórko, a na spacery może wychodzić na łąki, do lasu czy nad potok. Psy te z zasady czują się lepiej na łonie natury niż w mieście.

Należy poświęcać dużemu szwajcarskiemu psu pasterskiemu odpowiednio dużo uwagi i dbać o to, by był wybiegany. Duży szwajcarski pies pasterski kocha długie spacery, szczególnie dalsze wyprawy na łąkę, do lasu czy nad jezioro – wszędzie tam, gdzie może swobodnie badać otoczenie i podążać za ciekawymi zapachami. Uwielbia zabawy węchowe, np. tropienie smakołyków, zabawek czy osób, a także aportowanie.

Duże szwajcarskie psy pasterskie lubią eksplorować otoczenie, choć rzadko oddalają się od swego przewodnika. Czasem mogą rzucić się w pogoń za przyuważoną wiewiórką czy ptakiem. Dlatego należy jak najszybciej nauczyć szczeniaka reagowania na komendę powrotu i zostawania w miejscu. W mieście duże szwajcarskie psy pasterskie należy wyprowadzać na elastycznej smyczy, przytwierdzonej do szerokiej obroży lub dopasowanych szelek. Dobrze też założyć psu fizjologiczny kaganiec, który nie utrudnia ziajania.

Duży szwajcarski pies pasterski źle znosi upały, dlatego w gorące dni dobrze jest raczej pozwolić mu odpoczywać w cieniu, a na spacer zabierać rano i wieczorem, kiedy jest chłodniej. Dwuwarstwowa sierść dużego szwajcarskiego psa pasterskiego zapewnia mu za to dobrą ochronę przed zimnem.

Duży szwajcarski pies pasterski sam w domu

Duży szwajcarski pies pasterski to towarzyski pies, który nie lubi zostawać sam. Gdy uzna, że jest zaniedbywany, może stać się nachalny.

Duży szwajcarski pies pasterski toleruje tylko czasowy brak towarzystwa ludzi, o ile wcześniej wybiegał się i wybawił. Znudzony i niewybiegany, pies może zacząć niszczyć otoczenie i głośno wyć.

By zapobiec wykształceniu się u psa lęku separacyjnego, należy przyzwyczajać go do spędzania kilku godzin w samotności już na etapie socjalizacji. Jeśli pies szczególnie źle znosi rozstania ze swoim panem, można złagodzić jego stres, pozostawiając mu do dyspozycji przed wyjściem ulubione zabawki, częstując smakołykiem, lub zostawiając włączony telewizor, tak by wydobywające się z odbiornika ludzkie głosy działały na pupila kojąco.

Jeśli duży szwajcarski pies pasterski przeżywa bardzo silny lęk separacyjny, należy zaprowadzić go do psiego behawiorysty, który pomoże zidentyfikować i zwalczyć przyczyny lęku u zwierzęcia.

Co je duży szwajcarski pies pasterski? Kupna karma

Duży szwajcarski pies pasterski powinien dostawać wysokiej jakości karmę dla dużych psów, bogatą w pełnowartościowe białka zwierzęce (mięso mięśniowe i podrobowe), z dodatkiem naturalnych olejów, warzyw i owoców.

Nie należy podawać psu karmy zawierającej konserwanty, barwniki, spulchniacze, słodziki, aromatyzery, wszelkiego rodzaju zboża i niezidentyfikowane „resztki zwierzęce”. Te resztki to najczęściej nie soczyste mięsiwo, które nie zmieściło się do innych puszek, tylko odpady – zmielone kopyta, wargi, wymiona itp. „specjały” – które bardzo obciążają układ trawienny psa.

Szczenięta dużego szwajcarskiego psa pasterskiego powinny dostawać karmę dla rosnących psów dużych ras. Zawiera ona odpowiednio dobrane proporcje składników, które wspomagają zdrowy wzrost szczeniąt.

Duży szwajcarski pies pasterski ma spory apetyt, a do tego przejawia skłonność do tycia. Dlatego należy bardzo starannie dobrać psu dietę i porcjowanie w zależności od jego płci, masy, wieku, stanu zdrowia i trybu życia. Pomoże Ci w tym weterynarz lub psi dietetyk. Dobrą praktyką jest podawanie pracującemu psu jednego posiłku w ciągu dnia, najlepiej wieczorem, tak by rano był gotów do akcji bez przepełnionego żołądka.

Co je duży szwajcarski pies pasterski? Dieta BARF

Duży szwajcarski pies pasterski chętnie będzie się odżywiał surowizną. Podawaj mu świeże, surowe mięso (unikaj wieprzowiny, bo może zwierać pasożyty), ryby i oleje rybne, od czasu do czasu także surowe jajko, otręby, gotowany makaron lub ryż. Niektóre psy lubią owoce, np. jagody – wystarczą dwie jako dodatek do posiłku. Wiele psów lubi chrupać różnego rodzaju kości i kurze łapki, które dodatkowo ścierają im kamień nazębny.

Stosując dietę BARF trzeba pamiętać o suplementowaniu psu niektórych witamin i minerałów oraz substancji chroniących stawy, jak glukozamina i chondroityna. Posłużą do tego specjalne preparaty, dostępne w sklepach zoologicznych.

Co je duży szwajcarski pies pasterski? Skręt żołądka

Duży szwajcarski pies pasterski znajduje się w grupie ryzyka wystąpienia skrętu żołądka. To bardzo poważna przypadłość, która bez interwencji chirurgicznej może szybko zabić psa. Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia skrętu, należy stosować się do kilku zasad.

  1. Przede wszystkim trzeba pilnować, by pies odpoczywał mniej więcej przez godzinę przed i po posiłku.

  2. Należy też dzielić mu jedzenie na mniejsze porcje, by nie jadł zbyt szybko i łapczywie, np. śniadanie może składać się z podawanych kolejno trzech mniejszych porcji, zamiast jednej dużej. Możesz spowolnić jedzenie u psa, podając mu karmę w misce interaktywnej, która odciąga uwagę pupila od pokarmu, albo stosować matę węchową, w której poukrywane są smakołyki. W ten sposób czworonóg będzie jadł wolniej i mniej łapczywie.

  3. Psy narażone na skręt żołądka nie powinny zbyt często chodzić po schodach. W bloku należy raczej wozić je windą.

Zdrowy duży szwajcarski pies pasterski

Duże szwajcarskie psy pasterskie to silne i odporne psy. Jednak i one cierpią czasem na przypadłości typowe dla dużych czworonogów. Zdarzają się wśród nich przypadki dysplazji stawów biodrowych i łokciowych oraz choroby oczu, głównie podwinięcie powieki i dwurzędowość rzęs. U suk, a rzadziej i u samców, zdarza się nietrzymanie moczu w czasie snu. Czasem duże szwajcarskie psy pasterskie przejawiają kompulsywne lizanie – gdy są głodne, zaczynają wylizywać wszystko, co mają przed pyskiem – w tym dywany, śmieci, buty i kamienie – mogą też próbować to zjeść. Napadom kompulsywnego lizania można zapobiec, karmiąc psa często małymi porcjami jedzenie, tak by nigdy nie był głodny.

Jak u wszystkich psów z opadającymi uszami, u dużych szwajcarskich psów pasterskich występuje zwiększone ryzyko infekcji przewodów słuchowych, której można zapobiec poprzez odpowiednią higienę.

Duże szwajcarskie psy pasterskie są też narażone na skręt żołądka.

Każdy pies powinien przynajmniej raz w roku odwiedzać weterynarza na przegląd stanu zdrowia. Takie badanie powinno objąć pobranie psu krwi, osłuchanie serca i płuc, sprawdzenie stanu zębów, uszu i pazurów, konsultacje dotyczące diety. Dzięki takim kontrolnym wizytom można w porę wykryć różnego rodzaju choroby i dolegliwości, a wczesna diagnoza bardzo ułatwia leczenie.

Zadbany duży szwajcarski pies pasterski żyje przeciętnie od 8 do 10 lat.

Czysty duży szwajcarski pies pasterski: czesanie

Sierść dużego szwajcarskiego psa pasterskiego nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Trzeba ją jednak regularnie czesać z użyciem szczotki lub grzebienia z regulowanym rozstawem zębów. Psy obficie linieją i regularne czesanie pomaga zmniejszyć ilość wypadających włosów.

Pamiętaj, by wyczesać psu sierść na uszach i za uszami, w pachwinach i pod pachami – w tych miejscach szczególnie często tworzą się kołtuny. Przed czesaniem dobrze jest spryskać włos okrywowy zwierzaka emulsją antystatyczną.

Czysty duży szwajcarski pies pasterski: kąpanie

Duży szwajcarski pies pasterski rzadko wymaga kąpieli, z reguły wystarczy otrzepać go po spacerze lub przetrzeć wilgotnym ręcznikiem. Po powrocie z wyprawy do lasu lub polowania należy przejrzeć skórę psa (przynajmniej w okolicach uszu, ogona, pach i pachwin), by upewnić się, że nie ma w niej kleszczy.

Kiedy już przeprowadzasz pełną kąpiel dużego szwajcarskiego psa pasterskiego, pamiętaj, by użyć specjalnego szamponu dla psów krótkowłosych, który nie podrażnia skóry, nie wywołuje alergii i nie rozmiękcza sierści. Na dno wanny lub podłogę prysznica połóż ręcznik albo gumową matę, żeby pies nie ślizgał się w czasie kąpieli.

Po zakończeniu mycia dokładnie wysusz psa, bo mokra skóra i sierść to ulubione środowisko rozwoju dla grzybów i bakterii. Zwróć szczególną uwagę na dokładne wysuszenie wnętrz jego oklapłych uszu.

Czysty duży szwajcarski pies pasterski: uszy, oczy i nos

Szczególnej uwagi wymagają uszy dużego szwajcarskiego psa pasterskiego. Ich kanały słuchowe nie są należycie wentylowane, co może prowadzić do infekcji grzybicznych i bakteryjnych. Należy regularnie czyścić uszy dużego szwajcarskiego psa pasterskiego za pomocą wacika nasączonego specjalnym środkiem samoczyszczącym dla zwierząt.

W podobny sposób możesz w miarę potrzeby czyścić psu truflę nosa i kąciki oczu, jeśli zobaczysz w nich zabrudzenia lub zaschnięte łzy. Do czyszczenia kącików oczu psa najlepiej użyć szmatki nasączonej solami fizjologicznymi lub po prostu ciepłą wodą.

Czysty duży szwajcarski pies pasterski: zęby

Duże szwajcarskie psy pasterskie powinny mieć regularnie czyszczone zęby za pomocą szczoteczki i pasty enzymatycznej. Warto też podawać im od czasu do czasu smakołyki dentystyczne. To różnego rodzaju kości, krokiety i gryzaki, które usuwają kamień nazębny, zapobiegają chorobom dziąseł i usuwają przykry zapach oddechu psa.

Czysty duży szwajcarski pies pasterski: pazury

Podobnie jak innym psom, dużym szwajcarskim psom pasterskim należy w miarę potrzeby przycinać pazury, bo zbyt długie utrudniają chodzenie i powodują ból.

Możesz obciąć psu pazury samodzielnie lub zaprowadzić go na obcięcie do weterynarza albo groomera. Pamiętaj, że należy obcinać tylko same koniuszki pazurów, bo pozostała ich część jest unerwiona i ukrwiona.

Dla kogo duży szwajcarski pies pasterski to idealny pies?

Duży szwajcarski pies pasterski to pupil dla aktywnych rodzin, najlepiej mieszkających na wsi, które zdołają zaspokoić jego potrzeby ruchowe i towarzyskie.

Ponieważ duży szwajcarski pies pasterski ma przyjazne usposobienie, nadaje się na pierwszego psa, o ile właściciel jest gotów poświęcić czas na odpowiednie ułożenie pupila.

Duży szwajcarski pies pasterski z dobrej hodowli

Duży szwajcarski pies pasterski, jak wszystkie rasowe psy, powinien pochodzić od doświadczonych, odpowiedzialnych hodowców. Profesjonalna hodowla gwarantuje, że psy były umiejętnie krzyżowane, przez co szczenięta nie są obciążone zwiększonym ryzykiem wystąpienia chorób genetycznych. Najlepiej, by hodowla była zarejestrowana w którejś z krajowych lub międzynarodowych organizacji kynologicznych.

Dobry hodowca dba o warunki bytowania swych psów, troszczy się o szczenięta w najwcześniejszym okresie ich życia i pilnuje, by psy przeszły wszystkie niezbędne badania, szczepienia i zabiegi odrobaczania.

Odpowiedzialny hodowca nie tylko będzie umiał odpowiedzieć na wszystkie Twoje pytania dotyczące rasy i opieki nad dużym szwajcarskim psem pasterskim, ale też sam zada Ci kilka pytań, by upewnić się, że będziesz umiał zaspokoić potrzeby psa.

Duży szwajcarski pies pasterski: dokumentacja

Rasowy duży szwajcarski pies pasterski musi posiadać dwa dokumenty:

  1. książeczkę zdrowia, odnotowującą szczepienia i zabiegi odrobaczenia, może także wszczepienie czipu (każda czynność medyczna musi być potwierdzona podpisem weterynarza i naklejką), oraz

  2. metrykę lub rodowód, który poświadcza, że szczeniak spełnia standard rasy, a więc może być w przyszłości wystawiany do zawodów i konkursów.

Ile kosztuje duży szwajcarski pies pasterski?

Rasowy duży szwajcarski pies pasterski z hodowli zarejestrowanej w FCI może kosztować nawet 6500-7500 zł. Potomstwo rodziców czempionów oraz psy przeznaczone do dalszego rozrodu będą droższe.

Miesięczny koszt utrzymania dużego szwajcarskiego psa pasterskiego wynosi ok. 250-350 zł.

Podobne artykuły

FB/DIOZ

Psy

Z ulicy trafił do domu alkoholiczki. Później sąsiad zrobił z niego żywą tarczę

Czytaj więcej >
Facebook/Clinica Veterinaria Anubis

Psy

Nietypowe narodziny szczeniąt. Potrzebna była liczna pomoc

Czytaj więcej >
Pies

Psy

Tragicznie zaniedbany pies odebrany interwencyjnie. Karygodne, co go spotkało

Czytaj więcej >
yt

Psy

Pies "dołączył" do sztafety. Nagranie bije rekordy popularności

Czytaj więcej >
twitter/KW_PSP_GDANSK

Psy

Tragiczny wypadek na Pomorzu. Strażacy uratowali psa, jego właściciel nie żyje

Czytaj więcej >
zrzutka/ufw8hk

Psy

Husky zjadł mięso nafaszerowaną gwoździami. Cudem przeżył, ale leczenie jest niezwykle kosztowne

Czytaj więcej >