Swiatzwierzat.pl
Dogue de Bordeaux: obrońca i pieszczoch

Pixabay.com

Dogue de Bordeaux: obrońca i pieszczoch

12 Marca 2021

Autor tekstu:

Emil Hoff

Udostępnij:

Dogue de Bordeaux to wierny i spokojny pies, który mimo groźnego wyglądu woli domowe pielesze i bliskość rodziny od zaczepek i bijatyk. Uwielbia bawić się z dziećmi i leniuchować z dorosłymi. W razie potrzeby będzie bronił swych bliskich nawet za cenę życ

Dogue de Bordeaux – historia rasy

Dogue de Bordeaux (po francusku „dog z Bordeaux”) wywodzi się – niespodzianka – z okolic miasta Bordeaux w południowej Francji.

Rasę dogue de Bordeaux wyhodowano prawdopodobnie już w XIV w. z przeznaczeniem do wielu trudnych zadań. Psy musiały być czujne i odważne, by pilnować zagród i stad, szybkie i zwinne, by pomagać na polowaniach, a do tego silne jak muły, by ciągnąć wózki obładowane towarami i materiałami budowlanymi. Dodatkowym plusem nowej rasy była jej waleczność – właściciele często organizowali walki dogue’ów de Bordeaux z innymi psami, a także wilkami, rzadziej z bykami. Dogi z Bordeaux zyskały szybko na popularności i w różnych rejonach Francji wykształciły się różne odmiany rasy, np. dogi z Paryża i dogi z Tuluzy.

Pierwsze planowe hodowle dogue’ów de Bordeaux powstały w drugiej połowie XIX w., ale żaden ujednolicony standard rasy nie obowiązywał aż do lat 20. XX w. W międzyczasie psy zadebiutowały na międzynarodowych wystawach i zyskały przelotną popularność w Europie i USA, a część hodowców skrzyżowała swoje psy z innymi rasami. Uważa się na przykład, że czarna maska występująca na pysku niektórych dogue’ów de Bordeaux to efekt krzyżowania tej rasy z angielskimi mastifami.

Hodowcy francuscy ogłosili wreszcie wspólny, jednolity standard dla rasy dogue de Bordeaux w 1971 r. i zaktualizowali go w 1995 r. W latach 70. XX w. standard francuski przyjęła, i tym samym uznała dogue’a de Bordeaux za osobną rasę, Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI).

Dziś dogue de Bordeaux to dość rzadka rasa, hodowana głównie we Francji, choć stale rośnie jej popularność w USA, zwłaszcza po filmie „Turner i Hooch” z 1989 r., w którym dogue de Bordeaux gra rolę wiernego towarzysza policjanta (w tej roli Tom Hanks). Dogue de Bordeaux najczęściej jest psem stróżującym i rodzinnym.

Do Polski rasa dogue de Bordeaux trafiła w 1992 r., a pierwsze krajowe mioty przyszły na świat dwa lata później. Dziś psy te można kupić w krajowych hodowlach, choć wciąż nie jest ich dużo.

Jak wygląda dogue de Bordeaux?

Dogue de Bordeaux to duży molos w typie dogowatym. Osiąga 68 cm wysokości w kłębie i masę ok. 55 kg.

Dogue de Bordeaux: budowa ciała

Głowa dogue'a de Bordeaux jest masywna, ale proporcjonalna. Kufa jest krótka, właściwie brachycefaliczna, pomarszczona, z łagodnym stopem i faflami przy wargach. Oczy mają kształt migdałów i jasną barwę, która powinna pasować od umaszczenia. Uszy są nieduże, trójkątne, wysoko osadzone i oklapnięte. Wyraz pyska powinien być poważny i czujny.

Ciało dogue'a de Bordeaux jest muskularne, o mocnym kośćcu, grzbiet lekko opada ku zadowi, kończyny są silne i sprężyste, dobrze kątowane, z wilczym pazurem. Skóra na całym ciele jest gruba i dość luźna, zwłaszcza w okolicach szyi; na pysku tworzy liczne zmarszczki. Ogon jest średniej długości, zazwyczaj noszony nisko, w chwilach aktywności psa unoszony nieco nad grzbiet.

Dogue de Bordeaux: typ sierści

Sierść dogue'a de Bordeaux jest krótka, przylegająca, dość miękka, w dotyku delikatna.

Dogue de Bordeaux: umaszczenie

Umaszczenie dogue'a de Bordeaux ma kolor jednolicie płowy w różnych odcieniach. Dopuszcza się białe znaczenia na piersi i łapach. Obowiązkowa jest czerwona lub – rzadziej – czarna maska na pysku. Trufla nosa u psów z czerwoną maską jest różowa lub jasnobrązowa, a tych z czarną maską - czarna.

Jaki charakter ma dogue de Bordeaux? Pan i rodzina

Mimo budzącego respekt wyglądu, dogue de Bordeaux to spokojny zwierzak o zrównoważonym charakterze, bardzo towarzyski, złakniony pieszczot. Silnie przywiązuje się do swego pana. Miewa swoje humory, ale łatwo daje się szkolić. Rodzinę traktuje jak swoje stado, o które się troszczy, a dom i najbliższą okolicę jako swój teren, którego broni. Lubi też zabawy z dziećmi.

Dogue de Bordeaux nie jest psem sportowym, zbytni wysiłek może mu zaszkodzić. Najchętniej oddaje się długim, ale spokojnym spacerom. Najlepiej czuje się na łonie przyrody, zwłaszcza na otwartej przestrzeni, ale może przystosować się do życia w mieszkaniu i spacerowania po mieście.

Jaki charakter ma dogue de Bordeaux? Dzieci

Dogue de Bordeaux lubi dzieci, zwłaszcza takie, które nauczono, jak należy obchodzić się z psem. Ma do nich dużo cierpliwości i lubi się z nimi pobawić. Znudzony lub zirytowany, odejdzie na bok, ale nigdy nie zaatakuje dziecka.

Mimo to zabawy dzieci z dogue'iem de Bordeaux muszą być zawsze nadzorowane przez dorosłych, bo duże zwierzę może niechcący np. przewrócić szkraba lub chlasnąć go boleśnie ogonem. Dogue'i de Bordeaux często zapominają o swojej masie i są w stanie w zabawie przewrócić nawet dorosłego.

Jaki charakter ma dogue de Bordeaux? Obcy

Dogue de Bordeaux jest z natury czujny i podejrzliwy wobec obcych. To znakomity stróż i obrońca, zarówno ludzi, zwierząt, jak i terenu. O zbliżaniu się nieznajomych informuje donośnym szczekaniem. Jeśli uzna, że obcy stanowi zagrożenie dla jego pana lub rodziny, dogue de Bordeaux zaatakuje i odpędzi intruza. Nigdy jednak nie okazuje agresji bez potrzeby, umie ocenić poziom zagrożenia i uważnie obserwuje reakcje swego pana. Jeśli on wita gościa, to i dogue de Bordeaux opuści nieco gardę i zacznie odnosić się do nowo poznanej osoby z ciekawością, choć nigdy do końca nie porzuca chłodnego dystansu.

Poza swoim terenem charakter dogue de Bordeaux łagodnieje, pies staje się bardziej zrównoważony i mniej skłonny do okazywania wrogości obcym.

To, jak dogue de Bordeaux odnosi się do obcych ludzi i zwierząt, zależy w dużej mierze od jego socjalizacji w młodym wieku. Nawet najdokładniejsza socjalizacja nie usunie jednak naturalnej u tych psów podejrzliwości wobec nieznajomych.

Jaki charakter ma dogue de Bordeaux? Inne zwierzęta

Dogue de Bordeaux jest z natury dość towarzyski i lubi bawić się z innymi zwierzakami. Z reguły dobrze dogaduje się z innymi psami, nie wszczyna bójek i ma sporo cierpliwości do zaczepek ze strony mniejszych psów. Trzeba jednak zawsze zachowywać czujność, gdy dogue de Bordeaux poznaje nowe zwierzaki.

Dogue de Bordeaux nie ma silnego instynktu łowickiego. Nie przeszkadza mu więc towarzystwo kotów, zwłaszcza takich, do których się przyzwyczaił.

Dogue de Bordeaux na treningu

Dogue de Bordeaux wymaga starannej socjalizacji i wczesnego treningu. Jest dość samodzielny, bywa nieco uparty, ale wystarczy przekonać go, że posłuszeństwo popłaca, a szybko podda się treningowi.

Jeśli nie masz czasu na samodzielne trenowanie dogue'a de Bordeaux, możesz powierzyć go profesjonalnemu trenerowi. Szczenięta dobrze jest też oddać do psiego przedszkola, gdzie nabędą ogłady i wszelkich psich umiejętności, a także będą socjalizować się z innymi czworonogami. Nie wolno zaniedbać wczesnego wychowania psa – takie zaniedbania fatalnie potem rzutują na całe dorosłe życie czworonoga.

Dogue de Bordeaux na treningu: socjalizacja

Socjalizacja jest bardzo ważna u dogue'ów de Bordeaux. To od niej zależy, czy czworonóg będzie zachowywał się spokojnie i przyjaźnie wobec obcych ludzi i zwierząt.

Początkowy trening powinien objąć nauczenie psa reagowania na własne imię i komendy. Trzeba wpoić dogue'owi de Bordeaux zasady dobrego współżycia z ludźmi i zwierzętami, także obcymi, poprzez zapoznawanie go z różnymi sytuacjami i zachowaniami. Socjalizacja szczeniaka jest bardzo ważna – uczy go poprawnych interakcji ze światem i jego mieszkańcami, co oszczędza mu sporo kłopotów w przyszłości.

Trzeba też wcześnie przyzwyczaić czworonoga do zabiegów pielęgnacyjnych, takich jak czesanie, kąpanie, czyszczenie uszu i zębów, obcinanie pazurów, a także do chodzenia na smyczy i w kagańcu. Wczesne szkolenie to też dobry moment na przygotowanie dogue'a de Bordeaux do spędzania kilku godzin samotnie.

Dogue de Bordeaux na treningu: metody treningowe

Kluczem do udanego wychowania dogue'a de Bordeaux – i każdego innego psa - są cierpliwość i łagodna stanowczość. Komendy należy wydawać jasno i wyraźnie. Za każdym razem, gdy dogue de Bordeaux zareaguje zgodnie z oczekiwaniami, trzeba go nagrodzić. Kiedy coś pomyli lub się poleni, możesz go skarcić, ale nie podnoś głosu. Krzyk tylko zestresuje psa, który może się przez to zrazić do treningu w ogóle.

Dobrze jest trenować psa w krótkich, ale częstych sesjach i stosować urozmaicony program ćwiczeń. Monotonne powtarzanie jednej komendy nudzi zwierzaka, który przestaje się uczyć. Odpowiednio dobrany zestaw różnorodnych ćwiczeń będzie jednak zabawą zarówno dla psa, jak i jego pana.

Dogue de Bordeaux na treningu: sport i praca

Po zakończeniu podstawowego szkolenia, można zacząć uczyć dogue'a de Bordeaux sztuczek lub przygotowywać go do zawodów sportowych. Dogue'i de Bordeaux nie potrzebują dużo ruchu i nie przepadają za wzmożonym wysiłkiem, który im szkodzi. Jednak łagodny trening to dla nich świetna zabawa i okazja do aktywnego spędzenia czasu ze swym panem – nawet jeśli ostatecznie nie masz zamiaru wystawiać psa do żadnych zawodów.

Szczenięta dogue'ów de Bordeaux nie powinny zbytnio się przemęczać w okresie rośnięcia, czyli przez pierwsze 2-3 lata życia. Nadmierny wysiłek może doprowadzić do zaburzeń rozwoju ich układu kostno-mięśniowego. Pamiętaj o tym, planując trening i zabawy z małym dogue'iem de Bordeaux. Szczeniak powinien być wybawiony, ale nie zmordowany. Jeśli sam zapomni się w zabawie, przerwij ją na kilka chwil, by pies odpoczął.

Dogue de Bordeaux na spacerze

Dogue de Bordeaux czuje się najlepiej na spacerze ze swoim panem, kiedy może się wybiegać, nawąchać i naszperać. Wybiegany pies jest spokojniejszy i mniej hałasuje. Dogue de Bordeaux chętnie pobiega po lesie czy łące, czasem pobawi się w aport, chowanego lub wyszukiwanie smakołyków. Spacery z psem nie muszą być forsowne, ale powinny oferować zwierzakowi urozmaicone bodźce i rozrywki.

W mieście dogue de Bordeaux powinien być wyprowadzany na długiej smyczy o mocnych karabińczykach, przymocowanej do szerokiej obroży lub dopasowanych szelek. Musi też nosić kaganiec fizjologiczny, który nie utrudnia ziajania. W ten sposób można zminimalizować ryzyko ewentualnej scysji między czworonogami. W mieście żyje wiele psów i nigdy nie wiadomo, na jakiego trafi Twój pupil.

Dogue de Bordeaux powinien być wyprowadzany przez osoby dorosłe i w dobrej formie, nigdy przez dzieci, którym silne zwierzę łatwo się wyrwie.

Dogue de Bordeaux jest dość odporny na zimno. Powinien jednak mieszkać w domu lub ocieplonej budzie ze stałym dostępem do swojej rodziny. Musi mieć odpowiednio duże i miękkie legowisko, bo od leżenia na twardej podłodze mogą mu się porobić modzele na łapach.

Dogue de Bordeaux źle znosi upały – skrócona kufa utrudnia mu termoregulację. Dlatego latem należy wyprowadzać go tylko rano i wieczorem, kiedy jest chłodniej, i pilnować, by się nie przegrzał.

Dogue de Bordeaux sam w domu

Dogue de Bordeaux bardzo źle znosi samotność. Zbyt długa rozłąka z właścicielem może wywołać u niego silny stres, który pies rozładuje, demolując dom. Do pewnego stopnia można go przyzwyczaić do spędzania kilku godzin samotnie na etapie wczesnego treningu. Tak przygotowany dogue de Bordeaux, nakarmiony i wybiegany, powinien znosić w miarę spokojnie Twoje wyjścia do pracy. Jego głównym zajęciem w czasie nieobecności członków rodziny jest patrolowanie swego terytorium, czyli najczęściej pilnowanie domu i obejścia.

Jeśli jednak dogue de Bordeaux wyjątkowo źle znosi samotność, można zastosować kilka sztuczek, na przykład zostawić włączony na cały dzień telewizor, tak by pupil stale słyszał ludzkie głosy i nie martwił się panującą w mieszkaniu nienaturalną ciszą. Możesz też tuż przed wyjściem do pracy poczęstować psa jego ulubionym smakołykiem, pamiętaj jednak, by wliczyć go do dziennego planu żywieniowego, żeby pupil się nie roztył. Warto pozostawić psu do dyspozycji ulubione zabawki, takie jak piłeczki, gryzaki czy sznury do szarpania, by miał się czym zająć przed twoim powrotem.

Co je dogue de Bordeaux? Kupna karma

Dogue de Bordeaux powinien dostawać wysokiej jakości karmę dla dużych psów. Nie ma sensu oszczędzać pieniędzy przy wyborze odpowiedniej karmy, bo to od pożywienia w głównej mierze zależy ogólny stan zdrowia psa. Psie jedzenie powinno zawierać przede wszystkim białko zwierzęce, do tego naturalne oleje, warzywa i owoce. Karma nie powinna mieć w składzie barwników, konserwantów, słodzików ani spulchniaczy.

Szczenięta dogue'a de Bordeaux muszą dostawać karmę przeznaczoną specjalnie dla rosnących psów dużych ras. Taka karma dostarcza im odpowiedniej ilości składników odżywczych, niezbędnych do prawidłowego wzrostu, który u tych psów przebiega dość gwałtownie. Zaniedbania żywieniowe na etapie wczesnego rozwoju psa mogą mieć bardzo poważne konsekwencje w całym jego dorosłym życiu.

Dogue de Bordeaux ma skłonność do tycia. Dlatego dieta i porcjowanie powinny być starannie dobrane do płci, masy, wieku, stanu zdrowia i trybu życia dogue’a de Bordeaux. W doborze odpowiedniej diety pomogą Ci psi dietetyk lub weterynarz.

Co je dogue de Bordeaux? Dieta BARF

Dogue de Bordeaux chętnie będzie żywił się surowizną w ramach tzw. diety BARF. Podawaj psu świeże mięso, ryby i oleje rybne, czasem jajko i jakiś owoc, jeśli lubi. Psy chętnie pałaszują kurze łapki, które mogą chrupać i które dodatkowo zdejmują im kamień nazębny. Nie podawaj psu surowej wieprzowiny, bo może zawierać pasożyty, które na niego przejdą. Stosując dietę BARF, pamiętaj, by podawać dogue'owi de Bordeaux suplementy niektórych witamin i minerałów oraz kwasów tłuszczowych omega-3 i omega-6. Warto też podawać psu substancje chroniące stawy, jak glukozamina i chondroityna.

Co je dogue de Bordeaux? Skręt żołądka

Dogue de Bordeaux narażony jest na skręt żołądka. To bardzo poważna przypadłość, która bez interwencji chirurgicznej może szybko zabić psa.

Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia skrętu, należy stosować się do kilku zasad. Przede wszystkim trzeba pilnować, by pies odpoczywał mniej więcej przez godzinę przed posiłkiem i po nim. Należy też dzielić mu jedzenie na mniejsze porcje, by nie jadł zbyt szybko i łapczywie, np. śniadanie może składać się z podawanych kolejno trzech mniejszych porcji, zamiast jednej dużej. Możesz spowolnić jedzenie u psa, podając mu karmę w misce interaktywnej, która odciąga uwagę pupila od pokarmu, albo stosować matę węchową, w której poukrywane są smakołyki. W ten sposób czworonóg będzie jadł wolniej i mniej łapczywie. Dogue de Bordeaux nie powinien też schodzić po schodach, bo to zwiększa ryzyko wystąpienia skrętu żołądka – w miarę możliwości należy raczej przewozić go windą.

Zdrowy dogue de Bordeaux

Dogue de Bordeaux, mimo budzącej respekt budowy, odwagi i krzepy, może zmagać się z licznymi problemami zdrowotnymi.

Jak każdy ciężki pies, może wykształcić dysplazję stawów biodrowych i łokciowych, starsze zwierzęta miewają też czasem kataraktę w oczach.

Dodatkowo psy te często chorują na serce. Kardiomiopatia przerostowa lub zwężenie zastawki aorty mogą powodować nagłą śmierć psa, a w lżejszych przypadkach niezdolność do wzmożonego wysiłku i omdlenia.

Spłaszczona kufa powoduje, że dogue de Bordeaux często ma problemy z oddychaniem i termoregulacją, a więc bardzo źle znosi upały i nie powinien zbytnio się wysilać. Budowa czaszki sprawia też, że pies miewa problemy z oczami, głównie wywinięciem powieki. Przez brachycefalię pies ślini się więcej od innych ras i chrapie.

Wśród dogue’ów de Bordeaux odnotowuje się niepokojąco wysoki odsetek poronień, wydania na świat martwych płodów i nagłej śmierci noworodków. Porody bywają ciężkie i często trzeba stosować cesarskie cięcie.

Każdy dogue de Bordeaux powinien przynajmniej raz w roku odwiedzać weterynarza na ogólny przegląd stanu zdrowia. Takie badanie można wykonać przy okazji corocznych szczepień. Powinno objąć pobranie krwi, osłuch serca i płuc, sprawdzenie stanu zębów, oczu, uszu i pazurów. Kontrolne wizyty u weterynarza pozwalają wcześnie wykryć wszelkiego rodzaju choroby i dolegliwości, a wczesna diagnoza zawsze pomaga w skutecznym i szybkim leczeniu.

Nawet zadbany dogue de Bordeaux żyje krótko: raptem 5-6 lat.

Czysty dogue de Bordeaux: czesanie

Dogue de Bordeaux jest łatwy w pielęgnacji. Wystarczy od czasu do czasu wyczesać mu sierść z pomocą miękkiej szczotki lub rękawicy z gumowymi wypustkami, zbierającymi martwe włosie. Zazwyczaj wystarczy czesać pupila dwa razy w tygodniu, ale w okresie linienia (na wiosnę i jesień) trzeba to robić codziennie. Jeśli pies pobrudzi się na spacerze, można przetrzeć go wilgotnym ręcznikiem.

Czysty dogue de Bordeaux: kąpanie

Kąpiele z reguły nie są konieczne, wystarczy kąpać dogue'a de Bordeaux raz na kwartał. Przed kąpielą połóż na dnie wanny lub podłodze prysznica ręcznik albo gumową matę, żeby pies się nie ślizgał. Do mycia sierści użyj specjalnego szamponu dla zwierząt, który nie powoduje reakcji alergicznych i nie rozmiękcza włosów. Po zakończeniu mycia dokładnie wysusz psa, bo w wilgotnej sierści i skórze szybko rozwijają się bakterie i grzyby. Pamiętaj, by wysuszyć także małżowiny uszne.

Czysty dogue de Bordeaux: uszy, oczy i nos

Należy regularnie czyścić psu uszy za pomocą wacika nasączonego specjalnym środkiem samoczyszczącym dla zwierząt. W ten sam sposób można przetrzeć dogue'owi de Bordeaux truflę nosową i kąciki oczu, jeśli zobaczysz w nich zanieczyszczenia lub zaschnięte łzy.

Należy także od czasu do czasu przemywać psu skórę w fałdkach na pysku, co zapobiegnie odparzeniom.

Po posiłku dobrze jest wytrzeć psu fafle, w których mogą zbierać się resztki jedzenia.

Czysty dogue de Bordeaux: pazury

Dorosłym dogue'om de Bordeaux należy obcinać zbyt długie pazury – możesz to zrobić samodzielnie lub zaprowadzić psa na obcięcie pazurów do weterynarza albo groomera. Jeśli pies biega na swobodzie, pazury w dużej mierze powinny mu się ścierać same, nie należy jednak zaniedbywać ich regularnej kontroli.

Czysty dogue de Bordeaux: zęby

Szczególną uwagę należy zwrócić na zęby dogue'a de Bordeaux. Wymagają regularnego mycia szczotką z pastą enzymatyczną.

Dobrym pomysłem jest też regularne podawanie psu smakołyków dentystycznych – specjalnych gryzaków, kości i krokietów, które ścierają kamień nazębny, zapobiegają chorobom dziąseł i usuwają nieprzyjemny zapach oddechu.

Dla kogo dogue de Bordeaux to idealny pies?

Dogue de Bordeaux to zwierzak przyjazny dla rodziny, inteligentny, dość łatwy w treningu i pielęgnacji. Jest jednak duży i silny, dlatego wymaga starannego ułożenia. Nie nadaje się zbytnio na psa dla początkujących przewodników. Wymaga doświadczonego opiekuna, który umie poskromić temperament tak dużych i silnych zwierząt.

Dogue de Bordeaux z dobrej hodowli

Dogue de Bordeaux powinien pochodzić z dobrej hodowli, której właściciel dba o zdrowie zwierząt i odpowiedzialnie je rozmnaża, tak by szczenięta nie były obciążone zwiększonym ryzykiem chorób genetycznych.

Opinie o hodowli można poczytać na forach internetowych, zawsze jednak dobrze jest odwiedzić wybranego hodowcę osobiście, by na własne oczy przekonać się, jak wyglądają szczenięta oferowane na sprzedaż. W przypadku rzadszych ras, takich jak dogue de Bordeaux, odwiedziny w hodowli mogą nie być możliwe - tym bardziej należy zrobić dokładne rozeznanie w Internecie i na forach poświęconych psom.

Dogue de Bordeaux: dokumentacja

Rasowy dogue de Bordeaux musi posiadać dwa dokumenty: książeczkę zdrowia, odnotowującą szczepienia i zabiegi odrobaczenia, może także wszczepienie czipu, oraz rodowód, który poświadcza, że szczeniak spełnia standard rasy, a więc może być w przyszłości wystawiany do zawodów i konkursów.

Ile kosztuje dogue de Bordeaux?

Rasowy dogue de Bordeaux może kosztować ok. 1000 euro lub 3000-6000 zł. Szczenięta często trzeba zamawiać w zagranicznych hodowlach, a więc też opłacić transport i swoje odczekać.

Miesięczne utrzymanie dogue'a de Bordeaux kosztuje ok. 300 zł.

Dogue de Bordeaux: ciekawostki

W Polsce rasa dogue de Bordeaux zyskała na popularności wraz z serialem „Rodzina zastępcza”, emitowanym w latach 2004-2009, w którym rolę domowego psa Śliniaka odgrywa właśnie przedstawiciel tej rasy.

Podobne artykuły

piesek

Psy

Zabawy psa z dzieckiem. Maluch nie może przestać się śmiać

Czytaj więcej >
pies i robbie

Psy

Adoptowany chłopiec postanowił ocalić psy w podeszłym wieku. "Wiem, jak to jest być niekochanym”

Czytaj więcej >
Nagranie z monitoringu

Psy

Bezczelnie ukradł yorka, gdy właściciel był na zakupach. Wszystko uchwyciła kamera

Czytaj więcej >
Łatek

Psy

Starsi państwo poprosili o pomoc w transporcie pieska. Zgłosił się wicemarszałek Sejmu

Czytaj więcej >
Golden retriever i króliczki

Psy

Golden retriever adoptował zagubione króliczki. Zajął się nimi w najczulszy sposób

Czytaj więcej >
Jan Błachowicz

Psy

Jan Błachowicz o obowiązkach właścicieli zwierząt. Ma ważny apel do fanów

Czytaj więcej >