Swiatzwierzat.pl
Chin japoński: zezowaty pupil szoguna

Pixabay.com

Chin japoński: zezowaty pupil szoguna

11 Marca 2021

Autor tekstu:

Emil Hoff

Udostępnij:

Chin japoński był ulubioną maskotką groźnych szogunów. Sam jednak jest przyjaznym pieskiem o pociesznym pyszczku, efektownej sierści i wielkim entuzjazmie do zabawy. Czy chin japoński to odpowiedni pies dla Ciebie? Dowiedz się, jaki jest i czego potrzebuj

Chin japoński – historia rasy

Chin japoński to rasa uroczych miniaturowych piesków rodem z Dalekiego Wschodu. Jest bardzo stara – pierwsze wzmianki o tych pieskach pojawiają się w źródłach chińskich w I w. p.n.e. jednak na popularności rasa zyskała w VIII w. w Korei, skąd trafiła do Japonii. To właśnie w Kraju Kwitnącej Wiśni chiny japońskie zyskały status ulubionych piesków arystokracji i nabrały ostatecznych cech rasy. Z Japonii ukształtowane i uszlachetnione pieski trafiły z kolei z powrotem do Chin i Korei, najczęściej w charakterze podarków dyplomatycznych.

W końcu XVII w. chiny japońskie stały się oficjalnymi psami pałacowymi szoguna Tokugawy. W wyniku rozwinięcia się w tym czasie kontaktów handlowych między Japonią i Europą, chiny japońskie trafiły też do Anglii, gdzie zaczęły cieszyć się umiarkowaną popularnością jako egzotyczne maskotki dam z wyższych sfer.

W połowie XIX w. chiny japońskie trafiły z kolei do USA, a kilka piesków z pierwszego importu podarowano królowej Wiktorii. Tak jak to było z kilkoma innymi rasami niedużych psów, chiny japońskie, podpatrzone u brytyjskiej monarchini przez jej dwór, szybko stały się modne wśród europejskiej arystokracji.

W 1957 r. chin japoński został uznany za osobną rasę przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI).

Współcześnie chin japoński to dość popularna rasa psów do towarzystwa. Chiny japońskie bywają także wykorzystywane w dogoterapii ze względu na swoje przyjazne usposobienie, zamiłowanie do zabawy, pocieszny wygląd i efektowne, miękkie włosy.

Chiny japońskie trafił do Polski po raz pierwszy w latach 70. XX w.

Jak wygląda chin japoński?

Chin japoński to pies-miniaturka w typie spaniela. Osiąga 25 cm wysokości w kłębie i masę ok. 3,5 kg, choć zdarzają się większe pieski, ważące do 7 kg. Dawniej w Japonii wyróżniano trzy warianty wielkości china japońskiego: duży kobe, średni yamato i najmniejszy edo, dziś jednak wszystkie chiny mają z grubsza ten sam wygląd i nieco tylko różnią się rozmiarami.

Chin japoński: budowa ciała

Chin japoński ma smukłe ciało o drobnych łapkach i średniej długości ogonie noszonym nad grzbietem.

Pies ma dość dużą, szeroką głowę z wysklepionym czołem, o spłaszczonej kufie (to rasa brachycefaliczna). Oczy są duże, okrągłe, czarne, lekko zezowate. Uszy są spore, trójkątne, opadające po bokach głowy, porośnięte długim włosiem.

Chin japoński: typ sierści

Sierść china japońskiego jest długa, prosta, jedwabista w dotyku. Na piersi tworzy kryzę, na uszach i nogach pióra, a na ogonie chorągiew. Składa się tylko z włosa okrywowego – chin japoński nie ma podszerstka.

Chin japoński: umaszczenie

Chin japoński jest koloru białego z czarnymi (rzadziej czerwonymi) łatami, okazjonalnie także z delikatnym podpalaniem. Łaty powinny być możliwie symetryczne i tworzyć plamy barwne na uszach, wokół oczu i na grzbiecie psa.

Na czole china japońskiego powinna tworzyć się biała plamka lub strzałka. Legenda mówi, że w tym miejscu pieska dotknął swego czasu Budda i od tamtej pory rasa ma białe znaczenie na głowie.

Jaki charakter ma chin japoński? Pan i rodzina

Chiny japońskie to psy o naturze podobnej do kotów. Lubią towarzystwo ludzi, ale są też niezależne, nieco uparte, mają swój charakter i same wiedzą, czego chcą. Podobnie jak koty, czyszczą sobie pyszczek za pomocą przednich łapek, lubią też odpoczywać na wysokości i obserwować otoczenie ze swego wyniosłego posterunku. Gdyby nie głośne szczekanie, można by pomyśleć, że po domu biega zezowaty kot! Często też znajdują sobie nietypowe kryjówki, w których spędzają sporo czasu. Chin japoński lubi bowiem spać – spędza w legowisku nawet 18 godzin na dobę.

Chiny japońskie lubią być w centrum uwagi. To psy do towarzystwa, pełne energii i skore do zabawy. Łatwo nauczyć je sztuczek, np. tańca na tylnych łapkach, klaskania przednimi, kręcenia się w kółko – to szlagiery japońskich chinów, którymi w przeszłości pieski te bawiły towarzystwo na dworach Azji i Europy.

Chiny japońskie przywiązują się szczególnie do swego pana i tylko jego słuchają, ale lubią być blisko całej ludzkiej rodziny.

Chiny japońskie lubią pieszczoty i dość chętnie bawią się z dziećmi. Zachowują energię do późnej starości, nigdy więc nie przepuszczają okazji do harców. Nie są też przesadnie szczekliwe, nie potrzebują długich spacerów i potrafią dopasować się do trybu życia rodziny. Wszystkie te cechy czynią z nich wyjątkowo wdzięczne pupile domowe.

Jaki charakter ma chin japoński? Dzieci

Chiny japońskie wykazują dużo entuzjazmu do wszelkich zabaw i cierpliwość do dzieci, zwłaszcza takich, z którymi dorastały, i które zostały nauczone, jak należy obchodzić się z psem. Ponieważ są to bardzo małe psy, to raczej dziecko musi uważać, by nie uszkodzić zwierzaka, a nie odwrotnie.

Dziecko powinno rozumieć, że pies to nie zabawka, tylko towarzysz zabaw, i choć lubi figle, to należy traktować go z szacunkiem i dobrze się z nim obchodzić. Psa nie należy ciągnąć za uszy ani ogon, popychać ani brać na siłę na ręce. Psy nie lubią też, gdy przeszkadza się im w spaniu lub jedzeniu.

Jaki charakter ma chin japoński? Inne zwierzęta

Odpowiednio zsocjalizowany chin japoński dobrze dogaduje się z innymi psami. Jest towarzyski i ciekawski, nie wykazuje agresji ani dążenia do dominacji nad innymi psami. To bezkonfliktowy, radosny mikrus.

Chin japoński dość dobrze dogaduje się też z kotami. Tylko niewielkie gryzonie mogą rozbudzić w nim instynkt łowiecki, nie należy więc dopuszczać psa w pobliże klatki z chomikiem.

Jaki charakter ma chin japoński? Obcy

Wobec obcych chin japoński zachowuje się początkowo nieufnie, ale dość szybko przekonuje się do nowych osób. Stale zachowuje czujność, a przed zbliżaniem się nieznajomego ostrzega szczekaniem. Nada się więc na psa alarmującego.

Chin japoński jest dzielny i jeśli uzna, że jego pan jest zagrożony, może rzucić się do ataku, nie zważając na rozmiary przeciwnika. Jednak ze względu na niewielki wzrost chin japoński nie nadaje się na stróża ani psa obronnego.

Chin japoński na treningu

Chiny japońskie szybko się uczą i lubią podobać się swemu panu. Są pojętne, bywają jednak uparte. W przeciwieństwie do większości psów, chiny japońskie nie dają się skusić do wykonywania poleceń za pomocą jedzenia. Dlatego w czasie treningu psa należy zachęcać zabawą, pieszczotą i pochwałą.

Trening china japońskiego, jak każdego psa, wymaga staranności i cierpliwości – to od wychowania i prawidłowej socjalizacji szczeniaka zależy, na ile dorosły pies będzie posłuszny komendom i zdolny do zgodnego współżycia z innymi zwierzakami. Warto się postarać – odpowiednio wychowany chin japoński to bezproblemowy, radosny towarzysz całej rodziny, uczestnik zabaw i wycieczek.

Chin japoński: socjalizacja

Trening china japońskiego powinien zacząć się wcześnie, gdy szczeniak nie ma jeszcze utrwalonych złych nawyków. Początkowe wychowanie powinno objąć nauczenie psa reagowania na własne imię i podstawowe komendy, zwłaszcza na przywołanie.

Należy nauczyć psa zasad dobrego współżycia z ludźmi i innymi zwierzętami, zaznajamiając go z różnymi sytuacjami i zachowaniami oraz przyzwyczajając do różnych dźwięków i zapachów.

Dobrze też przyzwyczaić psa od małego do zabiegów pielęgnacyjnych, takich jak czesanie, trymowanie i strzyżenie, kąpanie, czyszczenie uszu i zębów, obcinanie pazurów, a także do chodzenia na smyczy i w kagańcu, zwłaszcza jeśli chin japoński ma być wyprowadzany w mieście.

Im więcej sytuacji i zjawisk pozna szczeniak w okresie socjalizacji, tym lepiej będzie sobie z nimi radził jako dorosły pies. Umiejętność odpowiedniego reagowania na sytuacje, bodźce i komendy zapewnia psu dobre samopoczucie i niski poziom stresu w codziennym życiu.

Chin japoński: metody treningowe

Trenując china japońskiego, należy okazywać łagodne zdecydowanie i uzbroić się w cierpliwość. Pies powinien być nagradzany za każdym razem, gdy poprawnie wykona polecenie. Jeśli pies nie wykona polecenia, możesz go skarcić, ale nie podnoś głosu. Krzyk stresuje psa i zraża go do dalszego treningu.

Dobrze jest trenować psa w krótkich, urozmaiconych sesjach, tak by zwierzak nie znudził się wykonywaniem komend. Pokój przeznaczony na trening psa powinien być możliwie wolny od wszelkich czynników rozpraszających.

Jeśli nie masz czasu na samodzielne początkowe wychowanie china japońskiego, możesz powierzyć go profesjonalnemu trenerowi lub oddać do psiego przedszkola, gdzie nauczy się niezbędnych umiejętności pod okiem fachowych opiekunów i będzie mógł socjalizować się z innymi psami.

Nie wolno zaniedbać solidnej socjalizacji i treningu psa. Bez nich zwierzęta stają się nieposłuszne i nieprzewidywalne. Trening to nie łamanie charakteru psa. Bez jasnych reguł i wzorców postępowania psy odczuwają stres i są nieszczęśliwe.

Chin japoński: sport i praca

Po zakończeniu podstawowego treningu, można przystąpić do szkolenia sportowego psa. Nawet jeśli nie planujesz wystawiać go do żadnego konkursu, trening nowych umiejętności to dla china japońskiego świetna zabawa i okazja do zażycia ruchu w towarzystwie opiekuna. Chiny japońskie dobrze radzą sobie w konkurencjach sportowych, takich jak miniagility i tropienie.

Chiny japońskie mają wprawdzie szczątkowy instynkt łowiecki, ale nie są to psy pracujące, a ich zdolności myśliwskie ograniczają się do znajdowania miski z karmą. Nadają się jednak do innej pracy. Ich sympatyczne usposobienie sprawia, że chiny japońskie bywają wykorzystywane w dogoterapii w szkołach i szpitalach.

Chin japoński na spacerze

Chin japoński świetnie czuje się w mieszkaniu, o ile jest regularnie wyprowadzany na spacery. Spacery z chinem japońskim nie muszą być długie, ale im dłuższe, tym lepsze. Chin będzie wniebowzięty mogąc eksplorować swoją okolicę i poznawać coraz to nowe zakamarki osiedla czy dzielnicy.

Spacery z psem powinny być urozmaicane zabawami. Chin japoński uwielbia zabawy węchowe, chętnie też pobiega za piłką. Nie nada się jednak na towarzysza joggingu, bo jego krótkie łapki i spłaszczona kufa uniemożliwiają psu podejmowanie dłuższego, intensywnego wysiłku.

Chiny japońskie lubią eksplorować otoczenie, ale rzadko oddalają się od swego przewodnika. W mieście należy jednak wyprowadzać psy na elastycznej smyczy, przytwierdzonej do szerokiej obroży lub dopasowanych szelek.

Chin japoński kiepsko znosi chłód – na zimowy spacer lepiej założyć mu ocieplające ubranko.

Psy brachycefaliczne (ze spłaszczonymi pyszczkami) źle znoszą upały. Gorąco powoduje u china japońskiego problemy z oddychaniem i termoregulacją. Latem należy wyprowadzać psa rankiem i wieczorem, kiedy jest chłodniej, a w środku dnia pozwolić mu wypoczywać. Jeśli pies przegrzeje się i zacznie ciężko, spazmatycznie dyszeć, należy go schłodzić, np. owijając w wilgotny ręcznik lub polewając całego wodą ze szlaucha.

Chin japoński sam w domu

Chin japoński dobrze znosi czasowy brak towarzystwa ludzi, o ile wcześniej wybiegał się i wybawił. Znudzony i niewybiegany, pies może zacząć niszczyć otoczenie i głośno wyć.

By zapobiec wykształceniu się u psa lęku separacyjnego, należy przyzwyczajać go do spędzania kilku godzin w samotności już na etapie socjalizacji. Jeśli pies szczególnie źle znosi rozstania ze swoim panem, można złagodzić jego stres, pozostawiając mu do dyspozycji przed wyjściem ulubione zabawki, częstując smakołykiem, lub zostawiając włączony telewizor, tak by wydobywające się z odbiornika ludzkie głosy działały na pupila kojąco.

Jeśli chin japoński przeżywa bardzo silny lęk separacyjny, należy zaprowadzić go do psiego behawiorysty, który pomoże zidentyfikować i zwalczyć przyczyny lęku u zwierzęcia.

Co je chin japoński? Kupna karma

Chin japoński powinien dostawać wysokiej jakości karmę dla małych psów, bogatą w pełnowartościowe białka zwierzęce (mięso mięśniowe i podrobowe), z dodatkiem naturalnych olejów, warzyw i owoców. Dieta psa powinna być bogata w błonnik, a wolna od kukurydzy, bo chiny japońskie często są na nią uczulone.

Nie należy podawać psu karmy zawierającej konserwanty, barwniki, spulchniacze, słodziki, aromatyzery, wszelkiego rodzaju zboża i niezidentyfikowane „resztki zwierzęce”. Te resztko to najczęściej nie soczyste mięsiwo, które nie zmieściło się do innych puszek, tylko odpady - zmielone kopyta, wargi, wymiona i inne „specjały” - które bardzo obciążają układ trawienny psa.

Należy starannie dobrać psu dietę i porcjowanie w zależności od jego płci, masy, wieku, stanu zdrowia i trybu życia. Pomoże Ci w tym weterynarz lub psi dietetyk.

Co je chin japoński? Dieta BARF

Chin japoński chętnie będzie się odżywiał surowizną. Podawaj mu świeże, surowe mięso (unikaj wieprzowiny, bo może zwierać pasożyty), ryby i oleje rybne, od czasu do czasu także surowe jajko, otręby, gotowany makaron lub ryż. Niektóre psy lubią owoce, np. jagody – wystarczą dwie jako dodatek do posiłku. Wiele psów lubi chrupać różnego rodzaju kości i kurze łapki, które dodatkowo ścierają im kamień nazębny.

Stosując dietę BARF, trzeba pamiętać o suplementowaniu psu niektórych witamin i minerałów. Posłużą do tego specjalne preparaty, dostępne w sklepach zoologicznych.

Pamiętaj też, że chin japoński ma bardzo mały pyszczek i wszelką surowiznę należy rozdrabniać mu na odpowiednio małe kawałki.

Zdrowy chin japoński

Chiny japońskie cieszą się zasadniczo dobrym zdrowiem. Mogą jednak zapaść na choroby typowe dla ras brachycefalicznych. Szczególnie często występują u nich choroby oczu, jak podwinięcie powieki, dwurzędowość rzęs, zanik siatkówki, najczęściej jednak nadmierne łzawienie, wywołane podrażnieniem kanalików łzowych.

Zdarzają się, choć rzadko, przypadki dysplazji stawów biodrowych i łokciowych oraz zwichnięcia rzepki. Chiny japońskie zapadają też na choroby serca.

Każdy pies powinien przynajmniej raz w roku odwiedzać weterynarza na przegląd stanu zdrowia. Takie badanie powinno objąć pobranie psu krwi, osłuchanie serca i płuc, sprawdzenie stanu zębów, uszu i pazurów, konsultacje dotyczące diety. Dzięki takim kontrolnym wizytom można w porę wykryć różnego rodzaju choroby i dolegliwości, a wczesna diagnoza bardzo ułatwia leczenie.

Zadbany chin japoński żyje nawet 15 lat, przeciętnie między 12 a 14.

Czysty chin japoński: czesanie

Sierść china japońskiego nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Trzeba ją jednak regularnie czesać z użyciem szczotki lub grzebienia z regulowanym rozstawem zębów. Pamiętaj, by wyczesać psu sierść na uszach i za uszami, w pachwinach i pod pachami – w tych miejscach szczególnie często tworzą się kołtuny.

Mniej więcej dwa razy do roku dobrze jest zabrać psa do groomera na przycięcie włosów. Jeśli pies ma startować w konkursie piękności, należy przygotować go ściśle według regulaminu imprezy, a często skomplikowane zabiegi higieniczne lepiej powierzyć profesjonalnym psim fryzjerom.

Czysty chin japoński: kąpanie

Chin japoński rzadko wymaga kąpieli, z reguły wystarczy otrzepać go po spacerze lub przetrzeć wilgotnym ręcznikiem. Po powrocie z wyprawy do lasu należy przejrzeć skórę psa (przynajmniej w okolicach uszu, ogona, pach i pachwin), by upewnić się, że nie ma w niej kleszczy.

Kiedy kąpiesz china japońskiego, pamiętaj, by użyć specjalnego szamponu dla psów długowłosych, który nie podrażnia skóry, nie wywołuje alergii i nie rozmiękcza sierści. Na dno wanny lub podłogę prysznica połóż ręcznik albo gumową matę, żeby pies nie ślizgał się w czasie kąpieli.

Po zakończeniu mycia dokładnie wysusz psa, bo mokra skóra i sierść to ulubione środowisko rozwoju dla grzybów i bakterii. Zwróć szczególną uwagę na dokładne wysuszenie wnętrz jego uszu.

Czysty chin japoński: uszy, oczy i nos

Należy regularnie czyścić uszy china japońskiego za pomocą wacika nasączonego specjalnym środkiem samoczyszczącym dla zwierząt.

W podobny sposób możesz w miarę potrzeby czyścić psu truflę nosa i kąciki oczu, jeśli zobaczysz w nich zabrudzenia lub zaschnięte łzy. Do czyszczenia kącików oczu psa najlepiej użyć szmatki nasączonej solami fizjologicznymi lub po prostu ciepłą wodą.

Jeśli zauważysz, że włosy wchodzą psu do oczu, utrudniając mu widzenie lub drażniąc gałkę oczną, ostrożnie przytnij je, tak by zwierzak mógł swobodnie patrzeć na świat. Na pierwsze przycięcie możesz zaprowadzić psa do profesjonalnego groomera, który pokaże Ci, w jaki sposób szybko i łatwo doprowadzić psią sierść do pożądanego stanu.

Pamiętaj też, by przemywać solami fizjologicznymi bruzdę nosową psa – to zmarszczka tworząca się na spłaszczonej kufie u ras brachycefalicznych. Regularne przemywanie tego miejsca zapobiegnie odparzeniom.

Czysty chin japoński: zęby

Chiny japońskie powinny mieć regularnie czyszczone zęby za pomocą szczoteczki i pasty enzymatycznej. Warto też podawać im od czasu do czasu smakołyki dentystyczne. To różnego rodzaju kości, krokiety i gryzaki, które usuwają kamień nazębny, zapobiegają chorobom dziąseł i usuwają przykry zapach oddechu psa.

Czysty chin japoński: pazury

Podobnie jak innym psom, chinom japońskim należy w miarę potrzeby przycinać pazury, bo zbyt długie utrudniają chodzenie i powodują ból.

Możesz obciąć psu pazury samodzielnie lub zaprowadzić go na obcięcie do weterynarza albo groomera. Pamiętaj, że należy obcinać tylko same koniuszki pazurów, bo pozostała ich część jest unerwiona i ukrwiona.

Dla kogo chin japoński to idealny pies?

Chin japoński to idealny pies rodzinny, radosny towarzysz zabaw o oryginalnym wyglądzie i czujny stróż. Jest dość łatwy w szkoleniu, nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji i najczęściej cieszy się dobrym zdrowiem. Dostosowuje się też łatwo do trybu życia swojego opiekuna. Nadaje się więc na psa dla początkujących przewodników i osób starszych.

Chin japoński potrzebuje stałego towarzystwa, nie jest więc dobrym wyborem dla zapracowanych singli.

Chin japoński z dobrej hodowli

Chin japoński, jak wszystkie rasowe psy, powinien pochodzić od doświadczonych, odpowiedzialnych hodowców. Najlepiej, by hodowla chinów była zarejestrowana w którejś z krajowych lub międzynarodowych organizacji kynologicznych.

Profesjonalna hodowla gwarantuje, że psy były umiejętnie krzyżowane, przez co szczenięta nie są obciążone zwiększonym ryzykiem wystąpienia chorób genetycznych. Doświadczony hodowca umie bezpiecznie przyjąć trudny nieraz poród chinów japońskich i nie kombinuje z miniaturyzacją i tak już małych piesków, co może prowadzić do poważnych wad u zwierząt – np. karłowatości i wodogłowia.

Dobry hodowca dba o warunki bytowania swych psów, troszczy się o szczenięta w najwcześniejszym okresie ich życia i pilnuje, by psy przeszły wszystkie niezbędne badania, szczepienia i zabiegi odrobaczania.

Odpowiedzialny hodowca nie tylko będzie umiał odpowiedzieć na wszystkie Twoje pytania dotyczące rasy i opieki nad chinem japońskim, ale sam zada Ci ich kilka, by upewnić się, że będziesz umiał zaspokoić potrzeby psa.

Chin japoński: dokumentacja

Rasowy chin japoński musi posiadać dwa dokumenty:

  1. książeczkę zdrowia, odnotowującą szczepienia i zabiegi odrobaczenia, może także wszczepienie czipu (każda czynność medyczna musi być potwierdzona podpisem weterynarza i naklejką), oraz

  2. metrykę lub rodowód, poświadczające, że szczeniak spełnia standard rasy, a więc może być w przyszłości wystawiany do zawodów i konkursów.

Ile kosztuje chin japoński?

Rasowy chin japoński z hodowli zarejestrowanej w FCI może kosztować ok. 4000 zł. Szczenięta z rodziców czempionów oraz psy przeznaczone do dalszego rozrodu będą droższe (nawet 7000 zł), zaś te „na kolanka”, czyli na pupile domowe, mogą być tańsze.

Miesięczny koszt utrzymania china japońskiego wynosi ok. 100 zł.

Podobne artykuły

piesek

Psy

Zabawy psa z dzieckiem. Maluch nie może przestać się śmiać

Czytaj więcej >
pies i robbie

Psy

Adoptowany chłopiec postanowił ocalić psy w podeszłym wieku. "Wiem, jak to jest być niekochanym”

Czytaj więcej >
Nagranie z monitoringu

Psy

Bezczelnie ukradł yorka, gdy właściciel był na zakupach. Wszystko uchwyciła kamera

Czytaj więcej >
Łatek

Psy

Starsi państwo poprosili o pomoc w transporcie pieska. Zgłosił się wicemarszałek Sejmu

Czytaj więcej >
Golden retriever i króliczki

Psy

Golden retriever adoptował zagubione króliczki. Zajął się nimi w najczulszy sposób

Czytaj więcej >
Jan Błachowicz

Psy

Jan Błachowicz o obowiązkach właścicieli zwierząt. Ma ważny apel do fanów

Czytaj więcej >