Braque du Bourbonnais – wesoły Francuz
Źródło: https://pixabay.com

Braque du Bourbonnais – wesoły Francuz

1 Grudnia 2020

Mimo, że Braque du Bourbonnais był niegdyś hodowany nawet w królewskich psiarniach, rasa ta w pewnym momencie całkowicie wyginęła. Metodą prób i błędów udało się ją odtworzyć z różnego rodzaju mieszańców. Obecnie powoli, ale stale, liczba tych psów rośnie, nie tylko w ich ojczyźnie, ale i za granicą.

Braque du Bourbonnais – historia i pochodzenie rasy

Pierwsze doniesienia o psach w typie rasy braque du Bourbonnais pochodzą już z okresu renesansu. Jak sama nazwa wskazuje, miejscem ukształtowania rasy był region Burbonia położony w centralnej części Francji. Istotna wydaje się też rola dynastii Burbonów – jej członek, później król francuski, Henryk IV ponoć z dużym zamiłowaniem hodował te psy, które zaliczamy do kategorii wyżłów. Ich głównym zadaniem było towarzyszenie ludziom w czasie polowań na dziką zwierzynę. Następnie przez dość długi okres trudno znaleźć jakieś szersze doniesienia dotyczące hodowli braque du Bourbonnais, wiadomo jedynie, że rasa ta została zdziesiątkowana w okresie pierwszej i drugiej wojny światowej. Aby chronić lokalne kynologiczne dziedzictwo, w 1925 roku został powołany pierwszy klub, który miał zrzeszać hodowców i miłośników rasy. Istotny zwrot nastąpił w 1970 roku, gdy Michel Comte postanowił odszukać ostatnie żyjące osobniki, które miałyby w sobie trochę krwi bourbonnaisa. Udało mu się niestety odnaleźć jedynie psy o mieszanym rodowodzie z pewnymi cechami typowymi dla braque du Bourbonnais (rozmiar, kształt głowy i długość ogona). Stosując odpowiednie metody hodowlane, rasę udało się z czasem odtworzyć w formie bardzo zbliżonej do jej pierwotnej wersji. Obecnie drugim państwem z największą liczbą psów hodowlanych tej rasy są Stany Zjednoczone. W Polsce psy te nigdy nie były znane.

Wygląd i pielęgnacja

Braque du Bourbonnais to pies średniej wielkości osiągający w kłębie wysokość około 56 centymetrów. Prawidłowa waga zdrowego dorosłego zwierzęcia powinna oscylować w granicach 18-26 kilogramów. Budowa ciała krępa, dosyć muskularna, ale lekka. Grzbiet prosty z kufą dosyć mocno opadającą. Głowa okrągła, pysk długi o lekko trójkątnym przekroju, delikatnie zwęża się ku końcowi, na którym znajduje się duży nos. Uszy średniej długości, dosyć wysoko osadzone, trójkątne, zwisają przylegając do głowy. Oczy duże, migdałowate, brązowe lub bursztynowe. Pies może mieć ogon prosty średniej długości albo urodzić się niemal całkowicie go pozbawionym. Sierść krótka i gęsta o cienkim ale mocnym włosie. Umaszczenie występuje w dwóch rodzajach – białe nakrapiane brązem lub płowe nakrapiane kolorem piasku. Sierść jest łatwa w utrzymaniu. Jedynym zabiegiem pielęgnacyjnym jest regularne, cotygodniowe czesanie psa. Linienie nie jest bardzo obfite.

Braque du Bourbonnais – zdrowie i potencjalne choroby

Psy te dożywają przeciętnie 12-14 lat. Nie wiemy jeszcze czy jest to rasa w jakiś sposób podatna na konkretne, nietypowe schorzenia. Wynika to ze stosunkowo niedawnego odtworzenia rasy i jej niedużej liczebności. Pojawić mogą się problemy skórne i dysplazja stawów.

Wszechstronnie utalentowany myśliwy?

Braque du Bourbonnais posiada większość typowych cech charakteru występujących u francuskich psów myśliwskich. Jest bardzo aktywnym towarzyszem i uwielbia plenerowe wyprawy. Łatwo poddaje się interesującym go dźwiękom i zapachom, ale dobrze wytresowany jest bardzo posłuszny i na komendę nie poddaje się kuszącym sygnałom z otoczenia. Musimy zapewnić mu dużą dawkę ruchu, którą w pewnym stopniu można zaspokoić wspólnymi zabawami. Psy te chętnie spędzają czas z człowiekiem i dobrze dogadują się z dziećmi. Dla osób starszych mogą być zbyt ruchliwe i niecierpliwe. Braque du Bourbonnais szybko się nudzi jeżeli nie ma dostępu do zabawek, które w jakiś sposób go ciekawią i stymulują. Szybko się nudzi i przez to wymaga dużej ilości uwagi. Jeżeli mu ją zapewnimy – zostanie wiernym przyjacielem. Bardzo przywiązuje się emocjonalnie do swoich właścicieli. Jest łasy na pochwały i pieszczoty, co znacznie ułatwia jego układanie i naukę komend oraz sztuczek. Nie wykazuje agresji, w razie poczucia zagrożenia woli się raczej wycofać, jest cichy ale spięty. Łatwo odnajduje się w towarzystwie innych psów, ale należy dobrać mu tak towarzyszy, aby byli równie aktywni i skorzy do aktywności co on. W przeciwnym razie Braque du Bourbonnais może dla niektórych ras lub starszych psów być na dłuższą metę nieco uciążliwy i męczący.

Następny artykuł