Swiatzwierzat.pl
Bolończyk mały i uroczy pies do towarzystwa

pixabay.com

Bolończyk - mały i uroczy pies do towarzystwa

1 Marca 2021

Autor tekstu:

Tomasz Miecznikowski

Udostępnij:

Bolończyk to mały i wesoły piesek o białym umaszczeniu, którego łatwo możemy pomylić z podobnym do niego maltańczykiem. Obie rasy były znane w Europie od wieków i były ulubieńcami arystokracji i artystów.

Historia bolończyka

Małe, białe pieski z miękką, długą sierścią były znane jeszcze w starożytności w czasach Imperium Rzymskiego. Wywodzą się od nich zarówno bolończyki, jak i maltańczyki, i już w tamtych czasach pełniły funkcję psów do towarzystwa, którymi wzajemnie obdarowywali się członkowie wyższych klasy społecznych.

Pochodzenie bolończyka nie jest dobrze udokumentowane i, tak samo jak w przypadku maltańczyka, są na jego temat różne hipotezy. Do Włoch i samej Bolonii, od której wzięła nazwę rasa psa, sprowadzili go najprawdopodobniej żeglarze, przewożąc psy z Malty lub Wysp Kanaryjskich.

Bolończyki wielką popularność zdobyły w czasach Odrodzenia na dworach ówczesnej arystokracji. Znany jest przypadek króla Hiszpanii Filipa II, który, w podziękowaniu za bolończyka otrzymanego w podarunku od księcia d’Este, wysłał specjalne pismo, w którym pisał, że te “dwa małe pieski są najbardziej królewskimi spośród prezentów, jakie ofiarować można cesarzowi”.

Bolończyki możemy znaleźć na obrazach takich mistrzów malarstwa jak Tycjan, Pieter Bruegel Starszy czy Francisco Goya. Szczególnym uwielbieniem darzyła bolończyki cesarzowa Rosji, Katarzyna Wielka. Pod koniec XVIII wieku popularność tej rasy zaczęła jednak spadać, ponieważ uwaga i zachwyty arystokracji skierowały się w stronę pudli. 

W efekcie na przełomie XIX i XX wieku rasa była już na granicy wyginięcia, jednak jej miłośnicy zadbali odpowiednio o zagrożoną populację bolończyka. Współcześnie bolończyki są popularne przede wszystkim we Włoszech, gdzie cały czas pełnią funkcję psów do towarzystwa. W Polsce większą popularnością cieszą się często spotykane na ulicach naszego kraju maltańczyki.

Najważniejsze cechy wyglądu bolończyka

Według klasyfikacji FCI, bolończyk należy do grupy 9 - psy ozdobne i do towarzystwa i do sekcji 1 - biszony i rasy pokrewne. To mały, krępy pies, którego sylwetkę można wpisać w kwadrat, a długość tułowia jest równa wysokości w kłębie. Jego charakterystyczną cechą jest śnieżnobiała, długa i puszysta sierść. Wysokość w kłębie wynosi 25 - 28 cm u suk i 27-30 cm u psów, a waga od 2,5 do 4 kilogramów dla obu płci.

Głowa jest średniej długości, z nieco owalną, jajowatą czaszką. Bruzda czołowa i guz potyliczny są słabo zaznaczone, zaś stop wyraźnie zaznaczony. Kufa stanowi dwie piąte długości głowy, nos jest duży i czarny. Oczy są osadzone wysoko, szeroko otwarte, mogą być duże lub średniej wielkości. Mają kolor ciemnej ochry i czarne obramowanie powiek. Uszy są wysoko osadzone, długie i wiszące. 

Grzbiet jest prosty, lędźwie nieznacznie wypukłe, zad szeroki i nie opadający, klatka piersiowa wydatna i głęboka. Kończyny są proste i biegną idealnie prostopadle do podłoża. Łapy owalne o mocno wysklepionych opuszkach i mocnych czarnych pazurach. Ogon jest osadzony dokładnie na linii zadu i noszony jako zagięty nad grzbietem.

Szata i umaszczenie bolończyka

Maść bolończyka jest czysto biała. Nie powinno być na niej ani śladów łat, ani innych odcieni bieli.

Szata jest długa, puszysta, układa się w kosmyki i nigdy we frędzle. Włos nie powinien na psie leżeć płasko. Sierść jest długa praktycznie na całym ciele, krótsza jedynie na kufie. 

Charakter i aktywności bolończyka

Bolończyk to wesoły i łagodny pies, z reguły spokojny i posłuszny, który bardzo przywiązuje się do właściciela. Jest typowym pieszczochem i chodzi za człowiekiem krok w krok. W tym małym ciele tkwi też całkiem spora inteligencja, dzięki której bolończyk szybko się uczy. Nie jest przesadnie aktywny, ale lubi się bawić. Można go podczas zabawy nauczyć prostych sztuczek. Nie wymaga długich spacerów, wystarczą mu dwa lub trzy dziennie, a część energii spożytkuje podczas zabawy w domu.

Szkolenie bolończyka

Niektórzy właściciele uważają, że małych psów do towarzystwa nie trzeba szkolić, co w efekcie obraca się z czasem przeciw nim. Każdego psa warto szkolić i, jeśli jest to tyko możliwe, to najlepiej od najwcześniejszych lat. Źle wychowany, a najczęściej rozpieszczony pies w dorosłym wieku często jest nieposłuszny. Aby tego uniknąć, powinno się go szkolić zaczynając naukę od najprostszych komend i wspierając się metodami pozytywnego wzmocnienia, które działają najlepiej w przypadku tak wrażliwego pieska jak bolończyk. Właściwie wychowany pies tej razy nie stanie się w dorosłym wieku utrapieniem dla właściciela.

Wspólne życie z bolończykiem

Bolończyk to uroczy, rodzinny pies, który od swoich bliskich pragnie uwagi i miłości. Lubi bawić się z dziećmi, które trzeba jednak uczulić, żeby nie przesadzały z zabawą, ponieważ mogą w ten sposób uszkodzić psa. To dobry wybór na pierwszego psa w rodzinie oraz na czworonoga dla starszej osoby, która powinna bez większych problemów poradzić sobie z jego wychowaniem.

Może mieszkać bez problemu w mieszkaniu w bloku, jest w stanie przystosować się do każdych warunków. Jednak nie za dobrze znosi samotność i najlepiej, jeśli choć jeden z domowników jest na co dzień dłużej w pobliżu psa. 

Co prawda ze względu na potrzebę kontaktu z człowiekiem i z powodu swoich małych rozmiarów nie nadaje się na psa stróżującego, ale całkiem dobrze spełnia funkcję psa alarmującego. Jest czujny, dosyć szczekliwy i z całą pewnością powiadomi nas o intruzie w pobliżu.

Na zewnątrz nie sprawia problemów w interakcjach z innymi psami i trzyma się blisko właściciela, szczególnie kiedy napastuje go jakiś większy czworonóg. Pod jednym dachem może mieszkać zarówno z innym psem, jak i kotem, jednak trzeba pamiętać o podstawach socjalizacji, najlepiej od jak najwcześniejszej lat.

Podczas podróży ze względu na swoje rozmiary i spokojne usposobienie z reguły nie sprawia problemów.

Pielęgnacja i zdrowie bolończyka

Przy wszystkich jego zaletach, jest jeszcze kwestia sierści bolończyka. Wymaga ona praktycznie codziennej pielęgnacji w postaci szczotkowania, na które powinniśmy poświęcić kilka minut dziennie, jeśli nie chcemy, aby nieczesana przez kilka dni zaczęła się kołtunić. 

Bolończyka trzeba też kąpać, w zależności od tego, ile w danym okresie ma na ciele włosów. Wymaga również regularnego strzyżenia, którym powinien zająć się specjalista w tym fachu.

Bolończyk to generalnie zdrowy i wytrzymały pies. Jest jednak podatny na urazy mechaniczne i może mu się przytrafić zwichnięcie rzepki lub zerwanie wiązadeł. Jest też wrażliwy na niskie i wysokie temperatury, przed którymi powinniśmy go w miarę możliwości chronić. Zdarzają się też u niego infekcje uszu.

W kwestii żywienia trzeba uważać na jego skłonność do nadwagi i zapewnić mu zbilansowaną dietę i więcej ruchu, aby otyłość nie postępowała. Karma powinna być wysokiej jakości, najlepiej porcjowana, sucha lub mokra. Miesięczny koszt utrzymania to około 100 zł.

Bolończyka można kupić w naszym kraju. W zależności od hodowli i rodowodu, jego cena może wynieść od 2000 do 3500 złotych.

W optymalnych warunkach średnia długość życia bolończyka wynosi od 12 do 14 lat.

undefinedundefinedundefinedundefined

Podobne artykuły

facebook/Samuel Flores

Psy

Pies strzegł swojego umierającego przyjaciela. Pozostał u jego boku do ostatniej chwili

Czytaj więcej >
robaki u psa

Psy

Zabezpiecz swojego psa (i siebie) przed robakami!

Czytaj więcej >
Pies porzucony w worku

Psy

Wrzucił psa do worka i obciążył gruzem. Seryjny oprawca zwierząt pilnie poszukiwany

Czytaj więcej >
Potrącony pies

Psy

Kierowca śmiertelnie potrącił psa i uciekł z miejsca zdarzenia. Czy odpowie za swoje czyny?

Czytaj więcej >
diesel śmierć

Psy

Diesel zachorował na raka. Właściciel towarzyszył mu do ostatniej chwili

Czytaj więcej >
piesek

Psy

Zabawy psa z dzieckiem. Maluch nie może przestać się śmiać

Czytaj więcej >