Swiatzwierzat.pl
Bloodhound - pies gończy czystej krwi

pixabay.com

Bloodhound - pies gończy czystej krwi

1 Marca 2021

Autor tekstu:

Tomasz Miecznikowski

Udostępnij:

Bloodhound jest jednym z najpopularniejszych psów myśliwskich używanych podczas polowań od wielu stuleci. Znany jest również pod nazwą Pies św. Huberta od imienia świętego, który jest patronem myśliwych.

Historia bloodhounda

Historia bloodhounda sięga czasów wczesnego średniowiecza. Psy gończe hodowane były wówczas przez Celtów i przez nich hodowane były pierwsze bloodhoundy, - ich rozwojem zajmowali się mnisi z opactwa św. Huberta w Ardenach. Sam święty Hubert, najpierw mnich, a następnie biskup, zajmował się hodowaniem psów gończych o czarnej i czarnej podpalanej maści, od których wywodzi się cała linia bloodhoundów, określanych wcześniej jako psy św. Huberta. Słynęły one jako tropowce o wybitnych zdolnościach myśliwskich i były wykorzystywane do polowania na grubą zwierzynę, w szczególności na dziki. Określenie bloodhound odnosi się nie do faktu, że podążały za farbą (czyli krwią) zranionej zwierzyny, tylko do czystość krwi ich rasy. Hodowane we francuskich Ardenach były izolowane od innych ras i przez długi czas rasa zachowała czystość krwi.

W Anglii bloodhoundy pojawiły się wraz z Wilhelmem Zdobywcą, później trafiły też do Ameryki, gdzie dały początek wielu innym myśliwskim rasom. W Stanach Zjednoczonych wykorzystywano je także do ścigania zbiegłych z plantacji niewolników. W czasie Rewolucji Francuskiej niemal wyginęły, ponieważ uważano je za psy arystokracji, zresztą tak w rzeczywistości było, bloodhoundy należały przede wszystkim do arystokracji i szlachty. W Polsce pojawiły się już w XIV wieku i należały do orszaku królowej Jadwigi.

W XIX wieku hodowcy systematycznie odbudowali zagrożoną wyginięciem rasę. Po raz pierwszy bloodhound pojawił się na wystawie psów rasowych w 1860 roku w Birmingham. W XX wieku panowała wśród hodowców moda na coraz większe, ociężałe osobniki z obwisłą skórą, co okazało się całkowicie błędnym kierunkiem, który przekreślał użytkowe właściwości bloodhounda i skutkował chorobami oraz krótkim czasem życia. Modę z czasem zarzucono i obecnie obowiązuje wzorzec, który nawiązuje do tradycji harmonijnie zbudowanego psa myśliwskiego, który nie sprawia wrażenia ciężkości, a jego ruchy są nieskrępowane.

Najważniejsze cechy wyglądu bloodhounda

Według klasyfikacji FCI bloodhound należy do grupy 6 - psy gończe, posokowce i rasy pokrewne i sekcji 1.1 - duże psy gończe. To pies bardzo dużych rozmiarów, najpotężniejszy z psów gończych. Jest harmonijnie zbudowany, wytrzymały i energiczny, nie limfatyczny, jak zdarzało mu się być w dwudziestym, wieku. Przy dużej masie i mocnym kośćcu nie sprawia wrażenia ociężałego, a w ruchu mimo że jest powolny, to także swobodny i elastyczny, mówi się, że wręcz swingujący. Jego wydłużoną sylwetkę o nienagannych proporcjach można wpisać w prostokąt. Wysokość w kłębie zamyka się w przedziale 58-66 cm u suk i 64-72 cm u psów, a waga odpowiednio 40-48 kg i 46-54 kg.

Głowa jest najbardziej charakterystycznym elementem budowy ciała tej rasy. Jest duża i majestatyczna, ale zarazem wąska, z wyraźnym guzem potylicznym i pofałdowaną obfitą skórą. Kolejną typową cechą są duże fafle, które zwisają na długości około 5 cm poniżej żuchwy. Nos może być koloru czarnego lub brązowego (u psów czarnych podpalanych zawsze czarny). Oczy są średniej wielkości, owalne, ani głęboko osadzone, ani wyłupiaste, dopuszczalne są nieco obwisłe dolne powieki. Kolor oczu może być ciemnobrązowy lub orzechowy ewentualnie jaśniejszy bursztynowy u psów nie posiadających czarnego siodła lub czapraka. Uszy są miękkie, wąskie i bardzo długie. Osadzone są nisko, na wysokości oczu lub poniżej, z boku głowy. Zwisają, tworząc fałdy i skręcając się do wewnątrz.

Grzbiet jest prosty, długi i szeroki, lędźwie krótkie, mocne i szerokie, klatka piersiowa owalna, głęboka i szeroka, zad dobrze umięśniony, nigdy spadzisty. Kończyny są dobrze umięśnione, silne i proste, łapy zwarte i bardzo mocne. Osadzony wysoko ogon przedłuża linię grzbietu. Jest długi, mocny i gruby, zwęża się ku końcówce. Noszony szablasto, w akcji wygina się powyżej linii grzbietu.

Szata i umaszczenie bloodhounda

U bloodhounda wyróżnia się trzy rodzaje umaszczenia. Maść może być dwubarwna czarna podpalana lub wątrobiana podpalana, a także jednobarwna czerwona. 

Sierść bloodhounda jest krótka, twarda i gęsta. Ściśle przylega do ciała i jest odporna na złe warunki pogodowe. Na głowie i uszach sierść jest krótka i miękka w dotyku, na spodzie ogona włos jest nieco dłuższy i sztywniejszy w dotyku. 

Charakter i aktywności bloodhounda

Bloodhound to pies łagodny i przyjazny dla znanych mu osób, który bardzo mocno przywiązuje się do swojego właściciela. Jest wyrozumiały dla dzieci i bardzo tolerancyjny dla innych zwierząt ze swojego obejścia. Jednocześnie w roli psa pracującego jest uparty, zacięty i niezależny. 

Jeżeli pełni funkcję psa do towarzystwa, trzeba mu zapewnić odpowiednią dawkę ruchu w ciągu dnia. Nie dziwmy się, jeżeli będzie spacerował wciąż z nosem przy ziemi, ponieważ to typowy pies tropiący, niemal bez przerwy korzystający ze zmysłu węchu, dla którego najlepszą aktywnością są zabawy w tropienie.

Szkolenie bloodhounda

Bloodhound nie jest psem, który zawsze będzie wykonywał ślepo polecenia. Bywa uparty i może nie wykonać polecenia, jeśli nie będzie precyzyjne. Szkolenie trzeba zacząć od młodego wieku psa, jednak trzeba wziąć pod uwagę, że długo dojrzewa i treningi, nawet jeśli wygląda już na dorosłego psa, nie powinny być zbyt forsowne. 

Bloodhound to też wrażliwy pies i nic tu nie wskóramy groźbą, ani krzykiem - gorsza może się wtedy całkiem zamknąć w sobie. Szkolenie powinno być konsekwentne, przewodnik cierpliwy, metody oparte na pozytywnym wzmocnieniu, aby pies zrozumiał, że opłaca mu się wykonywać polecenia. Ważne, żeby bloodhound dobrze poznał podstawowe komendy i reagował, kiedy od niego tego wymagamy. Właściwie wyszkolony pies tej rasy może służyć jako wyśmienity pies tropiący w służbach porządkowych - policyjnych lub ratowniczych.

Wspólne życie z bloodhoundem

Bloodhound dobrze czuje się wśród swojej ludzkiej rodziny i jest wyjątkowo wyrozumiały dla dzieci, które mogą przy nim pozwolić sobie naprawdę na wiele. To także pies dla aktywnego właściciela, który będzie w stanie zapanować nad jego olbrzymią masą i dlatego nie nadaje się dla starszych osób, które będą miały problem z utrzymaniem tego dużego psa na smyczy.

To pies, który powinien żyć w wiejskim środowisku i w domu z ogrodem. W dużym mieście jest zbyt wiele czynników, które będą go rozpraszały. Ogród powinien być jednak odpowiednio zabezpieczony, ponieważ bloodhound ma tendencję do ucieczek. Pozostawiony sam w domu powinien zachowywać się spokojnie, o ile wcześniej będzie miał możliwość wybiegania się na spacerze.

Wobec obcych, nieznanych osób odnosi się z rezerwą. Nie jest jednak typem psa stróżującego, a raczej ostrzegawczego. Potrafi odstraszyć intruza samą swoją posturą.

Na zewnątrz w interakcjach z innymi psami nie powinien sprawiać problemów, zresztą i tak bardziej będzie interesowała go czynność tropienia. Może pognać bez ostrzeżenia za świeżym tropem lub za zwierzęciem innym niż pies, dlatego trzeba rozważyć, czy powinniśmy go trzymać większość czasu na smyczy. Natomiast do zwierząt, z którymi mieszka pod jednym dachem i dobrze je zna, w tym kotów, odnosi się łagodnie i przyjaźnie.

Podczas podróży może być problemowy, szczególnie ze względu na swoje pokaźne rozmiary.

Pielęgnacja i zdrowie bloodhounda

Pielęgnacja sierści bloodhounda nie jest wymagająca, trzeba go regularnie szczotkować, najlepiej raz na tydzień. Trzeba jednak wziąć pod uwagę, że mamy dość rozległą powierzchnię do szczotkowania i może to zająć dużo czasu. Szczególną uwagę trzeba poświęcić pielęgnacji jego uszu, które są narażone na infekcje ze względu na ich wielkość, delikatność i sposób ułożenia, czyli skręcanie się do wewnątrz.

Bloodhoud to pies cieszący się dobrym zdrowiem i odpornością, jednak mogą go trapić dolegliwości związane z jego rozmiarami, takie jak dysplazja stawu biodrowego i łokciowego, a także skręt żołądka. Poza tym narażony jest na infekcje oczu, w tym zapalenie spojówek i zapalenie ucha.

W kwestii żywienia trzeba odpowiednio porcjować jego karmę, aby uniknąć skrętu żołądka, można ilość pożywienia przeznaczoną na jeden dzień dzielić na mniejsze porcje. Kiedy pies jest młody i rośnie, powinien mieć odpowiednio suplementowaną dietę ze związkami wspomagającymi wzrost kośćca. Może dostawać wysokiej jakości karmę suchą lub mokrą albo posiłki domowe na bazie surowego mięsa, warzyw i ryżu. Nie jest tani w utrzymaniu. Miesięczny wydatek to nawet 400 złotych.

Psa tej rasy możemy kupić w Polsce. Cena w zależności od hodowli i rodowodu waha się w granicach 2000 - 3000 złotych.

W optymalnych warunkach średnia długość życia bloodhounda wynosi około 11 lat.

undefinedundefined

Podobne artykuły

facebook/Samuel Flores

Psy

Pies strzegł swojego umierającego przyjaciela. Pozostał u jego boku do ostatniej chwili

Czytaj więcej >
robaki u psa

Psy

Zabezpiecz swojego psa (i siebie) przed robakami!

Czytaj więcej >
Pies porzucony w worku

Psy

Wrzucił psa do worka i obciążył gruzem. Seryjny oprawca zwierząt pilnie poszukiwany

Czytaj więcej >
Potrącony pies

Psy

Kierowca śmiertelnie potrącił psa i uciekł z miejsca zdarzenia. Czy odpowie za swoje czyny?

Czytaj więcej >
diesel śmierć

Psy

Diesel zachorował na raka. Właściciel towarzyszył mu do ostatniej chwili

Czytaj więcej >
piesek

Psy

Zabawy psa z dzieckiem. Maluch nie może przestać się śmiać

Czytaj więcej >