Husky syberyjski – zaprzęgowy czempion Północy. Historia rasy
Źródło: pixabay

Husky syberyjski – zaprzęgowy czempion Północy. Historia rasy

31 Października 2020

Husky syberyjski to rasa pierwotna, której początki nikną w otchłani wieków. Początki wykorzystywania husky syberyjskich do pracy dla ludzi mogą sięgać nawet 13 000 lat wstecz.

Husky syberyjskie - historia rasy

Ludy zamieszkujące Północną Syberię w okolicach Kołymy – Czukczowie, Koriacy, Jukagirzy – wykorzystywali husky syberyjskie jako psy myśliwskie i zaprzęgowe. Zaprzęg złożony z 20 psów mógł uciągnąć nawet 600 kg i przetransportować ładunek nawet 120 km w ciągu zaledwie sześciu godzin. Psimi zaprzęgami transportowano zarówno zwierzęta zabite w czasie polowań, jak też ludzi, a później – pocztę.

Do Ameryki husky syberyjskie trafiły w 1909 r. Sprowadził je do Kanady William Goosak, handlarz futrami w czasie gorączki złota, która ogarnęła Alaskę. Górnicy na gwałt potrzebowali psów zaprzęgowych. Jednak w porównaniu z kanadyjskimi psami (np. alaskan malamute) husky syberyjskie zdawały się niewielkie i niepozorne. Kiedy jednak wzięły udział w wyścigu „All Alaska Sweepstake” na dystansie 650 km i dotarły do mety jako trzecie, Kanadyjczycy przekonali się o wielkiej wartości tej rasy psów. W kolejnych latach husky syberyjskie ustanawiały rekordy szybkości i wytrzymałości. W latach 1915–1917 wyścig wygrywał zaprzęg Leonarda Seppali. To właśnie jego psy dały początek amerykańskiej hodowli husky syberyjskich. Doceniano prędkość i siłę tych psów, którą wykorzystywano w sporcie i przy pracy – transporcie towarów i poczty, podobnie jak na Syberii.

Husky syberyjskie zostały niebawem zarejestrowane jako osobna rasa przez AKC – American Kennel Club. Krzyżowano je też z miejscowymi rasami psów, co doprowadziło do powstania uniwersalnego typu husky syberyjskiego.

W latach 50. i 60. XX w. husky syberyjskie trafiły do Europy. W 1966 r. standardowe husky syberyjskie zostały zarejestrowane przez Międzynarodową Federację Kynologiczną. W Polsce husky syberyjskie pojawiły się po raz pierwszy w 1983 r., a pierwszy na polskiej ziemi miot został wydany w 1988 r.

Rosnąca popularność zimowych sportów zaprzęgowych wpływa też na sławę i uznanie dla husky syberyjskich.

Husky syberyjski według standardu rasy

Husky syberyski to spory pies, choć znacząco mniejszy od alaskańskiego malamuta. Samiec ma między 51 a 61 cm wysokości w kłębie i waży od 20 do 27 kilogramów.

Głowa husky syberyjskiego jest średniej wielkości, kufa zwęża się ku koniuszkowi pyska. Trufla nosowa jest czarna, brązowa lub wątrobiana. Uszy są osadzone wysoko i blisko siebie, trójkątne, o grubych i porośniętych futrem małżowinach. Koniuszki uszu są zaokrąglone i skierowane w górę. Oczy husky syberyjskiego mogą być jasnoniebieskie lub brązowe, ale często zdarza się, że każde z oczu ma innych kolor.

Husky syberyjski ma sportową sylwetkę, ciało silne i mocne. Linia grzbietu jest prosta, klatka piersiowa szeroka, lędźwie lekko uniesione i muskularne. Przednie łapy są proste, a tylne lekko kątowane, silne, sprężyste. Ogon jest puszysty i przypomina lisi. Gdy coś przykuje uwagę psa, ogon wygina się w kształt sierpa. Husky syberyjski używa też ogona do ocieplania sobie nosa, kiedy zwija się w kłębek do snu.

Futro jest szczególnie gęste, półdługie, o grubym podszerstku. Włos okrywowy nigdy nie jest tak długi, by przesłaniać linie ciała psa. Husky syberyjskie, dzięki swej grubej sierści, znoszą dobrze temperatury rzędu nawet –60 stopni Celsjusza. To dlatego, że włosy podszerstka ocierając się o siebie w trakcie biegu, wytwarzają ciepło, a włosy okrywowe zatrzymują je. W te sposób pies sam siebie ogrzewa.

Futro może mieć bardzo różne umaszczenie, ale najczęściej spotyka się połączenie kolorów czarnego, białego, szarego, srebrzystego. Husky syberyjskie nierzadko są też rude, złociste lub łaciate (pinto). Kufa psa z reguły jest biała, natomiast reszta głowy barwna.

Husky syberyjski – przyjacielski i przebiegły

Husky syberyjski jest przyjaźnie nastawiony do ludzi i przywiązuje się do swego właściciela. Źle znosi samotność i najlepiej czuje się w dużej rodzinie lub w grupie innych husky syberyjskich. Nie nadaje się na stróża, bo łasi się także do obcych. Ta cecha powstała zapewne w trakcie długowiekowej hodowli psów, u których ceniono spolegliwość i posłuszeństwo każdemu poganiaczowi zaprzęgu.

Husky syberyjski dobrze też znosi dzieci, z którymi lubi się bawić. Jako bardzo energiczny pies husky syberyjski wymaga dużo zabawy i stymulacji, najlepiej na świeżym powietrzu. Przejawia tendencję do niszczenia mebli, jeśli zbyt długo przebywa w domu lub się nudzi.

Husky syberyjski ma silnie rozwinięty instynkt stadny i łowiecki. Dobrze czuje się w towarzystwie ludzi i innych psów, jednak może rzucić się w pogoń za mniejszymi zwierzętami, jak koty, króliki czy ptaki. Dlatego wymaga odpowiedniego ułożenia i przyzwyczajania do innych zwierząt już od wieku szczenięcego.

Husky syberyjski jest bardzo inteligentny, co może sprawiać właścicielom pewne trudności. Psy te mają bowiem duży talent do ucieczek, potrafią otwierać sobie furtki, przeskakiwać płoty lub podkopywać się pod siatkami. Należy zadbać o to, by przestrzeń, po której hasa husky, była zabezpieczona płotem o wysokości co najmniej 190 cm. Trzeba też pamiętać, że husky syberyjskie bardzo lubią kopać, więc ich właściciele raczej nie mogą liczyć na zadbany, elegancki przydomowy ogródek. Zwłaszcza latem psy kopią głębokie nory w ziemi, by zażywać w nich przyjemnego chłodu.

Najlepszym sposobem zaspokojenia ciekawości husky syberyjskiego i utrzymania go blisko domu jest stałe poświęcanie mu uwagi i dostarczanie stymulacji w postaci zabawy. Dobrym pomysłem jest zapewnienie psu towarzystwa w postaci drugiego husky syberyjskiego. W ten sposób zwierzaki same będą mogły dostarczać sobie nawzajem większość codziennej porcji zabawy i ruchu. Możesz też zacząć trenować swoje psy w konkurencjach konkursowych, nawet jeśli nie planujesz wystawiać ich do profesjonalnych zwodów. Ćwiczenia to dla husky syberyjskich świetna zabawa i okazja do rozładowania nadmiaru energii. Możesz też zorientować się, czy w twojej okolicy organizuje się treningi ciągnięcia zaprzęgu dla psów. Taki trening w towarzystwie sfory innych husky syberyjskich będzie dla twojego psa niezapomnianym przeżyciem, a dla ciebie okazją do zawarcia znajomości z innymi właścicielami psów.

Husky syberyjski nie robi dużo hałasu. Woli raczej wyć, niż szczekać. Wyciem lub skomleniem informuje o swoich potrzebach – chęci wyjścia na dwór lub domaga się otwarcia przed sobą jakichś drzwi.

Co je husky syberyjski?

Husky syberyjski powinien dostawać wysokiej jakości karmę dla psów o dużej zawartości mięsa (mięśniowego i podrobów) z dodatkiem warzyw i olejów. Dobra karma nie powinna zawierać produktów zbożowych ani odpadów zwierzęcych. Niewskazane są też sztuczne barwniki i konserwanty. Husky syberyjskie miewają problemy skórne wywołane niedoborem cynku, więc dietę psa można wzbogacić o suplementy zawierające właśnie cynk.

Jeśli zdecydujesz się na karmienie psa surowizną (dieta BARF), zadbaj o to, by pies otrzymywał dużo mięsa i olejów, które zaspokoją jego potrzeby energetyczne. Konieczne może okazać się podawanie mu także suplementów witaminowych.

Porcjowanie powinno być dostosowane do wieku, płci, masy i trybu życia psa. W doborze odpowiedniej diety dla husky syberyjskiego pomoże ci weterynarz lub zwierzęcy dietetyk.

Jakiej pielęgnacji wymaga husky syberyjski?

Husky syberyjski cieszy się dobrym zdrowiem, ale zdarzają się przypadki zachorowań na typowe choroby rasowych psów. Przykładem może być stopniowy zanik siatkówki albo dysplazja stawu biodrowego. Choroby te występują jednak na szczęście bardzo rzadko.

Mimo tego, jak każdy pies, husky syberyjski powinien regularnie odwiedzać weterynarza, który sprawdzi, czy nic mu nie dolega. Wczesne wykrycie choroby pozwala ją skutecznie zwalczyć. Badanie psa powinno objąć pobranie krwi, przejrzenie uzębienia, a także stanu pazurów. Zadbany husky syberyjski żyje do 14 lat.

Futro husky syberyjskiego wymaga regularnego szczotkowania metalowym grzebieniem, co najmniej raz w tygodniu. W okresie linienia psy tracą szczególnie dużo sierści, więc lepiej wyczesywać je jeszcze częściej. Husky syberyjskie linieją także poza sezonem, gdy przebywają w mieszkaniu z centralnym ogrzewaniem. Należy przyzwyczaić psa do szczotkowania już od wieku szczenięcego. Należy też regularnie czyścić psu pazury, a także – za pomocą szmatki nasączonej ciepłą wodą – przemywać kąciki oczu, nos i wnętrze małżowin usznych.

Kąpiele nie są z reguły potrzebne, a zbyt częste mogą zmyć ochronną warstwę włosów i pogorszyć jakość sierści psa. Jeśli jednak husky syberyjski zdecydowanie wymaga porządnego wymycia, pamiętaj, by użyć specjalnego szamponu dla zwierząt, który nie podrażnia oczu ani nosa i nie wywołuje alergii. Po kąpieli pies może wyschnąć sam (byle nie przebywał wtedy na zimnie lub w przeciągu, bo może się przeziębić) albo możesz wysuszyć go suszarką, jednocześnie wyczesując mu sierść.

Dobrze jest ułożyć psa i od wczesnego wieku szczenięcego przyzwyczaić od innych zwierząt i dzieci. W ten sposób husky syberyjski nauczy się delikatności w kontaktach z małymi dziećmi i dobrego współżycia ze zwierzakami, które w innym wypadku potencjalnie mógłby uznać za atrakcyjną zdobycz, np. z kotami czy królikami.

Odpowiednie ułożenie husky syberyjskiego wymaga od właściciela cierpliwości i systematyczności. Zachowania pożądane trzeba natychmiast nagradzać, a niepożądane od razu karcić. Należy przy tym okazywać łagodne zdecydowanie. Dobrym pomysłem jest zastosowanie treningu z klikerem – to proste urządzenie, wykorzystujące dźwięk przypominający kliknięcie do sygnalizowania psu konieczności zachowania się w określony sposób w zamian za smakołyk. Husky syberyjski stosunkowo łatwo uczy się reagowania na swoje imię i podstawowe komendy. Można też nauczyć go licznych sztuczek, a nawet przygotować do udziału w zawodach łowieckich. To dla psa świetna zabawa, nawet jeśli nie masz zamiaru wystawiać go do zawodów, ani tym bardziej używać go na polowaniach.

Jeśli nie masz wystarczająco wiele czasu i cierpliwości, by samodzielnie ułożyć swojego husky syberyjskiego, możesz powierzyć psa profesjonalnemu trenerowi.

Czy husky syberyjski to dobry pies dla Ciebie?

Przed wszystkim, husky syberyjski to pies, który najlepiej czuje się na powietrzu, i to zimnym. Źle znosi upały i nie przepada za wylegiwaniem się w domu na kanapie. Do tego husky syberyjski musi być często wyprowadzany na długie spacery. Psy te uwielbiają biec obok właściciela w czasie wypadu na jogging czy rower.

Dlatego jeśli mieszkasz w ciepłym klimacie, nie powinieneś sprowadzać do domu huskiego syberyjskiego. Przedstawiciel tej rasy może też być zbyt dużym wyzwaniem dla osób dopiero zaczynających swoją przygodę z psami. Jeśli jednak klimat jest w twojej okolicy odpowiedni, a ty nie masz nic przeciwko częstym i długim spacerom w chłodne poranki i wieczory, husky – a najlepiej para psów – będzie dla ciebie idealnym towarzyszem.

Husky syberyjski z dobrej hodowli

Rasowy pies powinien pochodzić z dobrej, odpowiedzialnej hodowli. Porządny hodowca powinien należeć do międzynarodowej organizacji kynologicznej. Rozpoznasz go też po tym, że troszczy się o swoje zwierzęta i ich komfort, a nie tylko o zysk. Dobry hodowca nie tylko odpowie na twoje pytania, ale też sam zada ci szereg pytań, by upewnić się, że oddaje swoje psy w dobre ręce.

Szczeniak husky syberyjskiego przeznaczony na sprzedaż musi mieć ważną książeczkę zdrowia dokumentującą szczepienia i zabiegi odrobaczania. Dobrze jest też poznać kartotekę zdrowotną rodziców psa, by upewnić się, że husky syberyjski nie jest szczególnie narażony na choroby dziedziczne.

Husky syberyjski musi też mieć rodowód, wymieniający jego przodków i potwierdzający spełnianie standardu rasy. Pies powinien też mieć wszczepiony chip.

Ile kosztuje husky syberyjski?

Rasowy husky syberyjski może kosztować od 4000 do nawet 7000 zł. Miesięczny koszt utrzymania psa na diecie BARF wynosi ok. 200 zł.

Husky syberyjski wart jest jednak swojej ceny. Jeśli zapewnisz mu odpowiednie warunki i towarzystwo, stanie się wiernym towarzyszem, ulubieńcem i ważnym członkiem rodziny.

Następny artykuł