Dog argentyński: nieustraszony obrońca rodziny
Źródło: pixabay

Dog argentyński: nieustraszony obrońca rodziny

31 Października 2020

Dog argentyński budzi respekt swym wyglądem i siłą. Odpowiednio wychowany jest bezgranicznie oddanym towarzyszem, strażnikiem rodziny i domu. Dog argentyński nie jest psem dla każdego – sprawdź, czy pasuje do ciebie.

Dog argentyński – historia rasy

Dog argentyński to molos wyhodowany w Ameryce Południowej do polowań na grubą zwierzynę taką jak pumy czy dzikie świnie. Antonio Morez Martinez otworzył pierwszą hodowlę w r. 1928 w Argentynie. Starannie krzyżował wymarłego już dziś tzw. bojowego psa z Kordoby – silne i waleczne zwierzę o dość chwiejnej psychice – z hiszpańskim psem gończym, dogiem niemieckim i innymi miejscowymi odmianami psów, w tym buldogami i bulterierami.

Martinezowi chodziło o wyhodowanie uniwersalnego psa myśliwskiego o wielkiej sile i odwadze, który nadawałby się do polowań na różnego rodzaju zwierzynę występującą w całym kraju, a ponadto mógłby pełnić rolę stróża domu i rodziny. Na polowaniach pies miał zarówno chwytać i przytrzymywać zdobycz, jak i w razie potrzeby bronić swego pana przed atakiem. Musiał więc być szybki, nieustraszony i dość agresywny. Ostatecznym efektem starań Martineza był właśnie dog, nazwany dumnie argentyńskim.

Propozycję standardu rasy dla doga argentyńskiego po raz pierwszy przedstawiono w 1947 r. W 1964 r. Argentyński Związek Kynologiczny przyznał dogowi argentyńskiemu status osobnej rasy, a w 1973 r. uznała ten fakt także Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI). Dog argentyński to jedyna zarejestrowana przez FCI rasa wywodząca się z tego kraju.

Jak wygląda dog argentyński?

Dog argentyński to rosły pies w typie molosa o atletycznej budowie ciała i mięśniach wyraźnie rysujących się pod białą, napiętą i elastyczną skórą. Samce osiągają 68 cm wysokości w kłębie i masę 45 kg.

Czaszka psa jest dość szeroka i lekko wysklepiona, kufa lekko się obniża. Oczy są migdałowate, ciemne. Uszy zwyczajowo były przycinane, co w Argentynie było wymogiem według standardu rasy. W Polsce jednak przycinanie uszu psom jest nielegalne.

Umaszczenie doga argentyńskiego powinno być jednolicie białe, choć dopuszcza się niewielkie czarne plamy w okolicach oczu. Biały kolor to przystosowanie do ciepłego klimatu kraju, z którego pochodzi ta rasa. Sierść jest krótka, jednolita i gładka. Uszy doga argentyńskiego są szerokie, osadzone wysoko i średniej długości.

Dog argentyński jest czasem porównywany do buldoga amerykańskiego, od którego jednak jest dużo wyższy oraz do amerykańskiego pitbulteriera, od którego jest jednak znacząco większy.

Jaki charakter ma dog argentyński?

Dog argentyński to pies szalenie wierny swemu panu i łatwo przywiązujący się do całej rodziny. Jest dość towarzyski i lubi zabawę. Dlatego trzeba zapewnić mu odpowiednią ilość ruchu. Pies ten lubi wodę, więc chętnie zaaportuje patyk zarówno z trawnika, jak i ze stawu. Dobrym pomysłem na zapewnienie dogowi ruchu jest trenowanie z nim do konkursów psich sprawności. Dogi argentyńskie dobrze radzą sobie np. w konkurencji agility, czyli pokonywaniu toru przeszkód za komendami właściciela. Gdy się wybiega, dog argentyński lubi powylegiwać się na kanapie i chętnie poddaje się pieszczotom. Nie szczeka wiele, więc nie powoduje hałasu w domu.

Zgodnie z zamierzeniami twórcy rasy, doktora Matineza, dog argentyński jest wszechstronnym psem. Psy te są często wykorzystywane do tropienia przez policję i straż graniczną, a przez gospodarzy – jako stróże obejścia. Służą w akcjach ratunkowych do wyszukiwania ludzi w gruzowiskach, mogą też służyć jako psi kompani dla osób niewidomych lub niedosłyszących. Dogi argentyńskie szybko stały się też jednym z ulubionych psów wojskowych. Wszechstronność doga argentyńskiego rzeczywiście jest jedną z jego wielkich zalet i m.in. dzięki niej zdobył uznanie Argentyńczyków.

Dog argentyński ma też jednak drugą, ciemniejszą stronę, która wiąże się z jego pierwotnym przeznaczaniem – polowaniem na duże groźne zwierzęta. Jest psem bardzo szybkim, silnym i przebiegłym, a do tego – niestety – bywa agresywny. Ma silny instynkt obrony swego pana i rodziny, co może powodować problemy w kontaktach z obcymi ludźmi i psami. Dog argentyński przyzwyczaja się dość szybko do domowych kotów i psów innych ras, ale samce własnej rasy mogą wywołać u niego agresję. Obce zwierzęta – koty, króliki, chomiki – mogą wywołać u niego niekontrolowane odruchy łowieckie i lepiej trzymać go z dala od pupilów sąsiadów. Wobec dzieci dog argentyński jest najczęściej obojętny, chyba że wychowa się nimi od szczenięcia – wtedy jako dorosły pies będzie ich wiernym towarzyszem i strażnikiem. Trzeba też nauczyć swoje pociechy odpowiedniego obchodzenia się z psem i respektu dla jego siły i rozmiarów. Wobec obcych ludzi pies zawsze zachowuje dystans i przejawia podejrzliwość.

Ujarzmienie agresji doga argentyńskiego wymaga odpowiedniego ułożenia psa od najmłodszych lat. Należy poddać go odpowiedniej socjalizacji z ludźmi i innymi zwierzętami. Stosunkowo łatwiejszy charakter mają suki, które szczególnie szybko przywiązują się do dzieci.

Okres pierwszych 6-8 tygodni życia to czas, w którym należy wykształcić u psa przywiązanie do jego pana i członków rodziny. Po mniej więcej 6 miesiącach życia pies może przystąpić do zaawansowanego treningu, który może potrwać około roku. Dog argentyński jest inteligentny i szybko się uczy, więc profesjonalny trening może całkiem stłumić u niego gwałtowność i wszelkie niepożądane skłonności. Mimo to, należy wyprowadzać doga argentyńskiego tylko na solidnej smyczy z mocnymi karabińczykami i w kagańcu fizjologicznym, który nie utrudnia psu ziajania. Właściciel doga zawsze powinien zachować ostrożność, gdy pies na spacerze poznaje inne psy, choć dobrze ułożony dog argentyński nie powinien sprawiać problemów. Wyprowadzać psa powinni tylko dorośli, gdyż dziecku może się wyrwać.

Posiadanie dogów argentyńskich jest nielegalne w kilku krajach (np. w Danii, Australii, Nowej Zelandii, Singapurze czy na Ukrainie), wiele innych wymaga od hodowców i właścicieli wystąpienia o specjalne zezwolenia. Dog argentyński znajduje się w polskim wykazie ras psów uznawanych za agresywne, sporządzonym przez MSWiA. Oznacza to, że na posiadanie doga argentyńskiego trzeba mieć pozwolenie od władz gminnych.

Co je dog argentyński?

Dogi argentyńskie miewają uczulenia, dlatego należy dostosować dietę do potrzeb psa metodą eliminacji lub zrobić testy na jego skórze, które podpowiedzą, co uczula zwierzaka. Jedzenie należy podawać mu w porcelanowej lub metalowej misce, a nie w plastikowej.

Poza tym dieta doga argentyńskiego nie odbiega od normy. Pies powinien dostawać wysokiej jakości pełnowartościową karmę mokrą, zawierającą mięso mięśniowe i podroby, oleje, warzywa i nieco owoców. Nie należy podawać psu kiepskich karm, zawierający produkty zbożowe, odpady zwierzęce, słodziki, sztuczne barwniki i konserwanty.

Nie należy dawać psu stałego i nieograniczonego dostępu do karmy suchej, bo może się przejeść i stracić apetyt na pełnowartościowy posiłek. Karmę suchą można podawać w niewielkich ilościach między posiłkami.

Jeśli zdecydujesz się na stosowanie diety surowej BARF, pamiętaj, że niektóre ważne witaminy i minerały mogą wymagać osobnego suplementowania.

Pies powinien dostawać dwa posiłki dziennie, rano i wieczorem. Porcja powinna być dobrana do płci, wagi, wieku i trybu życia psa. W doborze odpowiedniej diety i porcjowania pomoże ci psi dietetyk lub weterynarz.

Zdrowy dog argentyński

Dog argentyński cieszy się dobrym zdrowiem. Psy te wyhodowano na silne, wytrzymałe i odważne. Nie są jednak zupełnie wolne od zdarzających się od czasu do czasu chorób typowych dla psów rasowych, jak kardiomiopatia czy dysplazja stawu biodrowego.

Dogi argentyńskie cierpią też czasem na wrodzoną głuchotę w jednym lub obu uszach. Wiąże się ona z komplikacjami wynikającymi z całkowicie białego umaszczenia, a więc braku pigmentu. Odpowiedni dobór psów przeznaczonych do rozrodu w hodowli znacznie redukuje ryzyko wystąpienia głuchoty. Psy te miewają też z tego powodu uczulenia skórne. Za to w przeciwieństwie do innych dużych psów, dogom argentyńskim w zasadzie nie grozi skręt żołądka.

Każdy pies powinien przynajmniej raz w roku odwiedzać weterynarza w celu przeprowadzenia ogólnego przeglądu stanu zdrowia. Lekarz powinien zbadać psu krew i uzębienie, osłuchać płuca i serce, może też wyczyścić uszy czy przyciąć pazury. Każdą chorobę łatwiej jest wyleczyć, jeśli odpowiednio wcześnie ją się wykryje.

Zdrowy dog argentyński żyje ok. 12 lat.

Czysty dog argentyński

Dog argentyński nie wymaga specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych. Gubi bardzo niewiele sierści, głównie w okresie linienia. Dobrze jednak od czasu do czasu wyczesać go miękką szczotką lub specjalną gumową rękawicą do zbierania martwego włosia. Dog argentyński lubi pieszczoty, a czesanie to dla niego dodatkowo okazja do spędzenia czasu ze swym panem.

Kąpiele rzadko bywają konieczne. Pamiętaj, by używać specjalnego szamponu dla zwierząt, który nie uczula i nie podrażnia. Wybór szamponu skonsultuj z weterynarzem, który upewni się, czy zawarte w składzie substancje nie wywołają alergii na wrażliwej skórze doga argentyńskiego.

Jak każdy pies o krótkiej, białej sierści, dog argentyński może latem nabawić się poparzeń słonecznych. Zapobiegaj temu, stosując specjalny krem z filtrem dla zwierząt.

Szczęśliwy dog argentyński

Dog argentyński najlepiej czuje się w czasie weekendowych wycieczek w plener, gdy może brać udział w zabawach na świeżym powietrzu z całą rodziną. Będzie mu dobrze wszędzie tam, gdzie jest jego pan. Najchętniej spędza czas na aportowaniu lub wylegując się na kanapie.

Dla kogo dog argentyński to idealny pies?

Dog argentyński wymaga starannego ułożenia i zdecydowanego kierowania. Jego właściciel powinien być odpowiedzialnym, doświadczonym przewodnikiem, znającym się na wychowaniu psów, a ponadto lubiącym aktywność fizyczną i wyprowadzanie psa na długie spacery. To oznacza, że dog argentyński nie nadaje się dla każdego, a na pewno nie na pierwszego psa. Nie jest też polecany osobom starszym, które mogą mieć problem z zapewnieniem mu dostatecznej ilości ruchu.

Doświadczeni psi wychowawcy będą mieli dużo frajdy i satysfakcji z ułożenia tego trudnego czasem psa. Odpowiednio wychowany dog argentyński to wspaniały, wierny pies, zdolny do największych poświęceń w obronie swoich bliskich.

Dog argentyński z dobrej hodowli

Dog argentyński powinien pochodzić ze sprawdzonej odpowiedzialnej hodowli. Ponieważ dogi argentyńskie figurują na liście psów agresywnych, zarówno od hodowców jak i przyszłych właścicieli wymaga się zgody od władz gminy (wójta, burmistrza lub prezydenta miasta) na posiadanie tych psów. Szczegóły dotyczące załatwiania potrzebnych zezwoleń najlepiej omówić z doświadczonym hodowcą. Wizyta w hodowli to też najlepszy sposób na sprawdzenie, czy psy trzymane są w odpowiednich warunkach.

Dobry hodowca dogów argentyńskich nie tylko będzie umiał odpowiedzieć na twoje pytania, ale sam kilka ci zada, by upewnić się, że kupujesz psa świadomie i znasz jego potrzeby.

Rasowy dog argentyński powinien posiadać książeczkę zdrowia z wpisanymi szczepieniami i zabiegami odrobaczania. Upewnij się także, że szczeniak nie jest głuchy. Odpowiednie badania mogą być wykonane już po ok. ośmiu tygodniach życia psa i hodowca powinien zadbać, by znalazły się w książeczkach zdrowia jego szczeniaków.

Dog argentyński musi też mieć rodowód, który potwierdza spełnianie przez psa standardu rasy. Możesz też poprosić o dokumentację medyczną rodziców doga, by upewnić się, że nie występuje duże ryzyko zachorowania przez niego na którąś z przypadłości dziedzicznych.

W Polsce rasa ta nie jest zbyt popularna i oczekiwanie na psa z dobrej hodowli może trochę potrwać.

Ile kosztuje dog argentyński?

Rasowy dog argentyński może kosztować ok. 2500 zł. Jego miesięczne utrzymanie będzie kosztować ok. 250 zł – wynika to głownie z dużego apetytu psa i zapotrzebowania na wysokiej jakości karmę.

Następny artykuł