Chow chow – pies o kocim charakterze
Źródło: pixabay

Chow chow – pies o kocim charakterze

31 Października 2020

Chow chow to starożytny łowca wilków i strażnik świątyń z Centralnej Azji. Jest dzielny, wierny i niezależny. Czy chow chow to pies dla ciebie? Dlaczego przypomina kota i czemu ma język w tak niesamowitym kolorze? Dowiedz się wszystkiego o rasie chow chow.

Chow chow – historia rasy

Chow chow wywodzi się z pogranicza Chin i Mongolii. To rasa naturalna, towarzysząca ludziom od tysiącleci. Wydaje się, że pierwotnie hodowano te psy na mięso. W języku kantońskim „chow chow” oznacza bowiem „przysmak”.

Z czasem psy chow chow zaczęły pełnić także inne funkcje. Starożytni Mongołowie wierzyli, że chow chow broni świątyń przed złymi duchami. Używali tych psów także do polowań na wilki, ponieważ chow chow są zawzięte, a do tego chroni je przed ugryzieniami gruba skóra i gęsta sierść. Duża siła, wytrzymałość i odporność na warunki pogodowe sprawiły, że psy chow chow wykorzystywano do transportu w górach Tybetu. Zaprzęg ciągnięty przez psy chow chow opisał słynny podróżnik Marco Polo.

Po raz pierwszy rasa chow chow trafiła na Zachód – do Anglii – w 1780 r. Stamtąd rozpowszechniła się po Europie i w 1894 r. uzyskała standard rasy. Chow chow stały się też popularne w USA. W 1903 r. rasa została uznana i wpisana do rejestrów przez stowarzyszenie kynologiczne American Kennel Club.

Jak wygląda chow chow?

Chow chow jest łatwy do rozpoznania z powodu swojej gęstej sierści. Wygląda przez nią trochę jak karłowaty lew albo niedźwiadek.

W rzeczywistości chow chow to lisowaty szpic średniej wielkości. Osiąga 56 cm wysokości w kłębie i masę ok. 41 kg. Ciało jest mocne, zbite, o kwadratowym profilu.

Czaszka psów chow chow jest nieduża w stosunku do reszty ciała, dość szeroka. Oczy mają kształt migdałów i ciemną barwę. Uszy są małe i trójkątne, zaokrąglone na końcach.

Charakterystycznym znakiem rozpoznawczym rasy chow chow jest ciemnoniebieski kolor języka, dziąseł i podniebienia. To rzadka cecha, spowodowana wielką koncentracją pigmentu, która występuje u niewielu zwierząt, m. in. u żyraf i niedźwiedzi polarnych.

Sierść psów chow chow jest podwójna, szczególnie gęsta i puszysta, w dotyku trochę przypominająca plusz. Podszerstek jest wełnisty, a włos okrywowy szorstki. Najgrubsze futro występuje wokół szyi, tworząc pękatą kryzę. Także ogon jest bardzo puszysty i zawinięty na grzbiecie. Taka budowa futra sprawia wrażenie, że pies jest większy i masywniejszy, co stanowi przystosowanie do trudnego życia na bezdrożach środkowej Azji, pełnych drapieżników. Maść chow chow jest jednolita: biała, czarna, ruda, kremowa, cynamonowa, czasem niebieska.

Jaki charakter ma chow chow?

Chow chow przywiązuje się w zasadzie tylko do swego pana i jego najbliższej rodziny. Jest odważny, zaradny, dumny, w dużej mierze niezależny. Uczucia okazuje powściągliwie, a więc tym więcej znaczą, gdy je wyrazi, łasząc się do Ciebie.

Chow chow toleruje dzieci, ale nie przejawia względem nich entuzjazmu. Wobec obcych zawsze jest podejrzliwy i gotów do obrony swego pana. Zawsze ostrzega przed obcymi głośnym szczekaniem, a ponieważ rzadko szczeka, można polegać na jego ostrzeżeniach – chow chow dobrze nadaje się na domowego stróża. Nie powinien jednak być trzymany na zewnątrz, zdecydowanie woli bliskość swego pana i wygodne kanapy w domowym wnętrzu.

Chow chow dystansuje się do innych zwierząt, zwłaszcza obcych, ale nie bywa agresywny. Raczej nie dogada się z kotem, z innym psem, a już na pewno nie z innym samcem chow chow. Nie lubi też, gdy zachodzi się go z boku, ponieważ jego głęboko osadzone oczy utrudniają widzenie boczne. Naucz tego swoje dzieci i sam o tym pamiętaj.

Chow chow jest cichy, spokojny i cierpliwy. Lubi, gdy jego otoczenie też takie jest, nie przepada za zgiełkiem. Stosunkowo dobrze znosi samotność, choć przy dłuższej rozłące z właścicielem może zdziczeć.

Chow chow ma głęboko zakorzeniony instynkt łowiecki, który czasem może się uaktywnić, gdy pies dostrzeże na spacerze wiewiórkę, ptaka, kota albo nawet innego, zwłaszcza małego, psa. Dlatego należy wyprowadzać go na solidnej smyczy, o mocnych karabińczykach, zamocowanej na szerokich szelkach i w fizjologicznym kagańcu, który nie utrudnia psu ziajania.

Chow chow wymaga odpowiedniego ułożenia i treningu już od wczesnego wieku szczenięcego. W starszym wieku chow chow robi się bardzo uparty i przywiązany do swoich przyzwyczajeń. Źle wychowany będzie przejawiał agresję wobec obcych ludzi i zwierząt, a nawet starał się zdominować swego pana.

Relacja z chow chow powinna opierać się na wzajemnym szacunku. Pies musi dostawać jasne komendy i nagrodę w postaci smakołyka za każdym razem, gdy zachowa się poprawnie. Nie licz na wyuczenie chow chow wykonywania sztuczek na zawołanie. Owszem, pies może nauczyć się różnych trików i komend, ale wykona je tylko wtedy, gdy sam będzie miał ochotę, w przypływie szczególnej łaskawości lub dobrego humoru. Możesz i musisz natomiast nauczyć chow chow dobrego współżycia z ludźmi, także obcymi oraz z innymi zwierzętami. Pies powinien też przyzwyczajać się do chodzenia w szelkach i na smyczy, transportu w klatce, a także czesania, kąpieli i psich kosmetyków.

Z powodu swej niezależności i powściągliwości w wyrażaniu uczuć chow chow ma wśród niektórych hodowców i właścicieli opinię psa o charakterze kota.

Co je chow chow?

Chow chow powinien dostawać pełnowartościowa psią karmę wysokiej jakości. Dobra karma musi zawierać dużo mięsa, naturalnych olejów, warzyw i nieco owoców. Unikaj karm zawierających zbożowe spulchniacze, sztuczne słodziki, barwniki i konserwanty.

Możesz także stosować dietę BARF, czyli karmić chow chow surowizną wedle własnego harmonogramu. Pamiętaj jednak, by suplementować psu niektóre witaminy i minerały.

Chow chow ma skłonność do otyłości, bo bardzo lubi jeść, natomiast nie przepada za aktywnością fizyczną. Dlatego należy starannie dobierać mu porcje jedzenia, w zależności od płci, wieku, masy i trybu życia psa. W doborze odpowiedniej diety i porcji pomoże ci weterynarz lub psi dietetyk.

Pamiętaj też, że chow chow lubi dużo pić, dlatego musi mieć stały dostęp do świeżej, chłodnej wody.

Zdrowy chow chow

Chow chow to silny i odporny pies, zapada jednak na niektóre schorzenia. Zdarzają się u niego choroby oczu, jak dwurzędowość rzęs albo wywinięte powieki, alergie i podrażnienia skórne, a także osłabienie wiązadeł i stawów, którym może towarzyszyć dysplazja bioder i łokci lub zwichnięcie rzepki.

Każdą chorobę łatwiej jest wyleczyć, gdy się ją odpowiednio wcześnie wykryje. Dlatego chow chow powinien przynajmniej raz w roku odwiedzać weterynarza na ogólny przegląd stanu zdrowia. Pies powinien też mieć wtedy zbadaną krew, osłuchane płuca i serce, przejrzane uzębienie, może również przycięte pazurki.

Zdrowy chow chow żyje przeciętnie ok. 12 lat.

Czysty chow chow

Chow chow wymaga regularnego szczotkowania mniej więcej cztery razy w tygodniu, a codziennie w okresie linienia na wiosnę i jesień. Do tego zabiegu najlepiej nada się druciana szczotka pudlówka o gładkich drucikach, bez kulek na końcach, a także solidny metalowy grzebień o obrotowych zębach. Do usuwania kołtunów niezbędne będą nożyce. Przed przystąpieniem do wyczesywania dobrze będzie spryskać sierść chow chow odżywką o działaniu antystatycznym.

Chow chow powinien być kąpany przynajmniej raz w miesiącu. Do kąpieli użyj specjalnego szamponu dla zwierząt, który nie wywołuje podrażnień i nie zmiękcza sierści. To ważne, bo chow chow mają wrażliwą skórę. Przed kąpielą połóż na dnie wanny lub podłodze prysznica ręcznik lub gumową matę, żeby pies się nie ślizgał. Po kąpieli wyzwaniem będzie dokładne wysuszenie sierści chow chow. Nawet przy użyciu suszarki o dużej mocy, tzw. dmuchawy, suszenie trwa bardzo długo z powodu grubości futra okrywowego i wełnistego podszerstka. Dokładne wysuszenie sierści chow chow jest jednak konieczne, bo wilgotna psia skóra to idealne miejsce do rozwoju bakterii i grzybów. Dobrze też czasem zamiast kąpieli stosować tzw. suchy szampon, czyli puder pielęgnacyjny do psiej sierści. Taki zabieg dodatkowo wzmocni włosie chow chow, no i nieco odsunie w czasie perspektywę następnej kąpieli i suszenia.

Należy pamiętać także o czyszczeniu oczu chow chow, które mają tendencję do łzawienia. Oczy, ale też w miarę potrzeby małżowiny uszne i nos, wyczyścisz za pomocą szmatki nasączonej ciepłą wodą.

O uzębienie psa zadbasz najskuteczniej, podając mu od czasu do czasu specjalne dentystyczne smakołyki, które ścierają osad nazębny i zapobiegają powstawaniu stanów zapalnych dziąseł.

Szczęśliwy chow chow

Chow chow lubi ciszę i spokój w pobliżu swego pana. Nie potrzebuje i nie lubi nadmiernej aktywności fizycznej, a przez gęste futro źle znosi upały i latem ma skłonności do zadyszki. Dlatego spacery z chow chow nie powinny być zbyt długie, a w gorące dni ograniczone do minimum.

Dla kogo chow chow to idealny pies?

Chow chow ma specyficzny charakter i potrzeby, wymaga odpowiedniego, cierpliwego i starannego wychowania. To sprawia, że nadaje się najlepiej dla doświadczonych przewodników, którzy lubią poświęcać czas na odpowiednie ułożenie psa i czerpią satysfakcję, widząc jego postępy i kształtujący się charakter.

Chow chow jest niezależny, dobrze znosi samotność i nie wymaga wiele zabawy ani długotrwałej aktywności, dlatego to dobry pupil dla osób, które same są mniej energiczne albo często bywają poza domem i nie mają czasu nieustannie poświęcać uwagi psu.

Chow chow z dobrej hodowli

Rasowy chow chow powinien pochodzić ze sprawdzonej hodowli, zarejestrowanej w krajowym lub międzynarodowym związku kynologicznym. Odpowiedzialny hodowca dba nie tylko o swój zysk, ale przede wszystkim o dobro zwierząt. Odpowiednio je też krzyżuje, by zminimalizować ryzyko wystąpienia u szczeniąt chorób o podłożu genetycznym.

Zapoznaj się ze stroną internetową upatrzonej hodowli. Powinny znajdować się na niej informacje o metodach hodowlanych i warunkach trzymania zwierząt, a także oferty szczeniąt na sprzedaż. Następnie dobrze będzie osobiście odwiedzić hodowlę, by upewnić się, że wszystko rzeczywiście stoi na wysokim poziomie. Hodowca chętnie odpowie na twoje pytania i rozwieje wszelkie wątpliwości. Upewni się też, że kupujesz psa świadomie oraz znasz jego potrzeby. Dobrzy hodowcy krzywo patrzą na osoby, które szukają szczeniąt chow chow w sezonie świątecznym, zwłaszcza na prezent dla kogoś innego. Kupno psa to odpowiedzialność na wiele lat i poważna decyzja, która powinna być dobrze przemyślana.

Rasowy chow chow powinien mieć książeczkę zdrowia z wpisanymi wszystkimi potrzebnymi zabiegami, w tym szczepieniami i odrobaczaniem. Musi też mieć rodowód, który potwierdza spełnianie przez psa standardu rasy i podaje wywód jego przodków. Możesz też poprosić o pokazanie dokumentów medycznych rodziców szczeniaka, by upewnić się, że nie jest obciążony zwiększonym ryzykiem wystąpienia chorób genetycznych.

Ile kosztuje chow chow?

Chow chow z dobrej hodowli kosztuje ok. 3500 zł. Miesięczny koszt utrzymania psa to mniej więcej 150 zł.

Jeśli nie chcesz ponosić takiego wydatku, możesz poszukać chow chow w schroniskach. Dorosły pies będzie już ułożony – dobrze lub źle ­- więc wszystko, czego mu potrzeba, to nowy dom. Adopcja psa to dla niego szansa na lepsze życie z prawdziwą rodziną, a dla Ciebie – na poznanie niezwykłej rasy chow chow ze wszystkimi jej urokami i humorami.

Chow chow w anegdocie

Twórca psychoanalizy, Zygmunt Freud, posiadał psa rasy chow chow, wabiącego się Jo-Fi Ling. Freud uważał, że jego miły, puchaty wygląd wpływa łagodząco na nastrój pacjentów, więc wprowadzał psa na sesje psychoanalityczne. Freud twierdził też, że Jo-Fi miał unikalny dar rozpoznawania nastrojów pacjentów, który jakoby pomagał uczonemu w stawianiu diagnoz. Innymi znanymi posiadaczami psów chow chow byli m. in. królowa Wiktoria i Elvis Presley

Następny artykuł