Bichon frise: burza loków i wulkan energii
Źródło: pixabay

Bichon frise: burza loków i wulkan energii

31 Października 2020

Bichon frise ma małe ciało, za to wielki urok. Ten niewielki piesek o przyjaznym usposobieniu uwiódł niegdyś marynarzy, potem koronowane głowy, a dziś podbija cały świat. Jego okrągłe oczy i kręcone loki rozmiękczają serca wielu ludzi – czy rozmiękczą i twoje? Dowiedz się wszystkiego o rasie bichon frise.

Bichon frise – historia rasy

Bichon frise (fr. „mały pies o kędzierzawej sierści”) to stara rasa, znana już w średniowiecznej Francji. Choć psy te wywodzą się z Hiszpanii, to we Francji wyhodowano ich przyjazną, ozdobną rasę, popularną dziś na całym świecie. Bichon frise występuje dziś w czterech odmianach, często klasyfikowanych jako osobne rasy: hawańczyki, bolończyki, maltańczyki i odmiana z teneryfy.

Początkowo psów rasy bichon używano jako zwierząt pokładowych do wyłapywania gryzoni, czasem też do pilnowania bydła. Włoscy marynarze zabierali je często na pokład statków i wymieniali na inne towary w odległych portach. Tak psy miały trafić do Hiszpanii, a przez Hiszpanów zostały przywiezione na Teneryfę i Wyspy Kanaryjskie. Już w XIV w. odmiana z Teneryfy została z powrotem przywieziona do Europy, gdzie pocieszne pieski o sympatycznym usposobieniu stały się ulubionymi maskotkami arystokracji. Z czasem psy spowszedniały i hodowcy stracili nimi zainteresowanie. Zaczęły jednak odzyskiwać popularność po I wojnie światowej jako jedna z ras silnie związana genetycznie i kulturowo z Francją. W 1933 r. w Paryżu ustalono wzorzec rasy, nazwanej już oficjalnie bichon frise – „biszon o kędzierzawej sierści”.

Bichon frise trafił do USA na początku lat 50. XX w. W 1972 r. American Kennel Club zarejestrował rasę, a dwa lata później pierwsze pieski bichon frise trafiły z USA do Wielkiej Brytanii. W 2013 r. AKC ogłosił, że bichon frise to czterdziesta najpopularniejsza rasa psa domowego w Stanach Zjednoczonych.

Jak wygląda bichon frise?

Bichon frise to nieduży pies. Dorasta do 28 cm wysokości w kłębie i osiąga masę ok. 7 kg.

Głowa psa jest zaokrąglona, z niedużym, ale nie spłaszczonym pyszczkiem. Oczy są okrągłe i ciemne. Uszy duże, opadające, porośnięte gęstym futrem. Ogon dość długi, puszysty, noszony nad grzbietem.

Najbardziej charakterystyczną cechą rasy bichon frise jest sierść – gęsta i kręcona, trochę podobna do koziej wełny, jedwabista w dotyku, zawsze biała. Często przycina się ją, tak by włosy na całym ciele wydawały się równej długości. Bichon frise, choć ma spektakularną sierść, gubi niewiele włosów.

Jaki charakter ma bichon frise?

Bichon frise ma radosne i ciekawskie usposobienie. Przywiązuje się mocno do swego pana, jest towarzyski, lubi poznawać nowe osoby i zwierzęta. Bichon frise chętnie bawi się z dziećmi. Pamiętaj jednak, by pouczyć dzieci, że pies to towarzysz zabaw, a nie zabawka, i nie należy go drażnić, szczypać ani ciągnąć za uszy czy ogon.

Bichon frise to wielki pieszczoch, który chętnie spędza czas na kolanach swego pana i innych domowników. Nic dziwnego, że był swego czasu ulubioną pałacową maskotką europejskich rodzin arystokratycznych.

Pies przejawia nieco wyższą od przeciętnej inteligencję. Oznacza to, że jest stosunkowo łatwy do ułożenia, o ile trening zacznie się odpowiednio wcześnie. Psa należy nauczyć przede wszystkim reagowania na swoje imię i podstawowe komendy, a także należytego współżycia z ludźmi i innymi zwierzakami, także obcymi. Na etapie wczesnego wychowania dobrze jest też przyzwyczaić psa do zabiegów pielęgnacyjnych, takich jak czesanie, strzyżenia i kąpanie, przycinanie pazurów, mycie uszu, zębów i kącików oczu. Bichon frise powinien też nauczyć się chodzić na smyczy i znosić transport w aucie i klatce.

Najlepszą metodą nauki jest cierpliwe wydawanie jasnych komend i nagradzanie psa za każdym razem, gdy zachowa się zgodnie z oczekiwaniami. Nie należy krzyczeć na psa, gdy nie wykona polecenia – krzyk wywołuje u zwierzęcia stres, przez który bichon frise może stracić chęć na trening, a nawet zaufanie do swego pana. Kluczem do sukcesu jest zdecydowanie oraz łagodna stanowczość.

Kiedy już skończysz podstawowy trening psa, możesz uczyć go kolejnych komend i sztuczek lub przygotować swego bichon frise do psich zawodów. Rasa ta radzi sobie dobrze w niektórych konkurencjach, np. agility, czyli w biegu z przeszkodami za komendami właściciela. Nawet jeśli nie zamierzasz wystawiać psa do zawodów, nauka nowych sztuczek i sprawności to dla niego świetna zabawa.

Co je bichon frise?

Bichon frise powinien dostawać wysokiej jakości karmę dla psów. Jeśli waży poniżej 6 kg, możesz podawać mu specjalną karmę dla małych psów, pokrojoną w odpowiednie dla ich niedużych szczęk kawałki. Karma dla psa powinna zawierać przede wszystkim mięso, ale także warzywa, owoce i naturalne oleje. Unikaj pożywienia naszpikowanego konserwantami, słodzikami i spulchniaczami. Bichon frise ma tendencję do tycia, dlatego należy zwracać szczególną uwagę na to, co je i w jakich ilościach.

Jeśli zdecydujesz się na karmienie psa surowizną, pamiętaj, by dostawał świeże, zdrowe mięso. Najlepiej unikać wieprzowiny, bo surowe mięso świni może zawierać pasożyty. Podawaj też psu ryby, od czasu do czasu jajko, a także naturalne oleje, np. z łososia. Niektóre witaminy i minerały trzeba będzie psu suplementować za pomocą specjalnych preparatów.

Bichon frise powinien dostawać dwa zbalansowane posiłki dziennie. Porcje muszą być dostosowane do płci, wieku, wagi i trybu życia psa. W doborze odpowiedniej diety i porcjowania doradzi ci weterynarz lub psi dietetyk.

Od czasu do czasu należy podawać psu specjalne dentystyczne smakołyki, które ścierają kamień nazębny i zapobiegają chorobom dziąseł oraz nieprzyjemnemu oddechowi. Jeśli nauczysz tego szczeniaka, możesz też czyścić psu zęby za pomocą specjalnych patyczków lub szczoteczki.

Zdrowy bichon frise

Bichon frise mieści w swoim małym ciele mnóstwo energii, która napędza go przez długie lata. Psy te cieszą się dobrym zdrowiem. Głównymi przyczynami śmierci są u nich starość i rak. Może jednak zapaść na typowe choroby psów rasowych. Jest podatny na dysplazję stawów, zwichnięcie rzepki, infekcje uszu, choroby oczu (zanik siatkówki, zaćmę). Miewają też dolegliwości wątroby. Dość częstą przyczyną śmierci jest też autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna (AIHA) oraz trombocytopenia o podłożu immunologicznym (ITP).

Bichon frise źle znosi nadmierny upał i wilgoć, które mogą powodować u niego różnego rodzaju alergie o podłożu wirusowym i grzybicznym, występujące na skórze i włosach. Pies może się wtedy nadmiernie drapać, a nawet gryźć.

Zadbany bichon frise żyje ok. 13 lat, a rekordzista dożył swoich 21. urodzin!

Czysty bichon frise

Sierść tego psa wymaga regularnego czesania przynajmniej dwa razy w tygodniu i codziennie w okresie linienia. Bichon frise nie gubi wiele sierści, przez co może nadawać się dla osób z alergiami, nie jest jednak całkiem hipoalergiczny, dlatego osoby wrażliwe na alergeny powinny zaznajamiać się z psem ostrożnie.

Do czesania sprawdzi się miękka szczotka oraz grzebień o mocnych obrotowych zębach. Zanim zaczniesz czesać swojego bichon frise, możesz spryskać jego sierść specjalną emulsją antystatyczną ułatwiającą rozczesywanie włosów. Jeśli napotkasz w sierści kołtun, rozerwij go delikatnie palcami. Mniej więcej co cztery tygodnie należy psa ostrzyc – najlepiej, by zrobił to doświadczony groomer. Zawsze jednak, gdy dostrzeżesz, że włosy wchodzą psu do oczu, podetnij je nożyczkami, by przynieść mu ulgę. Jeśli nie zamierzasz wystawiać psa do konkursów piękności, możesz poprosić groomera o znaczne skrócenie jego sierści, którą w takiej postaci łatwiej jest utrzymywać w czystości. Psy wystawowe muszą jednak mieć swoje flagowe długie loczki.

Nieodzowne są też kąpiele, bo biała sierść szybko się brudzi. Pamiętaj, by do mycia użyć specjalnego szamponu dla zwierząt, który nie drażni skóry i nie wywołuje alergii. Na dno wanny lub podłogę prysznica połóż ręcznik, by pies się nie ślizgał. Po kąpieli dokładnie osusz psa ręcznikiem i suszarką. Zrób to starannie – wilgotna psia sierść i skóra to wymarzone miejsce do rozwoju bakterii i grzybów.

Bichon frise wymaga regularnego czyszczenia uszu, które mogą zarastać włosami. Włosy przytnij starannie, a małżowinę uszną oczyść za pomocą wacika nasączonego ciepłą wodą, specjalnymi solami fizjologicznymi albo środkiem samoczyszczącym. W podobny sposób możesz wyczyścić psu nos, jeśli się zabrudzi, oraz kąciki oczu, jeśli dostrzeżesz w nich zaschnięte ślady łez.

Bichon frise musi też mieć przycinane pazurki, jeśli nie ściera ich wystarczająco sam. Pamiętaj, że pazury psa są unerwione i ukrwione, z wyjątkiem martwych końcówek. Jeśli boisz się, że skaleczysz psa, zaprowadź go na obcięcie pazurów do weterynarza.

Szczęśliwy bichon frise

Bichon frise musi mieć dużo okazji do wybiegania się i zabawy. Lubi aportować piłki i patyki, chętnie też bawi się w wodzie. Chętnie uda się z tobą na długi spacer, ale raczej nie dotrzyma ci kroku w czasie joggingu. Możesz za to wsadzić go do koszyka rowerowego i zabrać na przejażdżkę. Bichon frise raczej nie ma instynktu pogoni, więc zasadniczo możesz wyprowadzać go na spacer bez smyczy. Jeśli eksplorujecie nowy teren, dobrze jednak wziąć psa na długą, elastyczną smycz.

Bichon frise źle znosi samotność i nigdy nie powinien zostawać sam na dłużej. Jeśli nie będzie miał w domu żadnego towarzysza do zabawy, może się silnie zestresować i zacząć obgryzać meble. Do pewnego stopnia możesz przyzwyczaić psa do kilku godzin samotności w czasie wczesnego szkolenia. Jeśli jednak bichon frise szczególnie źle znosi rozstania, możesz przed wyjściem do pracy zostawić włączony telewizor, by zwierzak stale słyszał ludzki głos albo poczęstować psa smakołykiem.

Dla kogo bichon frise to idealny pies?

Bichon frise to idealny pies do domu dla singla i dla rodziny. Nada się także dla osób starszych. Ma pogodne, ciekawskie usposobienie, ale nie potrzebuje nadmiernie dużo ruchu. Dogaduje się dobrze z innymi zwierzętami. Jego sierść wymaga wprawdzie pewnych zabiegów pielęgnacyjnych, ale nie są one skomplikowane, kosztowne ani czasochłonne. Długowieczność rasy bichon frise sprawia, że psy te stają się przyjaciółmi i cenionymi członkami rodziny na wiele lat.

Bichon frise z dobrej hodowli

Bichon frise powinien pochodzić od doświadczonego, odpowiedzialnego hodowcy, który wie, jak za pomocą umiejętnego krzyżowania minimalizować ryzyko wystąpienia u szczeniąt chorób o podłożu genetycznym. Dobry hodowca dba nie tylko o swój zysk, ale przede wszystkim o dobro zwierząt, odpowiednio je karmi, wstępnie wychowuje, trzyma w dobrych warunkach.

Odpowiedzialny hodowca nie tylko chętnie odpowie na wszystkie twoje pytania dotyczące charakteru i potrzeb rasy bichon frise, ale sam zada ci kilka pytań, by upewnić się, że kupujesz psa świadomie i jesteś w stanie zapewnić mu odpowiednią opiekę.

Rasowy bichon frise powinien mieć książeczkę zdrowia z wpisanymi wszystkimi niezbędnymi zabiegami, w tym szczepieniami i odrobaczeniem. Musi też mieć rodowód, potwierdzający, że pies spełnia standard rasy i może być wystawiany do zawodów i konkursów.

W Polsce nie ma wielu hodowli psów rasy bichon frise, dlatego przygotuj się, że na wymarzonego szczeniaczka będziesz musiał trochę poczekać. Ogłoszeń szukaj w sieci, na portalach typu OLX czy Allegro. Gdy już upatrzysz hodowlę, poczytaj opinie o niej na forach internetowych, zapoznaj się z jej stroną w sieci, a najlepiej osobiście odwiedź hodowcę, by upewnić się, że rzeczywiście hoduje psy odpowiedzialnie i z troską o dobro zwierząt.

Ile kosztuje bichon frise?

Rasowy bichon frise z rodowodem może kosztować od 2700 do 5000 zł. Miesięczne utrzymanie psa bichon frise kosztuje ok. 200 zł, na co składają się głównie koszty specjalistycznej karmy dla małych psów.

Następny artykuł